Τι ήταν η ΒΕΣΟ πριν γίνει πολυχώρος

Η ΒΕΣΟ (Βιομηχανία Ελαίων, Σάπωνος, Οίνων και Οινοπνευμάτων) ξεκίνησε την επιχειρηματική της δραστηριότητα περί το 1930 με την πρωτοβουλία των αδερφών Αλέκο και Βασίλη Ζούλα με καταγωγή από την Πάτρα.

Το μεγαλύτερο μέρος παραγωγής προοριζόταν για χώρες τους εξωτερικού όπως η Ιταλία , η Γαλλία και αργότερα η Γερμανία και η Μεγάλη Βρετανία.

Επρόκειτο για Βιομηχανία που παρότι δεν αριθμούσε τις χιλιάδες των εργαζόμενων όπως η γειτνιάζουσα Πειραϊκή-Πατραϊκή -αρκούνταν στην ακμή της σε 300 με 350 υπαλλήλους στο σύνολο των επιχειρήσεων της-  η παραγωγή της ήταν αρκετά μεγάλη ποσοτικά, λόγω των τελευταίας τεχνολογίας μηχανημάτων και τεχνογνωσίας που χρησιμοποιούσε, μαζί βέβαια με τους απαραίτητους χειριστές-συντηρητές μηχανικούς ειδικής επιμορφώσεως που απασχολούσε.

Η επιτυχής πορεία της εταιρίας διακρίνεται από το πλήθος του βιομηχανικού εξοπλισμού, πανάκριβου για την εποχή, που χρησιμοποιούσε –εξοπλισμό που θα ζήλευε και η Αχαΐα-Claus εκείνη την εποχή- , καθώς και από την πληθώρα των εργοστασίων που συντηρούσε αυτόνομα, και φυσικά, και από την πληθώρα των συνεταιρικών εργοστασίων –και γενικώς συνεταιρικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων– που διατηρούσε στο βάθος των πολλών ετών λειτουργίας της.

Μετά αβεβαιότητος σημειώνεται ότι δραστηριοποιούνταν σε οκτώ δικά της εργοστάσια –σε Πάτρα, Πύργο, Κόρινθο, Κρήτη- και μετείχε κεφαλαίου σε πάνω από πέντε άλλα εργοστάσια ανά την Ελλάδα. Επίσης, φαίνεται η επιχειρηματική δύναμη της βιομηχανίας, σε καταγραφές ιστορικών γεγονότων που έπαιξαν ρόλο στην ανάκαμψη των βιομηχανιών σε δύσκολες για αυτές περιόδους.

Περί το 1980, οι ιδιοκτήτες έχοντας χαρεί πια τα οικονομικά οφέλη της δημιουργίας τους, και δραστηριοποιούμενοι -κυρίως οι απόγονοι- με τα εφοπλιστικά, χάνεται σιγά σιγά το ενδιαφέρον συντήρησης-διατήρησης της βιομηχανίας και δεδομένων των πολιτικοοικονομικών συγκυριών της εποχής στην Ελλάδα, κηρύσσεται πτώχευση και παραλαμβάνονται τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρίας από την Εθνική τράπεζα της Ελλάδος.

Τελευταία γνωστή αναφορά στο όνομα της εταιρίας γίνεται στο αρχείο του δημόσιου οργανισμού ανασυγκρότησης επιχειρήσεων, στο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης παθογόνων για το Ελληνικό δημόσιο εταιριών.

Την 1/3/1989 πωλείται από το Ελληνικό Δημόσιο σε άγνωστο ιδιώτη το εργοστάσιο Πάτρα/Κρύα Ιτέων αντί του αστρονομικού για την εποχή ποσού των 221,1 εκατομμύριων δραχμών.

Την 15/3/1989 πωλείται από το Ελληνικό Δημόσιο σε άγνωστο ιδιώτη το εργοστάσιο στο Λεχαίο Κορινθίας αντί του ποσού των 139 εκατομμύριων δραχμών.

Την 31/5/1989 πωλείτε από το Ελληνικό *ημόσιο σε άγνωστο σε εμάς ιδιώτη το εργοστάσιο Πάτρας/Χαλκωματά αντί του ποσού των 204 εκατομμύριων δραχμών.

Τέλος την 28/2/1990 πωλείτε από το Ελληνικό Δημόσιο σε άγνωστο ιδιώτη το Ελαιουργείο Πύλου αντί του ποσού των 55 εκατομμύριων δραχμών.

 Η δύση του 20ού αιώνα βρίσκει την Πάτρα με έναν νέο πολυχώρο και μόνο μία προθήκη στην είσοδό του, με δύο πράσινα σαπούνια, θυμίζει τι υπήρχε κάποτε εκεί.

Δείγμα σαπουνιών απο την ΒΕΣΟ σε μια φθηνή προθήκη στο εμπορικο κέντρο VESO MARINE,
το 2017, πηγή φωτο Ηρ.Φασουράκης 

 

Πηγές https://vida-omada.blogspot.com// http://pelop.gr ( φωτο  Βαρδόπουλος, Ι. & Μπεκιάρη, Ε. (2011). Ανακαίνιση και Επανάχρηση Βιομηχανικού Κτιρίου της ΒΕΣΟ στη Πάτρα σε ξενώνα ανηλίκων. Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πάτρας).

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More