Στην Πάτρα η πρώτη βιοτεχνία που κατασκεύασε νάυλον κάλτσες!

Μία χαρακτηριστική φωτογραφία εποχής, μεταπολεμική Πάτρα σε μία από τις πρότυπες βιομηχανίες της εποχής το εργοστάσιο πλεκτικής του Νικολάου Βέτσου και συγκεκριμένα τη γραμμή παραγωγής.
Η επιχείρηση ιδρύθηκε το 1923 με εγκαταστάσεις στην οδό Ασημάκη Φωτήλα 82, μεταξύ Ηλείας και Λόντου, κτίριο που καίτοι εγκαταλειμμένο, υφίσταται ακόμα.
Είχε επιφανεί 1.200 τ.μ. και παρήγαγε κάθε είδους κάλτσες και νήματα.
Μεταπολεμικά η Βιομηχανία επεκτάθηκε και σε δεύτερο εργοστάσιο που βρισκόταν εκεί κοντά, κι αυτό, στην πλατεία Βουδ, στο τριγωνικό οικόπεδο μεταξύ των οδών Γ. Ολυμπίου – Ζαλόγγου – Θεοχαροπούλου, όπου χρόνια μετά, κτίστηκε το 12ο Δημοτικό Σχολείο, που γκρεμίστηκε, σεισμόπληκτο ον, πριν τέσσερα χρόνια.

 

Στη φωτογραφία απεικονίζεται μια γραμμή παραγωγής στη βιομηχανία πλεκτικής Βέτσου και μάλιστα στον 1ο όροφο του κτιρίου.
Σε πρώτη φάση φαίνονται οι εργάτριες οι οποίες φτιάχνουν κάλτσες (η συγκεκριμένη βιοτεχνία ήταν η πρώτη στην Ελλάδα που κατασκεύασε νάιλον κάλτσες), ενώ μετά από αυτή τη γραμμή παραγωγής ακολουθεί ο «φούρνος» (στη γωνία) όπου κατά κάποιο τρόπο σιδερώνονταν οι κάλτσες για να μη φαίνονται ζαρωμένες.
Η ομοιόμορφη λευκή ενδυμασία είχε σκοπό να μην πέφτουν τυχόν χνούδια από τα ρούχα των εργατριών επάνω στις κάλτσες, διότι τα χνούδια θα έμεναν επάνω στην κάλτσα μετά το σιδέρωμα.
Οι όρθιες εργάτριες χωρίζουν τις παραγόμενες κάλτσες σε ζευγάρια, ενώ στο μικρό τραπέζι διακρίνεται η χρήση διαφορετικών ραπτομηχανών.
Δίπλα σε αυτό, στο ακόμα μικρότερο τραπέζι κάθεται η προϊστάμενη η οποία επιβλέπει και καθοδηγεί τις εργάτριες.
Στην οροφή υπάρχει σωλήνας εξαερισμού, ο οποίος διατηρούσε στο χώρο σταθερή θερμοκρασία, πράγμα που βελτίωνε αισθητά τις συνθήκες εργασίας».
Η φωτογραφία ανήκει στην Μαρία Μαστοροπούλου (93 χρονών σήμερα), η οποία και απεικονίζεται δεξιά (προϊστάμενη), ενώ αναρτήθηκε ως κειμήλιο της ιστορίας της βιομηχανίας της Πατάς στη ψηφιακή συλλογή «Διογένεια» της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Πατρών.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ
Το εργοστάσιο είχε σταματήσει τη λειτουργία του κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ξεκίνησε εκ νέου το 1944. Δούλεψαν δεκάδες οικογένειες όλα τα χρόνια της λειτουργίας του. Από μαρτυρία κόρης μηχανικού του εργοστασίου, μαθαίνουμε: «Δούλεψε πολλά χρόνια ο πατέρας μου εκεί ήταν μηχανικός. Δούλευε τόσες πολλές ώρες που η μάνα μας, μας πήγαινε στη πλατεία Βουδ να βγει λίγο να μας δει (Μαρία Ντούκα – Μασσαχού)».

 

Πηγή : diogeneia.library.upatras.gr, pelop.gr

 

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More