“O αδελφός μου” μία συγκλονιστική ταινία μικρού μήκους για τα ΑμεΑ (video)

Οτιδήποτε δεν μπορεί να ενσωματωθεί στα δικά μας βιώματα, οτιδήποτε διαφέρει από μία κατασκευασμένη «κανονικότητα» που εξυπηρετεί τη δική μας καθημερινότητα, δεν είναι άξιο προσοχής και ευαισθησίας.

Ξεχνάμε ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και συγκεκριμένα ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει ανάπηροι άνθρωποι. Δε μας έχει εγγυηθεί κανείς τη σωματική μας ακεραιότητα ούτε έχουμε γεννηθεί όλοι με την ίδια φυσιολογία. Πώς, αλήθεια, μπορεί ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί ένα αμαξίδιο, ένα ποδήλατο, ένα καρότσι για το παιδί του, να διασχίσει με ασφάλεια και άνεση την πόλη του;

Ηαναπηρία είναι μία κοινωνική πραγματικότητα, όπου κάτω από την ομπρέλα της λέξης αυτής, εντάσσονται διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικά βιώματα και διαφορετικά χαρακτηριστικά. Άνθρωποι αποκλεισμένοι κοινωνικά, εκπαιδευτικά, εργασιακά και στιγματισμένοι, οι οποίοι αύριο μπορεί να είναι συγγενείς μας, φίλοι μας, ακόμα και εμείς οι ίδιοι.

Δική μας  η αδυναμία να προσφέρουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να γίνει λειτουργικότερη η καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων, δικούς μας φόβους για να μην αποκτήσουμε και εμείς αυτό το χαρακτηριστικό, δικές μας εντάσεις οι οποίες βρίσκουν χώρο έκφρασης σε κάποιον που θεωρούμε πιο αδύναμο από εμάς, δική μας αποτυχία να συμπεριφερθούμε με σεβασμό στους συμπολίτες μας.

Πόσο πιο λειτουργική θα ήταν η ζωή των ανθρώπων με αναπηρία εάν ζούσαν σε ένα περιβάλλον ικανό να καλύψει τις ψυχοκοινωνικές ανάγκες τους;

Με την ταινία μικρού μήκους, “Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΜΟΥ” ο σκηνοθέτης Θοδωρής Παπαδουλάκης, περιγράφει την καθημερινότητα που καλούνται να αντιμετωπίσουν στα Χανιά τα ΑμεΑ αλλά και οι οικογενειές τους.

Σίγουρα θα σας προβληματίσει :

 

Πηγή :https://www.amea-care.gr/

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More