Ο Θάνος Μικρούτσικος θυμάται την Πάτρα, το Καρναβάλι & τα πατρινά ντέρμπι

Ο Θάνος Μικρούτσικος στο βιβλίο του Οδυσσέα Ιωάννου “Θάνος Μικρούτσικος μια αυτοβιογραφία μέσα από 24 συναντήσεις” εκδόσεις Πατάκη, θυμάται  :

Γέννηση στην Πάτρα
Γεννήθηκα στις 13 Απριλίου 1947 στην Πάτρα, σε ένα νεοκλασικό, Αράτου 33 και Κορίνθου. Παλιά, αστική
οικογένεια, που ήρθε στην Πάτρα από τους Δελφούς στις αρχές του 19ου αιώνα. Ένας πρόγονός μου που λεγόταν
Γιάννης Μικρούτσικος –γνωστός και ως Γοργόγιαννος– είχε ένα καΐκι και έκανε εμπόριο, Πάτρα – Γαλαξίδι – Ιτέα. Γύρω στο 1830 εγκαθίσταται στην Πάτρα. Έκανε τρία παιδιά, ένας ήταν ο Αριστείδης. Αυτή είναι η πρώτη γενιά των Μικρούτσικων στην Πάτρα. Ο Αριστείδης έκανε γιους και κόρες, ένα από τα παιδιά του ήταν ο παππούς μου ο Στέργιος. Ο παππούς πέθανε όταν η γιαγιά μου ήταν τεσσάρων μηνών έγκυος στον πατέρα μου, γι’ αυτό και ο πατέρας μου πήρε το ίδιο όνομα, Στέργιος. Στα χρόνια τους έφτιαξαν ένα εργαστήριο, που αργότερα εξελίχτηκε σε εργοστάσιο ζυμαρικών. Το εργοστάσιο χρεοκόπησε το 1937.
Ήταν μία αστική, συντηρητική οικογένεια. Ήταν σκάνδαλο που ο πατέρας μου, ως φοιτητής μαθηματικών την περίοδο 1932-36, επέστρεψε στην Πάτρα ως κομμουνιστής.

Το Καρναβάλι 
Έζησα την ακμή του Καρναβαλιού και ευτυχώς δεν έζησα την παρακμή του, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60.
Διαρκούσε περίπου δύο μήνες. Μία πόλη με εκατό χιλιάδες κατοίκους, τους διπλασίαζε την τελευταία εβδομάδα του
Καρναβαλιού. Ήταν ένα καρναβάλι καθαρά ιταλικό, με βεγγέρες τύπου 19ου αιώνα. Στα Μπουρμπούλια, με τα ντόμινο,
χαλάρωναν πολύ τα ήθη και όλη η πόλη ζούσε σε κάθε άκρη της μία ωραία τρέλα. Συμμετείχα όσο μπορούσα σε όλη αυτήν τη γιορτή, όμως πίσω από αυτό αισθανόμουν μία αδιόρατη θλίψη. Δεν μπορώ να την εξηγήσω εκείνην τη θλίψη, αλλά ήταν έντονη. Το ‘φαίνεσθαι’ του Καρναβαλιού ήταν η χαρά και ήταν πηγαία, αλλά πίσω από τη βιτρίνα υπήρχε θλίψη.
Όσο και να σου φανεί περίεργο, η καλύτερη μουσική που έχω ακούσει για το καρναβάλι είναι η sequenza για τρομπόνι του Λουτσιάνο Μπέριο [Luciano Berio], αφιερωμένη στον αγαπημένο του κλόουν του τσίρκου του Μιλάνου.
Θυμάμαι έντονα και τον περίφημο σοκολατοπόλεμο. Στις μεγάλες παρελάσεις, έρχονταν φορτηγά γεμάτα με χιλιάδες
σοκολάτες, που τις πετούσαν στο πλήθος, στα μπαλκόνια, στον δρόμο, παντού. Ερχόταν ο πατέρας μας σπίτι με ένα
τσουβάλι γεμάτο σοκολάτες,τις πετούσε στον διάδρομο του σπιτιού μας κι εγώ με τον Αντρέα και τη γιαγιά μας διαγωνιζόμασταν ποιος θα μαζέψει τις περισσότερες. Υπήρχε ένας πολύ μεγάλος διάδρομος στο σπίτι, περίπου δέκα επί τρία μέτρα, καλούσαμε φίλους και παίζαμε μπάλα μέσα στο σπίτι. Είχα επινοήσει κι ένα ποδοσφαιράκι. Είχα μαζέψει περίπου εκατόν είκοσι μολύβια, διαφόρων χρωμάτων, τα είχα χωρίσει ανά δεκάδες ανάλογα με το χρώμα και είχα φτιάξει δώδεκα ποδοσφαιρικές ομάδες. Διοργανώναμε με τον Αντρέα κι έναν ξάδερφό μου πρωτάθλημα, το οποίο πάντα το κέρδιζε ο Παναθηναϊκός. Είχα αποκτήσει ιδιαίτερη επιδεξιότητα στη χρήση των μολυβιών και στις κινήσεις που απαιτούνταν για να παιχτεί το παιχνίδι. Αυτό κράτησε περίπου τέσσερα χρόνια.
Τα Πατρινά ντέρμπι
Τα μεγάλα ποδοσφαιρικά ντέρμπι της Πάτρας ήταν τα παιχνίδια ανάμεσα στην «αστική» Παναχαϊκή και στον «αριστερό» Ολυμπιακό Πατρών, των προσφυγικών.
Βέβαια δεν υπήρχε φανατισμός ή επαγγελματισμός, και οι παίχτες ήταν φίλοι μεταξύ τους. Θυμάμαι ένα περιστατικό
που μου είχε διηγηθεί ο πατέρας μου: Τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Πατρών, προπολεμικά,  ήταν ο Αντώνης Πούλος. Σε κάποιο παιχνίδι με την Παναχαΐκή σε ένα λασπωμένο λόγω βροχής γήπεδο, ένας επιθετικός της Παναχαϊκής πιάνει μία βολίδα από τα τρία μέτρα, ο Πούλος αποκρούει αλλά, από τη δύναμη του σουτ, του γυρνάνε τα χέρια και πέφτει στο έδαφος σφαδάζοντας, ενώ η μπάλα έχει κολλήσει στη λάσπη πάνω στη γραμμή του τέρματος. Ο επιθετικός της Παναχαϊκής –δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του–, αντί να τη σπρώξει στα δίχτυα, έτρεξε πάνω
από τον Πούλο και ταραγμένος τον ρώτησε: «Αντώνη μου, χτύπησες;». Αυτό το γκολ δεν μπήκε ποτέ…

Πηγή : http://www.patakis.gr

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More