Ο μύθος της Νεραϊδότρυπας (video)

Υπάρχει ένα βουνό στην Πελοπόννησο (κάτι ανάμεσα σε βουνό, λόφο, ενιαίο βράχο ή και όρος), που έχει το πιο περίεργο σχήμα, αλλά και το πιο ελκυστικό βραχώδες επίθεμα γι’ αυτούς που το παρατηρούν από μακριά.
Ναι! Το βουνό αυτό μόνον από μακριά παρατηρείται. Δύσκολα προσεγγίζεται και πολύ πιο δύσκολα εξιχνιάζεται ή διασχίζεται…
Όχι ότι δεν είναι βατό, αλλά διαθέτει πραγματικά δύσκολα περάσματα, ανεβάσματα και διασχίσματα. Είναι ένας επιμήκης βράχος με διαρκή καμπυλώματα και ταλαντώσεις που δημιουργεί αληθινή πρόκληση, σαν κι αυτή που με ταρακούνησε κι εμένα εδώ και κάμποσα χρόνια, όταν την έβλεπα περνώντας είτε από τον άξονα Πατρών – Πύργου είτε από τον περίφημο 111 (ορεινό δρόμο Πάτρας – Τρίπολης, κάτω από τη Δίβρη [Λάμπεια]).
Μοιάζει με καμπυλωτή ράχη καμήλας (καθώς έχει δυο ισοϋψείς ήβους) ή κοιμισμένη νεράιδα, μιας και οι θρύλοι που το κανακεύουν και το διατηρούν στους αιώνες θέλουν το βουνό αυτό να κρύβει την πιο εντυπωσιακή σπηλιά (σπηλαιοβάραθρο στην πραγματικότητα), που διατηρείται αναλλοίωτο από τα αρχαία χρόνια, μέσα στο οποίο έλαβαν χώρα πολλές αναταράξεις, επιμειξίες και περιπέτειες ανθρώπων και θεών του μυθικού πλέγματος των αρχαίων Ελλήνων.
Σε αυτή την «παγίδα» έπεσε και ο Όμηρος που τη θεωρούσε αρχαίο τόπο λατρείας τον οποίο δύσκολα μπορούσε να επισκεφθεί κανείς.
Μιλούμε για τη Νεραϊδότρυπα του όρους Σκόλλις!
Άκου όνομα για βουνό! Σκόλλις…
Κι όμως αυτό είναι το επίσημο όνομα του βουνού, που καταγράφεται και στους χάρτες της Πελοποννήσου, άλλο αν σήμερα οι ντόπιοι το αποκαλούν με το όνομα του χωριού που ριζώνει στη βορειοδυτική του κόψη: Σανταμέρι…
Υπάρχει ωστόσο και τέταρτο όνομα σε αυτό το βουνό: Πορτιανό βουνό. Βγαλμένο από το όνομα του άλλου χωριού (Πόρτες), που είναι σκαρφαλωμένο στη νοτιοδυτική πλαγιά του βουνού.
Ο Όμηρος λοιπόν το αναφέρει με την ονομασία Ωλένιος Πέτρη, οι αρχαίοι το αποκαλούσαν Σκόλλις και οι σημερινοί το βάφτισαν Σανταμέρι ή Πορτιανό βουνό. Ένα και το αυτό.

Η Νεραϊδότρυπα στο όρος Σκόλις. Photo from Portes in Achaia | Greece.com

Η Νεραϊδότρυπα 

Ο βασικός μύθος: Στο όρος Σκόλλις (Ωλένιος βράχος), ζούσε μια μάνα που γεννούσε νεράιδες και τις ανάθρεφε βαθιά μέσα σε μια απρόσιτη σπηλιά. Η σπηλιά αυτή στ’ αρχαία χρόνια κουβαλούσε ιδιαίτερο φορτίο. Συμβολικό, αρχαιολογικό και ιστορικό. Από τη σπηλιά αυτή, που ήταν χωμένη σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια της βραχώδους πλαγιάς του βουνού, μπορούσε κανείς να εποπτεύει ολόκληρη την πεδιάδα της Ήλιδας, το κάστρο Χλεμούτσι, την Κυλλήνη, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλλονιά και το μισό Ιόνιο πέλαγος.
Είναι πράγματι ένας ιδανικός κι εξαίσιος εξώστης – βίγλα – παρατηρητήριο της Κοίλης Ήλιδας κι όλων των στεριανών μα και θαλασσινών δρόμων.
Η κατοικία αυτή της Νεράιδας – μάνας, ουσιαστικά αποτελούσε ένα βαθύ σπηλαιοβάραθρο κάτω από την κορυφογραμμή του όρους Σκόλλις. Ήταν η έδρα και το φοβερό Ιερό όλων των Νεράιδων, για τις οποίες σήμερα – κι από παλιά – επικρατούσαν αλλεπάλληλες διαφορετικές και ζωντανές αφηγήσεις.
Γι’ αυτό και σήμερα ο τόπος θεωρείται αρχαιολογικός κι επισημαίνεται με αλλεπάλληλες πινακίδες, οι οποίες – όλες – δείχνουν την κατεύθυνση της Νεραϊδότρυπας.
Η νεραϊδότρυπα του Ωλένιου βράχου έχει διαστάσεις περίπου 60 x 40 μέτρα ενώ υπάρχει και εσωτερικό σπήλαιο. Bρίσκεται ελάχιστα πιο πάνω από το χωριό Πόρτες, στο νότιο σκέλος του Νομού Αχαΐας.

Πηγή: https://e-thessalia.gr

You might also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More