Η ιστορία του θρυλικού club “Αρένα” (video)

Το θρυλικό κλαμπ που συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με την ξέφρενη διασκέδαση και τις αχαλίνωτες καρναβαλικές νύχτες, διέγραψε μια πορεία τόσο συγκλονιστική, ώστε σήμερα να θεωρείται -και όχι άδικα- το κορυφαίο νυχτερινό μαγαζί που λειτούργησε ποτέ εκτός Αθηνών.

Ο Γιώργος Κοτοπούλης θυμάται :

Όλα ξεκίνησαν από μια τρέλα, το 1987. Μαζί με τον Σταύρο τον Μαλιώρη, επίσης πατρινό που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας, πήραμε το ρίσκο να φτιάξουμε κάτι πολύ μεγάλο για την Πάτρα. Το πρότζεκτ ήταν αντίστοιχο των μεγάλων χώρων που υπήρχαν στο εξωτερικό, με έμφαση στον καλό ήχο.

Βρήκαμε έναν χώρο, στο 137 της Αγίου Ανδρέου. Εκεί ήταν ένα παλιό πρατήριο υφασμάτων που ανήκε σε έναν από τους σπουδαιότερους πατρινούς βιομηχάνους, στον Μαραγκόπουλο. Καταφέραμε να τον νοικιάσουμε μετά από προσπάθεια πέντε μηνών, χωρίς μάλιστα να τον έχουμε δει εσωτερικά, αφού οι ιδιοκτήτες δεν μας άφησαν ποτέ να τον επιθεωρήσουμε. “Αφού σας αρέσει, νοικιάστε τον έτσι, απ’ έξω”, μας είπαν. Εν τω μεταξύ, εγώ είχα μιλήσει με παλιούς εργαζομένους στο πρατήριο, που μου είχαν περιγράψει τον χώρο, οπότε δώσαμε τα χέρια και τα ενοίκια μπροστά για δύο χρόνια. Η συμφωνία κλείστηκε στις 17/07/1987. 

Τα εγκαίνια έγιναν στις 3 Οκτωβρίου. Εκείνη τη μέρα κάναμε τη χειρότερη είσπραξη στην ιστορία του μαγαζιού. Όλοι μας έλεγαν τρελούς και αποφάσισαν να μην εμφανιστούν, ούτε καν οι φίλοι μας. Είχαμε λιγότερο από 500 άτομα, τα οποία, όμως, την επόμενη μέρα διέδωσαν τα νέα για το τι είχαμε φτιάξει εκεί, οπότε τη δεύτερη νύχτα ‘έσκασε’ όλη η πόλη, το μαγαζί ήταν πίτα. Πηγαίναμε κάθε βράδυ με 1500 άτομα τουλάχιστον και ήμασταν ανοιχτοί επτά μέρες την εβδομάδα. Κάθε μέρα ανοιχτά,κάθε μέρα πίτα.

Είχαμε μια από τις σκληρότερες πόρτες. ‘Ηταν νόμος ότι για να μπεις έπρεπε να έρθεις με γυναίκα. Στις πιο δύσκολες μέρες φτάσαμε να έχουμε 12 πορτιέρηδες. Εποχές Καρναβαλιού το μαγαζί είχε 74 άτομα προσωπικό και πέντε μπαρ σε λειτουργία και 16 τουαλέτες σε 1650 τετραγωνικά.

Το ρεκόρ μας σε ένα βράδυ ήταν τα 3200 εισιτήρια. Στο Καρναβάλι ειδικά, γινόταν χαμός. Από ιστορίες, άλλο τίποτα: Φέρναμε λαγάνες Καθαρά Δευτέρα στις 9 το πρωί και στις 12 το μεσημέρι, που ο κόσμος δεν έφευγε. Άλλοι μου έδιναν λεφτά για να μείνουν μέσα και να κοιμηθούν. Κάποιοι έπαιρναν τηλέφωνο από Αθήνα για να δουν αν έχει τραπέζι και μετά μου έλεγαν “Αν μπορείς, βρες μας κι ένα ξενοδοχείο να μείνουμε”. Τους ενδιέφερε, δηλαδή, να έρθουν στην Πάτρα πρωτίστως για να έρθουν στην ‘Arena’ και μετά για τουρισμό ή για το Καρναβάλι. Κάποτε είχε φέρει ο Δήμος χορεύτριες από το Καρναβάλι του Ρίο, αυτές με τις τρομερές στολές. Τις έβαλα στο μαγαζί κι έγινε χαμός – φαντάσου 50 Βραζιλιάνες χορεύτριες στο ίδιο χώρο.

Στα καλά μας πάρτι η είσοδος ήταν 5000 δραχμές, σε μια εποχή που μπορούσες να αγοράσεις ένα μπουκάλι ουίσκι από μια κάβα με 900 δραχμές. Το σημερινό ανάλογο θα ήταν, ας πούμε, 60 ευρώ είσοδος.

Το μόνο promotion του μαγαζιού ήταν οι εντυπώσεις του κόσμου. Όταν έχεις καλό προϊόν δεν χρειάζεσαι διαφήμιση. Μιλάμε βέβαια και για διαφορετικές εποχές, υπήρχαν λεφτά. Όταν ανοίξαμε εμείς, στην Πάτρα λειτουργούσαν 11 μπουζουξίδικα και μάλιστα καθημερινά.

Στην ‘Arena’ έχουν ιδρώσει πέντε Έλληνες πρωθυπουργοί ,είχε έρθει και ο Αλέξης Τσίπρας, ο σημερινός πρωθυπουργός μας, όταν η σύζυγός του σπούδαζε στην Πάτρα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε έρθει με την Μαργαρίτα. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν πελάτης μας – πατρινός γαρ – και είχε έρθει και όταν ήταν ενεργεία πρωθυπουργός. Το ‘παρών’ είχαν δώσει και οι κύριοι Καραμανλής και Σαμαράς.

Video : Χορός Κινηματογραφικής Λέσχης στην Arena 1989

Το μαγαζί έκλεισε το 1994, έχοντας κάνει τον κύκλο του. Κάθε μαγαζί στον χώρο αυτό είναι για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κι έχει ημερομηνία λήξης. 

 

Πηγή : https://www.oneman.gr  (απόσπασμα από την συνέντευξη που έδωσε ο Γ. Κοτοπούλης)

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More