Η γειτονιά των “ξεριζωμένων” στην Πάτρα

Προσφυγικά είναι η συνοικία της Πάτρας, όπου κατοίκησαν  πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Είναι ο Α΄ προσφυγικός συνοικισμός της πόλης.
Τα προσφυγκά παλιά  ήταν έκταση με καλαμιές και έλη και ανήκε στις οικογένειες Ρούφου και Χαιρέτη.
Οι πρώτες κατοικίες ήταν ευρύχωρες και άνετες και όλες ομοιόμορφες, οι επόμενες όμως και πιο πολλές ήταν μικρές, με δύο δωμάτια όλα κι όλα, και διώροφες, όλες πανομοιότυπες. Όλες είχαν εξωτερική κοινόχρηστη αυλή για κάθε οικοδομικό τετράγωνο.
Ηταν αρχές Οκτωβρίου 1922, όταν η Μικρασιατική καταστροφή έφτανε στην Πάτρα. Ενα πλήθος εξαθλιωμένων προσφύγων αποβιβάζεται διαρκώς στο λιμάνι της πόλης.
Πάτρα: Όταν το λιμάνι γέμιζε πρόσφυγες της Μικράς Ασίας - Πώς κατέγραψε ο τύπος της εποχής την άφιξη των ΜικρασιατώνΑποτέλεσμα εικόνας για οι πρόσφυγες των προσφυγικών Πάτρα
Οι πιο πολλοί από αυτούς κατάγονται από τη Σμύρνη, τον Πόντο, την Κύζικο και την Κωνσταντινούπολη.

Οι περισσότεροι κοιμόντουσαν τις νύχτες στις στοές των κεντρικών δρόμων. Αλλοι στο Αθανασοπούλειο δημοτικό σχολείο, άλλοι στου Καρανικολού και άλλοι στο 1ο Γυμνάσιο.  Ήταν  άνθρωποι κυνηγημένοι και απελπισμένοι. Είχαν φύγει από την γη τους χωρίς να πάρουν μαζί τους τίποτα.

Αποτέλεσμα εικόνας για προσφυγικά ΠάΤΡΑς

Αποτέλεσμα εικόνας για προσφυγικά ΠάΤΡΑς

Ο αριθμός των προσφύγων

Το Μάιο του 1923, σύμφωνα με έκθεση του Νομάρχη, σε ολόκληρο το Νομό Αχαϊοήλιδας βρισκόντουσα περίπου 20.000 πρόσφυγες.  Από αυτούς είχαν  βρει εργασία μόνο οι 4.000.

Ανάμεσά τους 6.500 παιδιά και 2.500 γέροντες. Θα καταλάβουμε καλύτερα τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί, αν αναλογιστούμε ότι η Πάτρα, πριν από τον ερχομό των προσφύγων ήταν μια πόλη που αριθμούσε κάτι περισσότερο από 50.000 κατοίκους. Το 1925, σύμφωνα με άλλη αναφορά, βρίσκονταν στην Πάτρα 12.000 πρόσφυγες.

 

Που ζούσαν

Εκείνη την περίοδο οι περισσότεροι ζούσαν σε παλιές σταφιδαποθήκες.
Από αυτούς οι 3000 κατοικούσαν στις αποθήκες του σταφιδέμπορου Σολλάρι, οι 77 στην αποθήκη του Τασσόπουλου, οι 142 στις δυο αποθήκες του Βουρλούμη, οι 49 στου Θωμόπουλου, οι 73 στου Αθανασίου, οι 128 στου Καρανικολού, οι 167 στου Ζωγιόπουλου, οι 32 στου Αλεξόπουλου, οι 30 στου Τσικλητήρα, οι 119 στου Σαρατσόπουλου, οι 40 στου Μικρούτσικου, οι 59 στου Κατσούλη και οι 104 στου Τοπάλη.
Αρκετοί είχαν εγκατασταθεί και σε σχολεία, ενώ 442 πρόσφυγες βρίσκονταν σε καταυλισμό στο Πτωχοκομείο.
Για πάρα πολλά χρόνια επικρατούσε μεγάλη φτώχεια, αλλά οι πρόσφυγες κρατούσαν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους. Ενδεικτικό της φτώχειας είναι ότι η ενορία είχε κοινόχρηστο φέρετρο και μετά από κάθε κηδεία επιστρεφόταν στην ενορία.

 

Με τη ασχολήθηκαν

Οι πρόσφυγες ασχολήθηκαν με πάσης φύσεως εργασία. Οι άντρες εργάτες, μικροπωλητές (πάγος, ξυλεία), σε ξυλουργεία, σταφιδεργοστάσια. Οι γυναίκες δούλευαν στις βιομηχανίες της πόλης (κλωστοϋφαντουργία, φανελοποιία κ.τ.λ.), υπηρέτριες. Πολλοί από τους πρόσφυγες κοιμόντουσαν σε πρόχειρα καταλύματα στα εργοστάσια όπου δούλευαν και τα παρείχαν οι ίδιοι οι εργοδότες.

Αποτέλεσμα εικόνας για προσφυγικά ΠάΤΡΑς

Στα προσφυγικά της Πάτρας οι «Αιγαιοπελαγίτες Πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο»

 

Στην συνοικία υπάρχει ο ναός της Αγίας Φωτεινής που κτίσθηκε από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες σε ανάμνηση του ομώνυμου Ναού που βρισκόταν στη Σμύρνη.
Ονομαστά καφενεία της συνοικίας ήταν το Βυζαντινόν και η Αίγλη όπου μονοπωλούσαν για πολλά χρόνια τις αντρικές παρέες.

 

Πηγές : https://el.wikipedia.org , https://mikrasiatis.gr,

 

 

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More