«Εγώ δεν πάω Μέγαρο, θα μείνω με τον παίδαρο». Ποιος ήταν ο “παίδαρος” ; (video)

Πως θυμάται ο Γιώργος Παυριανός- που είναι υπεύθυνος μαζί με τον Νίκο Τερζή για το τελευταίο σουξέ της Ρίτα Σακελλαρίου  «Εγώ δεν πάω Μέγαρο»

Τι έλεγε η Ρίτα εκείνες τις ημέρες που το Μέγαρο έκανε τα πρώτα του ανοίγματα στη λαϊκή μουσική και είχε αφιέρωμα στον Θανάση Πολυκανδριώτη.

Όλως τυχαίως ήταν η ίδια εποχή όπου άρχισε να λάμπει- κυρίως σε ανθρώπους του χώρου- το όνομα του νεαρού και ωραιότατου Σάκη Ρουβά. Ποπ εκείνος, γιατί όχι κι εκείνη.

Έχοντας ζηλέψει λοιπόν την επιτυχία του νεαρού και ξέροντας ότι τους στίχους των τραγουδιών του είχε γράψει ο Γιώργος Παυριανός, κάλεσε ένα βράδυ σπίτι της τον Παυριανό και τον παραγωγό της, τον Νίκο Καραγιάννη, για να μιλήσουν επί του θέματος.

Από τον Καραγιάννη έμαθε και για το αφιέρωμα στον Πολυκανδριώτη στο «μοδάτο» Μέγαρο Μουσικής.

«Εμένα δεν μπορεί να με καλέσει το Μέγαρο για μια συναυλία;» αναρωτιόταν με φανερό παράπονο μπροστά τους. Για να συμπληρώσει μετά με τον πληγωμένο εγωισμό ντίβας παλαιάς κοπής:

«Δεν έχω εγώ ανάγκη αγοράκι μου» (στον Παυριανό). «Γι’ αυτούς το λέω. Άμα έκανα εγώ συναυλία θα το γέμιζα. Θα τους έφερνα κόσμο. Αλλιώς χέστηκα εγώ για το Μέγαρο». Και η συζήτηση συνεχίστηκε περί ανέμων και υδάτων πριν έρθει και στο θέμα Ρουβά, που η ντίβα χαρακτήρισε «κούκλο», «παίδαρο» κλπ.

Δεν άργησε να εκφράσει ανοιχτά και την επιθυμία της. «Ωραία τραγούδια του έγραψες» είπε στον Παυριανό. «Να μου γράψεις ένα να το πούμε μαζί. Εγώ κι αυτός ο παίδαρος θα κάνουμε μεγάλο σουξέ».

Ο Σάκης Ρουβάς την εποχή που η Σακελλαρίου αναφέρθηκε στο Μέγαρο και τον παίδαρο.

 

Δεν πάω κενοτάφιο, θα πάω στον Επιτάφιο

Τον Φεβρουάριο του ’93 ο Γιώργος Παυριανός μετακομίζει κοντά στο Χίλτον και τη Μεγάλη Παρασκευή, πηγαίνοντας στον Επιτάφιο, περνάει μπροστά από το Μέγαρο Μουσικής. «Κόσμος πολύς» θυμάται, «άντρες με μαύρα κοστούμια και γυναίκες με γκρι ταγιέρ μπαίνουν μέσα για να παρακολουθήσουν τα «Κατά Ματθαίον Πάθη» του Μπαχ.

Το Μέγαρο μου φάνηκε ξαφνικά σαν μεγάλο κενοτάφιο. Γυρίζοντας το βράδυ, έκατσα κι έγραψα ένα «δύστυχο- δίστιχο»- στίχους που τις περισσότερες φορές μένουν στο συρτάρι για πάντα.: «Δεν πάω κενοτάφιο, θα πάω στον Επιτάφιο».

Το καλοκαίρι του ’93 στο φιλόξενο σπίτι του Σωκράτη Καλκάνη στη Βουλιαγμένη, ψάχνοντας μια μέρα για ιδέες να γράψω κάτι για τη Ρίτα πέφτω πάνω στο «δύστυχο-δίστιχο» και με μια νευρο-χημικό-ψυχολογικό-στιχουργική διαδικασία, γράφω το «Εγώ δεν πάω Μέγαρο, θα μείνω με τον παίδαρο».

Ένα χρόνο μετά γίνεται το απόλυτο σουξέ και σλόγκαν που το ξέρουν όλοι, η Ρίτα λάμπει μέσα στα λαμέ μοντελάκια της στο «Can Can», η Δήμητρα Λιάνη γίνεται Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου και το ρεπερτόριο των προεδρικών σουαρέ έχει αποκτήσει ένα ακόμη τραγούδι που αρέσει ιδιαίτερα στην οικοδέσποινα του Καστριού….

Πηγή :http://www.mixanitouxronou.gr

You might also like
Comments
Loading...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More