Χριστούγεννα στην παλιά Πάτρα

Κάποτε τα Χριστούγεννα, μύριζαν ενθουσιασμό και οι μποναμάδες αποτελούσαν σημείο αναφοράς μιας πόλης που αγαπούσε τις γιορτές και το έδειχνε.
Στις φωτογραφίες θα δείτε την Πάτρα διαφορετική, ασπρόμαυρη ή έγχρωμη πάντα όμως σε ρυθμό Χριστουγεννιάτικο και φωτεινό.
Ο συλλέκτης Άρης Μπετχαβάς ανήρτησε προ καιρού την παραπάνω φωτογραφία από  την γωνία Μαιζώνος και Ερμού. Είναι η εποχή που στο σημείο φιλοξενούνταν οι μποναμάδες εξ ου και η πολυκοσμία.
Χριστούγεννα του 1987. Η πλατεία Γεωργίου ήταν κυκλική, και ο  δρόμος μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» ανοικτός, όπως και το απέναντι σημείο. Σε συνδυασμο με τους μποναμάδες στην πλατεία όπου κυριαρχούσαν αυτές τις ημέρες μετατρέπουν την εικόνα σε φαντασμαγορία!
Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι του Σωτήρη Κουρλαμπά – Πεφάνη από την σελίδα patras memories.

Γιορτές στα 1960- Φωτό από την paliapatra

Γιορτές στα 1960- Φωτό από την paliapatra
Γιορτές στα 1960- Φωτό από την paliapatra

Χριστούγεννα, 12-12-1972- Φωτό από paliapatra

Χριστούγεννα, 12-12-1972- Φωτό από paliapatra
Χριστούγεννα, 12-12-1972- Φωτό από paliapatra

Σκούπισμα τα Χριστούγεννα- Διακρίνονται πίσω δέντρα με λαμπιόνια- paliapatra

 Σκούπισμα τα Χριστούγεννα- Διακρίνονται πίσω δέντρα με λαμπιόνια- paliapatra
Σκούπισμα τα Χριστούγεννα- Διακρίνονται πίσω δέντρα με λαμπιόνια- paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1962- paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1962- paliapatra
Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1962- paliapatra

Η Γεροκωστοπούλου, τότε Ανεξαρτησίας, γιορτάζει τα Χριστούγεννα χιονισμένη στις αρχές του αιώνα-paliapatra

Η Γεροκωστοπούλου, τότε Ανεξαρτησίας, γιορτάζει τα Χριστούγεννα χιονισμένη στις αρχές του αιώνα-paliapatra
Η Γεροκωστοπούλου, τότε Ανεξαρτησίας, γιορτάζει τα Χριστούγεννα χιονισμένη στις αρχές του αιώνα-paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1963-paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1963-paliapatra
Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1963-paliapatra

Δώρα τής Χωροφυλακής προς το Άσυλο Ανιάτων (από την εφ. “Πελοπόννησος”, 1978)

Δώρα τής Χωροφυλακής προς το Άσυλο Ανιάτων (από την εφ.
Δώρα τής Χωροφυλακής προς το Άσυλο Ανιάτων (από την εφ.

Το περίφημο λαχείο των Συντακτών σήμαινε τότε κέρδη

Το περίφημο λαχείο των Συντακτών σήμαινε τότε κέρδη
Το περίφημο λαχείο των Συντακτών σήμαινε τότε κέρδη

Η πλατεία Γεωργίου από ψηλά. Κάποια Χριστούγεννα στα χρόνια τής δικτατορίας-paliapatra

Η πλατεία Γεωργίου από ψηλά. Κάποια Χριστούγεννα στα χρόνια τής δικτατορίας-paliapatra
Η πλατεία Γεωργίου από ψηλά. Κάποια Χριστούγεννα στα χρόνια τής δικτατορίας-paliapatra

Πατρα δεκαετία 1970 Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στην οδό Μαιζωνος ! patras photos old special

Πατρα δεκαετία 1970 Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στην οδό Μαιζωνος ! patras photos old special
Πατρα δεκαετία 1970 Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στην οδό Μαιζωνος ! patras photos old special

Μια σπάνια φωτογραφία πριν 50 χρόνια, το 1965. Χιόνια στο ναό του Παντοκράτορα- patras photos old special

Μια σπάνια φωτογραφία πριν 50 χρόνια, το 1965. Χιόνια στο ναό του Παντοκράτορα- patras photos old special
Μια σπάνια φωτογραφία πριν 50 χρόνια, το 1965. Χιόνια στο ναό του Παντοκράτορα- patras photos old special

23/12/1961 patrasoldphotos

 23/12/1961 patrasoldphotos
23/12/1961 patrasoldphotos

Παραμονή Αγ Βασιλείου 1961- Πέτρος Πανουσιάν‎- Patras old photoς

Παραμονή Αγ Βασιλείου 1961- Πέτρος Πανουσιάν‎- Patras old photoς
Παραμονή Αγ Βασιλείου 1961- Πέτρος Πανουσιάν‎- Patras old photoς

Παραμονή πρωτοχρονιάς 1954- Πέτρος Πανουσιάν- ‎Patras old photoς

Παραμονή πρωτοχρονιάς 1954- Πέτρος Πανουσιάν- ‎Patras old photoς
Παραμονή πρωτοχρονιάς 1954- Πέτρος Πανουσιάν- ‎Patras old photoς

Όταν ο Μωρέας γιόρταζε τα Χριστούγεννα αλά …γαλλικά

Όταν ο Μωρέας γιόρταζε τα Χριστούγεννα αλά ...γαλλικά
Όταν ο Μωρέας γιόρταζε τα Χριστούγεννα αλά …γαλλικά

Ο αξέχαστος Μουστάκης διασωθείς από τον Οδυσσέα Ξεριζωτή

Ο αξέχαστος Μουστάκης διασωθείς από τον Οδυσσέα Ξεριζωτή
Ο αξέχαστος Μουστάκης διασωθείς από τον Οδυσσέα Ξεριζωτή

Aπό το αρχείο του Οδυσσέα Ξεριζωτή

Aπό το αρχείο του Οδυσσέα Ξεριζωτή
Aπό το αρχείο του Οδυσσέα Ξεριζωτή

Πάτρα δεκαετία 1970 ..για τις γιορτές ψώνια από τον Τοξαβίδη-patras photos old special

Πάτρα δεκαετία 1970 ..για τις γιορτές ψώνια από τον Τοξαβίδη-patras photos old special
Πάτρα δεκαετία 1970 ..για τις γιορτές ψώνια από τον Τοξαβίδη-patras photos old special

Πάτρα, πανοραμική θέα από το Κάστρο- Από τον Κώστα Καραγιάννη στο patras photos old special

Πάτρα, πανοραμική θέα από το Κάστρο- Από τον Κώστα Καραγιάννη στο patras photos old special
Πάτρα, πανοραμική θέα από το Κάστρο- Από τον Κώστα Καραγιάννη στο patras photos old special
Από το the best.gr
Πηγή: http://patrapress.blogspot.com/

Όταν η Πάτρα σάρωνε στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις πινγκ – πονγκ

Ελάχιστοι γνωρίζουν πως το πινγκ πονγκ έχει εκπροσωπήσει την Πάτρα στην Ευρώπη και μάλιστα με ξεχωριστή επιτυχία. Αφενός μεν γιατί ήταν το δεύτερο άθλημα (μετά το ποδόσφαιρο) που πετύχαινε κάτι τέτοιο και αφετέρου επειδή το πετύχαινε με δύο διαφορετικές ομάδες, τον Σπόρτινγκ και τον Φυσιολατρικό.

Είναι ένα από τα πλέον πετυχημένα αθλήματα που καλλιεργήθηκαν στην Πάτρα με συμμετοχές στην Α’ Εθνική (Σπόρτινγκ, Απόλλων, Φυσιολατρικός, Φοίνικες, Ιφιτος) με διακρίσεις σε Κύπελλο και Ευρώπη αλλά και κατακτήσεις τροπαίων σε ηλικιακά πρωταθλήματα (Απόλλων).

Το άθλημα καλλιεργήθηκε πρώτα από τον ΦΣΠ αλλά και τον ΝΟΠ, πριν εκτοξευθεί αρχές δεκαετίας ’70 με μπροστάρη τον Γιάννη Κόντη.

Η αρχή έγινε το 1973 όταν ο Φυσιολατρικός πέτυχε τη συμμετοχή του στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων Πόλεων (το αντίστοιχο UEFA). Είναι άγνωστο πόσους αγώνες έδωσε και τι αποτελέσματα είχε. Ο Φυσιολατρικός έπαιξε και πάλι στην Ευρώπη, στην ίδια διοργάνωση, το 1978. Στον πρώτο γύρο νίκησε την DSK Βελγίου με 5-0, άγνωστο όμως τι έκανε στο β’ γύρο.

Τη σκυτάλη πήρε ο Σπόρτινγκ που έπαιξε τρεις συνεχείς χρονιές στην Ευρώπη, πάντα στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων Πόλεων. Το 1983 νίκησε την DB Team Αμστερνταμ με 5-0 για να αποκλειστεί στον β’ γύρο από την Ζάγκρεμπ με 5-0. Δεύτερη συνεχόμενη συμμετοχή του το 1984, χωρίς όμως να γνωρίζουμε τα αποτελέσματα, ενώ το 1985 επίσης προκρίθηκε στο β’ γύρο. Στον α’, απέκλεισε την ΤΤ Βelgium Kalderen Ολλανδίας με 5-0 για να αποκλειστεί ακολούθως από την ΤΤC Raifeisin Aυστρίας, επίσης με 5-0.

Για να μπορέσει να μεγαλουργήσει ο Σπόρτινγκ, έπρεπε να λειτουργήσει μεθοδικά η διοίκηση, να υπάρχει ικανός προπονητής και φυσικά να διαθέτει σπουδαίους αθλητές. Μερικοί από τους μεγαλύτερους στην ιστορία του Σπόρτινγκ, στις επιδόσεις των οποίων στηρίχθηκε ο σύλλογος τα χρόνια της δόξας του, ήσαν οι: Μάκης Ρουσόπουλος, Φώτης Αβραντινής, Τρύφωνας Παπαδόπουλος, Ανδρέας Μάρκος, Γιάννης Κόντης, Κώστας Ζήκος, Δημήτρης Ζήκος, Σπύρος Καλογριόπουλος, Τάσος Αλμπάνης, Δημήτρης Ντεμίρης και φυσικά ο Μανώλης Κολυμπάδης, που εργάστηκε 4 χρόνια (1970-1974) στην Πάτρα (προπονητής στον Απόλλωνα και γυμναστής στην ομάδα μπάσκετ) και ακολούθως “αφεντικό” της Ομοσπονδίας, που συνέδραμε αποφασιστικά (και ως παράγοντας) για την προκοπή του πινγκ πονγκ στην Πάτρα με πολλούς τρόπους (ανάθεση διοργανώσεων κ.ά.).

Το πινγκ – πονγκ παραμένει στην Πάτρα σε υψηλό επίπεδο με την παρουσία πολλών ομάδων στις εθνικές κατηγορίες και την διαρκή ανάπτυξη σπουδαίων αθλητών.

* Στο στιγμιότυπο η ένδοξη ομάδα του Σπόρτινγκ φωτογραφίζεται στο κλειστό γυμναστήριο στο Κουκούλι, λίγο πριν την έναρξη ενός ευρωπαϊκού παιχνιδιού, άγνωστο ποια ήταν η αντίπαλος. Διακρίνονται οι αντίπαλοι με τον προπονητή τους και ο Σπόρτινγκ, με τον προπονητή Γιάννη Σταυρογιαννόπουλο και τους Μάκη Ρουσσόπουλο, Τρύφωνα Παπαδόπουλο Trifon Papadopoulos και Φώτη Αβραντινή.

Πηγή: https:https://sportin.gr/

Σπάνιες φωτογραφίες από τη ζωή του Τόφαλου στην Πάτρα

Το 1894 και σε ηλικία 12 ετών ο μικρός Δημήτρης έπαιζε κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές, όταν ένα βαγόνι ήρθε κατά πάνω του και του συνέτριψε το χέρι. Στο νοσοκομείο οι γιατροί επέμεναν να προχωρήσουν σε ακρωτηριασμό του χεριού του. Ο πατέρας του αρνήθηκε και στην πορεία του χρόνου δικαιώθηκε. Το χέρι του γιου του σώθηκε, αλλά παρέμεινε μικρότερο από το άλλο. Η μικρή αυτή αναπηρία δεν εμπόδισε τον Δημήτρη Τόφαλο να γίνει ένας σπουδαίος αθλητής.

Το 1899 γράφτηκε στη Γ.Ε. Πατρών, μετέπειτα Παναχαϊκή, και ασχολήθηκε με την άρση βαρών. Το 1904 ήταν πανέτοιμος για τη μεγάλη διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Αγίου Λουδοβίκου. Αρρώστησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο στην Αμβέρσα. Δύο χρόνια αργότερα στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας (9-19 Απριλίου 1906) κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα της Άρσης Βαρών με τα δύο χέρια. Σήκωσε 142,5 κιλά, επικρατώντας έπειτα από σκληρή διήμερη μάχη του αυστριακού Γιόζεφ Στάινμπαχ. Η επίδοσή του αυτή ήταν πολύ μεγάλη για την εποχή και παρέμεινε ως παγκόσμιο ρεκόρ μέχρι το 1914.
Κατά την επιστροφή του στην Πάτρα, 6.000 φίλαθλοι του επιφύλαξαν αποθεωτική υποδοχή στο σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, εκεί όπου πριν από 12 χρόνια είχε το ατύχημα, που παρ’ ολίγο να του κοστίσει τη ζωή. Ο Τόφαλος δεν μπόρεσε να συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς το 1908 στο Λονδίνο η άρση βαρών δεν συμπεριλαμβανόταν στο επίσημο πρόγραμμα.

Τον ίδιο χρόνο εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ και για βιοποριστικούς λόγους ασχολήθηκε με την ελευθέρα πάλη (κατς). Έγινε γνωστός για το πείσμα του, παρά για τη δύναμή του. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο αγώνας του με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Φρανκ Γκοτζ. Ο αντίπαλός του με μια λαβή του έσπασε το χέρι και ο Τόφαλος, σφαδάζοντας από τους πόνους, αγωνίστηκε μέχρι τέλους, χωρίς να εγκαταλείψει τη μάχη. Η επιμονή του αυτή του στοίχισε τρεις μήνες νοσηλείας, αλλά τον έκανε διάσημο.

Μετά την αποχώρησή του από τα ταπί έγινε μάνατζερ του πασίγνωστου έλληνα κατσέρ Τζιμ Λόντου, τον οποίον συνόδευσε στην Αθήνα το 1930 για τον αγώνα του κατά του Ζιμπίνσκι στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ο Τόφαλος υπήρξε εκ των ιδρυτών του ελληνοαμερικανικού αθλητικού συλλόγου της Νέας Υόρκης «Ερμής».

Το 1952 επανήλθε στην Ελλάδα και πέθανε στην Πάτρα στις 15 Νοεμβρίου 1966.

Στην καριέρα του κατέκτησε 140 έπαθλα στην άρση βαρών και 251 στην ελευθέρα πάλη (κάτς). Η γενέτειρά του Πάτρα τον τίμησε, δίνοντας το όνομά του σε οδό και σε κλειστό γυμναστήριο.

Ο Δημήτριος Τόφαλος ήταν ιδιαίτερα εύσωμος. Για τον λόγο αυτό, το επώνυμό του επικράτησε να χρησιμοποιείται ως χαρακτηριστικό των ανθρώπων μεγάλου ύψους και βάρους («είναι Τόφαλος»).

Ο Δημήτριος Τόφαλος σε φωτογραφία με φίλους του σε γνωστό καφενείο της Πάτρας γύρω στο 1960

Από την ανάρτηση του Γιάννη Μυλωνά στο patrasmemories

Εδω σε φωτογραφια του 1941 στην ταρατσα του σπιτιου του στην Αμερικη (φωτο απο την συλλογη του Γιάννη Μυλωνα

Πηγή: https://sportin.gr

Το χθες του Royal Theater

Το παλιό αρχοντικό που αρχικά φιλοξένησε το Πτωχοκομείο της Πάτρας κτίστηκε σε περίπου 15.000 τ.μ. με μελετητή τον αρχιτέκτονα μηχανικό του Δήμου Πατρέων, Γιώργο Λυκούδη, ενώ το έργο ολοκληρώθηκε μέσα σε 18 μήνες και κόστισε 117.808,75 δραχμές.

Τα κτίρια έγιναν με δαπάνη των ευπόρων τάξεων της πόλης με σκοπό να καλύψουν τις ανάγκες των φτωχών και ανήμπορων υπερηλίκων της ευρύτερης περιοχής και ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1905, παρουσία των αρχών της Αχαΐας και πλήθους κόσμου.
Το αρχικό κτίριο είχε δύο ορόφους με συνολικό εμβαδό 1.666,3 τ.μ.

Το δάπεδο του πάνω ορόφου ήταν ξύλινο, το ίδιο και οι σκάλες που οδηγούσαν από το ισόγειο στον όροφο.

Διέθετε μεγάλους κοιτώνες των 20 κλινών, WC, μαγειρείο, τραπεζαρία, βοηθητικούς χώρους και ένα δωμάτιο στο βόρειο μέρος του δευτέρου ορόφου, διαμορφωμένο σε παρεκκλήσι, αφιερωμένο στον Άγιο Κύριλλο, για τις λατρευτικές ανάγκες των τροφίμων.

Στην πορεία των χρόνων δέχθηκε επεκτάσεις και τροποποιήσεις στα αρχικά του σχέδια, για να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες των φιλοξενούμενων. Όπως σημειώνει και στο βιβλίο του «Ιστορία του Κωνσταντινοπουλείου οίκου Ευγηρίας», ο Ν.Ι. Λυμπέρης, το πτωχοκομείο «βρέθηκε στη μέση μια καταπράσινης έκτασης και με τον εξοπλισμό του και τους χώρους που διέθετε όχι μόνο άλλαξε τη ζωή των τροφίμων, αλλά με τη μεγαλοπρέπειά του αποτέλεσε και ένα κόσμημα για την Πάτρα που λάμπρυνε τη δυτική είσοδό της».

1906
Στις 9 Ιουλίου, σε πανηγυρικό κλίμα, πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του νεοκλασικού διώροφου κτηρίου στην Ακτή Δυμαίων 53, που στη συνέχεια θα φιλοξενούσε το Πτωχοκομείο Πατρών.

1968
Ο Μητροπολίτης Πατρών, Κωνσταντίνος, εγκαινιάζει τον Ιερό Ναό Αγίου Κυρίλλου, στον περιβάλλοντα χώρο του Πτωχοκομείου Πατρών. Μέχρι εκείνη την ημέρα, το παρεκκλήσι στη μνήμη του Μητροπολίτη Πατρών Κυρίλλου (που είχε εμπνευστεί και εργαστεί για τη δημιουργία Πτωχοκομείου στην Πάτρα από το 1872) φιλοξενούνταν στον 2ο όροφο του κεντρικού κτηρίου.

1977
Παραδίδεται το διώροφο βοηθητικό κτήριο «Νέα Πτέρυγα» του Πτωχοκομείου, πίσω από το κεντρικό κτήριο, με την ισόγεια αίθουσα εκδηλώσεων και τους ξενώνες στο α’ όροφο.

1989
Η λειτουργία και οι κινητές εγκαταστάσεις του Πτωχοκομείου Πατρών μεταφέρονται στο Κωνσταντοπούλειο Ευγηρείο στην περιοχή της Ιεράς Μονής Γηροκομείου.
Τα κτήρια της Ακτής Δυμαίων κλείνουν.

2006
Ολοκληρώνονται οι εργασίες ανάπλασης των κτηρίων και του χώρου του Παλαιού Πτωχοκομείου (που πλέον γίνεται 100 ετών) για τις ανάγκες του θεσμού «Πάτρα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006».

Το Παλαιό Πτωχοκομείο  πλέον έχει μετονομαστεί σε Royal Theater, δεσπόζει σε μία καταπράσινη έκταση 7 περίπου στρεμμάτων, που “βλέπει” από το μπαλκόνι του το νέο λιμάνι της Πάτρας.

ΠΑΤΡΑ: Στο Royal Theater για δεύτερο συνεχή χρόνο το Φεστιβάλ Χορού – Σκάι  Πάτρας

Royal Theater

Φθινόπωρο στο Royal Theater Patras! | Τέταρτο

 

 

Πηγή : http://www.royaltheater.gr/

Η Πάτρα απέκτησε το πρώτο της πεντάστερο boutique ξενοδοχείο (φωτο)

Το πρώτο της πεντάστερο boutique ξενοδοχείο απέκτησε η Πάτρα. Το Bold Type Hotel άνοιξε τις πόρτες του τον περασμένο Αύγουστο στο Μέγαρο Γαλανόπουλου, ένα από τα πιο όμορφα διατηρητέα νεοκλασικά της πόλης.

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην Άνω Πόλη, στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού, ακριβώς απέναντι από την ιστορική πλατεία Αγίου Γεωργίου και το Αρχαίο Ρωμαϊκό Ωδείο.

Η κατασκευή του διατηρητέου κτιρίου αποτελεί ένα έργο τέχνης για την αρχιτεκτονική της αχαϊκής πρωτεύουσας και έχει πραγματοποιηθεί σε τρεις φάσεις. Η πρώτη τοποθετείται στα τέλη του 1800, η δεύτερη στις αρχές του περασμένου αιώνα ενώ η τελευταία φάση, που αφορά το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου, πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Η ολοκλήρωση της τρίτης φάσης έδωσε στο κτίριο την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του.

Το κτίριο ξεχωρίζει για τη θέση του, τη χωροθέτησή του στον ιδιωτικό του κήπο, την υποχώρηση του ως προς την οικοδομική γραμμή στον β´ όροφο για τη δημιουργία βεράντας, τη νοτίου προσανατολισμού ταράτσα του και την αριστοκρατική του κάτοψη.

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Οι αρχιτέκτονες Έμπυ Σπαθή και Κατερίνα Λιαρομμάτη (EMPI & Associates Architects) κρύβονται πίσω από την μετατροπή αυτού του τοπικού στολιδιού σε πολυτελές ξενοδοχείο.

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Όσον αφορά τον σχεδιασμό του ξενοδοχείου, αναπτύσσεται σε 4 ορόφους, διαθέτει συνολικά 10 δωμάτια σουίτες υψηλού design και αισθητικής αλλά και έναν μαγευτικό κρυφό κήπο στο πίσω μέρος του, που έχει μετατραπεί σε fine dining εστιατόριο-μπαρ. Στο μέσο του κήπου δεσπόζει μια στρογγυλή διακοσμητική πισίνα ενώ εκεί προβλήθηκαν ταινίες σε συνεργασία με τον «Κινητό Κινηματογράφο Πατρών».

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Στον 4ο όροφο υπάρχει το Roof View όπου έχουν πρόσβαση μόνο οι επισκέπτες του ξενοδοχείου και σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να φιλοξενήσει ιδιωτική εκδήλωση. Από την οροφή του κτιρίου διακρίνονται τα σημαντικά αξιοθέατα της Πάτρας, όπως το κάστρο της πόλης και το Αρχαίο Ωδείο.

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Όσο αφορά στην επίπλωση περιλαμβάνει custom made έπιπλα εξαιρετικής ποιότητας που σχεδιάστηκαν ξεχωριστά για το κάθε δωμάτιο και signature φωτιστικά γνωστών οίκων.

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Η ιδέα πίσω από το σχεδιασμό των επίπλων και την επιλογή των φωτιστικών έχει αναφορές στην προηγουμένη χρήση του κτιρίου ως κατοικία. Από το φωτογραφικό υλικό από τότε που κατοικούταν, προκύπτει ότι η επίπλωση είχε επιρροές 30s και 50s. Έτσι προέκυψε και το στυλ επίπλωσης με αντικείμενα σχεδιασμένα με αναφορές στο Danish style, με ζεστούς τόνους ξύλου καρυδιάς και λεπτές καμπύλες, ενώ ο φωτισμός έχει αναφορές σε αντικείμενα του Bauhaus.

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Το υπάρχον ιστορικό κέλυφος διατηρεί το αρχικό του χρώμα, αυτό της μανόλιας, ενώ οι νέες κατασκευαστικές παρεμβάσεις, όπως τα λουτρά, τα νέα χωρίσματα, οι ταμπλάδες που έχουν χρήση πλάτης για τα κρεβάτια αλλά και οι νέες θύρες, επισημαίνονται με τρία διαφορετικά χρώματα, ένα για κάθε όροφο. Το κριτήριο επιλογής των τριών χρωμάτων συνδέθηκε με το κτίριο και το περιβάλλον του.

Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS
Bold Type Hotel
Bold Type Hotel/PYGMALION KARATZAS

Η παράδοση συναντά την μινιμαλιστική αισθητική, τη φαντασία και την αρχιτεκτονική μεταμόρφωση.

Πηγή : https://www.bovary.gr/

Η οδός Αγίου Γεωργίου το 1950

Η Αγίου Γεωργίου στο ύψος που αρχίζουν οι σκάλες Γεροκωστοπούλου το 1950 ενώ διακρίνεται ο  Ι. Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου Πατρών  που είναι παρεκκλήσιο της ενορίας Αγίου Νικολάου.

 

 

57 χρόνια από την επαναφορά της Κάρας του Αποστόλου Ανδρέα στην Πάτρα (video 1964)

Συμπληρώθηκαν 57 χρόνια από την επαναφορά της κάρας του Αποστόλου Ανδρέα στην Πάτρα (26 Σεπτεμβρίου 1964).

Το γεγονός από το 1964 και μετά εορτάζεται πανηγυρικά στην Πάτρα με λιτανεία, όπου συμμετέχει πλήθος πιστών, δείχνοντας ότι δεν έχει εξαφανιστεί από τις ψυχές των ανθρώπων η αναζήτηση του Θεού, η δίψα για την υπαρκτική αλήθεια.

Επιπλέον υπάρχει η βεβαιότητα ότι η προσκύνηση της κάρας του αποστόλου Ανδρέα είναι ένα από τα κλειδιά για την απόκτηση αρετών, που ανοίγουν την πύλη του ουρανού.

Η κάρα του αποστόλου Ανδρέα μας θυμίζει ότι έχουμε ανάγκη από πνευματικό οξυγόνο και η ίδια είναι μια πηγή του. Ναι, σ’ έναν κόσμο παγερό, εσωτερικά απρόσωπο. Σ’ έναν κόσμο, που όλοι θέλουν ν’ αναπνεύσουν και κανένας δεν μπορεί.

Σ’ έναν κόσμο, όπου ασφυκτιούμε, το πνευματικό οξυγόνο είναι η ανάστασή μας, γιατί καθημερινά πεθαίνουμε και το τραγικό είναι, ότι ζώντας μέσα σε ψευδαισθήσεις, δεν καταλαβαίνουμε ότι νεκρωνόμαστε.

Η κάρα του πρωτόκλητου αποστόλου στην Πάτρα είναι μια πρόσκληση του Θεού ανά τους αιώνες να βρεθούμε κοντά του με άδολη καρδιά.

Μέσω και αυτής, μας κτυπάει ο Θεός την πόρτα, για να εισδύσει μέσα μας. Η δίοδος είναι η πίστη μας. Ας καθαρίσουμε τη δίοδο από κάθε προκατάληψη και ας κάνουμε με απλότητα το αποφασιστικό βήμα.

Δείτε στο video  κάποιες από αυτές τις στιγμές εκείνες :

Επανακομιδή κάρας Αγίου Ανδρέα Πατρών 1964

Πηγές : https://www.romfea.gr

 

 

 

Οι αναμνήσεις του κωμικού της καρδιάς μας από τη Ζήρια Αιγίου

Δεν είναι λίγες οι φορές που Αιγιώτες καλλιτέχνες κάνουν επιτυχημένη καριέρα και αγαπιούνται από το πανελλήνιο. Ένα τέτοιο πρόσωπο που έχει αναδειχτεί ως ένας από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες ηθοποιούς και πάντα μαγεύει με την σκηνική του παρουσία, τις υποκριτικές του ικανότητες και το ήθος του χαρακτήρα του, είναι ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος.

Ένας άνθρωπος που διαθέτει ευγένεια, καλοσύνη, ακεραιότητα, αισιοδοξία, ρομαντισμό. Μία περσόνα της ελληνικής δημοφιλούς σκηνής που παραμένει ταπεινή και δεν έχει ξεχάσει την καταγωγή του και τις όμορφες αναμνήσεις από αυτή.

Οι όμορφες αναμνήσεις από τη Ζήρια

Πράγματι, οι πιο όμορφες αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια και η πρώτη επαφή με την υποκριτική, προέρχονται από τον τόπο καταγωγής του και συγκεκριμένα τον χωριό της μητέρας του, τη Ζήρια. Παρόλο που η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα όταν ήταν μόλις ενός ετών, η επαφή του με την Ζήρια δεν χάθηκε.

’Η μητέρα μου είναι από τη Ζήρια, ο πατέρας μου μέσα από το Αίγιο. Γεννήθηκα στο Αίγιο και έμεινα εκεί μόνο τον πρώτο χρόνο της ζωής μου. Δηλαδή, όταν ήμουν ενός έτους εγκατασταθήκαμε οικογενειακώς στην Αθήνα. Από εκεί και πέρα όμως δεν χάσαμε καμία επαφή, γιατί όλη η οικογένεια το σόι και το πατρικό της μητέρας μου ήταν στα Ζήρια. Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι είμαστε διαρκώς εκεί.’’, είχε δηλώσει σε μία αποκλειστική συνέντευξη της ‘’Π,’’ 6 χρόνια πριν.

Τα παιδικά του χρόνια στη Ζήρια είναι γεμάτα από αναμνήσεις που έχουν χαραχτεί στο μυαλό του, από αναμνήσεις που δεν σβήσουν.

’Η πιο έντονη ανάμνηση που είχα ως παιδί ήταν ότι, για να κατέβουμε στη θάλασσα περπατούσαμε ενάμιση χιλιόμετρο και σταματούσαν τρακτέρ και μας έπαιρναν να μας πάνε στην παραλία. Αυτές είναι παιδικές αναμνήσεις που δεν φεύγουν…Επίσης στα Ζήρια, και παντού, κάναμε σκετσάκια με τα αδέρφια μου μπροστά σε συγγενείς και φίλους.’’ , είχε δηλώσει ακόμα.

Περισσότερο συγκινητική είναι η ιστορία μεταποίησης μίας παλιάς σκάφης της μητέρας του από την δεκαετία του 70.Όπως είχε δηλώσει πάλι στην ‘’Π’’, ‘’Έχω μεταποιήσει μία ξύλινη σκάφη που είχε η μητέρα μου στη Ζήρια και εκεί έπλενε τα ρούχα μας το 70-71, όταν ήμασταν μωρά. Την έχω βάψει, της έχω περάσει κι ένα βερνίκι για να μην χαλάσει το ξύλο και τώρα την χρησιμοποιώ για να βγάζω φωτογραφίες, παιχνίδια και περιοδικά!’’

 

Ο αγαπημένος μας ηθοποιός όταν έγινε 48 ετών δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram φωτογραφία του απ’ όταν ήταν μωρό!

«Ειναι τρελο πως περασαν τοσα πολλα γενεθλια!!! Μεσα μου νιωθω σχεδον οπως στη φωτο στα πρωτα μου!!!!», σχολίασε κάτω από τη φωτογραφία που τον δείχνει 12 μηνών να γιορτάζει τα πρώτα του γενέθλια!

στα πρώτα του γενέθλια

Πηγές: https://protionline.gr/https://www.mothersblog.gr/

Η Πάτρα των παλαιών καιρών μέσα από τον φακό του Μιχάλη Δωρή

Στα 1969, ο αρχιτέκτων Μιχάλης Δωρής, που ήταν τότε 34 ετών, είχε περιλάβει την Πάτρα στη μεγάλη φωτογράφιση του ελλαδικού χώρου που προχωρούσε βήμα βήμα.

Ηταν ένα φιλόδοξο και εν πολλοίς μοναχικό όραμα που οργάνωνε μαζί με τη γυναίκα του, Ελένη Δωρή: η αποτύπωση της όψης του αστικού χώρου σε μια εποχή που ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη για το μέλλον των ελληνικών πόλεων. Στην Πάτρα μόνο, ο Μιχάλης Δωρής έβγαλε εκατοντάδες μαυρόασπρες φωτογραφίες και κατέλειπε έναν θησαυρό 1.759 αρνητικών, που σήμερα αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη.

Έκθεση "Το φωτογραφικό αρχείο Δωρή"

Από το 2014, η οικογένεια του Μιχάλη Δωρή συμφώνησε να παραχωρήσει το δικαίωμα στον Δήμο Πατρέων να προχωρήσει στην ψηφιοποίηση και τεκμηρίωση του αρχείου που παραδόθηκε από τον δημιουργό του στον Δήμο Πατρέων κάποια στιγμή στη δεκαετία του ’70 και έκτοτε αποτελεί συλλογή της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

Η Πάτρα διέσωζε το 1969 ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της παλαιάς όψης της, όλου εκείνου του αστικού πυκνώματος που αποτέλεσε ένα φαινόμενο εξαστισμού στην Παλαιά Ελλάδα. Στην Πάτρα (ακόμη και σήμερα) βλέπει κανείς κορυφαίες στιγμές του ελληνικού νεοκλασικισμού.

 

 

Πηγές : https://www.kathimerini.gr/https://www.photo.gr/

Το εργοστάσιο-φάντασμα στο Αίγιο που κάποτε μεγαλούργησε (video)

Κοντά στο λιμάνι του Αιγίου στέκει αγέρωχο, αλλά εμφανώς εγκαταλελειμμένο το εργοστάσιο Χαρτοποιίας. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά συγκροτήματα της χώρας τον 20ο αιώνα. Έδωσε θέσεις εργασίας στους κατοίκους και συνέβαλε στην οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη του νομού Αχαΐας.

Η κατασκευή της Χαρτοποιίας Αιγίου ξεκίνησε το 1924. Το εργοστάσιο είχε σχεδιαστεί από Σουηδούς αρχιτέκτονες. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1927. Η Χαρτοποιία του Αιγίου άρχισε να λειτουργεί μόνο με μία μηχανή και παρήγαγε χαρτόνι. Στη συνέχεια εφοδιάστηκε με άλλες δυο, μία για παραγωγή τυπογραφικού χαρτιού και άλλη μία για χαρτί περιτυλίγματος. Αργότερα, το 1974 σε μια προσπάθεια ανάκαμψης της εταιρίας αγόρασαν και μια τέταρτη μηχανή τελευταίας τεχνολογίας, κυρίως για την παραγωγή χαρτιού γραφής και τυπογραφικό.

Το Αίγιο επιλέχθηκε γιατί είχε υπόγεια νερά, που χρειάζονταν στην παραγωγική διαδικασία. Παράλληλα, είχε λιμάνι και σιδηροδρομική σύνδεση, κάτι που διευκόλυνε την προμήθεια πρώτων υλών και καυσίμων. Φυσικά μπορούσαν με μεγάλη ευκολία  και ταχύτητα να διακινήσουν τα προϊόντα τους. Η πρώτη ύλη έφτανε στο Αίγιο με πλοία από το εξωτερικό, κυρίως από τη Σουηδία, ενώ ένα μέρος προερχόταν από τη Δράμα. Εκτός από χαρτόμαζα, χρησιμοποιούσαν και παλιόχαρτα, τα οποία έπαιρναν από ρακοσυλλέκτες. Ως καύσιμη ύλη χρησιμοποιούσαν λιγνίτη, που έφτανε στην περιοχή μέσω του σιδηροδρομικού σταθμού από τα Καλάβρυτα. Μέσω γεωτρήσεων κοντά στο εργοστάσιο εξασφάλιζαν το νερό που χρειάζονταν για τη λειτουργία των μηχανών. Με το νερό της περιοχής διέλυαν, επίσης, τη χαρτόμαζα, ώστε να μπορέσουν να την επεξεργαστούν και να τη μετατρέψουν σε χαρτί….

«Η τελευταία μηχανή μπορούσε να τυπώσει μόνη της πάνω από 40 τόνους χαρτιού το 24ωρο. Ήταν ετοιμοπόλεμη μέχρι την τελευταία στιγμή» μας διηγείται ο κ. Παναγόπουλος.

Το εργοστάσιο μετατράπηκε σε «αυτοκρατορία χαρτιού»

Από το 1930 έως και το 1960 θεωρείται η καλύτερη και πιο παραγωγική περίοδος του εργοστασίου. Το 1930 ιδρύθηκε και η Χαρτοβιομηχανία του Αιγίου στον ίδιο χώρο με την Χαρτοποιία. Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία παραγωγής χαρτιού και η μετέπειτα επεξεργασία του για τη δημιουργία διάφορων προϊόντων γινόταν στην πόλη της Αιγιαλείας, η οποία είχε μετατραπεί σε ένα από τους μεγαλύτερους οργανισμούς χαρτιού στην Ελλάδα. Μέχρι τότε το χαρτί μεταφερόταν σε χαρτοβιομηχανίες της Ελλάδας, αλλά και του εξωτερικού για την παραγωγή προϊόντων, όπως τετράδια και φάκελοι….
Το εργοστάσιο έδωσε δουλειά σε τουλάχιστον 700 εργάτες. Οι εργαζόμενοι είχαν βρει ένα δικό τους σύστημα λειτουργίας. Όταν κάποιος απολυόταν, αντί να πάρει αποζημίωση ζητούσε να αντικατασταθεί με κάποιον φίλο ή συγγενή.

«Τότε λέγαμε ότι άφηνε τη θέση του ως προίκα σε κάποιον άλλον», θυμάται ο τελευταίος γενικός διευθυντής της Χαρτοποιίας Σωτήρης Παναγόπουλος.

Η διεύθυνση του εργοστασίου πέρασε από πολλά χέρια. Μόνο σε επτά χρόνια από το 1930 έως το 1937 άλλαξε έξι διευθυντές. Ο καθένας έβαλε το «λιθαράκι» του για τη λειτουργία του βιομηχανικού κολοσσού. Τον Φιλανδό επιχειρηματία που είχε αναλάβει τη πρώτη διεύθυνση αντικατέστησε ο Σουηδός Ρέινχολτ Βέντελ, τον οποίον διαδέχτηκαν Έλληνες επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων ήταν ο Αλέκος Φιλιππόπουλος, ο Χρήστος Κουνινιώτης και ο Χαράλαμπος Ματιάτος. Το 1991 μπήκε λουκέτο επισήμως και έγινε οικονομική εκκαθάριση της περιουσίας.

Η πτώση Από το 1960 το εργοστάσιο οδηγήθηκε σταδιακά στην παρακμή. Ένας μεγάλος μέρος των μετοχών του πέρασε στην κυριότητα της οικογένειας Λαδόπουλου και της Χαρτοποιίας Ε.Γ. Λαδόπουλου Α.Ε. που βρισκόταν στην Πάτρα. …

 “Χαρτοποιίας Ε. Γ.Λαδόπουλου”,

Το 1975 η εταιρία αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η χρεωκοπία πλησίαζε. Δυο χρόνια αργότερα, τη διοίκηση των δυο Χαρτοποιιών ανέλαβε η Εθνική Τράπεζα. Για περίπου μια δεκαετία συνέχισαν να λειτουργούν. Το 1984 η Χαρτοποιία Πάτρας κήρυξε πτώχευση, ενώ έναν χρόνο αργότερα έκλεισε και το εργοστάσιο του Αιγίου. Παρόλο που έγιναν προσπάθειες να ξανανοίξει η Χαρτοποιία Αιγίου, δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το 1991 μπήκε επισήμως λουκέτο και έγινε οικονομική εκκαθάριση της περιουσίας.

Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr