Συγκλονίζει η τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα

H Ceija Stojka ήταν το πέμπτο από έξι παιδιά σε μια οικογένεια τσιγγάνων, εμπόρων αλόγων, τους Lovara-Roma, Ρομά της κεντρικής Ευρώπης.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 7

Ζούσαν σε καραβάνια τους χειμώνες στη Βιέννη και τα καλοκαίρια ταξίδευαν στην επαρχία της Αυστρίας, όπου η οικογένεια είχε ρίζες 200 ετών.

Η Ceija Stojka εκτοπίστηκε από τους Ναζί το 1943, σε ηλικία δέκα ετών, μαζί με όλη την οικογένειά της καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες άλλους Ρομά της Ευρώπης.

Μαζί με τη μητέρα της και 4 από τα 5 αδέλφια της επέζησε από το Ολοκαύτωμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Auschwitz, Ravensbruck, και Bergen-Belsen. Ο πατέρας της εκτοπίστηκε στο Νταχάου όπου και δολοφονήθηκε, το ίδιο και ο μικρότερος αδελφός της Ossi, ο οποίος πέθανε στο Αουσβιτς.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 0

Η Stojka, η μητέρα της και τα αδέλφια της απελευθερώθηκαν από τους Βρετανούς από το Bergen-Belsen το 1945 και επέστρεψαν στη Βιέννη, μετά από δύο χρόνια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Ceija άρχισε το σχολείο σε ηλικία 12 ετών. Απέκτησε δύο παιδιά, τον μουσικό της τζαζ Jano και τον Hodja, με τον οποίο έμεινε μαζί στη Βιέννη ως τον θάνατό της.

Αυτοδίδακτη, άρχισε να ζωγραφίζει και να γράφει σε ηλικία 50 ετών για να καταγράψει την μαρτυρία της από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η τεχνική της θεωρείται ένα είδος λαϊκής τέχνης, με στοιχεία αφηρημένης τέχνης μεγάλων ζωγράφων του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Πέθανε σε ηλικία 79 ετών σε ένα νοσοκομείο της Βιέννης, ενώ πρόλαβε να γράψει ένα βιβλίο-σταθμό «Ονειρεύομαι ότι ζω;», το οποίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Οι πίνακές της έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου: αφηγούνται την πρότερη χαρά της νομαδικής ζωής, και την φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 1

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 2

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 3

«Αν ο κόσμος δεν αλλάξει τώρα, αν ο κόσμος δεν ανοίξει τις πόρτες και τα παράθυρα, αν δεν χτίσει την ειρήνη -την πραγματική ειρήνη- ώστε τα δισέγγονά μου να έχουν μια ελπίδα να ζήσουν σε αυτό τον κόσμο, τότε εγώ είμαι ανίκανη να εξηγήσω γιατί επέζησα από το Αουσβιτς, το Bergen- Belsen και το Ravensbruck» γράφει η Ceija Stojka στο συγκλονιστικό βιβλίο της, το οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1988 και έγινε διάσημο στα γερμανικά με τον τίτλο «Wir leben im Verborgenen – Errinerungen einer Rom-Zigeunerin” («Ζούμε στην παρανομία. Αναμνήσεις μιας ρομ-τσιγγάνας»).

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 4

 

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 5

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 6

Στη συνέχεια έγραψε το βιβλίο Reisende auf dieser Welt (.Ταξιδιώτισσα αυτού του κόσμου») το 1992. Οι εκατοντάδες πίνακες που ζωγράφισε περιγράφουν κυρίως τα «Die Finsternis von Bergen-Belsen» («Τα σκοτάδια του Bergen-Belsen), δηλαδή τη ζωή στο εσωτερικό του στρατοπέδου συγκέντρωσης.

Τα έργα της διακρίνονται σε τέσσερις κύκλους:

1. Βιέννη, η σύλληψη, ο εκτοπισμός: πρόκειται για πίνακες όπου αναπαριστά την οικογένειά της να κρύβεται στη Βιέννη, πριν συλληφθεί από τους Ναζί.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 8

2. Τα στρατόπεδα: πάνω από 200 πίνακες έχουν ζωγραφιστεί γι’αυτή την περίοδο και δούλευε ως λίγο καιρό πριν πεθάνει.

3. Οράματα της φρίκης: στη μνήμη ξανάρχονται τα συρματοπλέγματα, τα πτώματα, ο καπνός, οι SS, ο άνεμος, το χιόνι, τα κοράκια. Συχνά γράφει πάνω στους πίνακες τα αισθήματα που είχε ως παιδί των στρατοπέδων, τις εντολές των φρουρών, τους σύντομους διαλόγους που είχε με τη μητέρα της, αλλά και πιο μεγάλα κείμενα, στην πλάτη των έργων.

4. Η επιστροφή στη ζωή: αφήνει τα έργα της να πλημμυρίσουν από χρώματα, από τη ύπαρξη στον ελεύθερο αέρα και από την μοναδικότητα της ζωής μιας Ρομά.

Μια φωτογραφία, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο την δείχνει με χαρούμενο βλέμμα, κόκκινα χείλη, πανέμορφη. Πουλάει χαλιά σε πανηγύρια.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 9

Ελαβε πολλά βραβεία, όπως το βραβείο Bruno-Kreisky για τα βιβλία της, το 1993. Ως τον θάνατό της, η Ceija Stojka φοβόταν ότι η Ευρώπη θα ξεχάσει το παρελθόν της και σύντομα οι φούρνοι του Αουσβιτς θα μπορούσαν να ξεκινήσουν και πάλι το μακάβριο και φρικιαστικό έργο τους, μέσα στη γενική αδιαφορία. Ηταν ο φόβος μιας καλλιεργημένης γυναίκας, η οποία παρακολουθούσε την ευρωπαϊκή νομοθεσία απέναντι στους Ρομά αλλά και την αναζωπύρωση του ρατσισμού εναντίον των Ρομά σε ολόκληρη την Γηραιά Ηπειρο.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 10

Το έργο αυτής της ζωγράφου και συγγραφέως, μιας αυστριακής Ρομά, αποτελεί σήμερα σταθμό για τις διώξεις που υπέστησαν οι τσιγγάνοι από τους Ναζί.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 11

 

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 12

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 13

Οι πίνακές της ανακαλύφθηκαν κατά τύχη από έναν γάλλο συλλέκτη. Μια μέρα του 2012, ο γάλλος μαικήνας και συλλέκτης έργων τέχνης Antoine de Galbert, βρίσκεται σε ένα διαμέρισμα εργατικών κατοικιών. Το διαμέρισμα είναι γεμάτο από πίνακες και σχέδια, εκατοντάδες. Τα έργα κατακλύζουν τον χώρο, βρίσκονται παντού, γύρω από το κρεβάτι. Σχεδόν κλείνουν την είσοδο, σχηματίζουν έναν λαβύρινθο. Ο χώρος έχει μόνο έργα τέχνης.

Κοντά στην κουζίνα, η Nuna, η ιδιοκτήτρια του σπιτιού, 55 ετών και ο σύζυγός της Hodja, 68 ετών, ζουν εκεί πολύ φτωχικά. Ολοι αυτοί οι πίνακες τους είναι βάρος, ειδικά για τον Hodja: είναι οι πίνακες της μητέρας του, Ceija (προφέρεται Tchaïa). Ο Hodja την θυμάται, λίγο πριν πεθάνει, το 2013, όταν την ικέτευε: «Δεν έχεις το δικαίωμα να πεθάνεις. Δεν μπορείς να με αφήσεις μόνο μου». Και εκείνη, ετοιμοθάνατη, δικαιολογιόταν: «Σου ζωγράφισα πίνακες, χίλιους περίπου, σου τους αφήνω».

«Εμένα οι πίνακες δεν με ενδιέφεραν ποτέ, ποτέ δεν τους κοίταξα» λέει ο Hodja. Οι πίνακες εκτέθηκαν αρχικά στο Παρίσι και στη συνέχεια έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 14

Η Ceija Stojka ήταν 10 ετών όταν έζησε αυτή την συγκλονιστική και φρικιαστική ιστορία στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου εκτός από τους Εβραίους οι Ναζί είχαν στοιβάξει και τους τσιγγάνους.

«Φανταστείτε μια επιφάνεια σαν ένα τραπέζι, γεμάτο πτώματα, το ένα πάνω στο άλλο, παντού. Το βουνό με τα πτώματα είναι τόσο ψηλό που μπορείς να σκαρφαλώσεις. Τα πτώματα που είναι κάτω κάτω είναι βυθισμένα σε μια ανθρώπινη λάσπη» γράφει στο βιβλίο της.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 15

 

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 16

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 17

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 18

Αλλά αυτοί οι νεκροί δεν φόβιζαν την μικρή Ceija. «Πάντα καθόμουν ανάμεσα στους νεκρούς, ήταν το μόνο ήσυχο μέρος. Μας προστάτευαν από τον αέρα. Η μαμά μου ήξερε πού ήμουν. Οταν ήταν κουρασμένη ερχόταν και με έπαιρνε από το χέρι. Για να κοιμηθώ μάζευε πάντα τη λεπτή σκόνη, την έβαζε πίσω από τα πόδια της».

Αυτό το κοριτσάκι που μεγάλωσε ανάμεσα σε βουνά νεκρών, μίλησε πολλές φορές, αργότερα, όταν έγινε διάσημη, για την φρίκη των ναζιστικών στρατοπέδων.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 19

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 20

«Οι νεκροί ήταν οι προστάτες μας και ήταν ανθρώπινα όντα. Ανθρωποι που είχαμε γνωρίσει. Αλλά ακόμη και όσους δεν είχαμε γνωρίσει μας έλεγαν ότι ήταν δικοί μας άνθρωποι. Οτι ήταν δικοί μας και δεν είμαστε μόνοι. Δεν είμασταν μόνοι γιατί υπήρχαν τόσες ψυχές που πετούσαν γύρω μας».

Τα βιβλία και οι πίνακες της τσιγγάνας καλλιτέχνιδας αφηγούνται αυτό που είναι αδύνατο να αντέξει κανείς. Το συγκλονιστικό είναι ότι το μικρό κορίτσι και τη μητέρα του, όσο ζούσαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, η ανθρωπιά δεν τις εγκατέλειψε ποτέ, παρότι οι Ναζί δολοφόνησαν τον πατέρα της και τον αδελφό της.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 21

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 22

«Είναι περίεργο αλλά εγώ λυπόμουνα τους Ναζί. Κι αυτοί άνθρωποι ήταν, εξάλλου. Και στη δική τους καρδιά αίμα κυλούσε, όπως και στη δική μας. Μόνο που στη δική μας κυλούσε λίγο πιο γρήγορα γιατί φοβόμασταν συνεχώς», γράφει στο βιβλίο της.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 24

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 25

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 27

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 28

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 29

Η Ceija απέκρυψε όσα της συνέβησαν, όπως και πολλοί Ρομά που είχαν την ίδια αποτρόπαιη μοίρα. Εφερε στην επιφάνεια τις φρικιαστικές της εμπειρίες όταν ήταν πια μεγάλης ηλικίας, αλλά κατόρθωσε να αποτυπώσει τα βαθιά ίχνη που έμειναν στην ψυχή της με τα μάτια 10χρονου κοριτσιού.

Τσιγγάνα ζωγράφος που επέζησε στο Ολοκαύτωμα -Μια μοναδική περίπτωση που συγκλονίζει [εικόνες] | iefimerida.gr 30

Αντλώντας υποστήριξη από πολλούς μη-Ναζί Γερμανούς που έτρεφαν βαθιά προκατάληψη κατά των Ρομά, οι Ναζί έκριναν ότι οι Ρομά ήταν «φυλετικά κατώτεροι». Η μοίρα των Ρομά ήταν υπό μία έννοια παράλληλη με αυτήν των Εβραίων. Υπό το ναζιστικό καθεστώς, οι γερμανικές αρχές υπέβαλαν τους Ρομά σε αυθαίρετους εγκλεισμούς, καταναγκαστική εργασία και μαζικές δολοφονίες. Οι γερμανικές αρχές δολοφόνησαν δεκάδες χιλιάδες Ρομά στα υπό γερμανική κατοχή εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης και της Σερβίας και χιλιάδες ακόμη στα κέντρα εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου, Κέλμνο, Μπέλζεκ, Σόμπιμπορ και Τρεμπλίνκα. Τα SS και η αστυνομία φυλάκισαν Ρομά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν, Σαξενχάουζεν, Μπούχενβαλτ, Νταχάου, Μάτχαουζεν και Ράβενσμπρουκ. Τόσο στο αποκαλούμενο Μεγάλο Γερμανικό Ράιχ όσο και στην αποκαλούμενη Generalgouvernement, οι γερμανικές πολιτικές αρχές διοικούσαν διάφορα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, στα οποία φυλάκιζαν Ρομά.

Δεν είναι γνωστό πόσοι ακριβώς Ρομά έχασαν τη ζωή τους στο Ολοκαύτωμα. Μολονότι τα ακριβή νούμερα ή ποσοστά δεν είναι δυνατό να επιβεβαιωθούν, οι ιστορικοί εκτιμούν ότι οι Γερμανοί και οι σύμμαχοί τους σκότωσαν περίπου το 25% των Ευρωπαίων Ρομά. Από το ένα εκατομμύριο Ρομά που θεωρείται ότι ζούσαν στην Ευρώπη πριν τον πόλεμο, οι Γερμανοί και οι σύμμαχοί τους στον Άξονα σκότωσαν περί τους 220.000.

Πηγή: iefimerida.gr

Το μπακάλικο του κυρ-Αχιλλέα

Ο Θανάσης Κούστας έκανε ένα ακόμα σύντομο ταξίδι στο χρόνο και στο παρελθόν της Πάτρας, με υλικό που ανήρτησε στο facebook και το οποίο προέρχεται από το βιβλίο του «Αγκινάρες με αλάτι». Σειρά είχε το μπακάλικο του κυρ – Αχιλλέα, οποίο βρισκόταν στην οδό Καραϊσκάκη, μεταξύ Μιαούλη και Κανάρη, πίσω από τον Βοσινάκη.

Γράφει ο κ. Κούστας:

…Ο κυρ Αχιλλέας ο μπακάλης, συνήθως στεκόταν στην πόρτα με την πεντακάθαρη ποδιά του. Καλαβρυτινός, κοκκινοπρόσωπος με αραιά μαλλιά και βαρεία ορεσίβια προφορά. Είχε στην πρόσοψη κρεμασμένα τα σαρώματα και μετά την είσοδο δεξιά είχε σε λινάτσες τους ξερούς μπακαλέους και τα ξύλινα κιβώτια με τους σκουράντζους. Και σωρό τα κουτιά με σαρδούνια παστωμένα σε χοντρό αλάτι.
Μπροστά στο πεζοδρόμιο είχε δυό-τρείς μεγάλες νταμιτζάνες ντυμένες με πλεκτό καλάμι. Πάνω στο πάγκο, μαζί με τα κουτιά με τον χαλβά, τον ταραμά και τις θρούμπες Καλαμάτας, είχε και μπλε κόλλες χαρτί με τις οποίες τύλιγε τα μακαρόνια χύμα.
Τότε η ΜΙΣΚΟ πρωτόβγαλε τα συσκευασμένα μακαρόνια πάλι σε μπλε χαρτί. Παραδίπλα είχε μια μικρή διπλή ζυγαριά με τα μπρούτζινα πέζα και από κάτω το τετράδιο με τα βερεσέδια. Και πίσω τα ράφια ήταν γεμάτα με σαπούνια, τρινάλ και κουτιά με τοματοπελτέ αλλά και σακουλάκια με ΚΛΙΝ.
Εκείνο το καλοκαίρι στο μπακάλικο ήλθε η σκόνη καθαρισμού ΚΛΙΝ σε σακουλάκι, με σύνθημα πάνω στην συσκευασία «άνοιξέ με, κάτι θα βρεις και θα χαρείς». Το ΚΛΙΝ ήταν σαπούνι σε σκόνη.
Μέχρι τότε όλη λάτρα του σπιτιού μέχρι λούσιμο και μπανιάρισμα, γινόταν με το πράσινο σαπούνι της ΒΕΣΟ. Το ΚΛΙΝ ήταν διαθέσιμο στα μπακάλικα και στα ψιλικατζίδικα, σε νάϋλον σακουλάκια έχοντας πάντα μέσα ένα δωράκι. Έβαζε διάφορα δώρα στην συσκευασία η εταιρεία, από μανταλάκια μέχρι μικροπαιχνιδάκια για τα παιδιά, όπως στρατιωτάκια κ.λ.π.
Υπήρχαν και τα πειράγματα με αφορμή αυτά τα δωράκια, καθώς όταν κάποιος αγόραζε κάτι που δεν άξιζε, του έλεγαν : «…πού το βρήκες αυτό… στο ΚΛΙΝ;»
Δωράκι έδινε και το ROL στην γιορταστική Χριστουγεννιάτικη συσκευασία που διαφήμιζε πως μαζί με την χαρούμενη όψη στο σπίτι έδινε και ένα μικρό δώρο έκπληξη.
Στην συνέχεια το έδαφος ήταν πρόσφορο για την επικράτηση του TIDE και πολύ γρήγορα του ΟΜΟ.

Στο βάθος του μπακάλικου, ήταν ένα μεγάλο ξύλινο ψυγείο του πάγου με δύο μεγάλες πόρτες πάνω – κάτω.
Κάθε πρωί ο Φώντας ο παγοπώλης με ένα καρότσι με δύο σιδερένιες ρόδες έκανε διανομή τον πάγο παραγωγής είτε του Κακούρη είτε του Μπουκουβάλα.
Ο Φώντας είχε για σύνεργα ένα σιδερένιο πριόνι με μεγάλα δόντια για να κόβει τις κολώνες του πάγου. Με την βοήθεια μιας σφήνας και ενός σφυριού τις έκοβε σε μισές και τέταρτο. Είχε και μια δαγκάνα για να τις πιάνει και μια μεγάλη λινάτσα για την μεταφορά με τα χέρια.
Η συντήρηση των τροφίμων στα σπίτια γινόταν με τα ψυγεία του πάγου η και με τις κλούβες που κρέμαγαν ψηλά στις κουζίνες. Πολύ λίγα σπίτια είχαν την πολυτέλεια ενός ηλεκτρικού ψυγείου ΙΖΟΛΑ η ΕΣΚΙΜΟ. Οι ρεκλάμες στις εφημερίδες έλεγαν, ότι τα ηλεκτρικά ψυγεία «χαρίζουν ευτυχία στο σπίτι».
Το ψυγείο μας του πάγου, πάντως, είχε και βρυσούλα για δροσερό νερό πάντα τυλιγμένη με λευκό τούλι σαν φίλτρο, Από κάτω δε μονίμως τρέχανε νερά από το λιώσιμο του πάγου, καθώς γέμιζε γρήγορα το ταψί που τα συγκέντρωνε με υποχρεωτικό το συνεχές σφουγγάρισμα.
Για να μην λειώνει όμως γρήγορα, τυλίγαμε τον πάγο με λινάτσα και πολλές φορές ρίχναμε και αλάτι.

Πηγή : https://www.theonlinepress.gr/

(η φωτογραφία είναι από το μπακάλικο του Σπυρόπουλου στο Μαρκάτο).

Φανέλα ή “Wife Beater”

Οι καταναλωτές του 21ου αιώνα το αντιμετωπίζουν ως ένα απλό και ίσως ξεπερασμένο εσώρουχο. Στον κινηματογράφο όμως η φανέλα έγραψε ιστορία και συνδέθηκε με τους πιο αρρενωπούς πρωταγωνιστές. Για δεκαετίες αποτέλεσε σύμβολο σεξουαλικότητας.

Από τα χρόνια του βουβού σινεμά, οι σκηνοθέτες προσέδιδαν την στυλιστική πινελιά της λευκής φανέλας στους πιο αντιπαθητικούς και «μάτσο» χαρακτήρες. Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν διάλογοι, τα πάντα έπρεπε να γίνονται αντιληπτά με την όραση. Έτσι, όπως οι κακοί της ταινίας συνήθιζαν να φοράνε μαύρο καπέλο και οι καλοί λευκό, το λευκό φανελάκι υποδήλωνε έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο. Αυτόν του αργόσχολου άντρα, που είναι βίαιος και συμπεριφέρεται απαξιωτικά στην γυναίκα του. Δεν είναι τυχαίο ότι η ονομασία του ρούχου στα αγγλικά είναι μέχρι σήμερα “wife beater”, δηλαδή «αυτός που χτυπάει τη σύζυγό του». Σταδιακά, η φανέλα επαναπροσδιορίστηκε και οι κινηματογραφικοί ήρωες της άλλαξαν χαρακτήρα.

Μάρλον Μπράντο, λευκή φανέλα, ταινία

Ο Μάρλον Μπράντο ως ως Στάνλεϊ Κοβάλσκι στο «Λεωφορείο ο Πόθος». Προτάθηκε για Όσκαρ. YouTube

Οι γόηδες με τις φανέλες Ο Μάρλον Μπράντο και ο Τζέιμς Ντιν ήταν δύο από τους πρώτους ηθοποιούς που υιοθέτησαν το στυλ της πρόχειρης φανέλας και το έκαναν μόδα. Οι γόηδες του αμερικανικού σινεμά δεν ήταν βίαιοι σύζυγοι, όπως συνέβαινε στο παρελθόν με τις βουβές ταινίες. Οι χαρακτήρες τους ήταν γήινοι. Άνδρες λιγομίλητοι, με ταπεινή καταγωγή και επιβλητική προσωπικότητα. Προστατευτικοί με τις γυναίκες, αλλά ιδιαίτερα οξύθυμοι αν κάποιος τύχαινε να τα βάλει μαζί τους. Κοινώς, υποδύονταν τους ήρωες της διπλανής πόρτας, που κάθε γυναίκα ονειρευόταν να βρει και κάθε άντρας επιδίωκε να γίνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μάρλον Μπράντο ως Στάνλεϋ στην ταινία «Λεωφορείον ο Πόθος».

Ο Κούρκουλος στον Κατήφορο (1961). Ήταν η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική ταινία που πραγματευόταν την έξαλλη ζωή των νέων

Το ίδιο μοτίβο προσαρμόστηκε και στα ελληνικά δεδομένα. Αν και στον ελληνικό κινηματογράφο, το ανοιχτό πουκάμισο με σηκωμένα μανίκια ήταν η συνηθέστερη στυλιστική επιλογή, δεύτερο στις προτιμήσεις ερχόταν το λευκό φανελάκι. Ο Νίκος Κούρκουλος και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ υιοθετούσαν πολύ συχνά τον ρόλο των «λαϊκών παιδιών» με το ατημέλητο λουκ. Ακόμα και ο Αλέκος Αλεξανδράκης που συνήθιζε να έχει ένα πιο ατσαλάκωτο προφίλ, είχε κάνει ερωτικές σκηνές με τη φανέλα στην ταινία Δάκρυα Για Την Ηλέκτρα (1966).

Αλεξανδράκης, "Δάκρυα της Ηλέκτρας"

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης στα «Δάκρυα για την Ηλέκτρα» στο ρόλο του γοητευτικού σωφέρ που έχει σχέση με μάνα και κόρη…

Στις «Διπλοπενιές», όπου ο Παπαμιχαήλ τα πρωινά δουλεύει ως εργάτης, η λευκή φανέλα διαφαίνεται μέσα από τη ζακέτα στις περισσότερες σκηνές. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον Κούρκουλο στον «Κατήφορο», όπως και με τον Ανέστη Βλάχο στην «Ανοιχτή Θάλασσα». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι όταν δεν φοριέται από τους «ωραίους», στον ελληνικό κινηματογράφο, η φανέλα αποτελεί κωμικό στοιχείο. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των επτά αδερφών στην «Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα», καθώς και του Λάμπρου Κωνσταντάρα στην ταινία «Κάτι κουρασμένα παλικάρια». Οι ηθοποιοί εμφανίζονται με φανελάκια, σε κωμικές απόπειρές τους να γυμναστούν.

Η Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα, ταινία

Στιγμιότυπο από την ταινία «Η Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα». Οι καλοί και οι κακοί «beaters»

Με τα χρόνια, ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του ’80, η λευκή φανέλα επαναπροσδιορίστηκε. Αποσυνδέθηκε σταδιακά από τους «μυστήριους γόηδες» και άρχισε να εμφανίζεται σε χολιγουντιανές ταινίες δράσης.

Ο Χιου Τζάκμαν ως Γούλβεριν.

Ο «Ράμπο», αν και το λευκό δεν ήταν το αγαπημένο του χρώμα, στις σκηνές που φορούσε μπλούζα, επέλεγε πάντα αμάνικες φανέλες. Παρόμοια ήταν κι η ενδυματολογική προσέγγιση του Γούλβεριν από τον Χιου Τζάκμαν.

Στιγμιότυπο από την ταινία «Con Air».

Ο χαρακτήρας του Νίκολας Κέιτζ στο «Con Air», όπως και ο Βιν Ντίζελ στο Fast and Furious, δίνουν επίσης την εντύπωση ότι οι ντουλάπες τους είναι γεμάτες με στοίβες από φανελάκια. Στον αντίποδα, έχει πλέον επανέλθει και το στερεότυπο του «wife beater», κυρίως σε ταινίες κοινωνικού περιεχομένου. Πολύ συχνά ο βίαιος άντρας, με το άγριο παρουσιαστικό που χτυπά και προσβάλλει τη γυναίκα του, εμφανίζεται πλήρως ατημέλητος, με τη λευκή -λεκιασμένη- φανέλα να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γκαρνταρόμπας του….

Πηγή : http://www.mixanitouxronou.gr

Αεροφωτογραφίες της Πάτρας σε δημοσίευμα του 1935

Στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας «Ακρόπολη» φιγουράριζε η Πάτρα του 1935 με δύο αεροφωτογραφίες που όπως αναφέρει η λεζάντα έγιναν με αφορμή την κλήρωση του λαχείου που έγινε στην Αχαϊκή πρωτεύουσα στις 21 Μαΐου του 1935.

Ολόκληρη η λεζάντα:

«Όπως είνε γνωστόν εις τους αναγνώστας μας, το αεροπλάνον της «Ακροπόλεως» επ’ ευκαιρία της προχθεσινής κληρώσεως του α’ χωριστού δια τας επαρχίας λαχείου έκαμε θεαματικωτάτας πτήσεις άνωθι της Πελοποννησιακής πρωτευούσης, ενώ διεξήγετο η εκκύβευσις των λαχνών εις το Δημοτικόν της Θέατρον.

Ο επιβαίνων του αεροπλάνου μας φωτορεπόρτερ έλαβεν επ’ ευκαιρία χαρακτηριστικάς φωτογραφίας της γραφικής πόλεως.

Αριστερά μια γενική άποψις των Πατρών. Εις το βάθος η προκυμαία, όπου διακρίνεται το ελλιμενισμένον εις Πάτρας Ιταλικόν υπερωκεάνειον «Κόντε Γκράντε» και ο κυματοθραύστης έως του προσφυγικού συνοικισμού.

Δεξιά το κεντρικώτερον τμήμα της πόλεως, η πλατεία Γεωργίου Α’ με τα περίφημα «συντριβάνια» της. Παρά την πλατείαν διακρίνεται η στέγη του Δημοτικού Θεάτρου όπου έγινεν η τόσον ζωηράς εντυπώσεις προκαλέσασα εν Πάτραις κλήρωσις του Α΄χωριστού δια τας επαρχίας λαχείου.»

[foogallery id=”24663″]

Πίστη

Πίστη είναι η αποδοχή ενός ισχυρισμού, γεγονότος ή δυνατότητας, ανεξάρτητα αν μπορεί να δικαιολογηθεί ή όχι. (wikipedia)

Η ιστορία της ανθρωπότητας έχει διαμορφωθεί όπως είναι σήμερα, κυρίως εξαιτίας αυτής της πίστης που έχουμε την ικανότητα να αναπτύσσουμε ως είδος.
Γίνομαι πιο συγκεκριμένος με ένα παράδειγμα. Θα μεταφερθούμε κάποιες χιλιάδες χρόνια πίσω, περίπου 10.000 χρόνια πίσω, στη πρώτη αγροτική επανάσταση όπου και έγινε η μετάβαση από το κυνήγι στην γεωργία.
Οι τότε άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν την γη και ζούσαν από αυτά που τους έδινε, με την πείνα όμως να είναι εκείνη την εποχή η κυριότερη αιτία θανάτου, κυρίως κάθε φορά που κάτι στράβωνε με τη σοδειά τους!
Πάω λοιπόν σε έναν από τους πρώτους αγρότες και του προσφέρω ένα σακί με πέτρες για να μου δώσει τη σοδειά του. Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί; Στην καλύτερη περίπτωση θα με έδιωχνε με βρισιές και κλωτσιές και στη χειρότερη θα με σκότωνε. Να αποδεχόταν αυτό που του πρότεινα δεν δίνω καμία πιθανότητα.
Όμως τα χρόνια πέρασαν, ο άνθρωπος έμαθε καλύτερα τη γη, ανέπτυξε εργαλεία και εξημέρωσε ζώα και η γη άρχισε να παράγει περισσότερα από αυτά που ο ίδιος μπορούσε να καταναλώσει! Έτσι γεννήθηκε μια νέα ανάγκη. Έπρεπε να βρει έναν τρόπο να αξιοποιήσει τα τρόφιμα που δεν μπορούσε να καταναλώσει. Από την ανάγκη αυτή εφευρέθηκαν τα νομίσματα, που έδιναν μια ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα του.
Στη συνέχεια έπρεπε να γεννηθεί και η πίστη ότι τα νομίσματα έχουν ανταλλακτική αξία και δεν είναι ένα σακί με πέτρες. Χωρίς την πίστη στην αξία των νομισμάτων θεωρείται παραλογισμός να δεχτώ ένα σακί με νομίσματα για να σου δώσω τη σοδειά μου.
Ας έρθουμε σε ένα άλλο παράδειγμα λίγο πιο κοντά χρονικά και να πάμε στις αρχές της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης. Ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπισαν τότε στη Μεγάλη Βρετανία, ήταν οι εργάτες να είναι συνεπείς σε ωράρια. Οι περισσότεροι πήγαιναν σε ακανόνιστους χρόνους για δουλειά (κυρίως ότι ώρα ξυπνούσαν) και έφευγαν όταν τέλειωναν αυτά που τους είχαν ανατεθεί.
Η ανάγκη λοιπόν του ανθρώπου εκείνη την εποχή να συγκεντρώσει πολλούς εργάτες στο ίδιο σημείο και να τους κρατήσει εκεί για πολλές ώρες γέννησε την πίστη στο χρόνο. Πολλά επιβλητικά ρολόγια στήθηκαν σε διάφορα σημεία για να επιτευχθεί η πίστη αυτή.
Η πίστη για την άξια της εργασίας, ήταν ανάγκη να γεννηθεί και αυτή. Αντίληψη που εκείνη την περίοδο δεν ήταν καθόλου διαδεδομένη, μιας και η ανώτερη τάξη τότε, το θεωρούσε ως και ντροπή να έχει δουλέψει κάποιος έστω και μια μέρα.
Η πρόοδος της ανθρωπότητας και η εξέλιξη της σε μεγάλο μέρος έχει βασιστεί στην πίστη που γεννούσαν οι ανάγκες της εποχής.
Ας δούμε ένα παράδειγμα ακόμη. Στην εποχή του Γαλιλαίου (Περίπου 500 χρόνια από σήμερα), όλοι πίστευαν ότι η γη είναι επίπεδη. Αυτός που τολμούσε να ισχυριστεί κάτι αντίθετο, αντιμετωπιζόταν ως γραφικός και κινδύνευε ως και η ζωή του! Σήμερα που η επιστήμη προχώρησε και έκανε νέες ανακαλύψεις και παρατηρήσεις στον τομέα αυτό, πιστεύουμε ότι η γη δεν είναι επίπεδη και αυτούς τους λίγους που πιστεύουν κάτι άλλο τους αντιμετωπίζουμε σαν γραφικούς.
Μάλλον ο πιο πάνω ισχυρισμός μου για την πρόοδο της ανθρωπότητας χρειάζεται μια σημαντική συμπλήρωση.
Η πρόοδος λοιπόν και η εξέλιξη της ανθρωπότητας σε μεγάλο βαθμό έχουν βασιστεί στην πίστη που γεννούσαν οι ανάγκες της εποχής, από ιδέες που έτυχαν ευρύτερης αποδοχής.
Αντίθετα η πίστη σε ιδέες που δεν θα γίνουν κοινωνικά αποδεκτές και θα της ασπαστούν λίγοι σε περιθωριοποιεί!
Ας δούμε ένα τελευταίο παράδειγμα. 325 χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού, στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, η εκκλησία καταδίκασε τη διδασκαλία του Αρείου και καθιέρωσε τον όρο ομοούσιος. Είχε προηγηθεί μερικά χρόνια πριν η επικράτηση των θέσεων του Αρείου ότι ο Ιησούς ήταν δημιούργημα και όχι υπόσταση του Λόγου του Θεού.
Η απόφαση αυτή που πάρθηκε 325 χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού έχει ως σήμερα καθορίσει πολύ σημαντικά τον Χριστιανισμό και σίγουρα θα μιλούσαμε για πολύ διαφορετική θρησκεία αν είχαν επικρατήσει τελικά οι απόψεις του Αρείου.
Η πίστη σε οποιαδήποτε ιδέα και ως συνέπεια και τι θεωρείται αλήθεια, δυναμώνει αναλογικά με την αποδοχή που πετυχαίνει στην κοινωνία. Όσο μεγαλύτερη η αποδοχή, τόσο πιο ισχυρή η πίστη.
Ο Απόστολος Παύλος στην περίφημη επιστολή του Προς Κορινθίους την κατατάσσει στα 3 σπουδαιότερα πράγματα που μας απομένουν:
“…Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη…”
Όμως ο Απόστολος Παύλος τοποθετεί στην κορυφή της ιεραρχίας την αγάπη! Δεν καταφέραμε να τον ακολουθήσουμε σε αυτό. Ο άνθρωπος δυστυχώς ως και σήμερα τοποθετεί την πίστη στην κορυφή της ιεραρχίας του.
Ως και σήμερα η ανθρωπότητα διαχωρίζεται με βάση τα πιστεύω των ανθρώπων ενώ θα μπορούσε να ενώνεται με βάση την αγάπη. Δεν τα έχουμε καταφέρει! Θα κλείσω με την ελπίδα να αλλάξει αυτό στο μέλλον.
Αν η επιστήμη τα επόμενα χρόνια, καταφέρει μελετώντας τα σκυλιά να φτιάξει ένα εμβόλιο που θα μας έκανε να αγαπήσουμε με τον τρόπο που αυτά είναι ικανά, θα ήμουν ο πρώτος που θα το έκανε.
—————————————————–
All in – Νέο Μυθιστόρημα!
14 ευρώ με δωρεάν μεταφορικά.
Αποστολή σε όλη την Ελλάδα
Online Παραγγελίες:
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία:
ianos.gr, protoporia.gr, bookworld.gr, ebooks.gr, captainbook.gr, booksplus.gr, anagnostisbooks.gr, lavyrinthos(.net), eleftheriskepsis.gr κ.α.
—————————————————–
All in! (Μια μικρή παρουσίαση)
Το 4ο μου μυθιστόρημα, 3 χρόνια μετά το “Παζλ” είναι επιτέλους διαθέσιμο!
Παίρνω τις μάρκες μου και χωρίς να φαίνεται η παραμικρή συναισθηματική φόρτιση, τις τοποθετώ όλες πάνω στην πράσινη τσόχα. Γνωρίζω ήδη ότι το αμέσως καλύτερο από το να παίζεις και να κερδίζεις, είναι να παίζεις και να χάνεις.
Δεν μου απομένει πια τίποτε άλλο παρά να κάνω: All In!
Η φράση “All in” στο poker χρησιμοποιείται για τους παίκτες που ρισκάρουν όλες τους τις μάρκες σε μία και μόνο παρτίδα. Στην Ελλάδα έχουμε το αντίστοιχο “ρέστα”.
Το δικό μου “All in” είναι ένα μυθιστόρημα ανατροπών και μυστηρίου. Περιέχει μια έντονη ερωτική ιστορία, με ένα ζευγάρι που προσπαθεί να επιβιώσει σ’ ένα περιβάλλον καταχρήσεων. Θα τα καταφέρει ή θα νικηθεί νομοτελειακά από την εξάρτηση;
Πόκερ, Μπλακ Τζακ, Ρουλέτα, Φρουτάκια και η ατμόσφαιρα των καζίνων παρουσιάζονται με αναλυτικό τρόπο μέσα στο βιβλίο.
Το “All in” είναι επίσης ένα multitasking μυθιστόρημα. Πολλές φαινομενικά ανεξάρτητες ιστορίες που δημιουργούν στο τέλος ένα ολοκληρωμένο παζλ!
Ένα νέο είδος γραφής, σε ένα διαφορετικού τύπου μυθιστόρημα!
—————————————————–

Βόλτα με ποδήλατο στην άδεια Πάτρα (video)

Ποδήλατο στην άδεια Πάτρα μετά τη 2η Απαγόρευση στην Ελληνική επικράτεια.

Δείτε το έρημο κέντρο και τους κύριους δρόμους όπως η Αγίου Ανδρέου, η Κορίνθου που είναι τελείως άδειοι. Αντίθετα στην παραλιακή ζώνη, Μαρίνα και πλαζ υπάρχει αρκετός κόσμος που κινείται στην περιοχή χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα εξόδου για σύντομη άσκηση.

 

Ένα βίντεο που θα σας φέρει νοσταλγία – Η παλιά Πάτρα μέσα από ρετρό λήψεις!

Εικόνες μίας άλλης Πάτρας, αρκετά διαφορετικής μα και τόσο νοσταλγικής συνάμα, έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε στο παρακάτω βίντεο.

Σε αυτό καταγράφονται σημεία της πόλης που σε σύγκριση με την σημερινή τους μορφή μοιάζουν αγνώριστα, όπως οι σκάλες της Αγίου Νικολάου, η πλατεία Γεωργίου, το Αρχαίο Ωδείο, ο Μώλος, ο πολιούχος μας Άγιος Ανδρέας και τόσα ακόμα.

Δείτε το:

Πηγή: https://www.athensmagazine.gr/

Χριστούγεννα στην παλιά Πάτρα

Κάποτε τα Χριστούγεννα, μύριζαν ενθουσιασμό και οι μποναμάδες αποτελούσαν σημείο αναφοράς μιας πόλης που αγαπούσε τις γιορτές και το έδειχνε.
Στις φωτογραφίες θα δείτε την Πάτρα διαφορετική, ασπρόμαυρη ή έγχρωμη πάντα όμως σε ρυθμό Χριστουγεννιάτικο και φωτεινό.
Ο συλλέκτης Άρης Μπετχαβάς ανήρτησε προ καιρού την παραπάνω φωτογραφία από  την γωνία Μαιζώνος και Ερμού. Είναι η εποχή που στο σημείο φιλοξενούνταν οι μποναμάδες εξ ου και η πολυκοσμία.
Χριστούγεννα του 1987. Η πλατεία Γεωργίου ήταν κυκλική, και ο  δρόμος μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» ανοικτός, όπως και το απέναντι σημείο. Σε συνδυασμο με τους μποναμάδες στην πλατεία όπου κυριαρχούσαν αυτές τις ημέρες μετατρέπουν την εικόνα σε φαντασμαγορία!
Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι του Σωτήρη Κουρλαμπά – Πεφάνη από την σελίδα patras memories.

Γιορτές στα 1960- Φωτό από την paliapatra

Γιορτές στα 1960- Φωτό από την paliapatra
Γιορτές στα 1960- Φωτό από την paliapatra

Χριστούγεννα, 12-12-1972- Φωτό από paliapatra

Χριστούγεννα, 12-12-1972- Φωτό από paliapatra
Χριστούγεννα, 12-12-1972- Φωτό από paliapatra

Σκούπισμα τα Χριστούγεννα- Διακρίνονται πίσω δέντρα με λαμπιόνια- paliapatra

 Σκούπισμα τα Χριστούγεννα- Διακρίνονται πίσω δέντρα με λαμπιόνια- paliapatra
Σκούπισμα τα Χριστούγεννα- Διακρίνονται πίσω δέντρα με λαμπιόνια- paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1962- paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1962- paliapatra
Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1962- paliapatra

Η Γεροκωστοπούλου, τότε Ανεξαρτησίας, γιορτάζει τα Χριστούγεννα χιονισμένη στις αρχές του αιώνα-paliapatra

Η Γεροκωστοπούλου, τότε Ανεξαρτησίας, γιορτάζει τα Χριστούγεννα χιονισμένη στις αρχές του αιώνα-paliapatra
Η Γεροκωστοπούλου, τότε Ανεξαρτησίας, γιορτάζει τα Χριστούγεννα χιονισμένη στις αρχές του αιώνα-paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1963-paliapatra

Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1963-paliapatra
Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του προσωπικού ΟΤΕ στην Διακίδειο Σχολή, 1963-paliapatra

Δώρα τής Χωροφυλακής προς το Άσυλο Ανιάτων (από την εφ. “Πελοπόννησος”, 1978)

Δώρα τής Χωροφυλακής προς το Άσυλο Ανιάτων (από την εφ.
Δώρα τής Χωροφυλακής προς το Άσυλο Ανιάτων (από την εφ.

Το περίφημο λαχείο των Συντακτών σήμαινε τότε κέρδη

Το περίφημο λαχείο των Συντακτών σήμαινε τότε κέρδη
Το περίφημο λαχείο των Συντακτών σήμαινε τότε κέρδη

Η πλατεία Γεωργίου από ψηλά. Κάποια Χριστούγεννα στα χρόνια τής δικτατορίας-paliapatra

Η πλατεία Γεωργίου από ψηλά. Κάποια Χριστούγεννα στα χρόνια τής δικτατορίας-paliapatra
Η πλατεία Γεωργίου από ψηλά. Κάποια Χριστούγεννα στα χρόνια τής δικτατορίας-paliapatra

Πατρα δεκαετία 1970 Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στην οδό Μαιζωνος ! patras photos old special

Πατρα δεκαετία 1970 Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στην οδό Μαιζωνος ! patras photos old special
Πατρα δεκαετία 1970 Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στην οδό Μαιζωνος ! patras photos old special

Μια σπάνια φωτογραφία πριν 50 χρόνια, το 1965. Χιόνια στο ναό του Παντοκράτορα- patras photos old special

Μια σπάνια φωτογραφία πριν 50 χρόνια, το 1965. Χιόνια στο ναό του Παντοκράτορα- patras photos old special
Μια σπάνια φωτογραφία πριν 50 χρόνια, το 1965. Χιόνια στο ναό του Παντοκράτορα- patras photos old special

23/12/1961 patrasoldphotos

 23/12/1961 patrasoldphotos
23/12/1961 patrasoldphotos

Παραμονή Αγ Βασιλείου 1961- Πέτρος Πανουσιάν‎- Patras old photoς

Παραμονή Αγ Βασιλείου 1961- Πέτρος Πανουσιάν‎- Patras old photoς
Παραμονή Αγ Βασιλείου 1961- Πέτρος Πανουσιάν‎- Patras old photoς

Παραμονή πρωτοχρονιάς 1954- Πέτρος Πανουσιάν- ‎Patras old photoς

Παραμονή πρωτοχρονιάς 1954- Πέτρος Πανουσιάν- ‎Patras old photoς
Παραμονή πρωτοχρονιάς 1954- Πέτρος Πανουσιάν- ‎Patras old photoς

Όταν ο Μωρέας γιόρταζε τα Χριστούγεννα αλά …γαλλικά

Όταν ο Μωρέας γιόρταζε τα Χριστούγεννα αλά ...γαλλικά
Όταν ο Μωρέας γιόρταζε τα Χριστούγεννα αλά …γαλλικά

Ο αξέχαστος Μουστάκης διασωθείς από τον Οδυσσέα Ξεριζωτή

Ο αξέχαστος Μουστάκης διασωθείς από τον Οδυσσέα Ξεριζωτή
Ο αξέχαστος Μουστάκης διασωθείς από τον Οδυσσέα Ξεριζωτή

Aπό το αρχείο του Οδυσσέα Ξεριζωτή

Aπό το αρχείο του Οδυσσέα Ξεριζωτή
Aπό το αρχείο του Οδυσσέα Ξεριζωτή

Πάτρα δεκαετία 1970 ..για τις γιορτές ψώνια από τον Τοξαβίδη-patras photos old special

Πάτρα δεκαετία 1970 ..για τις γιορτές ψώνια από τον Τοξαβίδη-patras photos old special
Πάτρα δεκαετία 1970 ..για τις γιορτές ψώνια από τον Τοξαβίδη-patras photos old special

Πάτρα, πανοραμική θέα από το Κάστρο- Από τον Κώστα Καραγιάννη στο patras photos old special

Πάτρα, πανοραμική θέα από το Κάστρο- Από τον Κώστα Καραγιάννη στο patras photos old special
Πάτρα, πανοραμική θέα από το Κάστρο- Από τον Κώστα Καραγιάννη στο patras photos old special
Από το the best.gr
Πηγή: http://patrapress.blogspot.com/

Όταν η Πάτρα σάρωνε στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις πινγκ – πονγκ

Ελάχιστοι γνωρίζουν πως το πινγκ πονγκ έχει εκπροσωπήσει την Πάτρα στην Ευρώπη και μάλιστα με ξεχωριστή επιτυχία. Αφενός μεν γιατί ήταν το δεύτερο άθλημα (μετά το ποδόσφαιρο) που πετύχαινε κάτι τέτοιο και αφετέρου επειδή το πετύχαινε με δύο διαφορετικές ομάδες, τον Σπόρτινγκ και τον Φυσιολατρικό.

Είναι ένα από τα πλέον πετυχημένα αθλήματα που καλλιεργήθηκαν στην Πάτρα με συμμετοχές στην Α’ Εθνική (Σπόρτινγκ, Απόλλων, Φυσιολατρικός, Φοίνικες, Ιφιτος) με διακρίσεις σε Κύπελλο και Ευρώπη αλλά και κατακτήσεις τροπαίων σε ηλικιακά πρωταθλήματα (Απόλλων).

Το άθλημα καλλιεργήθηκε πρώτα από τον ΦΣΠ αλλά και τον ΝΟΠ, πριν εκτοξευθεί αρχές δεκαετίας ’70 με μπροστάρη τον Γιάννη Κόντη.

Η αρχή έγινε το 1973 όταν ο Φυσιολατρικός πέτυχε τη συμμετοχή του στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων Πόλεων (το αντίστοιχο UEFA). Είναι άγνωστο πόσους αγώνες έδωσε και τι αποτελέσματα είχε. Ο Φυσιολατρικός έπαιξε και πάλι στην Ευρώπη, στην ίδια διοργάνωση, το 1978. Στον πρώτο γύρο νίκησε την DSK Βελγίου με 5-0, άγνωστο όμως τι έκανε στο β’ γύρο.

Τη σκυτάλη πήρε ο Σπόρτινγκ που έπαιξε τρεις συνεχείς χρονιές στην Ευρώπη, πάντα στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων Πόλεων. Το 1983 νίκησε την DB Team Αμστερνταμ με 5-0 για να αποκλειστεί στον β’ γύρο από την Ζάγκρεμπ με 5-0. Δεύτερη συνεχόμενη συμμετοχή του το 1984, χωρίς όμως να γνωρίζουμε τα αποτελέσματα, ενώ το 1985 επίσης προκρίθηκε στο β’ γύρο. Στον α’, απέκλεισε την ΤΤ Βelgium Kalderen Ολλανδίας με 5-0 για να αποκλειστεί ακολούθως από την ΤΤC Raifeisin Aυστρίας, επίσης με 5-0.

Για να μπορέσει να μεγαλουργήσει ο Σπόρτινγκ, έπρεπε να λειτουργήσει μεθοδικά η διοίκηση, να υπάρχει ικανός προπονητής και φυσικά να διαθέτει σπουδαίους αθλητές. Μερικοί από τους μεγαλύτερους στην ιστορία του Σπόρτινγκ, στις επιδόσεις των οποίων στηρίχθηκε ο σύλλογος τα χρόνια της δόξας του, ήσαν οι: Μάκης Ρουσόπουλος, Φώτης Αβραντινής, Τρύφωνας Παπαδόπουλος, Ανδρέας Μάρκος, Γιάννης Κόντης, Κώστας Ζήκος, Δημήτρης Ζήκος, Σπύρος Καλογριόπουλος, Τάσος Αλμπάνης, Δημήτρης Ντεμίρης και φυσικά ο Μανώλης Κολυμπάδης, που εργάστηκε 4 χρόνια (1970-1974) στην Πάτρα (προπονητής στον Απόλλωνα και γυμναστής στην ομάδα μπάσκετ) και ακολούθως “αφεντικό” της Ομοσπονδίας, που συνέδραμε αποφασιστικά (και ως παράγοντας) για την προκοπή του πινγκ πονγκ στην Πάτρα με πολλούς τρόπους (ανάθεση διοργανώσεων κ.ά.).

Το πινγκ – πονγκ παραμένει στην Πάτρα σε υψηλό επίπεδο με την παρουσία πολλών ομάδων στις εθνικές κατηγορίες και την διαρκή ανάπτυξη σπουδαίων αθλητών.

* Στο στιγμιότυπο η ένδοξη ομάδα του Σπόρτινγκ φωτογραφίζεται στο κλειστό γυμναστήριο στο Κουκούλι, λίγο πριν την έναρξη ενός ευρωπαϊκού παιχνιδιού, άγνωστο ποια ήταν η αντίπαλος. Διακρίνονται οι αντίπαλοι με τον προπονητή τους και ο Σπόρτινγκ, με τον προπονητή Γιάννη Σταυρογιαννόπουλο και τους Μάκη Ρουσσόπουλο, Τρύφωνα Παπαδόπουλο Trifon Papadopoulos και Φώτη Αβραντινή.

Πηγή: https:https://sportin.gr/