Το φτωχόπαιδο της Πάτρας που ανέβασε την Παναχαϊκή στην Α΄ κατηγορία.
Toν αποκαλούσαν «Μαύρο πρίγκιπα» και «Έλληνα Πελέ».
Ήταν ταλαντούχος ποδοσφαιριστής και ...μια από τις ακριβότερες μεταγραφές του Ολυμπιακού. Ο λόγος για τον πατρινό Κώστα Δαβουρλή ο οποίος μεσουράνησε στα γήπεδα τη δεκαετία του ’70. Ήταν αριστεροπόδαρος, είχε καλή και γρήγορη πάσα και έπαιζε στο κέντρο του γηπέδου. Πέτυχε συνολικά 98 γκολ στην Α’ Εθνική κατηγορία και θεωρείται παίκτης-σύμβολο για την Παναχαϊκή.
Γεννήθηκε το 1948 στην Αγυιά Αχαΐας και ήταν ένα από τα οχτώ παιδιά της οικογένειας. Μεγάλωσε φτωχικά στις γειτονιές της Πάτρας, όπου συνήθιζε να παίζει ποδόσφαιρο στις αλάνες με τα παιδιά της γειτονιάς.
Κάποια στιγμή τον παρακολούθησε να παίζει μπάλα ο Σπύρος Βουλγαράκης και τον πήγε στον Πανιώνιο Πατρών που αγωνιζόταν στη Γ’ κατηγορία. Οι φίλαθλοι της ομάδας τον φώναζαν «Πελέ», λόγω των εξαιρετικών του επιδόσεων και ξεχώρισε για το ταλέντο του.
Σε ηλικία 16 ετών έπαιξε τον πρώτο του αγώνα με τη φανέλα της Παναχαϊκής. Προπονητής ήταν ο Γιουγκοσλάβος Λιούμπισα Σπάιτς, ο οποίος τον έχρισε ηγέτη της ομάδας.
Ο 21χρονος τότε, Δαβουρλής έβαλε τρία γκολ και νίκησε τη μεγάλη ομάδα της ΑΕΚ που απαρτιζόταν από έμπειρους ποδοσφαιριστές. Αυτή η εμφάνιση ήταν η αφορμή για να κληθεί από την Εθνική Ανδρών.
Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έπαιξε με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας και δεν είχε παίξει στην Α’ κατηγορία.
Επί δέκα σεζόν έπαιξε με τη φανέλα της Παναχαϊκής και βοήθησε την ομάδα να ανέβει στην Α’ κατηγορία και να συμμετάσχει το 1974 στο κύπελλο UEFA.
Η επιτυχία ήταν τεράστια, καθώς ήταν η πρώτη επαρχιακή ομάδα που συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του με τη φανέλα της Παναχαϊκής ήταν εναντίον του ΠΑΟΚ, όπου πέτυχε τρία γκολ μέσα στην Τούμπα.
Το καλοκαίρι του 1974 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού, Νίκος Γουλανδρής έδωσε το ποσό των 9.250.000 δραχμών για να τον φέρει στον Πειραιά.
Η πώλησή του στον Ολυμπιακό κατακρίθηκε από τους οπαδούς της Παναχαϊκής, οι οποίοι ζητούσαν την παραίτηση της διοίκησης. Αντέδρασαν όμως και πολλοί Πειραιώτες που θεωρούσαν αστρονομικό το ποσό.
Όταν τον ρώτησαν γιατί αποφάσισε να πάει στον Ολυμπιακό είπε γιατί το σωματείο του είχε ανάγκη από χρήματα και επειδή ήταν η καλύτερη επιλογή που μπορούσε να κάνει.
Από τα 9.250.000 δραχμές ο Δαβουρλής πήρε το ποσό των 750.οοο δραχμών.
Ήταν μόλις 26 χρόνων. Έπαιξε τρία χρόνια ως βασικός, αλλά το 1977 αποφάσισε να αποχωρήσει γιατί ήθελε να γυρίσει στην Πάτρα, όπου ζούσε η γυναίκα με την κόρη του.
Είχε κερδίσει πρωτάθλημα και κύπελλο με την ομάδα του Ολυμπιακού και επέστρεψε στην Παναχαϊκή, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1981.
Τα επόμενα χρόνια έπαιξε μπάλα στην ομάδα της Κορίνθου και στον Παναιγιάλειο, στον οποίο κρέμασε τα παπούτσια του τη σεζόν 1986-87. Κατά τη διάρκεια των 23 χρόνων που έπαιξε ποδόσφαιρο πέτυχε 223 γκολ σε Α’ και Β΄ Εθνική κατηγορία. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εργάζεται στην Παναχαΐκή από διαφορετικά πόστα.
Πέθανε ξαφνικά στις 23 Μαΐου 1992 σε ηλικία μόλις 44 ετών από ανακοπή καρδιάς.
Εκείνη την ημέρα θα πήγαινε με την Παναχαϊκή στη Λάρισα. Το πρωί πήγε στο καφενείο της γειτονιάς του και συναντήθηκε με τους φίλους του, αλλά δεν αισθανόταν καλά. Όταν γύρισε σπίτι του η καρδιά του τον πρόδωσε.
Ο θάνατός του συγκλόνισε την Πάτρα και τον ποδοσφαιρικό κόσμο.
Στη γειτονιά του ιδρύθηκε ποδοσφαιρικός σύλλογος με το όνομά του και μέχρι σήμερα θεωρείται από τους πιο «ολοκληρωμένους» παίκτες που έπαιξε στα ελληνικά γήπεδα….
Πηγές:mixanitouxronou.gr,fosonline.gr
#Πατρα #Αθλητισμος #Ποδοσφαιρο #Δαβουρλής #Patra #Paliapatra

Το θρυλικό κλαμπ ΑΡΕΝΑ συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με την ξέφρενη διασκέδαση και τις αχαλίνωτες καρναβαλικές νύχτες, διέγραψε μια πορεία τόσο συγκλονιστική, ώστε ...σήμερα να θεωρείται -και όχι άδικα- το κορυφαίο νυχτερινό μαγαζί που λειτούργησε ποτέ εκτός Αθηνών.
Από εκεί πέρασαν (και χόρεψαν) δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι. Ανάμεσά τους, πέντε Έλληνες πρωθυπουργοί, ο Νίκος Γκάλης, όλη η showbiz των προηγούμενων δεκαετιών και κάποιοι που μετά το ξενύχτι επέλεγαν να κοιμηθούν στο μαγαζί για να μη χάσουν το πάρτι της επόμενης νύχτας. Ο Γιώργος Κοτοπούλης, είναι ο άνθρωπος που έστησε το ‘Arena’. Πρόκειται, για έναν εξαιρετικά εύστροφο άνθρωπο κι έναν από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες στο χώρο της εστίασης και της νύχτας!
Πηγή :oneman.gr (εδώ μπορείτε να δείτε και την συνέντευξη που έδωσε ο Γιώργος Κοτοπούλης στον oneman)
Οι φωτογραφίες και η λεζάντα είναι όλες από το προσωπικό αρχείο του Γιώργου Κοτοπούλη. Για περισσότερες αναμνήσεις από την Arena, μπορείς να μπεις στην ομάδα που έχει φτιάξει ο Γιώργος Κοτοπούλης στο Facebook)
#Patra #Paliapatra #Clubpatra #Memoriespatras #Πάτρα #Παλιάπάτρα #ΑναμνήσειςΠατρας

Πρώτη «Μις Ελλάς» η πατρινοπούλα Ασπασία Καρατζά!
Το 1929, η εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα» γράφει: «Οσαι δεσποινίδες συγκεντρώνουν τα φυσικά χαρίσματα ώστε να έχουν ...την πιθανότητα επιλογής των ως της ωραιοτέρας Ελληνίδος: Παρακαλούνται να μην διστάσουν να στείλουν την φωτογραφίαν των είς την Ένωσιν Συντακτών,Καραγεώργη της Σερβίας 8».
Δήλωσαν συμμετοχή 200 κορίτσια και επιλέχθηκαν 13 για την τελική φάση. Με επτά ψήφους το στέμμα δόθηκε στην Ασπασία Καρατζά από την Πάτρα, απόγονο του αγωνιστή Παναγιώτη Καρατζά.
Γεννημένη στην Πάτρα το 1906 ανήκει σε μια από τις καλλίτερες οικογένειες των Πατρών. Ο προπάππους της ήταν ένας εκ των αρχηγών της επανάστασης του 1821. Έχει ακόμα τρεις αδελφές και δύο αδελφούς. Στην Αθήνα έφτασε πέντε μέρες πριν προκειμένου να μετάσχει στον διαγωνισμό παρακινούμενη από την οικογένεια της αλλά και από άλλες οικογένειες της Πάτρας αφού θεωρείται ως ένα από τα ωραιότερα κορίτσια της πόλης της. «Είμαι τρελή από την χαρά μου. Δεν μπορώ, δεν ξέρω να σας πω τίποτα άλλο», λέει στο σμήνος των δημοσιογράφων που την περικυκλώνουν μόλις ο πρόεδρος της επιτροπής κύριος Ιακωβίδης ανακοινώσει τα αποτελέσματα. Τις πρωινές ώρες όμως, μέσα στο αυτοκίνητο που την μεταφέρει στον Πειραιά μετά το τέλος του χορού, στο συγγενικό σπίτι που φιλοξενείται, και καθώς την φυσάει λίγο ο ψυχρός άνεμος η δεσποινίς Καρατζά γίνεται πιο ομιλητική και εξομολογείτε στους δημοσιογράφους που την συνοδεύουν: «Δεν μπορώ να σας περιγράψω την χαρά μου. Εγώ προσωπικά δεν ήθελα επ’ ουδενί λόγω να λάβω μέρος. Αλλά με επίεσαν πολύ σχεδόν όλοι οι Πατρινοί, όλοι μου οι συγγενείς και προπάντων ο ξάδελφος μου ο Νικολόπουλος. Αλλ’ όταν απεφάσισα να έρθω είχα την βεβαιότητα ότι θα νικούσα. Και έχω την πεποίθισην ότι το ίδιο θα συμβεί και εις το εξωτερικόν. Έχω το μυστικό της επιτυχίας».
Έτσι τα πρώτα καλλιστεία που έγιναν στην Ελλάδα έγιναν η αιτία ώστε, «η άγνωστη και άσημη νέα των Πατρών είχε γίνει εντός μιας στιγμής πασίγνωστος και δημοφιλής. Η δόξα την είχε σκεπάσει με τα χρυσά της φτερά. Ευχόμεθα να εξακολουθήσουν να την καλύπτουν και κατά το ταξίδι της στην Ευρώπη και να την βοηθήσει η τύχη να δοξάσει το ελληνικό όνομα, ανακηρυσσόμενη Μις Ευρώπη».
Πηγές:topmodels.gr, m.popaganda

Ένα μαγαζί “χρονομηχανή” στην Πάτρα!!!
Αντικείμενα που χρονολογούνται ακόμη και από το 1912 βρίσκονται σε μια παλιά αποθήκη, επι της οδού Αμερικής.
Πολλά από ...αυτά είναι ακόμη και σήμερα χρηστικά. Κι όμως όλα αυτά που θα δείτε θα μπορούσαν να εκτίθενται σε κάποιο χώρο τύπου μουσείου, αλλά καμία αρχή της Πάτρας δεν κατάφερε να αξιοποιήσει το θησαυρo του κυρίου Θεόδωρου Μαργαρίτη!
Γραμμόφωνα, πικαπ, κασεττόφωνα, πίνακες, υφάσματα εποχής, ναργιλέδες, κύπελα πρωταθλημάτων της Πάτρας, σπάνια συγγράμματα, αμέτρητα βιβλία, όπλα ακόμη και του Α παγκοσμίου πολέμου, ξίφη, έπιπλα, αγαλματίδια, αξεσουάρ διακόσμησης και πολλά πολλά άλλα, είναι διαθέσιμα προς πώληση.
Πηγή : thebest.gr
#Πατρα #Παλιαπάτρα #Αντίκες #Patra #Paliapatra #Antiques

Η “Παριζιάνα” της Πάτρας!
Η νύχτα στην Πάτρα είχε για πολλές δεκαετίες τη δική της «βασίλισσα» και καθώς εκείνα τα χρόνια όλα τα λαμπερά τα εξαρτούσαν από την ...πόλη του φωτός, αυτή την…ενζενί της διασκέδασης που επρόκειτο να εξελιχθεί σε grande dame, την είπαν «Παριζιάνα».
Ο Νίκος Κρεμμύδας όταν επέστρεψε στιγματισμένος στο τέλος του εμφυλίου από την Μακρόνησο έβαλε πηχυαίους τίτλους στο χώρο της διασκέδασης και σφράγισε μια ολόκληρη εποχή:
«Η Παριζιάνα ξεκίνησε το 1949 ως μια οικογενειακή επιχείρηση που ίδρυσε ο πατέρας μου. Είχε μόλις γυρίσει από την εξορία και δεν ήταν πολλές οι δουλειές που μπορούσε να κάνει ένας στιγματισμένος αριστερός εκείνη την εποχή. Ο χώρος όπου έκανε το μαγαζί ήταν σταθμός της Χωροφυλακής.
Οι πρώτοι πελάτες μας ήταν οι περίοικοι και οι περαστικοί και το μαγαζί τα πρώτα χρόνια σερβίριζε κάνα καφέ κάνα ουζάκι, κάνα μεζέ, πολύ απλά πράγματα.
Η περιοχή όμως είχε πολύ μεγάλες και πολύ πολυτελείς βίλες : Του Σπηλιόπουλου, του Κρωβ, του Λαδόπουλου… και σιγά σιγά παρουσιάστηκε η ανάγκη να υπάρξει το πρώτο delivery. Μαγείρευε δηλαδή ο πατέρας μου με την μάνα μου τη Δώρα και την οικογένειά του και τα πήγαινε στις βίλες» λέει ο γιος του Νίκου Κρεμμύδα, Κώστας, «γυαλίζοντας» στη μνήμη μας την μαρκίζα της «γαλλίδας της περιοχής Τσαούση» που ξεκίνησε σαν Σταχτοπούτα.
Σιγά σιγά η επιχείρηση άρχισε να αποκτά έρεισμα σε αυτό τον οικονομικά ανθηρό κύκλο και καθώς η περιοχή ήταν απομακρυσμένη από την Πάτρα, άρχισε να εκδράμει η λεγόμενη καλή κοινωνία, για μπάνιο και φαγητό. «Μεγαλοδικηγόροι, μεγαλογιατροί, μεγαλοεπιχειρηματίες, έστελναν το πρωί με ταξί τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους για μπάνιο και το μεσημέρι έρχονταν και αυτοί για να φάνε όλοι μαζί».
Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄50 συναντά κανείς την καλοκαιρινή και τη χειμερινή Παριζιάνα (και από τις δύο πλευρές του δρόμου) σε πλήρη άνθηση ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ξεκινά δειλά- δειλά στις γιορτές και τα καλοκαίρια, να μπαίνει στο μαγαζί ολιγομελής ορχήστρα.
Στα 1965 μαζικοποιήθηκε η επισκεψιμότητα στην Παραλία Πατρών. Το μπάνιο άρχισε να χάνει την αίγλη του και γεννήθηκε η ανάγκη της μεταστροφής της Παριζιάνας σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, κάτι που απογείωσε τη φήμη της.
Τα πρώτα χρόνια η Παριζιάνα δούλευε από τις 9 το βράδυ μέχρι τις 9 το πρωί.
Τρεις βάρδιες με το δικό τους κοινό:
– «9 με 12 οι οικογένειες που τρώγανε το φαγητό τους και αναχωρούσαν.
– Στις 12 κατέφθαναν αυτοί που θέλανε να διασκεδάσουν. Τρώγανε και αυτοί, αλλά στην πορεία καταναλώνανε πιο πολύ αλκοόλ. Και
– μετά τις 3-4 το πρωί ερχόντουσαν αυτοί που τρώγανε τις σούπες. Η ορχήστρα έκανε διαλείμματα μισής ώρας και ξανάρχιζε».
Στην ιστορία έχει περάσει και η περίφημη μακαρονάδα με σάλτσα και τυρί το ξημέρωμα, λίγο πριν κλείσει το μαγαζί κάτι που έως το 1983 αποτελούσε απαραίτητο φινάλε της διασκέδασης για όλους τους παρευρισκόμενους.
Ο Νίκος Κρεμμύδας, ο οποίος για πολλούς ήταν ο πρώτος Pr-ίστας στη χώρα καθώς είχε ένα δαιμόνιο ταλέντο στις δημόσιες σχέσεις, είχε μόνιμη ορχήστρα στο μαγαζί και δεν έφερνε μεγάλες φίρμες από την Αθήνα. Προτιμούσε να έχει σταθερότητα στη παροχή υπηρεσιών και να υπάρχει η δυνατότητα διασκέδασης όλες τις ημέρες με το ίδιο εγγυημένο πρόγραμμα.
Ωστόσο η Παριζιάνα ήταν προορισμός όλων των τραγουδιστών και όλων των θιάσων που έρχονταν στην Πάτρα. Οι πελάτες- καλλιτέχνες ανέβαιναν συχνά και στην πίστα για το χατίρι των θαμώνων.
«Στην ταινία ο Φίλος μου ο Λευτεράκης, ο Βουτσάς αναφέρει την Παριζιάνα. Ήταν ένα δώρο του συμπρωταγωνιστή του Ντίνου Ηλιόπουλου στον πατέρα μου γιατί όταν έρχονταν δεν πληρώνανε, δεν τους άφηνε».
Το 1980 το μαγαζί έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας Κρεμμύδα που το πήρε από την οικογένεια Μαραγκόπουλου.
Μετά το θάνατο του Νίκου Κρεμμύδα το μαγαζί έμεινε 5 χρόνια κλειστό. Αλλά η φήμη του είχε τη δική της κεκτημένη ταχύτητα.
«Είχε πεθάνει ο πατέρας μου το 1983 και το 85-86 μας παίρνανε από την Αθήνα και λέγανε «ένα τραπέζι για τις απόκριες».
Το 1988 ξεκίνησε η διαδρομή του με άλλους ενοικιαστές αλλά τον ίδιο πάντα τίτλο.
Πηγή :thebest

Aπο τα Τσουκαλέικα της Πάτρας o πρώτος Έλληνας ραδιοπειρατής!
Το καλοκαίρι του 1956, ο 16χρονος Κώστας Γαστουνιώτης, ένας ροκεντρολίστας μαθητής από το χωριό ...Τσουκαλέικα της Πάτρας, γίνεται ο πρώτος ραδιοπειρατής στην Ελλάδα, ξεσηκώνοντας κοινωνία και κυβέρνηση στο πόδι. Απογοητευμένος από το εμπάργκο των ελληνικών ραδιοφωνικών σταθμών στο rock n’ roll και στη ρεμπέτικη μουσική, ο Κώστας Γαστουνιώτης κατασκευάζει ένα μικρό πομπό και αρχίζει να εκπέμπει απαγορευμένα ρεμπέτικα τραγούδια και rock n’ roll. Η ανταπόκριση από το νεανικό κοινό του χωριού μεγάλη, όμως η χαρά αυτή κράτησε για λίγο, έως ότου να γυρίσει από την άδειά του ο ενωμοτάρχης του χωριού, με αποτέλεσμα ο παράνομος σταθμός να διαλυθεί πρόωρα.
Επαγγελματίας «πειρατής»
Ο σταθμός του μπορεί να «γκρεμίστηκε» όχι όμως και τα όνειρά του. Ο 18χρονος πλέον Γαστουνιώτης συνέχισε για τα επόμενα δύο χρόνια τις έρευνες του και κατάφερε να κατασκευάσει ένα πομπό 2 KW χωρίς ορατή κεραία. Συνέδεε το πομπό του με το δίκτυο της ΔΕΗ και τα ηλεκτροφόρα σύρματα έπαιζαν το ρόλο μιας τεράστιας κεραίας. Αυτή ήταν μια μεγάλη νίκη για τον νεαρό Κώστα αλλά και για τη νεολαία της Πάτρας, που μπορούσε πλέον να ακούσει τα αγαπημένα της τραγούδια. Αργά ή γρήγορα, ο πειρατικός σταθμός του άρχισε να ακούγεται καλύτερα και από τον κρατικό του ΕΙΡ, λόγω του παλιού, στρατιωτικού υλικού, που είχε αγοράσει στο Μοναστηράκι και συνέδεσε με αυτό τον πομπό του.
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1958, ο πειρατικός σταθμός του Γαστουνιώτη «βγαίνει» στον αέρα και ακούγεται έως το Μεσολόγγι. Η έκταση, που είχε πάρει το θέμα του σταθμού και η ανταπόκριση της νεολαίας θορυβεί το υπουργείο και δίνει σήμα στην αστυνομία για την άμεση σύλληψή του. Η Πάτρα γεμίζει από αστυνομικούς, που με ραδιογωνιόμετρα προσπαθούν να εντοπίσουν τόσο τον πομπό όσο και τον ίδιο τον Γαστουνιώτη. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι πως έφτασαν μόλις στα 200 μ από το σπίτι του κι όμως δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν. Το κρυφτούλι συνεχιζόταν για ημέρες και ο Γαστουνιώτης συνέχιζε το ραδιοφωνικό αντάρτικο.

Η σύλληψη και η φυγή στο εξωτερικό
Μέχρις ότου η αστυνομία άρχισε να συλλαμβάνει έναν – έναν του τεχνικούς της Πάτρας και τότε αποφάσισε ο «πειρατής» να παραδοθεί για να μην ταλαιπωρούνται αθώοι άνθρωποι. Όταν εμφανίστηκε στο αστυνομικό τμήμα, οι άνθρωποι της Αρχής έμειναν έκπληκτοι. Ένας 18χρονος κατάφερε να δημιουργήσει έναν πειρατικό σταθμό, άριστο τεχνολογικά, χωρίς να γίνει αντιληπτός. Ο Κώστας Γαστουνιώτης γίνεται πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που εκφράζουν τα συγχαρητήρια τους για το παιδί – θαύμα των τηλεπικοινωνιών.
Ο Κώστας Γαστουνιώτης μετά τη σύλληψή του ζήτησε αρκετές φορές την άδεια να στήσει έναν δικό του ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σταθμό με όλα τα νόμιμα μέσα, πράγμα που αρνήθηκε πολλάκις το υπουργείο. Για ακόμα μια φορά η Ελλάδα δεν εκμεταλλεύτηκε τα νέα «μυαλά» οδηγώντας έτσι γρήγορα τον Γαστουνιώτη σε κατάσταση ανεργίας και αργότερα φυγής του προς το εξωτερικό.
Λίγα χρόνια αργότερα, ο Κώστας Γαστουνιώτης είναι ένας επιτυχημένος άνδρας στην Αμερική. Στο ενεργητικό του βρίσκονται ιδρύσεις μεγάλων εταιρειών υψηλής τεχνολογίας, ενώ η αμερικάνικη κυβέρνηση συνεργάστηκε μαζί του αρκετές φορές για να στήσουν τα πιο σύγχρονα επικοινωνιακά συστήματα.

Πηγή :klik.gr
#Πατρα #Patra #PaliaPatra #ΠαλιαΠατρα #Πειρατικοςσταθμος #Peiratikosstathmos #RadioPatra #Ραδιοπατρα

Ο Πατρινός λογοτέχνης που αυτοκτόνησε από έρωτα!
"Θέλεις να μάθεις ποιος είναι ο ιδανικός θάνατος ? Να πάρεις ένα κατάλευκο άτι και να το καβαλικεύσεις χωρίς ...σέλα. Ύστερα να μπεις στο πέλαγος κρατώντας ένα περίστροφο και όταν δεις ότι το άτι δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο, τότε να γείρεις και να πυροβοληθείς στον κρόταφο. Για το άλογο μην ανησυχείς. Αφού σε ξεφορτωθεί, θα βγει έξω στη στεριά. Και ο αναβάτης του θα χαθεί στο βάθος της ωραίας μας θάλασσας", έτσι είχε πει ο Περικλής Γιαννόπουλος στον Καμπούρογλου που ήταν ο καλύτερός του φίλος.
Ο Περικλής Γιαννόπουλος γεννήθηκε το 1870 στην Πάτρα.
Ήταν ο πατέρας του πνευματικού κινήματος του ελληνοκεντρισμού, ο οποίος επηρέασε σε σημαντικό βαθμό σε το έργο του Ίωνα Δραγούμη, του Άγγελου Σικελιανού, του Γεώργιου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη.

O Γιαννόπουλος σπάνια μιλούσε για τον εαυτό του. Πίστευε στο απόρρητο της ιδιωτικής του ζωής. Γι΄ αυτό και ο δεσμός του με τη Σοφία Λασκαρίδου δεν ήταν ευρέως γνωστός. Ο τύπος της εποχής περιέγραφε ότι του άρεσε να περπατά μόνος του και να ρεμβάζει. Σε έναν από αυτούς τους περιπάτους γνώρισε τυχαία την Σοφία Λασκαρίδου. Λίγες ημέρες αργότερα της ζήτησε να την συντροφεύει όταν εκείνη ζωγράφιζε έξω από το σπίτι της.
«Έτσι δεν θα χρειάζεται και το περίστροφο», της είπε γελώντας. «Θα είμαι ο σωματοφύλακάς σου». Όταν ο Γιαννόπουλος τη ζήτησε σε γάμο, ο πατέρας της αρνήθηκε. Η Σοφία έπρεπε να μείνει με τους δικούς της στη Βουλιαγμένη. Η Σοφία Λασκαρίδου συνέχισε να είναι αφοσιωμένη στην τέχνη της. Το μόνο που ήθελε ήταν να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο. Ο νόμος ακόμη δεν επέτρεπε τη φοίτηση γυναικών στη Σχολή Καλών Τεχνών. Εκείνη όμως τα κατάφερε με προσωπική της παρέμβαση στο βασιλιά Γεώργιο Α’. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της και μαζί με το πτυχίο της εξασφάλισε μια υποτροφία στο εξωτερικό.
Λίγο πριν αποχωριστούν το ζευγάρι συναντήθηκε στο Σκαραμαγκά.
«Αν σε χάσω ποτέ, ψιθύρισε ο Γιαννόπουλος, θα αυτοκτονήσω στο μέρος αυτό. Θα φύγω μυστικά κι ωραία. Θα εξαφανιστώ. Θα πάω να συναντήσω τον Χάροντα που θα με περιμένει με τη βάρκα του στο πέλαγος. Και θα έχω έτοιμα τα πορθμεία μου. Γέλασε νευρικά. Όσο για μια δεκάρα, ελπίζω να μου βρίσκεται στην τσέπη μου.»
Στις 8 Απριλίου πήγε μαζί με φίλους του στον κινηματογράφο και στη συνέχεια σε ένα κέντρο.
Χωρίς διάθεση κάποια στιγμή τους άφησε και έφυγε. Το ίδιο βράδυ της έγραψε: «Σοφία μου. Σου στέλνω ένα ύστατο χαίρε από την Αττική γη, που αφήνω για πάντα. Με άπειρα γλυκύτατα φιλιά. Χαίρε, Σοφία μου»
Η Λασκαρίδου πήρε αμέσως το τρένο από το Μόναχο για να ταξιδέψει στην Αθήνα. Μαζί με τη φίλη της Ελένη Νεφ κατέβηκαν στον Σκαραμαγκά, εκεί όπου βρήκαν και περιποιήθηκαν το πτώμα του Περικλή Γιαννόπουλου. Λίγο μετά την κηδεία, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Ωστόσο δεν τα κατάφερε. Επέστρεψε στο Μοναχό, συνέχισε τις σπουδές της και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην τέχνη της.
Πηγή :mixanitouxronou.gr

“Ιστορίες σμιλευμένες από το παρελθόν” μέσα από το Κωνσταντοπούλειο Οίκο Ευγηρίας.
Το Πτωχοκομείο Πατρών «Ο Απόστολος Ανδρέας» συστάθηκε το έτος 1876 με το από ...27-1-1876 Β.Δ. (ΦΕΚ 11/21-2-1876) κληροδότημα του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Πατρών και Ήλιδος Κυρίλλου Χαιρωνίδου.
Κατ’ αρχήν λειτούργησε στα επί της οδού Δ. Γούναρη-Καραϊσκάκη κτίρια του (τότε Επισκοπείου) μέχρι του έτους 1906 που μεταστεγάστηκε στα κτίρια της Ακτής Δυμαίων αριθμ. 53.
Τα κτίρια αυτά έγιναν με δαπάνη των ευπόρων τάξεων και κάλυψαν τις ανάγκες των πτωχών και ανικάνων υπερηλίκων συμπολιτών μας και της επαρχίας Πατρών γενικότερα.
Το Πτωχοκομείο λειτουργούσε ως Φιλανθρωπικό Σωματείο και είχε ως πόρους τις συνδρομές, τις δωρεές, τα κληροδοτήματα των συμπολιτών, τα ενοίκια και μέχρι του έτους 1967 τις επιχορηγήσεις του Δήμου Πατρέων.
Ως τότε το Κράτος δεν επιχορηγούσε το Πτωχοκομείο παρά ελάχιστες φορές.
Μετά την ανέλπιστη δωρεά του νέου κτιρίου από την κ. Πηνελόπη Κωνσταντοπούλου και κατ’ επιταγή του Ν.Δ. 162/1973 «περί μέτρων προστασίας υπερηλίκων και χρονίως πασχόντων ατόμων» (ΦΕΚ 227/24-9-1973 τ.Α) την 22-1-1989 έλαβε νέα ονομασία το Σωματείο «ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ (ΤΕΩΣ ΠΤΩΧΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ»)» και από την 1-5-1989 μεταστεγάσθηκε στην περιοχή Γηροκομείου Πατρών ύπερθεν της Ιεράς Μονής της Παναγίας της Γηροκομίτισσας, όπου κατά τους βυζαντινούς χρόνους υπήρξε ευαγής οίκος που κατά τον Ιστορικό Στέφανο Θωμόπουλο, ήταν «προς περίθαλψιν των εκ του γήρατος καταπεπονημένων πενήτων».
Σκοπός του Φιλανθρωπικού Σωματείου υπό την επωνυμίαν ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ – ΧΡΟΝΙΩΣ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ (ΤΕΩΣ ΠΤΩΧΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ») είναι η εις τας εγκαταστάσεις του παροχή κλειστής περιθάλψεως:

- Ογδόντα (80) οικονομικώς αδυνάτων υπερηλίκων, αυτοεξυπηρετουμένων, άνω των 65 ετών.
- Είκοσι τριών (23) υπερηλίκων μη αυτοεξυπηρετουμένων άνω των 65 ετών. Προτιμώνται οι εν τω Ευγηρείω περιθαλπόμενοι οι οποίοι κατά τον χρόνον της περιθάλψεως τους κατέστησαν ημικατάκοιτοι ή κατάκοιτοι μη αυτοεξυπηρετούμενοι.
Ο Κωνσταντοπούλειος Οίκος Ευγηρίας και Χρονίων Παθήσεων παρέχει στα υπερήλικα άτομα που περιθάλπει, ισότιμα και ανεξάρτητα από την οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση υγιεινή στέγη σε δίκλινα δωμάτια, διατροφή, κατάλληλο ιματισμό, πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φυσιοθεραπευτική αγωγή, κοινωνική συμπαράσταση, κοινωνική εργασία, εργασιοθεραπεία και ψυχαγωγία.
Πηγές : konstantopouleio-eugireio.gr / palaiapatras.gr
#Πάτρα #Αχαία #Παλιαπατρα #Patra #PaliaPatra #IstoriesPatras #ΙστορίεςΠατρα #ΟικοςευγηριαςΠάτρα #AchaiaPatra

«Χρυσόσκονη και Ρομάντζο» στην Νερομάνα !
Έχει πολλά λουλούδια, έχει νερά και εναέριες γέφυρες και σύμφωνα με τις γιαγιάδες και τους παππούδες που ξέρουν να ...αφηγούνται παραμύθια και να διηγούνται ιστορίες σε παιδιά και μεγάλους εκεί ζουν νεράιδες!
Πρόκειται για τη ρεματιά της Νερομάνας λίγο πιο πάνω από την Κρήνη της Πάτρας!
Πόσα παραμύθια έχω ακούσει για το σημείο; Πολλά… Μόνο που όταν ήμασταν πιο μικροί, κάποια τα πιστεύαμε και τρέχαμε προς την Νερομάνα. Εκεί έπρεπε για να φτάσουμε να περάσουμε ξωκλήσια, γραφικά μονοπάτια, γειτονιές, πλατείες και άλλα σημεία που με το ποδήλατο ομολογουμένως ήταν λιγάκι κουραστικό.
Ένα μέρος με δική του φυσική ομορφιά που προσκαλεί τον κόσμο, σε μια γνωριμία με τη ζωή και τις εμπειρίες προηγούμενων γενεών.
Η επαφή με τη φύση και την ιστορία της περιοχής είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους θα προέτρεπα κάποιον να πάει στην Νερομάνα.
Οι κάτοικοι την περιοχής και τα παιδιά το γνωρίζουν το μέρος. Όπως και αρκετοί ποδηλάτες που τα απογεύματα του καλοκαιριού κανονίζουν πικ νικ ή συνάντηση, όπως θέλετε πείτε το.
Η διαδρομή, παρότι ελαφρώς ανηφορική σε κάποια σημεία, δεν είναι δύσκολη, οπότε οι αρχάριοι και οι αρχάριες μη διστάσετε.
Άλλωστε όταν φτάσετε στον προορισμό πέρα απ’ την υπέροχη θέα που θα σας αποζημιώσει σίγουρα, η φάση θα ξεφύγει λίγο απ’το απλό πικ-νικ και θα γίνει λίγο πιο «παραδοσιακή»! Σχάρα , φωτιά, σουβλάκια εάν είστε ευγενικοί με το περιβάλλον είναι το «τρίπτυχο της λύτρωσης».
Όπως αναφέρεται σε πολλά βιβλία για την Κρήνη δηλαδή το παλιό Βελίζι, κάθε τόπος, όσο μικρός κι αν είναι, έχει τη δική του ιστορία.
Οι άνθρωποι που ζουν στον τόπο αυτό και συνθέτουν με τη δράση τους την εκάστοτε μικρή κοινωνία, πολύ θα ήθελαν να ξέρουν για τους προηγούμενους που πέρασαν. Θέλουν να ξέρουν για τη γενιά τους για τη ρίζα τους.
Κάποιοι υπερβολικοί αναφέρουν πως επειδή το μέρος είναι τόσο όμορφο και γαλήνιο το βράδυ συγκεντρώνονται φαντάσματα για φαγητό που καθόλου δεν συμπαθούν τους επισκέπτες. Κάποιοι άλλοι λένε πως το μέρος είναι ιερό και αν κάποιος προσέξει πιο προσεκτικά στον βράχο που βρίσκεται μέσα στο ποταμάκι στην «επάνω» γέφυρα θα δει χαραγμένο έναν σταυρό.
Πιτσιρικάδες μάλιστα «προκαλούν» την τύχη τους και επισκέπτονται το μέρος προκειμένου να ανακαλύψουν κάποιο μεταφυσικό φαινόμενο.
Είναι το ιδανικό μέρος για ζευγαράκια! Εκεί ερωτεύεσαι θες δεν θες. Είναι τέτοιο το μέρος, που κρύβει μυστήριο που έχει πουλιά που κελαηδούν και όλα εκείνα που χρειάζεται ένα ζευγάρι για να έρθει πιο κοντά.
Για το μέρος μάλιστα έχουν γραφεί και τραγούδια. Όχι απόλυτα για το τοπίο αλλά για την γνωριμία που έγινε έρωτας και από εκεί καψούρα…
Πηγή travelstyle.gr
#Πατρα #ΕκδρομεςΠατρα #Φυση #Παραμυθενιοτοπιο #Patra #Polipatras #ΠόληΠάτρας #FusiPatras #DiadromesPatras

Ο “έσχατος” λόφος της Πάτρας!!!
Το Δασσύλιο Πάτρας βρίσκεται στον χαμηλό λόφο Εσχατοβούνι, που ονομάζεται έτσι διότι είναι ο έσχατος (δηλ. τελευταίος) λόφος της ...περιοχής του όγκου του Παναχαϊκού, πριν την επίπεδη, ομαλή εδαφικά, και πυκνοκατοικημένη περιοχή των Πατρών. Στην περιοχή του Δασυλλίου υπάρχει και λειτουργεί καφετέρια σε θέση που προσφέρει θέα προς την πόλη της Πάτρας και τον Πατραϊκό κόλπο.
Είναι ένα εμπνευσμένο έργο του Δασολόγου Ρηγόπουλου. Δεν είναι φυσικό, αλλά τεχνητό δάσος, που φυτεύτηκε στις αρχές του 20ου αι. και εξελίσσεται συνεχώς, αποτελώντας ένα στολίδι της πόλης. Σε όλη αυτή την πορεία του, χιλιάδες άνθρωποι το έχουν ζήσει με κάθε τρόπο και το έχουν αγαπήσει.
Πηγή : advendure.com
#Πατρα #Δασύλλιο #Patra

Είναι ακριβώς η δυνατότητα να πραγματοποιήσεις το όνειρο που κάνει τη ζωή να έχει ενδιαφέρον...

Αρθούρος Ρεμπώ

Όλοι επιστρέφουν
εκεί που ένιωσαν ότι αγαπήθηκαν...
Σε μια ανάμνηση..
Σε μια σκέψη....
Σε μια αγκαλιά..
Σε ένα όνειρο...

Το μόνο άσχημο με τη σημερινή νεολαία
είναι ότι δεν ανήκουμε πλέον σε αυτή..

Σαλβαντόρ Νταλί

Όλοι έχουμε ανάγκη τη συντροφικότητα, την αγάπη, τη στοργή, έναν ώμο να ακουμπήσουμε, μια αγκαλιά να αδειάσουμε τους φόβους και τις ανασφάλειές μας, έναν άνθρωπο να... συζητήσουμε το βράδυ τα της ημέρας μας.....

Δεν προσποιήθηκα.
Η προσποίηση για μένα είναι κάτι χυδαίο.
Απλά και μόνο έζησα και μίλησα ,
όπως ήθελα.
Χωρίς να υπολογίσω τίποτε και κανένα...

Μελίνα ...Μερκούρη

Και μόνο μια ηλιαχτίδα είναι αρκετή να διώξει πολλές σκιές....

Έμεινα ξάγρυπνος απόψε πάλι..
Τα φώτα στα γύρω παράθυρα μου κράτησαν συντροφιά..
Προσπάθησα να διακρίνω τους ανθρώπους στα ξένα σπίτια, να κλέψω τη σιγουριά ...τους, να επαληθεύσω τις ιστορίες μου: αλλόκοτα παιγνίδια της μοναξιάς μου...
Προσπάθησα και πάλι ν΄ αποφύγω το σπίτι μου...

Τάσος Κόρφης

Ναι, αγαπημένη μου, πολύ πριν να σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα…

Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά-θυμάσαι;-
μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο... τρυφερά
σα να με γνώριζες από χρόνια.…

Τάσος Λειβαδίτης

Οργανικοί αλγόριθμοι αναπαραγωγής ή αλλιώς you're the best big brother, I could've ever asked for!

Πριν λίγες μέρες ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ έβγαλε μία ανακοίνωση, στην οποία ήταν ...απολογητικός για τις 6 ώρες που είχαν "πέσει" το Facebook, το Instagram, το WhatsApp και άλλες εφαρμογές που ανήκουν στον όμιλό του. Κάτω από την ανάρτηση του τα σχόλια χιλιάδες. Ένα από αυτά με έκανε πραγματικά να γελάσω. Ένας χρήστης του έγραφε:

- Please don't buy p*rn hub.

Ένα σχόλιο που πέρα από την χιουμοριστική διάθεση δείχνει και πόσο δημοφιλές έχει γίνει στην εποχή μας το πορνό. Και αν δεν σας πείθει ένα χιουμοριστικό σχόλιο, τότε ίσως σας πείσει η επισκεψιμότητα.

Μόνο το p*rn hub επισκέπτονται καθημερινά γύρω στους 115 εκατομμύρια χρήστες και το 2019 είχε συνολική επισκεψιμότητα 42 δισεκατομμύρια χρήστες και 39 δισεκατομμύρια αναζητήσεις. Και είναι απλώς η δημοφιλέστερη από χιλιάδες άλλες σελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο. Για να ρίξουμε όμως και μια ματιά στις δημοφιλέστερες αναζητήσεις των χρηστών στο p*rn hub.

Πρώτο στη λίστα με τις δημοφιλέστερες αναζητήσεις για το 2019 συναντάμε το "Japanese" και έβδομο στη λίστα το Step Mom, με την δεκάδα να συμπληρώνουν κλασικές αναζητήσεις.

Την επόμενη χρονιά κάτι φαίνεται ότι άλλαξε. Στην 4η θέση ανέβηκε η αναζήτηση Step Mom, στην 5η θέση step sister, στην 6η θέση mom, επίσης λέξεις κλειδιά όπως step dad, step daughter κτλ. είναι επίσης σχετικά ψηλά στη λίστα με τις δημοφιλείς αναζητήσεις.

Η βιομηχανία του πορνό, αντιλαμβανόμενη τη νέα αυτή τάση του κοινού, δημιούργησε πολλά κανάλια με αποκλειστικά τέτοιο περιεχόμενο, τα οποία και γνώρισαν αμέσως τεράστια επιτυχία.

Αιμομιξία

Από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης η αιμομιξία περιγράφεται ως πράξη αμαρτωλή και γι' αυτό καταδικάζεται. Υπάρχει η ιστορία της αιμομικτικής ένωσης του Λωτ με τις κόρες του μετά την καταστροφή των Σοδόμων. Οι κόρες του Λωτ πότισαν με κρασί τον πατέρα τους και κοιμήθηκαν μαζί του για να συλλάβουν παιδιά, επειδή φοβήθηκαν ότι θα έμεναν άγαμες στην έρημη γη που κατοικούσαν. Τα παιδιά τους θεωρήθηκαν εχθροί του Ισραήλ και απαγορευόταν κάθε επαφή μαζί τους.

Αν είμαστε, όπως όλο και πιο έντονα μας λέει η επιστήμη σήμερα, οργανικοί αλγόριθμοι αναπαραγωγής, ίσως ο κυριότερος λόγος που η αιμομιξία ήταν ακόμα και από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης απαγορευμένη, να είναι οι μεγάλοι κίνδυνοι που υπάρχουν αν προκύψει τεκνοποίηση.

Βρετανοί επιστήμονες, από τα πανεπιστήμια του Λιντς και του Μπράντφορντ, πρόσφατα μελέτησαν 13.500 περιπτώσεις αιμομιξίας, γεννήσεων παιδιών δηλαδή που προέκυψαν από αδέλφια ή πρώτα ξαδέλφια και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά αυτά παρουσιάζουν περισσότερα οργανικά προβλήματα και ανωμαλίες σε σχέση με τον μέσο όρο του πληθυσμού.

Οι κίνδυνοι, που παρουσιάζονται σε τέτοιου αποτελέσματος παιδιά, αφορούν κυρίως το νευρικό σύστημα, τον εγκέφαλο και την καρδιά, ενώ το ποσοστό το βρέφος να μην επιβιώσει είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο. Αν δε η μητέρα έχει ξεπεράσει το 34ο έτος, τότε τα ποσοστά εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη.

Η διαπίστωση των επιστημόνων ήταν η αυτονόητη. Δεν είμαστε Φαραώ και γαλαζοαίματοι βασιλιάδες, να κάνουμε παιδιά με συγγενείς μας. Απαγορεύεται σε στενούς συγγενείς να επιχειρήσουν κάτι τέτοιο, διότι οι χρωμοσωματικές ανωμαλίες είναι μεγάλες και σοβαρές.

Η σύγχρονη οικογένεια

Σήμερα, με το προσδόκιμο ζωής πια να ξεπερνά τα 80 και με τους περισσότερους γάμους να ξεκινούν κοντά στα 30, έχουμε σε πολλές περιπτώσεις την κατάρρευση του πρώτου γάμου και λίγα χρόνια μετά την δημιουργία μιας δεύτερης οικογένειας.

Τόσο η γυναίκα όσο και ο άντρας κουβαλούν μαζί στον δεύτερο αυτό γάμο τα παιδιά από τον πρώτο. Η μητριά, ο πατριός, η θετή κόρη και ο θετός γιος, η θετή αδερφή και ο θετός αδερφός έχουν αυξηθεί δραματικά σήμερα σε σχέση με άλλες εποχές.

Το ταμπού της απαγορευμένης σχέσης εδώ είναι ελαφρύτερο από αυτό της αιμομιξίας και έτσι όλο και περισσότεροι άνθρωποι φαντασιώνονται μία τέτοια σεξουαλική συνεύρεση.

Και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, το πορνό ήταν απλά μερικά χρόνια πιο "μπροστά" από την κοινωνία μας. Χρειαζόμασταν μόνο μερικά χρόνια να παραδεχτούμε τους ενδόμυχους πόθους μας και να τους αποδεχτούμε.

Δε γνωρίζω αν στο μέλλον οι οικογένειες εξελιχθούν όπως στις ταινίες πορνό σήμερα, όμως αν γίνει θα το έχουμε δει πρώτα σε τσόντες.

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιώντας εξελιγμένους αλγορίθμους στο άμεσο μέλλον θα αντικαταστήσει, σε κάποια επαγγέλματα, την ανθρώπινη εργασία. Ας δούμε μερικά ...από αυτά

- Οδηγοί (Ταξί, Λεωφορεία, Φορτηγά κτλ.). Ήδη υπάρχουν αυτοκίνητα με τεχνολογία αυτόνομης οδήγησης. Ο αλγόριθμος που αναλαμβάνει την οδήγηση του οχήματος είναι ήδη πολύ καλύτερος από τον καλύτερο οδηγό του κόσμου. Σε ένα χρονικό ορίζοντα το πολύ 20 χρόνων, είναι μεγάλη η πιθανότητα όλα τα επαγγελματικά οχήματα να οδηγούνται από αλγορίθμους. Και ίσως όχι μόνο τα επαγγελματικά οχήματα, αλλά στο μέλλον να είναι ακόμα και παράνομο να οδηγούν οι άνθρωποι!

- Εργάτες (Χειρωνακτικές εργασίες)
Σε ένα χρονικό ορίζοντα 20 χρόνων, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι εργάτες να έχουν αντικατασταθεί από ρομπότ, που δεν θα έχουν ανάγκη από διάλειμμα, δεν θα κουράζονται ποτέ και το σπουδαιότερο δεν θα κάνουν λάθη, μιας και θα εκτελούν με ακρίβεια την αποστολή που τους έχει ανατεθεί. Το πιο πιθανό είναι να περάσουμε σε μια φάση υπερπαραγωγής προϊόντων, τα οποία θα έχουν ελάχιστο κόστος σε σχέση με σήμερα. Όλα τα εργοστάσια θα λειτουργούν 24 ώρες αδιάκοπα και με χιλιάδες εργάτες-ρομπότ που δεν θα απεργούν ποτέ.

- Οικονομολόγοι, Χρηματιστές και Τραπεζίτες (και Δημόσιοι Υπάλληλοι)
Ήδη το μεγαλύτερο μέρος των προβλέψεων και αναλύσεων της αγοράς γίνεται από αλγορίθμους. Ακόμα και ο πιο έμπειρος χρηματιστής δεν μπορεί να συναγωνιστεί πια τους αλγορίθμους πρόβλεψης, που έχουν ήδη καταλάβει την αγορά αυτή. Η δαιδαλώδης γραφειοκρατία θα εξαφανισθεί ολοκληρωτικά την ημέρα που έξυπνοι αλγόριθμοι θα καταλάβουν το Δημόσιο τομέα ολοκληρωτικά, έτοιμοι να σε εξυπηρετήσουν 24 ώρες την ημέρα, χωρίς να παραπονιούνται και χωρίς να δυσανασχετούν.

- Δικηγόροι, Δικαστές και Αστυνομικοί
Ήδη εξελιγμένοι αλγόριθμοι αναζήτησης μπορούν μέσα σε μερικά λεπτά να εντοπίσουν περισσότερα νομικά προηγούμενα και νόμους, από ότι ένας δικηγόρος σε όλη του τη ζωή. Επίσης, σύντομα σαρωτές εγκεφάλου θα μπορούν να αποκαλύψουν ψέματα και απάτες μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα.

- Δάσκαλοι και Καθηγητές (Εκπαιδευτικοί)
Οι ψηφιακοί δάσκαλοι θα μπορούν να καταγράφουν κάθε απάντηση που έχει δώσει ο μαθητής και τον χρόνο που χρειάστηκε για να την δώσει. Με τον καιρό θα εντοπίζουν τις ιδιαίτερες αδυναμίες του και τα δυνατά του σημεία. Θα είναι σε θέση να του διδάξουν οποιοδήποτε μάθημα, προσαρμόζοντας το στον τρόπο που ταιριάζει καλύτερα στην προσωπικότητά του. Και οι συγκεκριμένοι ψηφιακοί δάσκαλοι δεν θα χάνουν ποτέ την υπομονή τους, δεν θα φωνάζουν και θα είναι διαθέσιμοι όλες τις ώρες και τις ημέρες.

- Γενικοί Ιατροί, Χειρουργοί και Φαρμακοποιοί
Ο ψηφιακός ιατρός θα γνωρίζει τέλεια ολόκληρο το γονιδίωμα του κάθε ασθενή, αλλά και το ιατρικό του ιστορικό μέρα προς μέρα. Επίσης, το γονιδίωμα και το ιστορικό των γονιών του ασθενή, των αδερφών του, των ξαδέρφων του, μέχρι και των γειτόνων και φίλων του. Ο Ψηφιακός Ιατρός θα έχει άμεση ενημέρωση αν την ίδια μέρα σε κάποιο μέρος του πλανήτη παρατηρήθηκε κάτι ασυνήθιστο ή αν σε κάποια γωνιά του κόσμου έχει ξεσπάσει κάποια επιδημία. Δεν θα είναι ποτέ κουρασμένος, πεινασμένος ή άρρωστος και θα μπορεί να σου διαθέσει όλο τον χρόνο που απαιτείται.

Ακόμα χειρότερο ίσως είναι το μέλλον των Ιατρών που ειδικεύονται στη διάγνωση ασθενειών. Σε πρόσφατο πείραμα, ένας αλγόριθμος διέγνωσε σωστά το 90% των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα, ενώ οι άνθρωποι - ιατροί είχαν αντίστοιχο ποσοστό επιτυχίας περίπου κοντά στο 50%.

Και σαν να μην έφθανε αυτό, για τους Φαρμακοποιούς είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Το 2011 άνοιξε στο Σαν Φρανσίσκο φαρμακείο επανδρωμένο με ένα μόνο ρομπότ. Όταν φτάνει στο φαρμακείο ένας άνθρωπος, το ρομπότ παίρνει τις συνταγές του πελάτη, καθώς και λεπτομερείς πληροφορίες για άλλα φάρμακα που μπορεί να παίρνει και για πιθανές αλλεργίες του. Το ρομπότ εξασφαλίζει ότι τα νέα φάρμακα δεν θα επιδρούν αρνητικά στα άλλα φάρμακα που ήδη χορηγούνται στον ασθενή και στη συνέχεια του δίνει το κατάλληλο φάρμακο. Στο πρώτο χρόνο λειτουργίας του το ρομποτικό φαρμακείο χορήγησε 2 εκατομμύρια συνταγές, χωρίς ούτε ένα λάθος. Κατά μέσο όρο οι άνθρωποι - φαρμακοποιοί κάνουν λάθος στο 1.7%, που αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια συνταγές μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Υπάρχει λύση;
Ακόμα και αν πιστεύεις ότι το κείμενο που διάβασες είναι εξωπραγματικό, ακόμα και αν δίνεις μικρές πιθανότητες σε ένα τέτοιο σενάριο, δεν πρέπει να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα; Αλλιώς πολύ φοβάμαι ότι η λύση που θα προκύψει, όσο δεν αναγνωρίζουμε τον κίνδυνο και όσο εθελοτυφλούμε ότι ελέγχουμε την κατάσταση, θα είναι η χειρότερη δυνατή.

Η χώρα μας, αν καταφέρει να αντιληφθεί γρήγορα τις νέες συνθήκες που θα διαμορφωθούν στην εργασία η ολοένα και αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και των αλγορίθμων, θα έχει ίσως ευκαιρίες που αυτή τη στιγμή ούτε να τις φανταστούμε δεν μπορούμε!

Αν στο άμεσο μέλλον τα περισσότερα σημερινά επαγγέλματα δεν θα τα ασκούν άνθρωποι, αλλά αλγόριθμοι, θα υπάρξουν ανάγκες για νέα επαγγέλματα. Ποιά θα είναι αυτά; Πώς μπορούμε να προετοιμαστούμε καλύτερα για το νέο μέλλον; Για να προβλέψουμε οποιοδήποτε μελλοντικό επάγγελμα, θα πρέπει να βασιστούμε σε έναν και μόνο συλλογισμό: Σε τι θα είμαστε ικανότεροι από τους αλγορίθμους;

Ο Ίλον Μασκ, σε ένα video που είδα πρόσφατα, κάνει λόγο για μια ανθρωπότητα που θα βγει σε σύνταξη και μιλά για την ανάγκη καθιέρωσης μηνιαίου επιδόματος! Πριν φτάσουμε εκεί, μήπως υπάρχουν ακόμα περιθώρια να κάνουμε άλλες επιλογές;

Y.Γ. 1
Το παραπάνω κείμενο δεν έχει σαν στόχο να δημιουργήσει επιπλέον άγχος σε παιδιά και γονείς. Όμως επειδή ακριβώς πρόκειται κυρίως για το μέλλον των παιδιών μας, ας μην παίξουμε με αυτό.

Φοβάμαι ότι πολύ σύντομα η εκπαίδευση που λαμβάνουν τα παιδιά μας από τα σχολεία και από τα πανεπιστήμια θα είναι ήδη εντελώς παρωχημένη. Στα σχολεία πρέπει να αλλάξει το μάθημα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και να στραφούν κυρίως στα επαγγέλματα που θα γεννηθούν στο άμεσο μέλλον.

Προτείνω πολύ άμεσα να λειτουργήσει Υπουργείο Μελλοντικής Εργασίας και Εκπαίδευσης (Ο τίτλος είναι δικός μου, μπορεί να ονομάζεται και διαφορετικά, δεν παίζει κανένα ρόλο!). Ένα υπουργείο που θα έχει αποκλειστικά σαν αντικείμενο το πως η χώρα μας θα εκμεταλλευτεί τις νέες ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν σύντομα στη νέα εποχή.

Ένα τέτοιο υπουργείο μπορεί να διοργανώνει συνέδρια σε τακτικά χρονικά διαστήματα, με τη συμμετοχή των κορυφαίων επιστημόνων για τη χάραξη μιας πολιτικής στην εκπαίδευση και στη συνέχεια στην εργασία, για να μην μείνουμε απλοί θεατές στο νέο κόσμο που έρχεται.

Ακόμα δεν έχει χαθεί τίποτε, υπάρχει χρόνος, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα!

Y.Γ. 2
Ένα πολύ δημοφιλές πιθανό σενάριο, αν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν χωρίς να αντιδράσουμε, ισχυρίζεται ότι ο Homo Sapiens θα ασχολείται όλο και λιγότερο με το μέλλον του, απορροφημένος στο netflix, στα video games και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Παράλληλα κάποιοι λίγοι ισχυροί και πλούσιοι (τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς θα είναι έτσι) θα εξελιχθούν σε κάποιο νέο είδος ανθρώπου, που ήδη έχει όνομα στις επιστημονικές κοινότητες και το ονομάζουν Homo Deus (Άνθρωπος - Θεός).

Ο Homo Deus στην καλύτερη περίπτωση θα φερθεί στον πρόγονο των Homo Sapiens (εμάς δηλαδή), όπως φερόμαστε εμείς στα ζώα, στη χειρότερη περίπτωση μπορεί και να αποφασίσει ότι είναι περιττός στον πλανήτη.

Πολλοί επιστήμονες μιλάνε ήδη ανοιχτά ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο Νούμερο Ένα κίνδυνος για την ανθρωπότητα. Θα τους ακούσουμε πριν να είναι αργά;

Υ.Γ. 3
Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο βαθμός αξιοπιστίας ενός κειμένου είναι ανάλογος της αποδοχής του. Αν με κάποιο τρόπο συμμερίζεσαι τις ανησυχίες που διατύπωσα, άφησε ένα σχόλιο ή κάνε μια κοινοποίηση.

Πηγές: Homo Deus. Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος - Harari Yuval Noah, Συνέντευξη στο CNBC - Elon Musk

Πάτρα 27 Ιουλίου 2051 (Αληθινή ιστορία)

Η συνάντηση είχε ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία και τώρα βρισκόμουν πια με μια μικροποσότητα που την είχα τυλίξει καλά ...μέσα σε μια πλαστική σακούλα και την είχα χώσει στη μεγάλη πλάγια τσέπη της βερμούδας μου.

Έκανε απίστευτη ζέστη αλλά προτίμησα να περπατήσω μέχρι το σπίτι από το να πάρω το ρίσκο να μπω σε κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς όπου θα μπορούσα ίσως να πέσω πάνω σε έλεγχο της αστυνομίας.

Μετά από περπάτημα που κράτησε γύρω στα 20 λεπτά έφθασα στη μεγάλη ανηφόρα της Παγώνας. Η θερμοκρασία μπορεί και να άγγιζε τους 40 βαθμούς, αλλά κατάφερα ύστερα από 3 στάσεις να φτάσω σπίτι.

Άνοιξα την πόρτα, μπήκα μέσα και πήγα κατευθείαν στην κουζίνα. Η πρώτη σκέψη που είχα κάνει, να βγάλω το ρούτερ εκτός λειτουργίας, ήταν σίγουρα λανθασμένη. Με το που θα έβλεπαν όλες τις συσκευές εκτός ίντερνετ για πολύ ώρα, σίγουρα θα έστελναν άμεσα κάποιον να τις ελέγξει!

Άνοιξα το ψυγείο και αφαίρεσα 2-3 συνηθισμένα υλικά. Στη συνέχεια το ενημέρωσα για το φαγητό που θέλω να φτιάξω και μου πρότεινε 2-3 συνταγές. Διάλεξα την πιο συνηθισμένη, άνοιξα τον φούρνο και ξεκίνησα να μαγειρεύω.

Όσο ετοιμαζόταν το φαγητό ανέβηκα στο πατάρι και κατέβασα ένα παλιό γκαζάκι, ήταν μια συσκευή που είχα πάνω από 30 χρόνια και δεν μπορούσες να την συνδέσεις στο ίντερνετ. Έβαλα σε ένα παλιό τηγάνι, που ήταν και αυτό στο πατάρι, λίγο λάδι και έβγαλα την σακούλα που είχα στην τσέπη της βερμούδας μου.

Προσεκτικά ξετύλιξα το περιεχόμενο και το άφησα πάνω στο τηγάνι. Στη συνέχεια κάθισα δίπλα, έκλεισα τα μάτια μου και το μύριζα...

Δυστυχώς η χαρά μου κράτησε πολύ λίγο! Δέκα λεπτά αργότερα με είχαν συλλάβει! Η αστυνομική επιχείρηση της σύλληψής μου ήταν σύντομη αλλά αποτελεσματική! Μόλις είδα 3 αστυνομικούς να μπουκάρουν σπίτι μου δεν αντιστάθηκα καθόλου. Σήκωσα τα χέρια, έπεσα στα γόνατα και περίμενα να μου περάσουν χειροπέδες.

Λίγο αργότερα βρισκόμουν στο αστυνομικό τμήμα, στην αίθουσα ανακρίσεων και ένας προβολέας σημάδευε το κεφάλι μου. Στην αίθουσα μαζί με μένα βρίσκονταν 2 αστυνομικοί. Ο πιο ψηλός φαινόταν ευγενικός, αλλά ο κοντός ήταν πιο σκληρός και συνεχώς εκτόξευε απειλές και βρισιές.

Κάποια στιγμή ο κοντός πήδηξε σχεδόν πάνω μου και με έπιασε από τον γιακά.

- Γιατί δεν μας λες ποιος είναι ο προμηθευτής σου, αφού αργά ή γρήγορα θα το μάθουμε.
- Δεν ξέρω παρά ένα username Pinokio47 τίποτε άλλο.
- Που τον βρήκες;
- Στο Dark Web σε κάποιο forum που έχει κλείσει!
- Και που συναντηθήκατε;
- Σας είπα στην πλατεία Γεωργίου, φορούσε καπέλο, μάλλον ψηλός και αδύνατος!
- Από το κινητό σου, και ας το είχες κλειστό, έχουμε χαρτογραφήσει όλη τη διαδρομή σου. Θα την περάσουμε στις κάμερες και θα σε δούμε!
- Τότε γιατί με ρωτάτε να σας πω κάτι που θα το γνωρίζετε σε λίγο;
- Γιατί αξιολογούμε και την πρόθεσή σου να βοηθήσεις αλλά και την ειλικρίνεια σου!
- Για την ειλικρίνεια μου μην έχετε καμία αμφιβολία.

Εκείνη τη στιγμή ο ψηλός, που μέχρι τότε μόνο άκουγε, πήρε το λόγο απευθυνόμενος σε μένα.

- Γνωρίζεις ότι η ποινή για κατανάλωση κρέατος είναι τα 4 χρόνια; Αν συνεργαστείς με τις αρχές και δείξεις μεταμέλεια μόνο τότε μειώνεται σε 2 χρόνια. Εσύ και λόγω του πρότερου έντιμου βίου σου μπορεί να φας μόνο 1 χρόνο με αναστολή.
- Μέχρι να γίνει το δικαστήριο θα είμαι ελεύθερος;
- Η δίκη σου ορίστηκε στις 24 Ιουλίου. Μπορείς να πηγαίνεις.

Βγήκα έξω και για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια αισθάνθηκα έντονα την ανάγκη να καπνίσω!

Ασυναίσθητα έψαξα για κάποιο πακέτο στην τσέπη μου...Θυμήθηκα όμως πως και αυτό ήταν πια παράνομο και δεν μπήκα καν στον πειρασμό να αναζητήσω ένα τσιγάρο...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Ναπολέοντας, ο Απολλιναίρ, ο Πικάσο και η εμπλοκή τους στο πιο αινιγματικό χαμόγελο του κόσμου.

Η ταυτότητα της Μόνα Λίζα
...Φιλοτεχνήθηκε από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι γύρω στα 1505, πέρασε από την κρεβατοκάμαρα του Ναπολέοντα και από το 1804 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Η πραγματική όμως ταυτότητα της ξεφεύγει από τους ιστορικούς της τέχνης για αιώνες.

Η πιο αποδεκτή θεωρία, σχετικά με την πραγματική ταυτότητα πίσω από τον πίνακα, είναι ότι μοντέλο ήταν η Lisa Gherardini, η σύζυγος ενός Ιταλού εμπόρου μεταξιού.

Άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι η Μόνα Λίζα είναι στην πραγματικότητα μια αυτοπροσωπογραφία ή μια απεικόνιση της μητέρας του καλλιτέχνη.

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι η Μόνα Λίζα φέρει αρκετές εντυπωσιακές ομοιότητες με τον Gian Giocomo Caprotti, γνωστό και ως Salai, ο οποίος ήταν μαθητευόμενος του Λεονάρντο και πιθανώς εραστής του.

Το χαμόγελο της Μόνα Λίζα
Αυτό που έκανε το συγκεκριμένο πίνακα, ανεξάρτητα από το ποιος τελικά απεικονίζεται, τον πιο διάσημο στον κόσμο είναι το περίφημο χαμόγελο της.

Τι έχει όμως το χαμόγελο της Μόνα Λίζα, που το κάνει τόσο ξεχωριστό;

Ο Ντα Βίντσι ανακάτεψε με τέτοιο τρόπο τα χρώματα, ώστε να παραπλανά την περιφερειακή όραση του θεατή.

Αυτό που κατάφερε, ήταν το σχήμα του στόματος ν΄αλλάζει, ανάλογα με την οπτική που παρατηρεί κανείς τον πίνακα.

Καθώς το χαμόγελο εξαφανίζεται μόλις ο θεατής προσπαθήσει να το δει, ονομάστηκε αυτή η οπτική ψευδαίσθηση το “άπιαστο χαμόγελο”.

Κανείς πριν ή μετά τον Λεονάρντο ντα Βίντσι δεν έχει καταφέρει να αναπαραστήσει τόσο πετυχημένα κάτι αντίστοιχο!

Η κλοπή της Μόνα Λίζα
Στις 22 Αυγούστου του 1911 ο ζωγράφος Λουί Μπερού, που συνήθιζε να ζωγραφίζει αντίγραφα της Τζοκόντα και να τα πουλά στους επισκέπτες του Μουσείου, παρατήρησε με έκπληξη ότι ο πίνακας απουσίαζε από τη θέση του.

Αμέσως σήμανε συναγερμός. Οι πόρτες του Μουσείου σφραγίστηκαν και τα σύνορα της Γαλλίας έκλεισαν!

Το μουσείο έμεινε κλειστό μια ολόκληρη εβδομάδα, χωρίς οι έρευνες που γίνονταν να αποφέρουν το παραμικρό αποτέλεσμα.

Το Λούβρο άνοιξε και πάλι στις 29 Αυγούστου.

Τις επόμενες μέρες χιλιάδες Γάλλοι περνούσαν μπροστά από την άδεια θέση της Μόνα Λίζα και έκλαιγαν γοερά, λες και είχαν χάσει ένα προσφιλές τους πρόσωπο.

Όλη η Γαλλία είχε πάθει κατάθλιψη!

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1911, η αστυνομία ανακοινώνει τη σύλληψη του διακεκριμένου γαλλοπολωνού ποιητή Γκιγιόμ Απολλιναίρ και του άσημου τότε ακόμα Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο ως υπόπτων για την κλοπή.

Ένα ιστορικό παράδοξο.
Αυτός που έμελλε να γίνει ο πιο διάσημος ζωγράφος, έχει κατηγορηθεί για την κλοπή του πιο διάσημου πίνακα!

Ο Πικάσο αφέθηκε ελεύθερος την ίδια μέρα, καθώς δεν προέκυψε το παραμικρό στοιχείο εις βάρος του και ο Απολλιναίρ πέντε μέρες αργότερα.

Η μεγάλη Γαλλική εφημερίδα Paris Journal στις 13 Σεπτεμβρίου θα κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο:

“...Ο Απολλιναίρ είναι αρχηγός διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας...”
Η πραγματικότητα βέβαια απείχε πολύ.

Ο Απολλιναίρ συνδεόταν φιλικά με έναν Βέλγο απατεώνα που λυμαινόταν τις αίθουσες του Λούβρου, αρπάζοντας διάφορα
αντικείμενα.

Κάποια αφρικανικά αγαλματίδια μικρής αξίας είχαν πέσει με αυτόν τον τρόπο στα χέρια του Απολλιναίρ, που με την σειρά του είχε πουλήσει μερικά στον νεαρό Πικάσο.

Μετά τον θόρυβο που είχε προκληθεί από την κλοπή του πίνακα, οι δύο καλλιτέχνες θέλησαν να ξεφορτωθούν τα κλοπιμαία ρίχνοντάς τα στον Σηκουάνα.

Αφού γυρόφερναν ένα ολόκληρο βράδυ γύρω από τον ποταμό, τελικά τα παρέδωσαν στην αστυνομία, με αποτέλεσμα να θεωρηθούν ύποπτοι και για την κλοπή του πίνακα!

Θα χρειαστεί να περάσουν δυο ολόκληρα χρόνια για να καταφέρουν να “καθαρίσουν” το όνομα και τη φήμη τους.

Στις 29 Νοεμβρίου του 1913, ένας Ιταλός γκαλερίστας, ο Αλφρέντο Τζέρι θα λάβει ένα γράμμα από κάποιον Βιτσέντζο Περούτζια, που έγραφε ότι έχει στην κατοχή του τη Μόνα Λίζα και ότι σκόπευε να τη χαρίσει στην Ιταλία.

Τελικά το ραντεβού θα κλειστεί στις 10 Δεκεμβρίου στη Φλωρεντία, όπου ο Περούτζια συλλαμβάνεται, αφού, προς μεγάλη έκπληξη όλων, έχει όντως τον αυθεντικό πίνακα στην κατοχή του.

Μετά τη σύλληψή του, ένα κύμα συμπάθειας σηκώθηκε υπέρ του Περούτζια. Η κοινή γνώμη θεώρησε την πράξη του πατριωτική, αφού το βασικό του κίνητρο ήταν να φέρει τη Μόνα Λίζα πίσω στην πατρίδα της.

Την ίδια γνώμη φαίνεται να είχαν και οι δικαστές, που τον καταδίκασαν σε φυλάκιση μόνο λίγων μηνών.

Η Μόνα Λίζα παρέμεινε για ένα μήνα στην Ιταλία, προτού επιστρέψει στη Γαλλία.

Εκτέθηκε στα μεγαλύτερα μουσεία της Ιταλίας και εκατομμύρια Ιταλών θαύμασαν το αινιγματικό της χαμόγελο.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 1913, περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι, σε μια πρωτοφανή μαζική συγκέντρωση για έργο τέχνης, συνόδευσαν την Μόνα Λίζα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνου, ώστε να πάρει τον δρόμο της επιστροφής για το Λούβρο.

Εκείνη την ημέρα, ολόκληρη η Ιταλία αποχαιρετούσε συγκινημένη τον αγαπημένο της πίνακα.

Στις 4 Ιανουαρίου του 1914 εγκαταστάθηκε και πάλι στο Λούβρο, όπου και εκτίθεται έως σήμερα, κάτω από απίστευτα μέτρα ασφαλείας.

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Μια μέρα (Στην εποχή του αλγόριθμου)
Πάτρα, 15 Ιουνίου 2035

Μπήκα στην κουζίνα, το πρωινό τσεκ απ έδειξε ότι όλοι οι δείκτες μου είχαν επανέλθει πια σε ...φυσιολογικά για την ηλικία μου επίπεδα. Στάθηκα μπροστά από τη μηχανή του καφέ, που μου πρότεινε καφέ με οικολογικούς κόκκους Βολιβίας, γάλα σόγιας και γλυκαντικό στέβιας. Πάτησα αποδοχή και λίγα δευτερόλεπτα μετά έπινα τον καπουτσίνο μου μπροστά από τον υπολογιστή μου.

Μπήκα στην εφαρμογή που διαχειρίζεται τα κρυπτονομίσματά μου. Εκεί ο οικονομικός αλγόριθμος πρόβλεψης αφού μου υπενθύμισε ότι πέτυχε στο 93.5% των προβλέψεων που είχε κάνει για την πορεία των νομισμάτων μου σε βάθος πενταετίας, μου πρότεινε να επενδύσω ένα μέρος από το κεφάλαιό μου σ’ ένα πολλά υποσχόμενο νέο κρυπτονόμισμα. Δέχτηκα γρήγορα και βγήκα από την εφαρμογή.

Λίγες ώρες μετά μπήκα στο αυτοκίνητό μου, έδωσα τις φωνητικές εντολές για το σημείο άφιξης και κάθισα αναπαυτικά στη θέση του συνοδηγού. Πριν ξεκινήσουμε με ενημέρωσε για μεγάλο αριθμό οχημάτων που ήταν ήδη μποτιλιαρισμένα στη Γερμανού και ότι θα προτιμούσε αν δεν είχα αντίρρηση να πάμε από τη Γούναρη.

Πάτησα αποδοχή και λίγα λεπτά μετά βρισκόμουν σε ένα πολύ όμορφο εστιατόριο στη Ρήγα Φεραίου. Σκάναρα το μενού με το κινητό μου, ο αλγόριθμος υγείας με ενημέρωσε ότι η καλύτερη επιλογή για μένα θα ήταν ο σολομός. Μου πρότεινε και άλλα δύο πρώτα πιάτα να τα συνδυάσω και με προέτρεψε να δοκιμάσω και ένα συγκεκριμένο κρασί. Πάτησα αποδοχή.

Συνεχίσαμε για ποτό σε ένα μπαράκι μερικά μέτρα πιο πέρα. Στο δεύτερο ποτό αναγκάστηκα να αποχωρήσω αφού σχεδόν όλες οι εφαρμογές που είχα εγκατεστημένες στο κινητό μου ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται.

Ο αλγόριθμος υγείας μου παραπονιόταν ότι είχα πιει ήδη αρκετά! Ο αλγόριθμος εργασίας ότι είχα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα την επόμενη μέρα και δε θα ήμουν αρκετά αποδοτικός...

Σύντομα κατέληξα σπίτι. Άνοιξα τον υπολογιστή μου και μπήκα στο Youtube. Πληκτρολόγησα Βασίλης Παπακωνσταντίνου, «Άσε με να κάνω λάθος».

Πριν ξεκινήσει το τραγούδι, είδα μια διαφήμιση ξενοδοχείου στην Κόρινθο που σκόπευα να πάω σύντομα, αλλά δεν είχα κλείσει κατάλυμα ακόμα. Μόλις τελείωσε η διαφήμιση, και πριν ξεκινήσει να παίζει το τραγούδι, ένα μήνυμα σχετικά με τους στίχους του τραγουδιού κυριάρχησε στην οθόνη μου. Το μήνυμα έλεγε ότι ο στίχος του τραγουδιού που πρόκειται να ακούσω, προέτρεπε σε συμπεριφορές που δε βοηθούν σε μια υγιή αντιμετώπιση της ζωής και ότι μπορεί μόνο να "κατανοηθεί" στο χρονικό πλαίσιο που είχε γραφτεί. Στη συνέχεια με ρώταγε αν ήμουν σίγουρος ότι ήθελα να το ακούσω.

Πάτησα «ναι». Και πάλι όμως αυτό δε στάθηκε ικανό να μπορέσω να το ακούσω. Παρεμβλήθηκε ο αλγόριθμος υγείας να με ρωτήσει αν νιώθω κατάθλιψη ή αν νιώθω δυστυχισμένος. Απάντησα «όχι», χωρίς όμως και πάλι να καταφέρω να ακούσω το τραγούδι αφού ο αλγόριθμος επέμενε να θέλει να μάθει πως νιώθω. Από τη λίστα συναισθημάτων που μου έδωσε ως επιλογές, επέλεξα νοσταλγία.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά έγειρα αναπαυτικά στην καρέκλα μου και άκουσα επιτέλους τον Βασίλη να τραγουδά...
-----------------------------------------------------
Σχετικά κείμενα:
Στην εποχή του αλγόριθμου (Μέρος 1ο)
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/339079594246837
-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Στην εποχή του αλγόριθμου
Πάτρα, 6 Ιουνίου 2035

Άνοιξα τον υπολογιστή μου και του έδωσα τις συνηθισμένες φωνητικές εντολές για να μπω στο συγγραφικό ...περιβάλλον όπως έκανα κάθε μέρα.

Στη συνέχεια κάθισα αναπαυτικά στην καρέκλα που αυτόματα βελτίωσε τη στάση του σώματος μου ώστε να κουράζομαι λιγότερο. Έδωσα τις παρακάτω φωνητικές εντολές:

- Φόνος, Μυστήριο, Λίμνη, Αγωνία, Χίτσκοκ, Διήγημα.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι το διήγημά μου ήταν έτοιμο και αποθηκευμένο στην επιφάνεια εργασίας μου.

Μπήκα πάλι στο συγγραφικό περιβάλλον και έδωσα νέες φωνητικές εντολές:

- Σχετικότητα, Ύπαρξη, Βάρος, Παρμενίδης, Κούντερα, Δοκίμιο.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι και το δοκίμιό μου ήταν έτοιμο και αποθηκευμένο στην επιφάνεια εργασίας μου.

Μπήκα στην πλατφόρμα του εκδοτικού μου οίκου και υπαγόρευσα:

- Έκδοση νέου έργου: Διήγημα

Στη συνέχεια περίμενα μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να πάρει έγκριση από τον αλγόριθμο, αλλά και να του γίνουν - αν χρειάζεται - οι κατάλληλες διορθώσεις.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι το διήγημά μου είχε εκδοθεί.

Μπήκα στην πλατφόρμα προώθησης, όπου ο αλγόριθμος μου έδωσε αρχικά κάποια πολύ εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία για τα δύο έργα που είχα δημοσιεύσει την προηγούμενη ώρα και φαίνεται πως και αυτά είχαν γίνει viral.

Όσο τηρώ τις εντολές να μην ξεπερνώ τις δύο δημοσιεύσεις την ώρα θα πηγαίνω όλο και καλύτερα με ενθάρρυνε ο αλγόριθμος προώθησης. Μπήκα και είδα τις προβλέψεις που είχε κάνει ένα ειδικό αλγοριθμικό μοντέλο για το αναγνωστικό κοινό που θα είχα ως το τέλος του έτους.

Σχετικά με την αλληλεπίδρασή μου επισήμανε ότι πρέπει να δουλέψουμε λίγο καλύτερα, ώστε να πετύχουμε περισσότερες κοινοποιήσεις. Συμφώνησα και παρακολούθησα την εφαρμογή να κοινοποιεί το διήγημά μου σε όλα τα μπλογκ και τις ομάδες που με βάση των αλγόριθμο του θα έδειχναν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη δουλειά μου.

Μπήκα και πάλι στην πλατφόρμα του εκδοτικού μου οίκου και υπαγόρευσα:

- Έκδοση νέου έργου: Δοκίμιο.

Επανέλαβα την ίδια διαδικασία. Βγήκα και μπήκα στο Facebook. Στις αναμνήσεις υπήρχε σαν σήμερα πριν 15 χρόνια ένα κείμενο που είχα γράψει για το μέλλον του μυθιστορήματος. Σε εκείνο το κείμενο είχα γράψει ότι υπήρχαν περισσότεροι συγγραφείς από αναγνώστες!

Ένα ειρωνικό χαμόγελο κυριάρχησε στο πρόσωπό μου. Σήμερα θα ήταν αδύνατον να το επιτρέψουν αυτό οι αλγόριθμοι, σκέφτηκα.

Στο ίδιο κείμενο είχα γράψει για τον θάνατο του μυθιστορήματος, που μπορεί να προέλθει από την υπερπαραγωγή μυθιστορημάτων. Σταμάτησα να διαβάζω γιατί οι ανησυχίες μου είχαν ρυθμιστεί ήδη κατάλληλα από τους αλγόριθμους της εποχής μας και σήμερα όλο αυτό φάνταζε ξεπερασμένο.

Πριν μπω να μελετήσω και πάλι τα στατιστικά στοιχεία για το αναγνωστικό μου κοινό και λύσεις για να το αυξήσω περισσότερο που μου πρότεινε ο αλγόριθμος, η σκέψη μου στάθηκε για τελευταία φορά σε μια "ατάκα" που είχα γράψει σε εκείνο το παλιό μου κείμενο 15 χρόνια πριν.

- Συγγραφείς που έχουν διαβάσει μόνο τα βιβλία τους!

Πού να φανταζόμουν τότε, ότι το μέλλον επιφυλάσσει μια ακόμα κατηγορία συγγραφέων:

- Συγγραφείς που δεν έχουν διαβάσει τα βιβλία τους!

Από τις σκέψεις μου με διέκοψε ο αλγόριθμος υγείας που μου υπενθύμισε ευγενικά ότι το καλύτερο για μένα είναι να σηκωθώ από την καρέκλα μου και να περπατήσω για τουλάχιστον 5 λεπτά μέσα στο σπίτι.

Φυσικά και υπάκουσα. Με την υγεία σου δεν είναι να παίζεις...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas

Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Ο έρωτας.

Φαντάζομαι ότι έστω σαν όνομα γνωρίζεις τον ζωγράφο Henri de Toulouse-Lautrec.

Έζησε μόλις 36 χρόνια, πρόλαβε όμως να ολοκληρώσει 737 πίνακες σε καμβά, 275 ...νερομπογιές, 363 γκραβούρες και αφίσες, 5,084 σχέδια, κεραμικά και βιτρό, ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός των έργων του που έχουν χαθεί.

Αν ήμουν βιογράφος στην περίπτωση του Lautrec, θα εστίαζα σε τρία χαρακτηριστικά του, ήταν πολύ κοντός (μόλις 1.52μ) και του άρεσε να συχνάζει σε καμπαρέ και μπουρδέλα.

Ήταν τακτικός θαμώνας του διάσημου καμπαρέ Moulin Rouge, για το οποίο έφτιαχνε τις αφίσες και συχνά εξέθετε και έργα του εκεί.

Επίσης υπήρξε μια εποχή της ζωής του, όπου κυριολεκτικά έμενε μέσα σε έναν οίκο ανοχής του Παρισιού. Εκείνο το διάστημα ολοκλήρωσε 16 διάσημα έργα του.

Ένα από αυτά ήταν και ο πίνακας In Bed: The Kiss.

Στο συγκεκριμένο πίνακα, έχουμε ένα παθιασμένο φιλί ανάμεσα σε δύο πόρνες που αγκαλιάζονται στο κρεβάτι ενός οίκου ανοχής.

Ο πίνακας που ολοκληρώθηκε από τον Lautrec το 1892 ήταν απίστευτα πρωτοποριακός για την εποχή του, μιας και “ακουμπούσε” ταυτόχρονα δυο τεράστια ταμπού της εποχής, την ομοφυλοφιλία και την πορνεία!

Όμως, ο συγκεκριμένος πίνακας ξεχωρίζει για το ερωτικό συναίσθημα που ξεχειλίζει από παντού.

Η ταυτόχρονη στιγμή της τρυφερότητας και του πάθους!

Ο πίνακας αποτυπώνει την απόλυτη καταγραφή του έρωτα!

Τον έρωτα στο μέρος που πιστεύεις ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τον συναντήσεις και από δυο πλάσματα που επίσης δεν μπορούσες να διανοηθείς ότι μπορούν να ερωτευτούν!

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Το Moulin Rouge, ο Toulouse-Lautrec και πως μαζί δημιούργησαν την φήμη που μέχρι σήμερα οδηγεί τους καλλιτέχνες στην Μονμάρτρη

***Moulin Rouge (Κόκκινος Μύλος) - Το πρώτο παλάτι για... γυναίκες

Τον Οκτώβριο του 1889, στο Παρίσι, στο λόφο της Μονμάρτρης, ο Ισπανός επιχειρηματίας Joseph Oller μαζί με τον Γάλλο Charles Zidler άνοιξαν έναν ιδιαίτερο οίκο ανοχής, το περίφημο Moulin Rouge.

Η Μονμάρτρη ως περιοχή δεν είχε επιλεγεί τυχαία. Την περίοδο εκείνη ήταν μία "παραγκούπολη", όπου ζούσαν φτωχοί άνθρωποι και υπήρχαν πολλά χαμόσπιτα, κακόφημα μπαρ και οίκοι ανοχής.

Quadrille (καν-καν)
Τα κορίτσια που επιλέχτηκαν να στελεχώσουν τον Κόκκινο Μύλο είχαν χορευτικές ικανότητες, τόσο “ευλύγιστες” όσο και η ηθική τους.

Οι χορεύτριες αυτές, λοιπόν, εκτελούσαν κυρίως το χορευτικό "Quadrille".

Έναν χορό στον οποίο τα κορίτσια έκαναν ψηλά ανοίγματα με τα πόδια, σηκώνοντας ταυτόχρονα και τις φούστες, ώστε να αναδειχθούν τα καλλίγραμμα πόδια τους και να φανεί μια "υποψία" από το εσώρουχό τους.

Η «Quadrille» έγινε παγκοσμίως γνωστή με το όνομά "γαλλικό καν-καν".

***Henri de Toulouse-Lautrec
Αναμφισβήτητα είναι ο καλλιτέχνης που έχει συνδέσει το όνομά του περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον με το Moulin Rouge και σίγουρα αυτό του οφείλει και μέρος της φήμης που απέκτησε.

Ο Lautrec το 1889 ακόμα φοιτούσε στη σχολή του Fernand Cormon, το ατελιέ του οποίου βρισκόταν στην Μονμάρτρη.

Ο δρόμος αυτός από την αρχή ασκούσε μια έντονη γοητεία στον νεαρό Lautrec, ο οποίος, ανάμεσα στους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί, έμοιαζε λιγότερο παράξενος.

Από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του Moulin Rouge είχε πάντα το δικό του τραπέζι, όπου και θαύμαζε τις χορεύτριες του καν- καν.

Τις ήξερε όλες με τα ψευδώνυμά τους:

«Νανά η ακρίδα», «Γωγώ το στουπί», «Νινί το αέρινο βήμα».

Μέσα στο Moulin Rouge ήταν κοινωνικός, χαμογελούσε διαρκώς και έλεγε πολλά αστεία.

Πολύ λογικά δημιούργησε και την πρώτη διαφημιστική αφίσα του Moulin Rouge και στη συνέχεια πολλές ακόμα.

Ο Lautrec, εξαιτίας της μεγάλη επιτυχίας που γνώρισαν οι αφίσες αυτές, θεωρείται από πολλούς ο πατέρας της αφίσας.

******Jane Avril
Ήταν Γαλλίδα χορεύτρια του καν-καν, γεννημένη το 1868, έγινε όμως διάσημη σαν η μούσα του Lautrec, μιας και για αρκετά χρόνια την ζωγράφιζε ξανά και ξανά.

Το 1890 η Jane Avril συνεργάζεται με το Moulin Rouge και σύντομα γίνεται το μεγαλύτερό του αστέρι!

Δεν υπήρξε ποτέ η κλασσική χορεύτρια του καν-καν, είχε μάλλον εξωτικό στυλ και μια τρέλα, που όμως είχαν μαγική επίδραση στους θαμώνες του καμπαρέ.

Με τον Lautrec, αν και εκείνος φαίνεται να είχε εμμονή μαζί της, συνδέθηκε με μια δυνατή φιλία.

Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι μετά από πολλές και επίμονες προσπάθειές του, εκείνη είχε δεχτεί να περάσουν μια μοναδική ερωτική νύχτα μαζί και στη συνέχεια να μείνουν και πάλι φίλοι.

Όταν την ζωγράφιζε, έμενε στο ατελιέ του για ώρες και εκείνος συνήθως πριν την καλέσει είχε μαγειρέψει και έτρωγαν μαζί.

Η συνεργασία τους και οι πίνακες που προέκυψαν, συνέλαβαν ακόμα περισσότερο στο να αυξηθεί η φήμη του Moulin Rouge.

Το 1952 στην ταινία Moulin Rouge του John Huston, η Zsa Zsa Gabor θα ενσαρκώσει την Jane Avril. Το 2001 σε μια πιο ελεύθερη μεταφορά της ταινίας, ο ρόλος της Nicole Kidman θα είναι και αυτός βασισμένος στην Jane.

***Mistinguett
Η Mistinguett εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή του Moulin Rouge το 1907 και για τα επόμενα 20 χρόνια θα δημιουργήσει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στη νυχτερινή ζωή του Παρισιού.

Τον Φεβρουάριο του 1915, μία πυρκαγιά που ξέσπασε σε γειτονικό κτίριο και επεκτάθηκε στο καμπαρέ ήταν ο λόγος που σταμάτησε τη λειτουργία του για έξι χρόνια.

Η πρόσοψη του κτιρίου έμεινε ανέπαφη, αλλά το αμφιθέατρο και η σκηνή χορού είχαν καταστραφεί ολοσχερώς.

Το 1921, ανακαινισμένο πλέον, άνοιξε ξανά τις πόρτες του για το κοινό και τα επόμενα χρόνια έμελλε να είναι από τα πιο ένδοξα της λειτουργίας του.

Η Mistinguett, τα έξι χρόνια που δεν λειτουργούσε το Moulin Rouge, περιόδευσε στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες και το 1921 ήταν το κυρίως αστέρι, στο οποίο στηρίχτηκε η επαναλειτουργία του καμπαρέ.

***H Μις Doriss
Ήταν χορογράφος, η οποία συνδέθηκε με την ιστορία του Moulin Rouge. Δημιούργησε τις Doriss Girls το 1957 και χορογραφούσε όλες τους τις παραστάσεις

Έφτασε στο Παρίσι, από τη Γερμανία, πήρε μαθήματα χορού χωρίς τη γνώση των γονιών της και μάλιστα εργαζόταν σε εφημερίδες για να πληρώσει τα δίδακτρα της σχολής χορού της!

Με την πάροδο των χρόνων, το Moulin Rouge κατάφερε να χάσει τη φήμη του ως οίκος ανοχής και σήμερα θεωρείται πια μια μοντέρνα αίθουσα μουσικής και χορού και μάλλον το πιο γνωστό καμπαρέ στον κόσμο.

***Η επιβάτης της καμπίνας 54 (διήγημα)
Το καλοκαίρι του 1895 ο Λωτρέκ αποφάσισε μαζί με τον φίλο του και φωτογράφο Μωρίς Γκιμπέρ να κάνουν ένα ταξίδι από τη Χάβρη στο Μπορντό.

Για τον Τουλούζ φάνταζε σαν μια ιδανική ευκαιρία να ξεφύγει λίγο από τον Παρίσι και τον κόσμο που συναναστρεφόταν στον λόφο της Μονμάρτρης.

“Ίσως και να κόψω το ποτό ή θα πίνω λιγότερο” σκεφτόταν, ενώ στεκόταν μπροστά από το ατμόπλοιο “Le Chili”(Χιλή) περιμένοντας τον αργοπορημένο φίλο του.

Μέσα στο πλοίο τακτοποιήθηκαν γρήγορα μέσα σε μία από τις καλύτερες καμπίνες του και οι δυο φίλοι βγήκαν στο κατάστρωμα να απολαύσουν την αναχώρηση.

- Τουλούζ, στο Μπορντό θα κάνουμε όσα δεν προλαβαίναμε στο Παρίσι!

- Ένα διάλειμμα από την Μονμάρτρη είναι πάντα μια καλή ιδέα!
- Και η μητέρα σου θα χαρεί πολύ που θα μας δει!
- Μου έγραψε πριν ένα μήνα πως θα ξεκινούσε τις ετοιμασίες για την άφιξή μας!

Τις σκέψεις και τα σχέδια των δύο φίλων απέσπασε σχεδόν βίαια μια γυναίκα που πέρασε από μπροστά τους.

Φυσικά το πρώτο που πρόσεξε ο Τουλούζ σε αυτήν ήταν το έντονα κόκκινο μαλλί της.

Ο Λωτρέκ έμεινε σαν αποσβολωμένος να την παρακολουθεί με το βλέμμα του και δεν έδινε την παραμικρή σημασία στον φίλο του, που συνέχισε να μιλάει για το Μπορντό.

Όταν εκείνη τελικά έστριψε και χάθηκε από το οπτικό του πεδίο, ο Λωτρέκ κοίταξε σαστισμένα τον Γκιμπέρ και σαν να συνερχόταν από κάποιο όνειρο του είπε:

- Τι ήταν αυτό; Είδες;
- Για την κοκκινομάλλα λες που πέρασε από μπροστά μας;
- Ε ναι! Για τι άλλο;

Χωρίς να περιμένει άλλη απάντηση, ο Τουλούζ εγκατέλειψε τον φίλο του και κατευθύνθηκε προς το μέρος που είχε ακολουθήσει λίγο πριν η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά.

Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να ψάξει και πολύ. Την βρήκε όρθια να κοιτάζει προς την θάλασσα, που στα ανοιχτά που βρίσκονταν πια έμοιαζε ατέλειωτη.

Ο Λωτρέκ στάθηκε λίγα μέτρα πίσω της και την παρατηρούσε μαγεμένος.

Τελικά εκείνη, όταν άρχισε το κρύο να γίνεται πιο έντονο, αποχώρησε προς την καμπίνα της.

Ο Τουλούζ συνέχισε να την ακολουθεί λίγα μέτρα πιο πίσω, μέχρι που εκείνη άνοιξε και μπήκε στην καμπίνα με το νούμερο 54.

Λίγα λεπτά μετά ο Τουλούζ βρίσκεται στη δικιά του καμπίνα, όπου ήδη έχει εγκατασταθεί και ο Γκιμπέρ.

- Τουλούζ, πού ήσουν;
- Στο πλοίο!
- Έχεις όρεξη πάλι;
- Θέλω να μάθω τα πάντα για τη γυναίκα που μένει στην καμπίνα 54!
- Μη μου πεις μόνο ότι απέκτησες νέα εμμονή, δεν θα το αντέξω Λωτρέκ!
- Πολύ αργά! Είμαι ήδη ερωτευμένος!
- Δε σε αντέχω Τουλούζ, πραγματικά! Κοιμήσου τώρα και θα ρωτήσουμε αύριο να μάθουμε!

Εκείνο το βράδυ ο Λωτρέκ δεν έκλεισε μάτι. Έκανε όνειρα! Ίσως εκείνη να έβλεπε το ταλέντο που είχε και να μην την ενδιέφερε το ύψος του! Ίσως και πάλι να της άρεσε που ήταν κοντός!

Την επόμενη μέρα, μετά το πρωινό ο Γκιμπέρ γύρισε με αρκετές πληροφορίες, που καμία δεν άρεσε στον Τουλούζ.

Εκείνη ήταν παντρεμένη και το ταξίδι το έκανε για να συναντήσει τον άντρα της, που την περίμενε στην Σενεγάλη.

Η είδηση ότι ήταν παντρεμένη, είχε μια παράξενη επίδραση στον Λωτρέκ. Συνέχισε να την παρακολουθεί όλη μέρα, χωρίς όμως να θέλει να εμπλακεί σε άλλου είδους επικοινωνία.

- Δεν θα της μιλήσεις! Αύριο φτάνουμε στο Μπορντό!
- Δεν θα κατέβω. Θα την ακολουθήσω μέχρι τη Σενεγάλη!
- Τρελάθηκες, Λωτρέκ! Μας περιμένει η μάνα σου!
- Πήγαινε εσύ!
- Ελπίζω να μην μιλάς σοβαρά και να είναι ένα ακόμα αστείο σου!
- Θέλω μια χάρη πριν κατέβεις!
- Δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα, Τουλούζ!
- Ωραία, θέλω μια χάρη! Μπορείς να τραβήξεις μια φωτογραφία της αύριο!
- Θα δω τι μπορώ να κάνω! Θα κατέβουμε στο Μπορντό αν το κάνω;
- Όχι.

“Αυτός ο νάνος είναι πολύ πεισματάρης”, μονολογούσε ο Γκιμπέρ, αλλά την επόμενη μέρα και τράβηξε την φωτογραφία που ήθελε ο φίλος του και δεν κατέβηκε από το ατμόπλοιο, όταν αυτό έφτασε στο Μπορντό.

- Αλλάξαμε όλα τα πλάνα μας! Μίλα της τουλάχιστον!
- Δεν έχει νόημα! Δεν έχω καμιά ελπίδα!
- Και τότε γιατί δεν τα παρατάμε να γυρίσουμε στο Μπορντό;
- Δεν μπορώ! Δεν είμαι έτοιμος να την αποχωριστώ!

Ο Λωτρέκ άφησε για άλλη μια φορά μόνο τον φίλο του και ανέβηκε στο κατάστρωμα αναζητώντας την κοκκινομάλλα της καμπίνας 54.

Πολλές φορές στη ζωή του είχε ευχηθεί να είχε ανεπτυγμένα πόδια όπως όλοι, όμως κάθε φορά που ερωτευόταν η σκέψη αυτή τον στοίχειωνε.

“Δεν θα την αποκτήσω ποτέ, δεν είναι μόνο ότι ανήκει σε κάποιον άλλον, είναι και το ύψος μου”,
σκεφτόταν απελπισμένος.

Το πλοίο θα άραζε σε λίγες ώρες στη Λισαβόνα, όμως το μυαλό του Τουλούζ ήταν ήδη ακόμα πιο μακριά.

Ήταν στο μόνο μέρος που αισθανόταν ότι δεν τον σχολιάζουν για το ύψος του, στο μόνο μέρος του κόσμου όπου αισθανόταν ότι μπορεί να ενσωματωθεί.

“Έπρεπε να φύγω για λίγο για να καταλάβω” αναρωτήθηκε σχεδόν φωναχτά!

Φτάνοντας στη Λισαβόνα, ο Γκιμπέρ έκανε άλλη μια προσπάθεια να κατεβάσει τον Λωτρέκ από το πλοίο. Μπορούσαν ακόμα μέσω Μαδρίτης να φτάσουν στο Μπορντό!

Προς μεγάλη του έκπληξη, ο Λωτρέκ συμφώνησε!

Το μόνο που του είπε, συμπληρώνοντας μια μάλλον δική του σκέψη:

- Στο Μπορντό μπορούμε τουλάχιστον να δοκιμάσουμε εξαιρετικά κρασιά.
- Μετά από τόσα χρόνια και ακόμα δεν καταλαβαίνω πότε μου μιλάς σοβαρά!
- Πάντα και ποτέ, Μωρίς! Πάντα και ποτέ!
- Όπως και να 'χει συμφώνησες! Κατεβαίνουμε!

Ο Λωτρέκ ανέβηκε μια τελευταία φορά στο κατάστρωμα και έμεινε και πάλι να κοιτάει την κοκκινομάλλα της καμπίνας 54.

Φεύγοντας, για πρώτη φορά πέρασε από δίπλα της τόσο κοντά, που τελικά μπόρεσε να την μυρίσει...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Δωρεάν το μυθιστόρημα "All in" και τα έξοδα αποστολής!

Η σελίδα μου στο Facebook ξεπέρασε τους 50.000 φίλους!


Ως και σήμερα έχει πετύχει:


Περισσότερες ...από 5.000.000 αναγνώσεις!

Περισσότερα από 145.000 likes σε δημοσιεύσεις!

Περισσότερες από 7.300 κοινοποιήσεις σε δημοσιεύσεις!



Επειδή ένα ευχαριστώ θα ήταν πραγματικά λίγο, ως ελάχιστη ανταπόδοση, θα κληρώσω 3 βιβλία από το τελευταίο μυθιστόρημα μου “All in”. (Δωρεάν το βιβλίο και τα έξοδα αποστολής!)



Το μόνο που χρειάζεται για να συμμετέχετε στην κλήρωση είναι να είστε φίλος της σελίδας και να κάνετε ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση. 


Η κλήρωση των βιβλίων θα γίνει σε μια εβδομάδα από σήμερα.
Καλή επιτυχία σε όλους!

Oscar Wilde και Henri de Toulouse-Lautrec, μία διάσημη φιλία και η συνάντησή τους την τελευταία μέρα της ελευθερίας του Oscar Wilde!

Υπήρξε εποχή, όχι και τόσο μακρινή, μόλις 120 ...περίπου χρόνια πριν, που στο Ηνωμένο Βασίλειο πήγαινε κάποιος φυλακή αν είχε αποδειχτεί ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Ο Oscar Wilde, λίγο πριν ξεκινήσει ο 20ός αιώνας, έκανε φυλακή και κάτεργα μόνο γι' αυτόν τον λόγο...

Ο Oscar Wilde υπήρξε αναμφισβήτητα ένας ευφυής διανοούμενος. Οι ατάκες του έχουν γράψει ιστορία και πάρα πολλές κυκλοφορούν με τη μορφή αποφθεγμάτων στο ίντερνετ.

Μερικές από τις αγαπημένες μου:

“...Φρόντισε να είσαι ο εαυτός σου. Όλοι οι άλλοι είναι πιασμένοι...”

“...Μπορώ να αντισταθώ στα πάντα εκτός από τον πειρασμό...”

“...Να συγχωρείς πάντα τους εχθρούς σου· τίποτα δεν μπορεί να τους εκνευρίσει περισσότερο...”

“...Δύο τραγωδίες υπάρχουν στη ζωή: η μία είναι να μην αποκτάς αυτό που θέλεις και η άλλη είναι να το αποκτάς...”

“...Δεν θέλω να πάω στον παράδεισο. Κανείς απ' τους φίλους μου δεν είναι εκεί...”

“...Πολλοί είχαν ανακαλύψει την Αμερική πριν τον Κολόμβο αλλά όλοι φρόντιζαν να το αποσιωπήσουν...”

“...Πάντα δίνω καλές συμβουλές. Είναι το μοναδικό πράγμα που μπορώ να κάνω μ' αυτές. Ποτέ δεν είναι χρήσιμες για μένα τον ίδιο....”

Έγραψε πολλά ποιήματα, θεατρικά και ένα μόνο μυθιστόρημα! Ένα; Ναι!

Αριστουργηματικό όμως:

“Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ”.

Στην εφηβεία του υπήρξε ερωτευμένος με την Florence Balcombe. Εκείνη τελικά παντρεύτηκε έναν άλλον μεγάλο μυθιστοριογράφο της εποχής, τον Abraham "Bram" Stoker, που έγινε διάσημος εξαιτίας του μυθιστορήματος τρόμου “Δράκουλας”. Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι ο Wilde ποτέ δεν την ξεπέρασε...

Το 1895 Oscar Wilde είχε ερωτικές σχέσεις με τον νεαρό αριστοκράτη Douglas.

Σε μια συνάντηση στο Café Royal θα αποφασίσουν από κοινού να κάνει μήνυση ο Wilde στον πατέρα του Douglas, τον Queensberry!

Στην περίφημη αυτή συνάντηση, παραβρέθηκαν και πολλοί φίλοι τους, ανάμεσά τους και ο George Bernard Shaw. Όλοι μάταια θα προσπαθήσουν να τους πείσουν για το αντίθετο!

Ο Wilde θα κινηθεί τελικά δικαστικά και θα κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση, κατηγορία για την οποία τότε πήγαινες φυλακή!

Ο Queensberry απέδειξε με στοιχεία στο δικαστήριο, αφού προσέλαβε μέχρι και ντετέκτιβ, ότι ο Oscar Wilde είναι ομοφυλόφιλος και έτσι όχι μόνο γλίτωσε ο ίδιος την φυλακή, αλλά κινήθηκε και δικαστικά με τη σειρά του εναντίον του Wilde, με την κατηγορία του σοδομισμού και της διαφθοράς των νέων!

Στη δίκη που έγινε, ο Oscar Wilde καταδικάστηκε δύο χρόνια σε φυλάκιση και κάτεργα. Μπήκε φυλακή στις 25 Μαΐου του 1895 και αποφυλακίστηκε στις 18 Μαΐου του 1897.

Θα πεθάνει λίγα χρόνια μετά, τον Νοέμβριο του 1900, σε ηλικία 46 ετών, άπορος στο Παρίσι.

Στις αρχές του 1890, πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο, ενώ ήδη ήταν διάσημος και μόλις είχε κυκλοφορήσει “Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ”, θα συνδεθεί φιλικά με τον Γάλλο ζωγράφο Henri de Toulouse-Lautrec, όταν αυτός βρέθηκε στο Λονδίνο.

Ο Lautrec έκανε πολλές απόπειρες να ζωγραφίσει τον Wilde και έχουν διασωθεί πολλά σκίτσα του. Κατά τη διάρκεια της δικαστικής περιπέτειας του Wilde, ο Lautrec στάθηκε στο πλευρό του με όλους τους τρόπους και ασκώντας όση επιρροή είχε για να μην καταδικαστεί ο φίλος του!

Λέγεται μάλιστα ότι ο Lautrec έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να γλιτώσει τελικά την εκτέλεση ο Wilde, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει περισσότερα για τον φίλο του, που τελικά φυλακίστηκε!

Μια μέρα πριν τη δίκη του Wilde, οι δυο άντρες είχαν μια τελευταία συνάντηση, στην οποία φημολογείται ότι ο Lautrec του πρότεινε να δραπετεύσει στη Γαλλία!

Επίσης, του ζήτησε να ποζάρει για να τον ζωγραφίσει, αλλά ο Wilde, όντας σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, αρνήθηκε!

Στη συνέχεια ο Lautrec έφυγε και ζωγράφισε από μνήμης τον περίφημο πίνακα του Wilde, στον οποίο παρουσιάζεται “διογκωμένος”, όπως και οι φήμες που τον περιέβαλλαν πριν τη δίκη. Στο πίσω μέρος του πίνακα μπορεί κανείς να διακρίνει και το Αγγλικό Κοινοβούλιο.

Σε ένα χειρόγραφό του ο Wilde αναφέρεται στην τελευταία αυτή συνάντησή τους.

Ο εκνευρισμός του Wilde για τον Lautrec έντονος. Δεν του αρέσει ο πίνακας καθόλου. “Από όλους όσους μου είχε φτιάξει είναι ο χειρότερος”, αναφέρει.

Τον αποκαλεί “Determined Dwarf” (αποφασισμένος - πεισματάρης νάνος)!

Μια ελεύθερη μετάφραση του χειρογράφου του Wilde:

“...Ισχυρίζεται ότι η ιδέα για τον πίνακα του ήρθε, όταν με συνέλαβε μια στιγμή να δειλιάζω όσο βρισκόμασταν στην κορυφή των σκαλοπατιών του Leveson.

Μα τον Δία, Toulouse! Δεν έχω δειλιάσει ποτέ στη ζωή μου και το χειρότερο όλων με έκανες να φαίνομαι 1000 χρονών...”.

Εδώ, ξεκάθαρα η ματαιοδοξία του Wilde να φανεί “ωραίος” δεν τον αφήνει να εκτιμήσει τον συμβολισμό, που ήθελε να περάσει αυτός ο “πεισματάρης νάνος”!

Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που συναντήθηκαν οι δύο αυτοί φίλοι. Την επόμενη μέρα θα ξεκινήσει η δίκη του Wilde, που τελικά θα τον οδηγήσει στη φυλακή.

Ο Wilde θα πεθάνει το 1900 και ένα χρόνο μετά, το 1901, ο Toulouse Lautrec.

Το συγκεκριμένο κείμενο δεν μπορεί παρά να κλείσει με μια ακόμα “ατάκα” του Wilde, που νομίζω χαρακτηρίζει και τους δύο φίλους:

“...Το να ζει κανείς είναι το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο. Οι περισσότεροι απλώς υπάρχουν...”

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas

Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------