«Σημασία έχει τι θα κάνεις εσύ που ακόμα μπορείς». Αυτό είναι το μήνυμα που φαίνεται στο τέλος του βίντεο που έφτιαξαν από κοινού η Lacta και το Κέντρο Διοτίμα, με ...αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, που είναι στις 25 Νοεμβρίου.
Ένα βίντεο γροθιά στο στομάχι, που καταφέρνει μέσα σε 4 λεπτά να οπτικοποιήσει με συγκλονιστικό τρόπο τους –πολλούς- τίτλους ειδήσεων σχετικά με τις γυναικοκτονίες που έχουν λάβει χώρα στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο. Γιατί οι 13 γυναίκες που δολοφονήθηκαν από το χέρι του συντρόφου τους, τους τελευταίους μήνες δεν είναι απλά αριθμοί.
Έρωτας, χειρισμός, κακοποίηση, γυαικοκτονία. Με αυτή την αληθινή σειρά, η lacta που μέχρι σήμερα μίλαγε μόνο για την αγάπη τον έρωτα, μίλησε ανοιχτά για την κακοποίηση και τη γυναικοκτονία.
Στο συγκλονιστικό αυτό βίντεο, η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, υποδύεται μία γυναίκα που βρίσκεται σε μια σχέση που ξεκινάει με έρωτα και τελειώνει σε θάνατο.
Η σχέση τους ξεκινάει με έρωτα γέλια και ευτυχία. Σιγά σιγά περνάει στον χειρισμό από κει στην κακοποίηση και τέλος στον θάνατο. «Θα είσαι δικιά μου, μόνο δικιά μου» της ψιθυρίζει στην αρχή ο σύντροφός της. Δεν μπορεί να πάρει το βλέμμα του από πάνω της, δεν την αφήνει λεπτό μόνη της. Σύντομα μετακομίσουν μαζί. Εκείνος όμως ξεκινάει να την ζηλεύει. Γίνεται παρεμβατικός και προσπαθεί να την αποκόψει από τον κοινωνικό της περίγυρο. Της ασκεί βία. Λεκτική και σωματική. Όταν εκείνη προσπαθεί να ξεφύγει εκείνος, θεωρώντας πως «είναι δική του» τη δολοφονεί.
Στο τέλος του βίντεο, ακούγεται η φράση: «Σημασία έχει τι θα κάνεις εσύ που ακόμα μπορείς», παρακινώντας έτσι γυναίκες που βρίσκονται σε μια κακοποιητική σχέση να φύγουν
Πηγή: documentonews.gr
#Woman #Relationship #Γυναίκα #Κακοποίηση #Lacta

Image for shared link
Μη με αφήσεις ποτέ

"Μη με αφήσεις ποτέ". Μια συγκλονιστική ιστορία από τη Lacta.Δες την τώρα και μάθε...

youtu.be

Ταξίδι με παλιό λεωφορείο! Σε κάποιο πρακτορείο υπεραστικών λεωφορείων, παλιά.
Ο κόσμος που θα ταξιδέψει μαζεύεται κοντά στο λεωφορείο, για να παραδώσει τις ...αποσκευές. Βαλίτσες μονόχρωμες και καρό, βαλιτσάκια δερμάτινα, καλάθια με πεσκέσια που το άνοιγμα κλείνει με πανί ραμμένο με σακοράφα, καλαθούνες, μπόγοι, κούτες, σακιά, νταμιτζάνες, ντενεκέδες… τα είδη ταξιδιού της εποχής. Κάποιος έχει ανέβει τη σκάλα και περιμένει στον ουρανό του λεωφορείου και κάποιος άλλος παίρνει τα πράγματα που του δίνουν οι επιβάτες και αρχίζει το φόρτωμα. Ο ένας δίνει, ο άλλος παίρνει και συνεννοούνται με φωνές. Αυτός στην οροφή φορτώνει, ταχτοποιεί και δένει τις αποσκευές στη σχάρα. Όταν τελειώσει, ρίχνει από πάνω έναν μουσαμά για προστασία και κατεβαίνει.
Οι ταξιδιώτες επιβιβάζονται, η μηχανή μουγκρίζει, κάποιοι σταυροκοπιούνται και το ταξίδι ξεκινάει. Το παλιό υπεραστικό λεωφορείο δεν έχει καμία σχέση με τα σύγχρονα. Μικρό, με σκληρά καθίσματα ντυμένα με πλαστικό, αμφίβολης καθαριότητας, χωρίς θέρμανση ή εξαερισμό, με πρωτόγονες αναρτήσεις και με σταχτοδοχεία, γιατί το κάπνισμα επιτρέπεται. Στις ανηφόρες βογκάει και ταρακουνάει τους επιβάτες, στα σαμαράκια και στις λακούβες τους τραντάζει κι άμα αρχίσουν οι απότομες στροφές, αρχίζουν και οι ζαλάδες. Τότε ανοίγουν τα παράθυρα, βγαίνουν οι φρυγανιές, που τραβάνε τα υγρά από το στομάχι, και τα λεμόνια που ξύνεις τη φλούδα και η μυρωδιά μετριάζει την αναγούλα… Αν αυτά αποτύχουν, ακούγεται η φωνή: «Εισπράκτωρ, σακούλα!»
Ο οδηγός κρέμαγε στο παρμπρίζ σταυρουδάκια, εικονίτσες, κομπολόγια, γούρια, δαντέλες, γιορντάνια, γιρλάντες από χρωματιστές χάντρες, για προστασία και για ομορφιά. Αυτό γίνεται και σήμερα, που τα λεωφορεία έχουν κλιματισμό, οθόνες, δεύτερο όροφο, ακόμα και τουαλέτα. Ο οδηγός θα προσθέσει οπωσδήποτε μία ή περισσότερες πινελιές της προσωπικής του καλαισθησίας.
Για παράδειγμα σ’ ένα σύγχρονο λεωφορείο της διαδρομής Αθήνα-Λευκάδα, ο οδηγός είχε στρώσει στα σκαλοπάτια της μπροστινής πόρτας μέχρι τον διάδρομο κουρελούδες!
— Μήπως είναι επικίνδυνο; τον ρώτησα. Μπορεί να σκοντάψει κανένας, γιατί δεν βλέπω οι κουρελούδες να στερεώνονται πουθενά.
— Άμα ξεστρωθούν, τις ξαναστρώνω, με καθησύχασε.
Κάπου στην Ήπειρο ή στην Αιτωλοακαρνανία, δεκαετία του ’50. Οι ορεινοί δρόμοι ήταν κατσικόδρομοι.
Οι δρόμοι του οδικού δικτύου δεν ήταν όλοι στρωμένοι με άσφαλτο. Οι κακοτράχαλοι χωματόδρομοι δεν έλειπαν και μάλιστα στα ορεινά με τους γκρεμούς υπήρχαν κάποια σημεία τρομερά επικίνδυνα. Τότε ο οδηγός ζητούσε από τους επιβάτες να κατέβουν, για ν’ αλαφρώσει το όχημα και ο εισπράκτορας τον κατεύθυνε πώς να κόψει το τιμόνι, για να περάσει το δύσκολο σημείο. Ύστερα όλοι ξανά μέσα στο λεωφορείο μέχρι το επόμενο εμπόδιο, που μπορεί να ήταν κοτρώνες, που κατρακύλησαν στον δρόμο κι έπρεπε ν’ απομακρυνθούν. Η βροχή και η ομίχλη έκαναν το ταξίδι ακόμα πιο επικίνδυνο και η υπερφόρτωση του λεωφορείου μπορούσε να έχει τραγικές συνέπειες.
Τα λεωφορεία πύκνωσαν τις συγκοινωνίες και τις διευκόλυναν. Η γραμμή των υπεραστικών λεωφορείων Αθήνα-Πάτρα εγκαινιάστηκε το 1938.
Μπορεί να χρειάζονταν εφτά ώρες για να φτάσει κανείς από την Αθήνα στην Πάτρα, αλλά προ λεωφορείων μπορούσε να πάει κανείς μόνο με ιδιωτικό αυτοκίνητο, ακτοπλοϊκώς ή σιδηροδρομικώς. Οι επιβάτες κατέβαιναν από το τρένο ζαλισμένοι από τον θόρυβο και μαυρισμένοι από τον καπνό, που έμπαινε ως τα ρουθούνια. Οι ταξιδιώτες του πλοίου σε κάποιες περιπτώσεις έπρεπε ν’ ανέβουν μια ατέλειωτη πετρόσκαλα από τη θάλασσα ως την πόλη.
Μετά τον πόλεμο, το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο ήταν σε κακό χάλι λόγω των καταστροφών και των ανατινάξεων από τους γερμανούς. Τα λεωφορεία, μπορεί να ήταν «ματρακάδες», αλλά πρόσφεραν πολύτιμη λύση διευκολύνοντας την επικοινωνία της περιφέρειας με την πρωτεύουσα, αλλά και των χωριών μεταξύ τους.
Πηγή :tetysolou.wordpress.com

Η ετήσια έκδοση του περιοδικού THE BEST MAGAZINE επιστρέφει με ...φόρα κοιτάζοντας μπροστά σε ένα post pandemic περιβάλλον!
Με κεντρικό θέμα «A new beginning», το συναρπαστικό ...περιεχόμενο της νέας έκδοσης, εκτός από την κλασική έντυπη εκδοχή της, ...ανοίγεται σε digital και social, ενώ μέσα από κάποια ξεχωριστά video φθάνει σε ένα ακόμη μεγαλύτερο κοινό. Αναζητούμε New Beginnings σε όλους τους τομείς και τα προβάλλουμε δυναμικά, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας.
Τελειώνοντας το 2021 και ξεκινώντας το 2022 με αυτή τη νέα, φρέσκια αρχή, το THE BEST MAGAZINE επιδιώκει να αποτελέσει μία έκφραση αισιοδοξίας, με όχημα την πιο λαμπερή, όμορφη, δημιουργική και ξεχωριστή έκδοσή του.ποδεχόμαστε το 2022 με ένα συλλεκτικό τεύχος που εκτός από τις κλασικές και πολυαναμενόμενες ενότητες για τον γάμο, το σπίτι & τη διακόσμηση περιλαμβάνει επίσης :
• Πρόσωπα & Συνεντεύξεις
• ∆ημοσιογραφικά θέματα
• Υψηλού επιπέδου φωτογραφήσεις
• Και όπως πάντα όλη τη λαμπερή μόδα για τις γιορτές
Πάρτε μία γεύση από τα backstage της φωτογράφισης για τον γάμο στο boutique hotel The Bold Type της άνω πόλης, μέσα από το παρακάτω βίντεο.
Πηγή: thebest.gr
#Patra #Πατρα #Περιοδικό #MagazinePatra

Image for shared link
The Best Magazine: Έρχεται

Πάρτε μία γεύση από τα backstage της φωτογράφισης για τον γάμο στο boutique hotel The Bold Type της...

youtu.be

" Το 1973 συχνάζαμε με άλλους φίλους τα βράδια στην ταβέρνα του Παπαθωμά, όπου ο ταβερνιάρης ήταν δημοκράτης δεξιός. Εκεί γίνονταν κρυφά συζητήσεις για την ...πολιτική κατάσταση, για ό,τι είπαν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Μόσχας, της «Φωνής της Αλήθειας» και της Ντόιτσε Βέλε. Στο τέλος, με το κρασί, τραγουδούσαμε και τα αντιστασιακά τραγούδια.
Η πρώτη αντιστασιακή κίνηση που θυμάμαι ήταν του φοιτητή Νίκου Ηλιόπουλου, που έριξε αντιφασιστικές προκηρύξεις σε γραμματοκιβώτια. Και αργότερα ήταν τα γεγονότα με την κατάληψη της φοιτητικής λέσχης, ψηλά στις σκάλες του Γιογκαράκη, και το δικαστήριο που έγινε στη συνέχεια, το καλοκαίρι του 1973.
Τον Νοέμβρη του ’73 ήταν που συζητιόνταν έντονα τα πειράματα της Χούντας με τη «φιλελευθεροποίηση» του Μαρκεζίνη, μα δεν υπήρχε κανένας από τους γνωστούς μας να προβληματιστεί και να πιστέψει τέτοια κάλπικα τεχνάσματα.
Τότε λοιπόν ήμαστε από τους πρώτους σε κείνη τη διαδήλωση που σαν ποτάμι πλημμύρισε τους κεντρικούς δρόμους της Πάτρας, το βράδυ της 16ης του Νοέμβρη του '73, και δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστούν εκείνες οι στιγμές που ζήσαμε. Ο εσωτερικός παλμός και η συγκίνηση που ολόψυχα μας γέμιζε.
Η πορεία αυτή ξεκίνησε από το παράρτημα του Πανεπιστημίου, στην οδό Κορίνθου, και πριν φτάσει στη λεωφόρο Γούναρη, μπροστά στο γραφείο του Παπαγιαβή, παλιού βουλευτή της Ένωσης Κέντρου, σταμάτησε και κάποιοι σήκωσαν στα χέρια τον βουλευτή με επευφημίες.
Το ποτάμι των ανθρώπων ολοένα και πιο ζωηρό τραβούσε τον δρόμο του, ενώ ένα άλλο πλήθος ανθρώπων παρακολουθούσε από τα πεζοδρόμια κι από τα μπαλκόνια ψηλά και εκδήλωνε ενεργά τη συμπάθειά του με χαμόγελα και φιλικές χειρονομίες στα κύματα των διαδηλωτών, που διέρχονταν την οδό Κορίνθου.
Στο τέλος, η πορεία κατέβηκε από τα Ψηλά Αλώνια στη λεωφόρο Γούναρη και έφτασε στην πλατεία, μπροστά στην Ασφάλεια. Τα συνθήματα τώρα έγιναν ακόμη πιο δυνατά και είχαν έντονο πάθος και συναίσθημα: «Αδαμόπουλε ληστή, Σύφαντε βασανιστή!» για τους φασίστες επικεφαλής της Ασφάλειας, που τα χρόνια αυτά βασάνιζαν άγρια κάθε αντιφρονούντα με τη φασιστική Χούντα.
Τις πρωινές ώρες της 17ης Νοέμβρη οι φοιτητές της Πάτρας έμαθαν ότι το τανκ είχε μπει στο Πολυτεχνείο της Αθήνας και χωρίς καθυστέρηση σταμάτησαν την κατάληψη, πριν προλάβει να επέμβει η αστυνομία.
Σήμερα, κοιτάζοντας από μακριά αυτά τα γεγονότα, αναλογίζεσαι και δεν γίνεται να πιστέψεις ότι εκείνα τα συνθήματα που μας ένωσαν και το φλογερό πάθος που νιώσαμε κείνες τις μέρες του Νοέμβρη ’73 εκφράστηκαν ζωντανά και ανόθευτα στη λειψή δημοκρατία που τα επόμενα χρόνια ζήσαμε."
*Ο Άγγελος Ευθ. Αγγελόπουλος είναι από τα Λεχαινά Ηλείας και το 1973 ήταν φοιτητής στην Πάτρα.
Πηγή: avgi.gr

Το πεντάστερο ξενοδοχείο στην Πάτρα!
Το Bold Type Hotel είναι το πρώτο boutique ξενοδοχείο της Πάτρας, στο Μέγαρο Γαλανόπουλου ένα από τα πιο όμορφα διατηρητέα νεοκλασικά ...της πόλης.
Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην Άνω Πόλη, στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού, ακριβώς απέναντι από την ιστορική πλατεία Αγίου Γεωργίου και το Αρχαίο Ρωμαϊκό Ωδείο.
Η κατασκευή του διατηρητέου κτιρίου αποτελεί ένα έργο τέχνης για την αρχιτεκτονική της αχαϊκής πρωτεύουσας και έχει πραγματοποιηθεί σε τρεις φάσεις. Η πρώτη τοποθετείται στα τέλη του 1800, η δεύτερη στις αρχές του περασμένου αιώνα ενώ η τελευταία φάση, που αφορά το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου, πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Η ολοκλήρωση της τρίτης φάσης έδωσε στο κτίριο την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του.
Το κτίριο ξεχωρίζει για τη θέση του, τη χωροθέτησή του στον ιδιωτικό του κήπο, την υποχώρηση του ως προς την οικοδομική γραμμή στον β´ όροφο για τη δημιουργία βεράντας, τη νοτίου προσανατολισμού ταράτσα του και την αριστοκρατική του κάτοψη.
Οι αρχιτέκτονες Έμπυ Σπαθή και Κατερίνα Λιαρομμάτη (EMPI & Associates Architects) κρύβονται πίσω από την μετατροπή αυτού του τοπικού στολιδιού σε πολυτελές ξενοδοχείο.
Όσον αφορά τον σχεδιασμό του ξενοδοχείου, αναπτύσσεται σε 4 ορόφους, διαθέτει συνολικά 10 δωμάτια σουίτες υψηλού design και αισθητικής αλλά και έναν μαγευτικό κρυφό κήπο στο πίσω μέρος του, που έχει μετατραπεί σε fine dining εστιατόριο-μπαρ. Στο μέσο του κήπου δεσπόζει μια στρογγυλή διακοσμητική πισίνα ενώ εκεί προβλήθηκαν ταινίες σε συνεργασία με τον «Κινητό Κινηματογράφο Πατρών».
Στον 4ο όροφο υπάρχει το Roof View όπου έχουν πρόσβαση μόνο οι επισκέπτες του ξενοδοχείου και σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να φιλοξενήσει ιδιωτική εκδήλωση. Από την οροφή του κτιρίου διακρίνονται τα σημαντικά αξιοθέατα της Πάτρας, όπως το κάστρο της πόλης και το Αρχαίο Ωδείο.
Όσο αφορά στην επίπλωση περιλαμβάνει custom made έπιπλα εξαιρετικής ποιότητας που σχεδιάστηκαν ξεχωριστά για το κάθε δωμάτιο και signature φωτιστικά γνωστών οίκων.
Η ιδέα πίσω από το σχεδιασμό των επίπλων και την επιλογή των φωτιστικών έχει αναφορές στην προηγουμένη χρήση του κτιρίου ως κατοικία. Από το φωτογραφικό υλικό από τότε που κατοικούταν, προκύπτει ότι η επίπλωση είχε επιρροές 30s και 50s. Έτσι προέκυψε και το στυλ επίπλωσης με αντικείμενα σχεδιασμένα με αναφορές στο Danish style, με ζεστούς τόνους ξύλου καρυδιάς και λεπτές καμπύλες, ενώ ο φωτισμός έχει αναφορές σε αντικείμενα του Bauhaus.
Το υπάρχον ιστορικό κέλυφος διατηρεί το αρχικό του χρώμα, αυτό της μανόλιας, ενώ οι νέες κατασκευαστικές παρεμβάσεις, όπως τα λουτρά, τα νέα χωρίσματα, οι ταμπλάδες που έχουν χρήση πλάτης για τα κρεβάτια αλλά και οι νέες θύρες, επισημαίνονται με τρία διαφορετικά χρώματα, ένα για κάθε όροφο. Το κριτήριο επιλογής των τριών χρωμάτων συνδέθηκε με το κτίριο και το περιβάλλον του.
Η παράδοση συναντά την μινιμαλιστική αισθητική, τη φαντασία και την αρχιτεκτονική μεταμόρφωση.
Πηγή: bovary.gr

Ένα χωριό της Αχαΐας “πνιγμένο” στα έλατα.
Το Σούβαρδο είναι χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας σε υψόμετρο 1220 μ. στο όρος Χελμός κι απέχει 8 ...περίπου χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα.
Για την ονομασία Σούβαρδο υπάρχουν πολλές εκδοχές, πιστεύεται ότι είναι βυζαντινής προελεύσεως από το “Έσω Βάρδα” = “Σουβάρδα” = “Σούβαρδο”, Έσω Βάρδα σημαίνει κτήματα κοντά στο χωριό . Άλλη εκδοχή ότι προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή με το όνομα Βάρδας που από παραφθορά του “στου Βάρδα” έγινε “Σουβάρδα” = “Σούβαρδο”, το όνομα Βάρδας διασώζεται στο γειτονικό Βραχνί σε χρυσόβουλο του 1348. Άλλες εκδοχές το φέρουν αρβανίτικο ή Σλαβικό και μια άλλη Τούρκικης προέλευσης.
Η βόλτα σας στο χωριό θα σας γεμίσει με όμορφες εικόνες από τα παραδοσιακά κτίρια και θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε του φιλόξενους κατοίκους του.
Αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής του χωριού είναι οι πέτρινες βρύσες με νερό από τις πηγές της περιοχής, που θα συναντήσετε σε πολλά σημεία.
Είναι ιδανικός προορισμός για όσους αγαπούν την ηρεμία, την πεζοπορία και τους περιπάτους στη φύση.
Πηγή: kalavrytanews.com,mariailiaki.gr
#Αχαϊα #Καλαβρυτα #Εκδρομή #Achaia #Kalavrita #Χωριάαχαϊας

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ
Το Ιστορικό Αρχείο του αρχείου του Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος δημιουργήθηκε με την ...πολύτιμη υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος , για να καλύψει τις ανάγκες πληροφόρησης-γνώσης-έρευνας των χρηστών του διαδικτύου σε θέματα που σχετίζονται με το Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Σ' αυτό το συμβολικό κτήριο οι κάτοικοι της πόλης των Καλαβρύτων γνώρισαν και υπέστησαν τη βαναυσότητα της ναζιστικής θηριωδίας: υπήρξε ο κατά τρόπο παραπλανητικό χώρος της συγκέντρωσής τους, του απάνθρωπου διαχωρισμού των οικογενειών, του οδυνηρού αποχωρισμού, του φρικτού εγκλεισμού των γυναικόπαιδων και του βίαιου απεγκλωβισμού τους.
Πηγή: dmko.gr
#Καλαβρυτα #Αχαϊα #Μουσειο #Ολοκαύτωμα #Achaia #Kalavrita #HistoryAchaia #ΙστορίαΑχαϊας

Ένα μαγευτικό ταξίδι μέσα από το Φαράγγι του Βουραϊκού!!!
Ο Οδοντωτός Σιδηρόδρομος Διακοπτού-Καλαβρύτων και η μοναδική διαδρομή του μέσα από το φαράγγι του ...Βουραϊκού ποταμού αποτελούν ένα από τα ωραιότερα φυσικά αξιοθέατα της χώρας μας. Έχει χαρακτηρισθεί η θεαματικότερη σιδηροδρομική γραμμή των Βαλκανίων.
Ο Βουραϊκός ποταμός πηγάζει στο Χελμό, κοντά στο χωριό Πριόλιθος και χύνεται στο Διακοπτό.
Ήρεμο και γλυκό, καθαρό και γάργαρο, είναι η γαλήνια συντροφιά του πεζοπόρου. Αγριεμένο και βίαιο, θορυβώδες και τρομακτικό, προκαλεί το φόβο και το δέος. Νομίζεις πως θα τα σαρώσει όλα και θα τα παρασύρει μέχρι τη θάλασσα. Αξίζει να κάνεις το ταξίδι και τις τέσσερις εποχές. Η κάθε μία έχει κι άλλη χάρη.
Το πιο αξιομνημόνευτο στοιχείο του φαραγγιού είναι το μικρό τρενάκι που το διασχίζει απ’ άκρη σ’ άκρη. Την κατασκευή του αποφάσισε ο Χαρίλαος Τρικούπης το 1889 στο πλαίσιο ενός μεγαλεπήβολου σχεδίου για την σιδηροδρομική σύνδεση όλης της Ελλάδας.
Το απότομο και επιβλητικό Φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού, με τον μοναδικό οδοντωτό σιδηρόδρομο και το Εθνικό Πάρκο Χελμού, εντάχθηκαν και ανήκουν ανάμεσα στα 5 ελληνικά πάρκα - μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς υπό τη σκέπη της UNESCO.
Πηγές : hikingexperience.gr
#Patra #Πατρα #Οδοντωτός #Εξορμήσεις #ΕκδρομέςΑχαια #Αχαια #Achaia

Άποψη της Πάτρας από την Άνω Πόλη (1904),
φωτ. Alexander Lamont Henderson (Αρχείο Μουσείου Μπενάκη)
Πηγή : achaianews.gr

Η συγκλονιστική περιγραφή της Αθηνάς Κακούρη για το πώς ξημέρωσε η 28η Οκτωβρίου 1940 στην ανυποψίαστη Πάτρα.
«Η 28η Οκτωβρίου του 1940 ξημέρωσε στην Πάτρα σαν μια ...κανονική μέρα. Δύσκολο να το καταλάβει αυτό ένας νέος σήμερα, όταν η είδησή κυκλοφορεί αστραπιαία και παντού. Τότε όμως, ακόμη και το έκτακτο παράρτημα εφημερίδων χρειαζόταν ώρες για να τυπωθεί και να το διαλαλήσουν οι εφημεριδοπώλες, ραδιόφωνα είχαν ελάχιστοι άνθρωποι και δεν τα άνοιγαν, βέβαια, πρωί πρωί όταν ξεκινούσαν όλοι γρήγορα για τις δουλειές τους….
Έτσι, η αδελφή μου Αλεξάνδρα 14 ετών και εγώ 12 φθάσαμε κανονικά στο Αρσάκειο, και μπήκαμε στις τάξεις μας. Το μάθημα είχε αρχίσει όταν ακούστηκε βόμβος αεροπλάνων. Το αεροπλάνο ήταν πράγμα τόσο σπάνιο τότε, ώστε μονομιάς όλα τα κεφάλια στράφηκαν στα παράθυρα, ενώ μερικά παιδιά πετάχτηκαν όρθια να δουν καλύτερα.
Το επόμενο που ξέρω είναι ότι βρισκόμουν ολομόναχη σε μία τεράστια αυλή. Αυτό ήταν το ασυνείδητο αποτέλεσμα του βρόντου που είχα ακούσει…
Είχα διασχίσει την τάξη, είχα ανοίξει την πόρτα, είχα βγει έξω αστραπηδόν και δίχως να ξέρω τι κάνω. Ο πάταγος της πρώτης βόμβας με είχε τινάξει από το θρανίο μου στην αυλή, σαν χαλίκι που αποστρακίζεται».
Με αυτήν την συγκλονιστική περιγραφή θυμάται την 28η Οκτωβρίου, στην Πάτρα, η συγγραφέας Αθήνα Κακούρη.
Το μαύρο ξημέρωμα της Πάτρας στις 28 Οκτωβρίου 1940 – Συγκλονιστικό ΒΙΝΤΕΟ
Είχα διασχίσει την τάξη, είχα ανοίξει την πόρτα, είχα βγει έξω αστραπηδόν και δίχως να ξέρω τι κάνω. Ο πάταγος της πρώτης βόμβας με είχε τινάξει από το θρανίο μου στην αυλή, σαν χαλίκι που αποστρακίζεται
Και συνεχίζει:
(…) Οι δασκάλες καθησύχαζαν τα παιδιά και τα συγκέντρωναν στη μεγάλη ημιυπόγεια αίθουσα. Η κίνηση ήταν πολύ σωστή γιατί οι περισσότεροι θάνατοι εκείνη την ημέρα οφείλονταν σε θραύσματα από βόμβες και χτυπημένα κτίρια που βρήκαν τους ανθρώπους να τρέχουν στο δρόμο. (…)Περάσαμε τη νύχτα εκείνη και πολλά ακόμα μεσάνυχτα σε ένα χωριό, τον Άγιο Βασίλειο (…)Μεσοντυμένοι πέσαμε για ύπνο- οι νόνες μάλιστα με το καπέλο στο κεφάλι, προφανώς για να είναι αξιοπρεπείς, αν τυχόν μεσάνυχτα αναγκαζόταν να πεταχτούν στον δρόμο βομβαρδισμένες».
*Τα παραπάνω η Αθηνά Κακούρη τα περιγράφει στην εφημερίδα “Τα Νέα” όπου προσωπικότητες της πνευματικής ζωής κλήθηκαν να περιγράψουν αναμνήσεις από την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Πηγή: kontraseolous.gr

Μπορείς να έχεις τα πάντα στον κόσμο και να είσαι ο πιο μοναχικός άνθρωπος. Και αυτός είναι ο πιο πικρός τύπος μοναξιάς.....

FreddieMercury

Ένα από τα ομορφότερα πράγματα στη ζωή, είναι να βρεθεί κάποιος να σε καταλάβει, χωρίς πολλές εξηγήσεις...

Χαλίλ Γκιμπράν

Οι ψυχές βάζουν τα σώματα για ύπνο και φεύγουν...
πάνε εκεί που αγαπούν....

Κάποτε μου ζήτησες να σου πω
τι χρώμα έχουν τα όνειρα μου.
Έχουν κόκκινο σαν τα χείλη σου
και άσπρο σαν την ψυχή σου
Με έμαθες να μιλάω με τα μάτια
και να ...ακούω με την καρδιά.
Μου έμαθες πως το μόνο μέρος
που θα είμαστε για πάντα ασφαλείς
είναι τα όνειρα μας.
Εκει όσα χρόνια και αν περάσουν
μια φωτιά θα καίει κάθε βραδυ
και θα συναντιόμαστε χωρίς να μιλάμε.
Μόνο θα κοιταζόμαστε
εκεί.... στα όνειρα μας
που ο χρόνος δε υπάρχει....

'Η ζεις γι' αυτό που είσαι

γι' αυτό που δεν θα γίνεις ποτέ...

Ο. Ελύτης

" Ἐγώ θά φύγω, ἀλλά οἱ ἐλιές πού φύτεψα ἐδώ θά μείνουν ...
ἔλαιον προσφέροντας καί ἔλεος σέ ὅσους θά 'ρθουν" .

Αργύρης Χιόνης

Υπάρχει βαθιά σκιά εκεί όπου υπάρχει πολύ φως...

Γκαίτε Βολφγκανγκ

Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,
σ’ αυτούς που ώρες στέκονται σε μια ουρά,
έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ’ έναν ...υπάλληλο,
κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι
για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.

Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
γίνομαι ένα με τους τσαλακωμένους...

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Τα "μάτια" είναι οι διερμηνείς της καρδιάς, αλλά μόνο εκείνοι που ενδιαφέρονται καταλαβαίνουν αυτή τη γλώσσα....

Blaise Pascal

Οι σκέψεις που επιλέγουμε είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να ζωγραφίσουμε τον καμβά της ζωής μας....

Λουίζ Χέι

Οργανικοί αλγόριθμοι αναπαραγωγής ή αλλιώς you're the best big brother, I could've ever asked for!

Πριν λίγες μέρες ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ έβγαλε μία ανακοίνωση, στην οποία ήταν ...απολογητικός για τις 6 ώρες που είχαν "πέσει" το Facebook, το Instagram, το WhatsApp και άλλες εφαρμογές που ανήκουν στον όμιλό του. Κάτω από την ανάρτηση του τα σχόλια χιλιάδες. Ένα από αυτά με έκανε πραγματικά να γελάσω. Ένας χρήστης του έγραφε:

- Please don't buy p*rn hub.

Ένα σχόλιο που πέρα από την χιουμοριστική διάθεση δείχνει και πόσο δημοφιλές έχει γίνει στην εποχή μας το πορνό. Και αν δεν σας πείθει ένα χιουμοριστικό σχόλιο, τότε ίσως σας πείσει η επισκεψιμότητα.

Μόνο το p*rn hub επισκέπτονται καθημερινά γύρω στους 115 εκατομμύρια χρήστες και το 2019 είχε συνολική επισκεψιμότητα 42 δισεκατομμύρια χρήστες και 39 δισεκατομμύρια αναζητήσεις. Και είναι απλώς η δημοφιλέστερη από χιλιάδες άλλες σελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο. Για να ρίξουμε όμως και μια ματιά στις δημοφιλέστερες αναζητήσεις των χρηστών στο p*rn hub.

Πρώτο στη λίστα με τις δημοφιλέστερες αναζητήσεις για το 2019 συναντάμε το "Japanese" και έβδομο στη λίστα το Step Mom, με την δεκάδα να συμπληρώνουν κλασικές αναζητήσεις.

Την επόμενη χρονιά κάτι φαίνεται ότι άλλαξε. Στην 4η θέση ανέβηκε η αναζήτηση Step Mom, στην 5η θέση step sister, στην 6η θέση mom, επίσης λέξεις κλειδιά όπως step dad, step daughter κτλ. είναι επίσης σχετικά ψηλά στη λίστα με τις δημοφιλείς αναζητήσεις.

Η βιομηχανία του πορνό, αντιλαμβανόμενη τη νέα αυτή τάση του κοινού, δημιούργησε πολλά κανάλια με αποκλειστικά τέτοιο περιεχόμενο, τα οποία και γνώρισαν αμέσως τεράστια επιτυχία.

Αιμομιξία

Από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης η αιμομιξία περιγράφεται ως πράξη αμαρτωλή και γι' αυτό καταδικάζεται. Υπάρχει η ιστορία της αιμομικτικής ένωσης του Λωτ με τις κόρες του μετά την καταστροφή των Σοδόμων. Οι κόρες του Λωτ πότισαν με κρασί τον πατέρα τους και κοιμήθηκαν μαζί του για να συλλάβουν παιδιά, επειδή φοβήθηκαν ότι θα έμεναν άγαμες στην έρημη γη που κατοικούσαν. Τα παιδιά τους θεωρήθηκαν εχθροί του Ισραήλ και απαγορευόταν κάθε επαφή μαζί τους.

Αν είμαστε, όπως όλο και πιο έντονα μας λέει η επιστήμη σήμερα, οργανικοί αλγόριθμοι αναπαραγωγής, ίσως ο κυριότερος λόγος που η αιμομιξία ήταν ακόμα και από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης απαγορευμένη, να είναι οι μεγάλοι κίνδυνοι που υπάρχουν αν προκύψει τεκνοποίηση.

Βρετανοί επιστήμονες, από τα πανεπιστήμια του Λιντς και του Μπράντφορντ, πρόσφατα μελέτησαν 13.500 περιπτώσεις αιμομιξίας, γεννήσεων παιδιών δηλαδή που προέκυψαν από αδέλφια ή πρώτα ξαδέλφια και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά αυτά παρουσιάζουν περισσότερα οργανικά προβλήματα και ανωμαλίες σε σχέση με τον μέσο όρο του πληθυσμού.

Οι κίνδυνοι, που παρουσιάζονται σε τέτοιου αποτελέσματος παιδιά, αφορούν κυρίως το νευρικό σύστημα, τον εγκέφαλο και την καρδιά, ενώ το ποσοστό το βρέφος να μην επιβιώσει είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο. Αν δε η μητέρα έχει ξεπεράσει το 34ο έτος, τότε τα ποσοστά εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη.

Η διαπίστωση των επιστημόνων ήταν η αυτονόητη. Δεν είμαστε Φαραώ και γαλαζοαίματοι βασιλιάδες, να κάνουμε παιδιά με συγγενείς μας. Απαγορεύεται σε στενούς συγγενείς να επιχειρήσουν κάτι τέτοιο, διότι οι χρωμοσωματικές ανωμαλίες είναι μεγάλες και σοβαρές.

Η σύγχρονη οικογένεια

Σήμερα, με το προσδόκιμο ζωής πια να ξεπερνά τα 80 και με τους περισσότερους γάμους να ξεκινούν κοντά στα 30, έχουμε σε πολλές περιπτώσεις την κατάρρευση του πρώτου γάμου και λίγα χρόνια μετά την δημιουργία μιας δεύτερης οικογένειας.

Τόσο η γυναίκα όσο και ο άντρας κουβαλούν μαζί στον δεύτερο αυτό γάμο τα παιδιά από τον πρώτο. Η μητριά, ο πατριός, η θετή κόρη και ο θετός γιος, η θετή αδερφή και ο θετός αδερφός έχουν αυξηθεί δραματικά σήμερα σε σχέση με άλλες εποχές.

Το ταμπού της απαγορευμένης σχέσης εδώ είναι ελαφρύτερο από αυτό της αιμομιξίας και έτσι όλο και περισσότεροι άνθρωποι φαντασιώνονται μία τέτοια σεξουαλική συνεύρεση.

Και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, το πορνό ήταν απλά μερικά χρόνια πιο "μπροστά" από την κοινωνία μας. Χρειαζόμασταν μόνο μερικά χρόνια να παραδεχτούμε τους ενδόμυχους πόθους μας και να τους αποδεχτούμε.

Δε γνωρίζω αν στο μέλλον οι οικογένειες εξελιχθούν όπως στις ταινίες πορνό σήμερα, όμως αν γίνει θα το έχουμε δει πρώτα σε τσόντες.

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιώντας εξελιγμένους αλγορίθμους στο άμεσο μέλλον θα αντικαταστήσει, σε κάποια επαγγέλματα, την ανθρώπινη εργασία. Ας δούμε μερικά ...από αυτά

- Οδηγοί (Ταξί, Λεωφορεία, Φορτηγά κτλ.). Ήδη υπάρχουν αυτοκίνητα με τεχνολογία αυτόνομης οδήγησης. Ο αλγόριθμος που αναλαμβάνει την οδήγηση του οχήματος είναι ήδη πολύ καλύτερος από τον καλύτερο οδηγό του κόσμου. Σε ένα χρονικό ορίζοντα το πολύ 20 χρόνων, είναι μεγάλη η πιθανότητα όλα τα επαγγελματικά οχήματα να οδηγούνται από αλγορίθμους. Και ίσως όχι μόνο τα επαγγελματικά οχήματα, αλλά στο μέλλον να είναι ακόμα και παράνομο να οδηγούν οι άνθρωποι!

- Εργάτες (Χειρωνακτικές εργασίες)
Σε ένα χρονικό ορίζοντα 20 χρόνων, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι εργάτες να έχουν αντικατασταθεί από ρομπότ, που δεν θα έχουν ανάγκη από διάλειμμα, δεν θα κουράζονται ποτέ και το σπουδαιότερο δεν θα κάνουν λάθη, μιας και θα εκτελούν με ακρίβεια την αποστολή που τους έχει ανατεθεί. Το πιο πιθανό είναι να περάσουμε σε μια φάση υπερπαραγωγής προϊόντων, τα οποία θα έχουν ελάχιστο κόστος σε σχέση με σήμερα. Όλα τα εργοστάσια θα λειτουργούν 24 ώρες αδιάκοπα και με χιλιάδες εργάτες-ρομπότ που δεν θα απεργούν ποτέ.

- Οικονομολόγοι, Χρηματιστές και Τραπεζίτες (και Δημόσιοι Υπάλληλοι)
Ήδη το μεγαλύτερο μέρος των προβλέψεων και αναλύσεων της αγοράς γίνεται από αλγορίθμους. Ακόμα και ο πιο έμπειρος χρηματιστής δεν μπορεί να συναγωνιστεί πια τους αλγορίθμους πρόβλεψης, που έχουν ήδη καταλάβει την αγορά αυτή. Η δαιδαλώδης γραφειοκρατία θα εξαφανισθεί ολοκληρωτικά την ημέρα που έξυπνοι αλγόριθμοι θα καταλάβουν το Δημόσιο τομέα ολοκληρωτικά, έτοιμοι να σε εξυπηρετήσουν 24 ώρες την ημέρα, χωρίς να παραπονιούνται και χωρίς να δυσανασχετούν.

- Δικηγόροι, Δικαστές και Αστυνομικοί
Ήδη εξελιγμένοι αλγόριθμοι αναζήτησης μπορούν μέσα σε μερικά λεπτά να εντοπίσουν περισσότερα νομικά προηγούμενα και νόμους, από ότι ένας δικηγόρος σε όλη του τη ζωή. Επίσης, σύντομα σαρωτές εγκεφάλου θα μπορούν να αποκαλύψουν ψέματα και απάτες μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα.

- Δάσκαλοι και Καθηγητές (Εκπαιδευτικοί)
Οι ψηφιακοί δάσκαλοι θα μπορούν να καταγράφουν κάθε απάντηση που έχει δώσει ο μαθητής και τον χρόνο που χρειάστηκε για να την δώσει. Με τον καιρό θα εντοπίζουν τις ιδιαίτερες αδυναμίες του και τα δυνατά του σημεία. Θα είναι σε θέση να του διδάξουν οποιοδήποτε μάθημα, προσαρμόζοντας το στον τρόπο που ταιριάζει καλύτερα στην προσωπικότητά του. Και οι συγκεκριμένοι ψηφιακοί δάσκαλοι δεν θα χάνουν ποτέ την υπομονή τους, δεν θα φωνάζουν και θα είναι διαθέσιμοι όλες τις ώρες και τις ημέρες.

- Γενικοί Ιατροί, Χειρουργοί και Φαρμακοποιοί
Ο ψηφιακός ιατρός θα γνωρίζει τέλεια ολόκληρο το γονιδίωμα του κάθε ασθενή, αλλά και το ιατρικό του ιστορικό μέρα προς μέρα. Επίσης, το γονιδίωμα και το ιστορικό των γονιών του ασθενή, των αδερφών του, των ξαδέρφων του, μέχρι και των γειτόνων και φίλων του. Ο Ψηφιακός Ιατρός θα έχει άμεση ενημέρωση αν την ίδια μέρα σε κάποιο μέρος του πλανήτη παρατηρήθηκε κάτι ασυνήθιστο ή αν σε κάποια γωνιά του κόσμου έχει ξεσπάσει κάποια επιδημία. Δεν θα είναι ποτέ κουρασμένος, πεινασμένος ή άρρωστος και θα μπορεί να σου διαθέσει όλο τον χρόνο που απαιτείται.

Ακόμα χειρότερο ίσως είναι το μέλλον των Ιατρών που ειδικεύονται στη διάγνωση ασθενειών. Σε πρόσφατο πείραμα, ένας αλγόριθμος διέγνωσε σωστά το 90% των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα, ενώ οι άνθρωποι - ιατροί είχαν αντίστοιχο ποσοστό επιτυχίας περίπου κοντά στο 50%.

Και σαν να μην έφθανε αυτό, για τους Φαρμακοποιούς είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Το 2011 άνοιξε στο Σαν Φρανσίσκο φαρμακείο επανδρωμένο με ένα μόνο ρομπότ. Όταν φτάνει στο φαρμακείο ένας άνθρωπος, το ρομπότ παίρνει τις συνταγές του πελάτη, καθώς και λεπτομερείς πληροφορίες για άλλα φάρμακα που μπορεί να παίρνει και για πιθανές αλλεργίες του. Το ρομπότ εξασφαλίζει ότι τα νέα φάρμακα δεν θα επιδρούν αρνητικά στα άλλα φάρμακα που ήδη χορηγούνται στον ασθενή και στη συνέχεια του δίνει το κατάλληλο φάρμακο. Στο πρώτο χρόνο λειτουργίας του το ρομποτικό φαρμακείο χορήγησε 2 εκατομμύρια συνταγές, χωρίς ούτε ένα λάθος. Κατά μέσο όρο οι άνθρωποι - φαρμακοποιοί κάνουν λάθος στο 1.7%, που αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια συνταγές μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Υπάρχει λύση;
Ακόμα και αν πιστεύεις ότι το κείμενο που διάβασες είναι εξωπραγματικό, ακόμα και αν δίνεις μικρές πιθανότητες σε ένα τέτοιο σενάριο, δεν πρέπει να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα; Αλλιώς πολύ φοβάμαι ότι η λύση που θα προκύψει, όσο δεν αναγνωρίζουμε τον κίνδυνο και όσο εθελοτυφλούμε ότι ελέγχουμε την κατάσταση, θα είναι η χειρότερη δυνατή.

Η χώρα μας, αν καταφέρει να αντιληφθεί γρήγορα τις νέες συνθήκες που θα διαμορφωθούν στην εργασία η ολοένα και αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και των αλγορίθμων, θα έχει ίσως ευκαιρίες που αυτή τη στιγμή ούτε να τις φανταστούμε δεν μπορούμε!

Αν στο άμεσο μέλλον τα περισσότερα σημερινά επαγγέλματα δεν θα τα ασκούν άνθρωποι, αλλά αλγόριθμοι, θα υπάρξουν ανάγκες για νέα επαγγέλματα. Ποιά θα είναι αυτά; Πώς μπορούμε να προετοιμαστούμε καλύτερα για το νέο μέλλον; Για να προβλέψουμε οποιοδήποτε μελλοντικό επάγγελμα, θα πρέπει να βασιστούμε σε έναν και μόνο συλλογισμό: Σε τι θα είμαστε ικανότεροι από τους αλγορίθμους;

Ο Ίλον Μασκ, σε ένα video που είδα πρόσφατα, κάνει λόγο για μια ανθρωπότητα που θα βγει σε σύνταξη και μιλά για την ανάγκη καθιέρωσης μηνιαίου επιδόματος! Πριν φτάσουμε εκεί, μήπως υπάρχουν ακόμα περιθώρια να κάνουμε άλλες επιλογές;

Y.Γ. 1
Το παραπάνω κείμενο δεν έχει σαν στόχο να δημιουργήσει επιπλέον άγχος σε παιδιά και γονείς. Όμως επειδή ακριβώς πρόκειται κυρίως για το μέλλον των παιδιών μας, ας μην παίξουμε με αυτό.

Φοβάμαι ότι πολύ σύντομα η εκπαίδευση που λαμβάνουν τα παιδιά μας από τα σχολεία και από τα πανεπιστήμια θα είναι ήδη εντελώς παρωχημένη. Στα σχολεία πρέπει να αλλάξει το μάθημα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και να στραφούν κυρίως στα επαγγέλματα που θα γεννηθούν στο άμεσο μέλλον.

Προτείνω πολύ άμεσα να λειτουργήσει Υπουργείο Μελλοντικής Εργασίας και Εκπαίδευσης (Ο τίτλος είναι δικός μου, μπορεί να ονομάζεται και διαφορετικά, δεν παίζει κανένα ρόλο!). Ένα υπουργείο που θα έχει αποκλειστικά σαν αντικείμενο το πως η χώρα μας θα εκμεταλλευτεί τις νέες ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν σύντομα στη νέα εποχή.

Ένα τέτοιο υπουργείο μπορεί να διοργανώνει συνέδρια σε τακτικά χρονικά διαστήματα, με τη συμμετοχή των κορυφαίων επιστημόνων για τη χάραξη μιας πολιτικής στην εκπαίδευση και στη συνέχεια στην εργασία, για να μην μείνουμε απλοί θεατές στο νέο κόσμο που έρχεται.

Ακόμα δεν έχει χαθεί τίποτε, υπάρχει χρόνος, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα!

Y.Γ. 2
Ένα πολύ δημοφιλές πιθανό σενάριο, αν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν χωρίς να αντιδράσουμε, ισχυρίζεται ότι ο Homo Sapiens θα ασχολείται όλο και λιγότερο με το μέλλον του, απορροφημένος στο netflix, στα video games και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Παράλληλα κάποιοι λίγοι ισχυροί και πλούσιοι (τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς θα είναι έτσι) θα εξελιχθούν σε κάποιο νέο είδος ανθρώπου, που ήδη έχει όνομα στις επιστημονικές κοινότητες και το ονομάζουν Homo Deus (Άνθρωπος - Θεός).

Ο Homo Deus στην καλύτερη περίπτωση θα φερθεί στον πρόγονο των Homo Sapiens (εμάς δηλαδή), όπως φερόμαστε εμείς στα ζώα, στη χειρότερη περίπτωση μπορεί και να αποφασίσει ότι είναι περιττός στον πλανήτη.

Πολλοί επιστήμονες μιλάνε ήδη ανοιχτά ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο Νούμερο Ένα κίνδυνος για την ανθρωπότητα. Θα τους ακούσουμε πριν να είναι αργά;

Υ.Γ. 3
Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο βαθμός αξιοπιστίας ενός κειμένου είναι ανάλογος της αποδοχής του. Αν με κάποιο τρόπο συμμερίζεσαι τις ανησυχίες που διατύπωσα, άφησε ένα σχόλιο ή κάνε μια κοινοποίηση.

Πηγές: Homo Deus. Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος - Harari Yuval Noah, Συνέντευξη στο CNBC - Elon Musk

Πάτρα 27 Ιουλίου 2051 (Αληθινή ιστορία)

Η συνάντηση είχε ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία και τώρα βρισκόμουν πια με μια μικροποσότητα που την είχα τυλίξει καλά ...μέσα σε μια πλαστική σακούλα και την είχα χώσει στη μεγάλη πλάγια τσέπη της βερμούδας μου.

Έκανε απίστευτη ζέστη αλλά προτίμησα να περπατήσω μέχρι το σπίτι από το να πάρω το ρίσκο να μπω σε κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς όπου θα μπορούσα ίσως να πέσω πάνω σε έλεγχο της αστυνομίας.

Μετά από περπάτημα που κράτησε γύρω στα 20 λεπτά έφθασα στη μεγάλη ανηφόρα της Παγώνας. Η θερμοκρασία μπορεί και να άγγιζε τους 40 βαθμούς, αλλά κατάφερα ύστερα από 3 στάσεις να φτάσω σπίτι.

Άνοιξα την πόρτα, μπήκα μέσα και πήγα κατευθείαν στην κουζίνα. Η πρώτη σκέψη που είχα κάνει, να βγάλω το ρούτερ εκτός λειτουργίας, ήταν σίγουρα λανθασμένη. Με το που θα έβλεπαν όλες τις συσκευές εκτός ίντερνετ για πολύ ώρα, σίγουρα θα έστελναν άμεσα κάποιον να τις ελέγξει!

Άνοιξα το ψυγείο και αφαίρεσα 2-3 συνηθισμένα υλικά. Στη συνέχεια το ενημέρωσα για το φαγητό που θέλω να φτιάξω και μου πρότεινε 2-3 συνταγές. Διάλεξα την πιο συνηθισμένη, άνοιξα τον φούρνο και ξεκίνησα να μαγειρεύω.

Όσο ετοιμαζόταν το φαγητό ανέβηκα στο πατάρι και κατέβασα ένα παλιό γκαζάκι, ήταν μια συσκευή που είχα πάνω από 30 χρόνια και δεν μπορούσες να την συνδέσεις στο ίντερνετ. Έβαλα σε ένα παλιό τηγάνι, που ήταν και αυτό στο πατάρι, λίγο λάδι και έβγαλα την σακούλα που είχα στην τσέπη της βερμούδας μου.

Προσεκτικά ξετύλιξα το περιεχόμενο και το άφησα πάνω στο τηγάνι. Στη συνέχεια κάθισα δίπλα, έκλεισα τα μάτια μου και το μύριζα...

Δυστυχώς η χαρά μου κράτησε πολύ λίγο! Δέκα λεπτά αργότερα με είχαν συλλάβει! Η αστυνομική επιχείρηση της σύλληψής μου ήταν σύντομη αλλά αποτελεσματική! Μόλις είδα 3 αστυνομικούς να μπουκάρουν σπίτι μου δεν αντιστάθηκα καθόλου. Σήκωσα τα χέρια, έπεσα στα γόνατα και περίμενα να μου περάσουν χειροπέδες.

Λίγο αργότερα βρισκόμουν στο αστυνομικό τμήμα, στην αίθουσα ανακρίσεων και ένας προβολέας σημάδευε το κεφάλι μου. Στην αίθουσα μαζί με μένα βρίσκονταν 2 αστυνομικοί. Ο πιο ψηλός φαινόταν ευγενικός, αλλά ο κοντός ήταν πιο σκληρός και συνεχώς εκτόξευε απειλές και βρισιές.

Κάποια στιγμή ο κοντός πήδηξε σχεδόν πάνω μου και με έπιασε από τον γιακά.

- Γιατί δεν μας λες ποιος είναι ο προμηθευτής σου, αφού αργά ή γρήγορα θα το μάθουμε.
- Δεν ξέρω παρά ένα username Pinokio47 τίποτε άλλο.
- Που τον βρήκες;
- Στο Dark Web σε κάποιο forum που έχει κλείσει!
- Και που συναντηθήκατε;
- Σας είπα στην πλατεία Γεωργίου, φορούσε καπέλο, μάλλον ψηλός και αδύνατος!
- Από το κινητό σου, και ας το είχες κλειστό, έχουμε χαρτογραφήσει όλη τη διαδρομή σου. Θα την περάσουμε στις κάμερες και θα σε δούμε!
- Τότε γιατί με ρωτάτε να σας πω κάτι που θα το γνωρίζετε σε λίγο;
- Γιατί αξιολογούμε και την πρόθεσή σου να βοηθήσεις αλλά και την ειλικρίνεια σου!
- Για την ειλικρίνεια μου μην έχετε καμία αμφιβολία.

Εκείνη τη στιγμή ο ψηλός, που μέχρι τότε μόνο άκουγε, πήρε το λόγο απευθυνόμενος σε μένα.

- Γνωρίζεις ότι η ποινή για κατανάλωση κρέατος είναι τα 4 χρόνια; Αν συνεργαστείς με τις αρχές και δείξεις μεταμέλεια μόνο τότε μειώνεται σε 2 χρόνια. Εσύ και λόγω του πρότερου έντιμου βίου σου μπορεί να φας μόνο 1 χρόνο με αναστολή.
- Μέχρι να γίνει το δικαστήριο θα είμαι ελεύθερος;
- Η δίκη σου ορίστηκε στις 24 Ιουλίου. Μπορείς να πηγαίνεις.

Βγήκα έξω και για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια αισθάνθηκα έντονα την ανάγκη να καπνίσω!

Ασυναίσθητα έψαξα για κάποιο πακέτο στην τσέπη μου...Θυμήθηκα όμως πως και αυτό ήταν πια παράνομο και δεν μπήκα καν στον πειρασμό να αναζητήσω ένα τσιγάρο...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Ναπολέοντας, ο Απολλιναίρ, ο Πικάσο και η εμπλοκή τους στο πιο αινιγματικό χαμόγελο του κόσμου.

Η ταυτότητα της Μόνα Λίζα
...Φιλοτεχνήθηκε από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι γύρω στα 1505, πέρασε από την κρεβατοκάμαρα του Ναπολέοντα και από το 1804 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Η πραγματική όμως ταυτότητα της ξεφεύγει από τους ιστορικούς της τέχνης για αιώνες.

Η πιο αποδεκτή θεωρία, σχετικά με την πραγματική ταυτότητα πίσω από τον πίνακα, είναι ότι μοντέλο ήταν η Lisa Gherardini, η σύζυγος ενός Ιταλού εμπόρου μεταξιού.

Άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι η Μόνα Λίζα είναι στην πραγματικότητα μια αυτοπροσωπογραφία ή μια απεικόνιση της μητέρας του καλλιτέχνη.

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι η Μόνα Λίζα φέρει αρκετές εντυπωσιακές ομοιότητες με τον Gian Giocomo Caprotti, γνωστό και ως Salai, ο οποίος ήταν μαθητευόμενος του Λεονάρντο και πιθανώς εραστής του.

Το χαμόγελο της Μόνα Λίζα
Αυτό που έκανε το συγκεκριμένο πίνακα, ανεξάρτητα από το ποιος τελικά απεικονίζεται, τον πιο διάσημο στον κόσμο είναι το περίφημο χαμόγελο της.

Τι έχει όμως το χαμόγελο της Μόνα Λίζα, που το κάνει τόσο ξεχωριστό;

Ο Ντα Βίντσι ανακάτεψε με τέτοιο τρόπο τα χρώματα, ώστε να παραπλανά την περιφερειακή όραση του θεατή.

Αυτό που κατάφερε, ήταν το σχήμα του στόματος ν΄αλλάζει, ανάλογα με την οπτική που παρατηρεί κανείς τον πίνακα.

Καθώς το χαμόγελο εξαφανίζεται μόλις ο θεατής προσπαθήσει να το δει, ονομάστηκε αυτή η οπτική ψευδαίσθηση το “άπιαστο χαμόγελο”.

Κανείς πριν ή μετά τον Λεονάρντο ντα Βίντσι δεν έχει καταφέρει να αναπαραστήσει τόσο πετυχημένα κάτι αντίστοιχο!

Η κλοπή της Μόνα Λίζα
Στις 22 Αυγούστου του 1911 ο ζωγράφος Λουί Μπερού, που συνήθιζε να ζωγραφίζει αντίγραφα της Τζοκόντα και να τα πουλά στους επισκέπτες του Μουσείου, παρατήρησε με έκπληξη ότι ο πίνακας απουσίαζε από τη θέση του.

Αμέσως σήμανε συναγερμός. Οι πόρτες του Μουσείου σφραγίστηκαν και τα σύνορα της Γαλλίας έκλεισαν!

Το μουσείο έμεινε κλειστό μια ολόκληρη εβδομάδα, χωρίς οι έρευνες που γίνονταν να αποφέρουν το παραμικρό αποτέλεσμα.

Το Λούβρο άνοιξε και πάλι στις 29 Αυγούστου.

Τις επόμενες μέρες χιλιάδες Γάλλοι περνούσαν μπροστά από την άδεια θέση της Μόνα Λίζα και έκλαιγαν γοερά, λες και είχαν χάσει ένα προσφιλές τους πρόσωπο.

Όλη η Γαλλία είχε πάθει κατάθλιψη!

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1911, η αστυνομία ανακοινώνει τη σύλληψη του διακεκριμένου γαλλοπολωνού ποιητή Γκιγιόμ Απολλιναίρ και του άσημου τότε ακόμα Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο ως υπόπτων για την κλοπή.

Ένα ιστορικό παράδοξο.
Αυτός που έμελλε να γίνει ο πιο διάσημος ζωγράφος, έχει κατηγορηθεί για την κλοπή του πιο διάσημου πίνακα!

Ο Πικάσο αφέθηκε ελεύθερος την ίδια μέρα, καθώς δεν προέκυψε το παραμικρό στοιχείο εις βάρος του και ο Απολλιναίρ πέντε μέρες αργότερα.

Η μεγάλη Γαλλική εφημερίδα Paris Journal στις 13 Σεπτεμβρίου θα κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο:

“...Ο Απολλιναίρ είναι αρχηγός διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας...”
Η πραγματικότητα βέβαια απείχε πολύ.

Ο Απολλιναίρ συνδεόταν φιλικά με έναν Βέλγο απατεώνα που λυμαινόταν τις αίθουσες του Λούβρου, αρπάζοντας διάφορα
αντικείμενα.

Κάποια αφρικανικά αγαλματίδια μικρής αξίας είχαν πέσει με αυτόν τον τρόπο στα χέρια του Απολλιναίρ, που με την σειρά του είχε πουλήσει μερικά στον νεαρό Πικάσο.

Μετά τον θόρυβο που είχε προκληθεί από την κλοπή του πίνακα, οι δύο καλλιτέχνες θέλησαν να ξεφορτωθούν τα κλοπιμαία ρίχνοντάς τα στον Σηκουάνα.

Αφού γυρόφερναν ένα ολόκληρο βράδυ γύρω από τον ποταμό, τελικά τα παρέδωσαν στην αστυνομία, με αποτέλεσμα να θεωρηθούν ύποπτοι και για την κλοπή του πίνακα!

Θα χρειαστεί να περάσουν δυο ολόκληρα χρόνια για να καταφέρουν να “καθαρίσουν” το όνομα και τη φήμη τους.

Στις 29 Νοεμβρίου του 1913, ένας Ιταλός γκαλερίστας, ο Αλφρέντο Τζέρι θα λάβει ένα γράμμα από κάποιον Βιτσέντζο Περούτζια, που έγραφε ότι έχει στην κατοχή του τη Μόνα Λίζα και ότι σκόπευε να τη χαρίσει στην Ιταλία.

Τελικά το ραντεβού θα κλειστεί στις 10 Δεκεμβρίου στη Φλωρεντία, όπου ο Περούτζια συλλαμβάνεται, αφού, προς μεγάλη έκπληξη όλων, έχει όντως τον αυθεντικό πίνακα στην κατοχή του.

Μετά τη σύλληψή του, ένα κύμα συμπάθειας σηκώθηκε υπέρ του Περούτζια. Η κοινή γνώμη θεώρησε την πράξη του πατριωτική, αφού το βασικό του κίνητρο ήταν να φέρει τη Μόνα Λίζα πίσω στην πατρίδα της.

Την ίδια γνώμη φαίνεται να είχαν και οι δικαστές, που τον καταδίκασαν σε φυλάκιση μόνο λίγων μηνών.

Η Μόνα Λίζα παρέμεινε για ένα μήνα στην Ιταλία, προτού επιστρέψει στη Γαλλία.

Εκτέθηκε στα μεγαλύτερα μουσεία της Ιταλίας και εκατομμύρια Ιταλών θαύμασαν το αινιγματικό της χαμόγελο.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 1913, περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι, σε μια πρωτοφανή μαζική συγκέντρωση για έργο τέχνης, συνόδευσαν την Μόνα Λίζα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνου, ώστε να πάρει τον δρόμο της επιστροφής για το Λούβρο.

Εκείνη την ημέρα, ολόκληρη η Ιταλία αποχαιρετούσε συγκινημένη τον αγαπημένο της πίνακα.

Στις 4 Ιανουαρίου του 1914 εγκαταστάθηκε και πάλι στο Λούβρο, όπου και εκτίθεται έως σήμερα, κάτω από απίστευτα μέτρα ασφαλείας.

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Μια μέρα (Στην εποχή του αλγόριθμου)
Πάτρα, 15 Ιουνίου 2035

Μπήκα στην κουζίνα, το πρωινό τσεκ απ έδειξε ότι όλοι οι δείκτες μου είχαν επανέλθει πια σε ...φυσιολογικά για την ηλικία μου επίπεδα. Στάθηκα μπροστά από τη μηχανή του καφέ, που μου πρότεινε καφέ με οικολογικούς κόκκους Βολιβίας, γάλα σόγιας και γλυκαντικό στέβιας. Πάτησα αποδοχή και λίγα δευτερόλεπτα μετά έπινα τον καπουτσίνο μου μπροστά από τον υπολογιστή μου.

Μπήκα στην εφαρμογή που διαχειρίζεται τα κρυπτονομίσματά μου. Εκεί ο οικονομικός αλγόριθμος πρόβλεψης αφού μου υπενθύμισε ότι πέτυχε στο 93.5% των προβλέψεων που είχε κάνει για την πορεία των νομισμάτων μου σε βάθος πενταετίας, μου πρότεινε να επενδύσω ένα μέρος από το κεφάλαιό μου σ’ ένα πολλά υποσχόμενο νέο κρυπτονόμισμα. Δέχτηκα γρήγορα και βγήκα από την εφαρμογή.

Λίγες ώρες μετά μπήκα στο αυτοκίνητό μου, έδωσα τις φωνητικές εντολές για το σημείο άφιξης και κάθισα αναπαυτικά στη θέση του συνοδηγού. Πριν ξεκινήσουμε με ενημέρωσε για μεγάλο αριθμό οχημάτων που ήταν ήδη μποτιλιαρισμένα στη Γερμανού και ότι θα προτιμούσε αν δεν είχα αντίρρηση να πάμε από τη Γούναρη.

Πάτησα αποδοχή και λίγα λεπτά μετά βρισκόμουν σε ένα πολύ όμορφο εστιατόριο στη Ρήγα Φεραίου. Σκάναρα το μενού με το κινητό μου, ο αλγόριθμος υγείας με ενημέρωσε ότι η καλύτερη επιλογή για μένα θα ήταν ο σολομός. Μου πρότεινε και άλλα δύο πρώτα πιάτα να τα συνδυάσω και με προέτρεψε να δοκιμάσω και ένα συγκεκριμένο κρασί. Πάτησα αποδοχή.

Συνεχίσαμε για ποτό σε ένα μπαράκι μερικά μέτρα πιο πέρα. Στο δεύτερο ποτό αναγκάστηκα να αποχωρήσω αφού σχεδόν όλες οι εφαρμογές που είχα εγκατεστημένες στο κινητό μου ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται.

Ο αλγόριθμος υγείας μου παραπονιόταν ότι είχα πιει ήδη αρκετά! Ο αλγόριθμος εργασίας ότι είχα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα την επόμενη μέρα και δε θα ήμουν αρκετά αποδοτικός...

Σύντομα κατέληξα σπίτι. Άνοιξα τον υπολογιστή μου και μπήκα στο Youtube. Πληκτρολόγησα Βασίλης Παπακωνσταντίνου, «Άσε με να κάνω λάθος».

Πριν ξεκινήσει το τραγούδι, είδα μια διαφήμιση ξενοδοχείου στην Κόρινθο που σκόπευα να πάω σύντομα, αλλά δεν είχα κλείσει κατάλυμα ακόμα. Μόλις τελείωσε η διαφήμιση, και πριν ξεκινήσει να παίζει το τραγούδι, ένα μήνυμα σχετικά με τους στίχους του τραγουδιού κυριάρχησε στην οθόνη μου. Το μήνυμα έλεγε ότι ο στίχος του τραγουδιού που πρόκειται να ακούσω, προέτρεπε σε συμπεριφορές που δε βοηθούν σε μια υγιή αντιμετώπιση της ζωής και ότι μπορεί μόνο να "κατανοηθεί" στο χρονικό πλαίσιο που είχε γραφτεί. Στη συνέχεια με ρώταγε αν ήμουν σίγουρος ότι ήθελα να το ακούσω.

Πάτησα «ναι». Και πάλι όμως αυτό δε στάθηκε ικανό να μπορέσω να το ακούσω. Παρεμβλήθηκε ο αλγόριθμος υγείας να με ρωτήσει αν νιώθω κατάθλιψη ή αν νιώθω δυστυχισμένος. Απάντησα «όχι», χωρίς όμως και πάλι να καταφέρω να ακούσω το τραγούδι αφού ο αλγόριθμος επέμενε να θέλει να μάθει πως νιώθω. Από τη λίστα συναισθημάτων που μου έδωσε ως επιλογές, επέλεξα νοσταλγία.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά έγειρα αναπαυτικά στην καρέκλα μου και άκουσα επιτέλους τον Βασίλη να τραγουδά...
-----------------------------------------------------
Σχετικά κείμενα:
Στην εποχή του αλγόριθμου (Μέρος 1ο)
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/339079594246837
-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Στην εποχή του αλγόριθμου
Πάτρα, 6 Ιουνίου 2035

Άνοιξα τον υπολογιστή μου και του έδωσα τις συνηθισμένες φωνητικές εντολές για να μπω στο συγγραφικό ...περιβάλλον όπως έκανα κάθε μέρα.

Στη συνέχεια κάθισα αναπαυτικά στην καρέκλα που αυτόματα βελτίωσε τη στάση του σώματος μου ώστε να κουράζομαι λιγότερο. Έδωσα τις παρακάτω φωνητικές εντολές:

- Φόνος, Μυστήριο, Λίμνη, Αγωνία, Χίτσκοκ, Διήγημα.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι το διήγημά μου ήταν έτοιμο και αποθηκευμένο στην επιφάνεια εργασίας μου.

Μπήκα πάλι στο συγγραφικό περιβάλλον και έδωσα νέες φωνητικές εντολές:

- Σχετικότητα, Ύπαρξη, Βάρος, Παρμενίδης, Κούντερα, Δοκίμιο.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι και το δοκίμιό μου ήταν έτοιμο και αποθηκευμένο στην επιφάνεια εργασίας μου.

Μπήκα στην πλατφόρμα του εκδοτικού μου οίκου και υπαγόρευσα:

- Έκδοση νέου έργου: Διήγημα

Στη συνέχεια περίμενα μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να πάρει έγκριση από τον αλγόριθμο, αλλά και να του γίνουν - αν χρειάζεται - οι κατάλληλες διορθώσεις.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι το διήγημά μου είχε εκδοθεί.

Μπήκα στην πλατφόρμα προώθησης, όπου ο αλγόριθμος μου έδωσε αρχικά κάποια πολύ εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία για τα δύο έργα που είχα δημοσιεύσει την προηγούμενη ώρα και φαίνεται πως και αυτά είχαν γίνει viral.

Όσο τηρώ τις εντολές να μην ξεπερνώ τις δύο δημοσιεύσεις την ώρα θα πηγαίνω όλο και καλύτερα με ενθάρρυνε ο αλγόριθμος προώθησης. Μπήκα και είδα τις προβλέψεις που είχε κάνει ένα ειδικό αλγοριθμικό μοντέλο για το αναγνωστικό κοινό που θα είχα ως το τέλος του έτους.

Σχετικά με την αλληλεπίδρασή μου επισήμανε ότι πρέπει να δουλέψουμε λίγο καλύτερα, ώστε να πετύχουμε περισσότερες κοινοποιήσεις. Συμφώνησα και παρακολούθησα την εφαρμογή να κοινοποιεί το διήγημά μου σε όλα τα μπλογκ και τις ομάδες που με βάση των αλγόριθμο του θα έδειχναν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη δουλειά μου.

Μπήκα και πάλι στην πλατφόρμα του εκδοτικού μου οίκου και υπαγόρευσα:

- Έκδοση νέου έργου: Δοκίμιο.

Επανέλαβα την ίδια διαδικασία. Βγήκα και μπήκα στο Facebook. Στις αναμνήσεις υπήρχε σαν σήμερα πριν 15 χρόνια ένα κείμενο που είχα γράψει για το μέλλον του μυθιστορήματος. Σε εκείνο το κείμενο είχα γράψει ότι υπήρχαν περισσότεροι συγγραφείς από αναγνώστες!

Ένα ειρωνικό χαμόγελο κυριάρχησε στο πρόσωπό μου. Σήμερα θα ήταν αδύνατον να το επιτρέψουν αυτό οι αλγόριθμοι, σκέφτηκα.

Στο ίδιο κείμενο είχα γράψει για τον θάνατο του μυθιστορήματος, που μπορεί να προέλθει από την υπερπαραγωγή μυθιστορημάτων. Σταμάτησα να διαβάζω γιατί οι ανησυχίες μου είχαν ρυθμιστεί ήδη κατάλληλα από τους αλγόριθμους της εποχής μας και σήμερα όλο αυτό φάνταζε ξεπερασμένο.

Πριν μπω να μελετήσω και πάλι τα στατιστικά στοιχεία για το αναγνωστικό μου κοινό και λύσεις για να το αυξήσω περισσότερο που μου πρότεινε ο αλγόριθμος, η σκέψη μου στάθηκε για τελευταία φορά σε μια "ατάκα" που είχα γράψει σε εκείνο το παλιό μου κείμενο 15 χρόνια πριν.

- Συγγραφείς που έχουν διαβάσει μόνο τα βιβλία τους!

Πού να φανταζόμουν τότε, ότι το μέλλον επιφυλάσσει μια ακόμα κατηγορία συγγραφέων:

- Συγγραφείς που δεν έχουν διαβάσει τα βιβλία τους!

Από τις σκέψεις μου με διέκοψε ο αλγόριθμος υγείας που μου υπενθύμισε ευγενικά ότι το καλύτερο για μένα είναι να σηκωθώ από την καρέκλα μου και να περπατήσω για τουλάχιστον 5 λεπτά μέσα στο σπίτι.

Φυσικά και υπάκουσα. Με την υγεία σου δεν είναι να παίζεις...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas

Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Ο έρωτας.

Φαντάζομαι ότι έστω σαν όνομα γνωρίζεις τον ζωγράφο Henri de Toulouse-Lautrec.

Έζησε μόλις 36 χρόνια, πρόλαβε όμως να ολοκληρώσει 737 πίνακες σε καμβά, 275 ...νερομπογιές, 363 γκραβούρες και αφίσες, 5,084 σχέδια, κεραμικά και βιτρό, ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός των έργων του που έχουν χαθεί.

Αν ήμουν βιογράφος στην περίπτωση του Lautrec, θα εστίαζα σε τρία χαρακτηριστικά του, ήταν πολύ κοντός (μόλις 1.52μ) και του άρεσε να συχνάζει σε καμπαρέ και μπουρδέλα.

Ήταν τακτικός θαμώνας του διάσημου καμπαρέ Moulin Rouge, για το οποίο έφτιαχνε τις αφίσες και συχνά εξέθετε και έργα του εκεί.

Επίσης υπήρξε μια εποχή της ζωής του, όπου κυριολεκτικά έμενε μέσα σε έναν οίκο ανοχής του Παρισιού. Εκείνο το διάστημα ολοκλήρωσε 16 διάσημα έργα του.

Ένα από αυτά ήταν και ο πίνακας In Bed: The Kiss.

Στο συγκεκριμένο πίνακα, έχουμε ένα παθιασμένο φιλί ανάμεσα σε δύο πόρνες που αγκαλιάζονται στο κρεβάτι ενός οίκου ανοχής.

Ο πίνακας που ολοκληρώθηκε από τον Lautrec το 1892 ήταν απίστευτα πρωτοποριακός για την εποχή του, μιας και “ακουμπούσε” ταυτόχρονα δυο τεράστια ταμπού της εποχής, την ομοφυλοφιλία και την πορνεία!

Όμως, ο συγκεκριμένος πίνακας ξεχωρίζει για το ερωτικό συναίσθημα που ξεχειλίζει από παντού.

Η ταυτόχρονη στιγμή της τρυφερότητας και του πάθους!

Ο πίνακας αποτυπώνει την απόλυτη καταγραφή του έρωτα!

Τον έρωτα στο μέρος που πιστεύεις ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τον συναντήσεις και από δυο πλάσματα που επίσης δεν μπορούσες να διανοηθείς ότι μπορούν να ερωτευτούν!

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Το Moulin Rouge, ο Toulouse-Lautrec και πως μαζί δημιούργησαν την φήμη που μέχρι σήμερα οδηγεί τους καλλιτέχνες στην Μονμάρτρη

***Moulin Rouge (Κόκκινος Μύλος) - Το πρώτο παλάτι για... γυναίκες

Τον Οκτώβριο του 1889, στο Παρίσι, στο λόφο της Μονμάρτρης, ο Ισπανός επιχειρηματίας Joseph Oller μαζί με τον Γάλλο Charles Zidler άνοιξαν έναν ιδιαίτερο οίκο ανοχής, το περίφημο Moulin Rouge.

Η Μονμάρτρη ως περιοχή δεν είχε επιλεγεί τυχαία. Την περίοδο εκείνη ήταν μία "παραγκούπολη", όπου ζούσαν φτωχοί άνθρωποι και υπήρχαν πολλά χαμόσπιτα, κακόφημα μπαρ και οίκοι ανοχής.

Quadrille (καν-καν)
Τα κορίτσια που επιλέχτηκαν να στελεχώσουν τον Κόκκινο Μύλο είχαν χορευτικές ικανότητες, τόσο “ευλύγιστες” όσο και η ηθική τους.

Οι χορεύτριες αυτές, λοιπόν, εκτελούσαν κυρίως το χορευτικό "Quadrille".

Έναν χορό στον οποίο τα κορίτσια έκαναν ψηλά ανοίγματα με τα πόδια, σηκώνοντας ταυτόχρονα και τις φούστες, ώστε να αναδειχθούν τα καλλίγραμμα πόδια τους και να φανεί μια "υποψία" από το εσώρουχό τους.

Η «Quadrille» έγινε παγκοσμίως γνωστή με το όνομά "γαλλικό καν-καν".

***Henri de Toulouse-Lautrec
Αναμφισβήτητα είναι ο καλλιτέχνης που έχει συνδέσει το όνομά του περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον με το Moulin Rouge και σίγουρα αυτό του οφείλει και μέρος της φήμης που απέκτησε.

Ο Lautrec το 1889 ακόμα φοιτούσε στη σχολή του Fernand Cormon, το ατελιέ του οποίου βρισκόταν στην Μονμάρτρη.

Ο δρόμος αυτός από την αρχή ασκούσε μια έντονη γοητεία στον νεαρό Lautrec, ο οποίος, ανάμεσα στους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί, έμοιαζε λιγότερο παράξενος.

Από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του Moulin Rouge είχε πάντα το δικό του τραπέζι, όπου και θαύμαζε τις χορεύτριες του καν- καν.

Τις ήξερε όλες με τα ψευδώνυμά τους:

«Νανά η ακρίδα», «Γωγώ το στουπί», «Νινί το αέρινο βήμα».

Μέσα στο Moulin Rouge ήταν κοινωνικός, χαμογελούσε διαρκώς και έλεγε πολλά αστεία.

Πολύ λογικά δημιούργησε και την πρώτη διαφημιστική αφίσα του Moulin Rouge και στη συνέχεια πολλές ακόμα.

Ο Lautrec, εξαιτίας της μεγάλη επιτυχίας που γνώρισαν οι αφίσες αυτές, θεωρείται από πολλούς ο πατέρας της αφίσας.

******Jane Avril
Ήταν Γαλλίδα χορεύτρια του καν-καν, γεννημένη το 1868, έγινε όμως διάσημη σαν η μούσα του Lautrec, μιας και για αρκετά χρόνια την ζωγράφιζε ξανά και ξανά.

Το 1890 η Jane Avril συνεργάζεται με το Moulin Rouge και σύντομα γίνεται το μεγαλύτερό του αστέρι!

Δεν υπήρξε ποτέ η κλασσική χορεύτρια του καν-καν, είχε μάλλον εξωτικό στυλ και μια τρέλα, που όμως είχαν μαγική επίδραση στους θαμώνες του καμπαρέ.

Με τον Lautrec, αν και εκείνος φαίνεται να είχε εμμονή μαζί της, συνδέθηκε με μια δυνατή φιλία.

Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι μετά από πολλές και επίμονες προσπάθειές του, εκείνη είχε δεχτεί να περάσουν μια μοναδική ερωτική νύχτα μαζί και στη συνέχεια να μείνουν και πάλι φίλοι.

Όταν την ζωγράφιζε, έμενε στο ατελιέ του για ώρες και εκείνος συνήθως πριν την καλέσει είχε μαγειρέψει και έτρωγαν μαζί.

Η συνεργασία τους και οι πίνακες που προέκυψαν, συνέλαβαν ακόμα περισσότερο στο να αυξηθεί η φήμη του Moulin Rouge.

Το 1952 στην ταινία Moulin Rouge του John Huston, η Zsa Zsa Gabor θα ενσαρκώσει την Jane Avril. Το 2001 σε μια πιο ελεύθερη μεταφορά της ταινίας, ο ρόλος της Nicole Kidman θα είναι και αυτός βασισμένος στην Jane.

***Mistinguett
Η Mistinguett εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή του Moulin Rouge το 1907 και για τα επόμενα 20 χρόνια θα δημιουργήσει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στη νυχτερινή ζωή του Παρισιού.

Τον Φεβρουάριο του 1915, μία πυρκαγιά που ξέσπασε σε γειτονικό κτίριο και επεκτάθηκε στο καμπαρέ ήταν ο λόγος που σταμάτησε τη λειτουργία του για έξι χρόνια.

Η πρόσοψη του κτιρίου έμεινε ανέπαφη, αλλά το αμφιθέατρο και η σκηνή χορού είχαν καταστραφεί ολοσχερώς.

Το 1921, ανακαινισμένο πλέον, άνοιξε ξανά τις πόρτες του για το κοινό και τα επόμενα χρόνια έμελλε να είναι από τα πιο ένδοξα της λειτουργίας του.

Η Mistinguett, τα έξι χρόνια που δεν λειτουργούσε το Moulin Rouge, περιόδευσε στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες και το 1921 ήταν το κυρίως αστέρι, στο οποίο στηρίχτηκε η επαναλειτουργία του καμπαρέ.

***H Μις Doriss
Ήταν χορογράφος, η οποία συνδέθηκε με την ιστορία του Moulin Rouge. Δημιούργησε τις Doriss Girls το 1957 και χορογραφούσε όλες τους τις παραστάσεις

Έφτασε στο Παρίσι, από τη Γερμανία, πήρε μαθήματα χορού χωρίς τη γνώση των γονιών της και μάλιστα εργαζόταν σε εφημερίδες για να πληρώσει τα δίδακτρα της σχολής χορού της!

Με την πάροδο των χρόνων, το Moulin Rouge κατάφερε να χάσει τη φήμη του ως οίκος ανοχής και σήμερα θεωρείται πια μια μοντέρνα αίθουσα μουσικής και χορού και μάλλον το πιο γνωστό καμπαρέ στον κόσμο.

***Η επιβάτης της καμπίνας 54 (διήγημα)
Το καλοκαίρι του 1895 ο Λωτρέκ αποφάσισε μαζί με τον φίλο του και φωτογράφο Μωρίς Γκιμπέρ να κάνουν ένα ταξίδι από τη Χάβρη στο Μπορντό.

Για τον Τουλούζ φάνταζε σαν μια ιδανική ευκαιρία να ξεφύγει λίγο από τον Παρίσι και τον κόσμο που συναναστρεφόταν στον λόφο της Μονμάρτρης.

“Ίσως και να κόψω το ποτό ή θα πίνω λιγότερο” σκεφτόταν, ενώ στεκόταν μπροστά από το ατμόπλοιο “Le Chili”(Χιλή) περιμένοντας τον αργοπορημένο φίλο του.

Μέσα στο πλοίο τακτοποιήθηκαν γρήγορα μέσα σε μία από τις καλύτερες καμπίνες του και οι δυο φίλοι βγήκαν στο κατάστρωμα να απολαύσουν την αναχώρηση.

- Τουλούζ, στο Μπορντό θα κάνουμε όσα δεν προλαβαίναμε στο Παρίσι!

- Ένα διάλειμμα από την Μονμάρτρη είναι πάντα μια καλή ιδέα!
- Και η μητέρα σου θα χαρεί πολύ που θα μας δει!
- Μου έγραψε πριν ένα μήνα πως θα ξεκινούσε τις ετοιμασίες για την άφιξή μας!

Τις σκέψεις και τα σχέδια των δύο φίλων απέσπασε σχεδόν βίαια μια γυναίκα που πέρασε από μπροστά τους.

Φυσικά το πρώτο που πρόσεξε ο Τουλούζ σε αυτήν ήταν το έντονα κόκκινο μαλλί της.

Ο Λωτρέκ έμεινε σαν αποσβολωμένος να την παρακολουθεί με το βλέμμα του και δεν έδινε την παραμικρή σημασία στον φίλο του, που συνέχισε να μιλάει για το Μπορντό.

Όταν εκείνη τελικά έστριψε και χάθηκε από το οπτικό του πεδίο, ο Λωτρέκ κοίταξε σαστισμένα τον Γκιμπέρ και σαν να συνερχόταν από κάποιο όνειρο του είπε:

- Τι ήταν αυτό; Είδες;
- Για την κοκκινομάλλα λες που πέρασε από μπροστά μας;
- Ε ναι! Για τι άλλο;

Χωρίς να περιμένει άλλη απάντηση, ο Τουλούζ εγκατέλειψε τον φίλο του και κατευθύνθηκε προς το μέρος που είχε ακολουθήσει λίγο πριν η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά.

Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να ψάξει και πολύ. Την βρήκε όρθια να κοιτάζει προς την θάλασσα, που στα ανοιχτά που βρίσκονταν πια έμοιαζε ατέλειωτη.

Ο Λωτρέκ στάθηκε λίγα μέτρα πίσω της και την παρατηρούσε μαγεμένος.

Τελικά εκείνη, όταν άρχισε το κρύο να γίνεται πιο έντονο, αποχώρησε προς την καμπίνα της.

Ο Τουλούζ συνέχισε να την ακολουθεί λίγα μέτρα πιο πίσω, μέχρι που εκείνη άνοιξε και μπήκε στην καμπίνα με το νούμερο 54.

Λίγα λεπτά μετά ο Τουλούζ βρίσκεται στη δικιά του καμπίνα, όπου ήδη έχει εγκατασταθεί και ο Γκιμπέρ.

- Τουλούζ, πού ήσουν;
- Στο πλοίο!
- Έχεις όρεξη πάλι;
- Θέλω να μάθω τα πάντα για τη γυναίκα που μένει στην καμπίνα 54!
- Μη μου πεις μόνο ότι απέκτησες νέα εμμονή, δεν θα το αντέξω Λωτρέκ!
- Πολύ αργά! Είμαι ήδη ερωτευμένος!
- Δε σε αντέχω Τουλούζ, πραγματικά! Κοιμήσου τώρα και θα ρωτήσουμε αύριο να μάθουμε!

Εκείνο το βράδυ ο Λωτρέκ δεν έκλεισε μάτι. Έκανε όνειρα! Ίσως εκείνη να έβλεπε το ταλέντο που είχε και να μην την ενδιέφερε το ύψος του! Ίσως και πάλι να της άρεσε που ήταν κοντός!

Την επόμενη μέρα, μετά το πρωινό ο Γκιμπέρ γύρισε με αρκετές πληροφορίες, που καμία δεν άρεσε στον Τουλούζ.

Εκείνη ήταν παντρεμένη και το ταξίδι το έκανε για να συναντήσει τον άντρα της, που την περίμενε στην Σενεγάλη.

Η είδηση ότι ήταν παντρεμένη, είχε μια παράξενη επίδραση στον Λωτρέκ. Συνέχισε να την παρακολουθεί όλη μέρα, χωρίς όμως να θέλει να εμπλακεί σε άλλου είδους επικοινωνία.

- Δεν θα της μιλήσεις! Αύριο φτάνουμε στο Μπορντό!
- Δεν θα κατέβω. Θα την ακολουθήσω μέχρι τη Σενεγάλη!
- Τρελάθηκες, Λωτρέκ! Μας περιμένει η μάνα σου!
- Πήγαινε εσύ!
- Ελπίζω να μην μιλάς σοβαρά και να είναι ένα ακόμα αστείο σου!
- Θέλω μια χάρη πριν κατέβεις!
- Δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα, Τουλούζ!
- Ωραία, θέλω μια χάρη! Μπορείς να τραβήξεις μια φωτογραφία της αύριο!
- Θα δω τι μπορώ να κάνω! Θα κατέβουμε στο Μπορντό αν το κάνω;
- Όχι.

“Αυτός ο νάνος είναι πολύ πεισματάρης”, μονολογούσε ο Γκιμπέρ, αλλά την επόμενη μέρα και τράβηξε την φωτογραφία που ήθελε ο φίλος του και δεν κατέβηκε από το ατμόπλοιο, όταν αυτό έφτασε στο Μπορντό.

- Αλλάξαμε όλα τα πλάνα μας! Μίλα της τουλάχιστον!
- Δεν έχει νόημα! Δεν έχω καμιά ελπίδα!
- Και τότε γιατί δεν τα παρατάμε να γυρίσουμε στο Μπορντό;
- Δεν μπορώ! Δεν είμαι έτοιμος να την αποχωριστώ!

Ο Λωτρέκ άφησε για άλλη μια φορά μόνο τον φίλο του και ανέβηκε στο κατάστρωμα αναζητώντας την κοκκινομάλλα της καμπίνας 54.

Πολλές φορές στη ζωή του είχε ευχηθεί να είχε ανεπτυγμένα πόδια όπως όλοι, όμως κάθε φορά που ερωτευόταν η σκέψη αυτή τον στοίχειωνε.

“Δεν θα την αποκτήσω ποτέ, δεν είναι μόνο ότι ανήκει σε κάποιον άλλον, είναι και το ύψος μου”,
σκεφτόταν απελπισμένος.

Το πλοίο θα άραζε σε λίγες ώρες στη Λισαβόνα, όμως το μυαλό του Τουλούζ ήταν ήδη ακόμα πιο μακριά.

Ήταν στο μόνο μέρος που αισθανόταν ότι δεν τον σχολιάζουν για το ύψος του, στο μόνο μέρος του κόσμου όπου αισθανόταν ότι μπορεί να ενσωματωθεί.

“Έπρεπε να φύγω για λίγο για να καταλάβω” αναρωτήθηκε σχεδόν φωναχτά!

Φτάνοντας στη Λισαβόνα, ο Γκιμπέρ έκανε άλλη μια προσπάθεια να κατεβάσει τον Λωτρέκ από το πλοίο. Μπορούσαν ακόμα μέσω Μαδρίτης να φτάσουν στο Μπορντό!

Προς μεγάλη του έκπληξη, ο Λωτρέκ συμφώνησε!

Το μόνο που του είπε, συμπληρώνοντας μια μάλλον δική του σκέψη:

- Στο Μπορντό μπορούμε τουλάχιστον να δοκιμάσουμε εξαιρετικά κρασιά.
- Μετά από τόσα χρόνια και ακόμα δεν καταλαβαίνω πότε μου μιλάς σοβαρά!
- Πάντα και ποτέ, Μωρίς! Πάντα και ποτέ!
- Όπως και να 'χει συμφώνησες! Κατεβαίνουμε!

Ο Λωτρέκ ανέβηκε μια τελευταία φορά στο κατάστρωμα και έμεινε και πάλι να κοιτάει την κοκκινομάλλα της καμπίνας 54.

Φεύγοντας, για πρώτη φορά πέρασε από δίπλα της τόσο κοντά, που τελικά μπόρεσε να την μυρίσει...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Δωρεάν το μυθιστόρημα "All in" και τα έξοδα αποστολής!

Η σελίδα μου στο Facebook ξεπέρασε τους 50.000 φίλους!


Ως και σήμερα έχει πετύχει:


Περισσότερες ...από 5.000.000 αναγνώσεις!

Περισσότερα από 145.000 likes σε δημοσιεύσεις!

Περισσότερες από 7.300 κοινοποιήσεις σε δημοσιεύσεις!



Επειδή ένα ευχαριστώ θα ήταν πραγματικά λίγο, ως ελάχιστη ανταπόδοση, θα κληρώσω 3 βιβλία από το τελευταίο μυθιστόρημα μου “All in”. (Δωρεάν το βιβλίο και τα έξοδα αποστολής!)



Το μόνο που χρειάζεται για να συμμετέχετε στην κλήρωση είναι να είστε φίλος της σελίδας και να κάνετε ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση. 


Η κλήρωση των βιβλίων θα γίνει σε μια εβδομάδα από σήμερα.
Καλή επιτυχία σε όλους!

Oscar Wilde και Henri de Toulouse-Lautrec, μία διάσημη φιλία και η συνάντησή τους την τελευταία μέρα της ελευθερίας του Oscar Wilde!

Υπήρξε εποχή, όχι και τόσο μακρινή, μόλις 120 ...περίπου χρόνια πριν, που στο Ηνωμένο Βασίλειο πήγαινε κάποιος φυλακή αν είχε αποδειχτεί ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Ο Oscar Wilde, λίγο πριν ξεκινήσει ο 20ός αιώνας, έκανε φυλακή και κάτεργα μόνο γι' αυτόν τον λόγο...

Ο Oscar Wilde υπήρξε αναμφισβήτητα ένας ευφυής διανοούμενος. Οι ατάκες του έχουν γράψει ιστορία και πάρα πολλές κυκλοφορούν με τη μορφή αποφθεγμάτων στο ίντερνετ.

Μερικές από τις αγαπημένες μου:

“...Φρόντισε να είσαι ο εαυτός σου. Όλοι οι άλλοι είναι πιασμένοι...”

“...Μπορώ να αντισταθώ στα πάντα εκτός από τον πειρασμό...”

“...Να συγχωρείς πάντα τους εχθρούς σου· τίποτα δεν μπορεί να τους εκνευρίσει περισσότερο...”

“...Δύο τραγωδίες υπάρχουν στη ζωή: η μία είναι να μην αποκτάς αυτό που θέλεις και η άλλη είναι να το αποκτάς...”

“...Δεν θέλω να πάω στον παράδεισο. Κανείς απ' τους φίλους μου δεν είναι εκεί...”

“...Πολλοί είχαν ανακαλύψει την Αμερική πριν τον Κολόμβο αλλά όλοι φρόντιζαν να το αποσιωπήσουν...”

“...Πάντα δίνω καλές συμβουλές. Είναι το μοναδικό πράγμα που μπορώ να κάνω μ' αυτές. Ποτέ δεν είναι χρήσιμες για μένα τον ίδιο....”

Έγραψε πολλά ποιήματα, θεατρικά και ένα μόνο μυθιστόρημα! Ένα; Ναι!

Αριστουργηματικό όμως:

“Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ”.

Στην εφηβεία του υπήρξε ερωτευμένος με την Florence Balcombe. Εκείνη τελικά παντρεύτηκε έναν άλλον μεγάλο μυθιστοριογράφο της εποχής, τον Abraham "Bram" Stoker, που έγινε διάσημος εξαιτίας του μυθιστορήματος τρόμου “Δράκουλας”. Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι ο Wilde ποτέ δεν την ξεπέρασε...

Το 1895 Oscar Wilde είχε ερωτικές σχέσεις με τον νεαρό αριστοκράτη Douglas.

Σε μια συνάντηση στο Café Royal θα αποφασίσουν από κοινού να κάνει μήνυση ο Wilde στον πατέρα του Douglas, τον Queensberry!

Στην περίφημη αυτή συνάντηση, παραβρέθηκαν και πολλοί φίλοι τους, ανάμεσά τους και ο George Bernard Shaw. Όλοι μάταια θα προσπαθήσουν να τους πείσουν για το αντίθετο!

Ο Wilde θα κινηθεί τελικά δικαστικά και θα κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση, κατηγορία για την οποία τότε πήγαινες φυλακή!

Ο Queensberry απέδειξε με στοιχεία στο δικαστήριο, αφού προσέλαβε μέχρι και ντετέκτιβ, ότι ο Oscar Wilde είναι ομοφυλόφιλος και έτσι όχι μόνο γλίτωσε ο ίδιος την φυλακή, αλλά κινήθηκε και δικαστικά με τη σειρά του εναντίον του Wilde, με την κατηγορία του σοδομισμού και της διαφθοράς των νέων!

Στη δίκη που έγινε, ο Oscar Wilde καταδικάστηκε δύο χρόνια σε φυλάκιση και κάτεργα. Μπήκε φυλακή στις 25 Μαΐου του 1895 και αποφυλακίστηκε στις 18 Μαΐου του 1897.

Θα πεθάνει λίγα χρόνια μετά, τον Νοέμβριο του 1900, σε ηλικία 46 ετών, άπορος στο Παρίσι.

Στις αρχές του 1890, πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο, ενώ ήδη ήταν διάσημος και μόλις είχε κυκλοφορήσει “Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ”, θα συνδεθεί φιλικά με τον Γάλλο ζωγράφο Henri de Toulouse-Lautrec, όταν αυτός βρέθηκε στο Λονδίνο.

Ο Lautrec έκανε πολλές απόπειρες να ζωγραφίσει τον Wilde και έχουν διασωθεί πολλά σκίτσα του. Κατά τη διάρκεια της δικαστικής περιπέτειας του Wilde, ο Lautrec στάθηκε στο πλευρό του με όλους τους τρόπους και ασκώντας όση επιρροή είχε για να μην καταδικαστεί ο φίλος του!

Λέγεται μάλιστα ότι ο Lautrec έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να γλιτώσει τελικά την εκτέλεση ο Wilde, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει περισσότερα για τον φίλο του, που τελικά φυλακίστηκε!

Μια μέρα πριν τη δίκη του Wilde, οι δυο άντρες είχαν μια τελευταία συνάντηση, στην οποία φημολογείται ότι ο Lautrec του πρότεινε να δραπετεύσει στη Γαλλία!

Επίσης, του ζήτησε να ποζάρει για να τον ζωγραφίσει, αλλά ο Wilde, όντας σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, αρνήθηκε!

Στη συνέχεια ο Lautrec έφυγε και ζωγράφισε από μνήμης τον περίφημο πίνακα του Wilde, στον οποίο παρουσιάζεται “διογκωμένος”, όπως και οι φήμες που τον περιέβαλλαν πριν τη δίκη. Στο πίσω μέρος του πίνακα μπορεί κανείς να διακρίνει και το Αγγλικό Κοινοβούλιο.

Σε ένα χειρόγραφό του ο Wilde αναφέρεται στην τελευταία αυτή συνάντησή τους.

Ο εκνευρισμός του Wilde για τον Lautrec έντονος. Δεν του αρέσει ο πίνακας καθόλου. “Από όλους όσους μου είχε φτιάξει είναι ο χειρότερος”, αναφέρει.

Τον αποκαλεί “Determined Dwarf” (αποφασισμένος - πεισματάρης νάνος)!

Μια ελεύθερη μετάφραση του χειρογράφου του Wilde:

“...Ισχυρίζεται ότι η ιδέα για τον πίνακα του ήρθε, όταν με συνέλαβε μια στιγμή να δειλιάζω όσο βρισκόμασταν στην κορυφή των σκαλοπατιών του Leveson.

Μα τον Δία, Toulouse! Δεν έχω δειλιάσει ποτέ στη ζωή μου και το χειρότερο όλων με έκανες να φαίνομαι 1000 χρονών...”.

Εδώ, ξεκάθαρα η ματαιοδοξία του Wilde να φανεί “ωραίος” δεν τον αφήνει να εκτιμήσει τον συμβολισμό, που ήθελε να περάσει αυτός ο “πεισματάρης νάνος”!

Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που συναντήθηκαν οι δύο αυτοί φίλοι. Την επόμενη μέρα θα ξεκινήσει η δίκη του Wilde, που τελικά θα τον οδηγήσει στη φυλακή.

Ο Wilde θα πεθάνει το 1900 και ένα χρόνο μετά, το 1901, ο Toulouse Lautrec.

Το συγκεκριμένο κείμενο δεν μπορεί παρά να κλείσει με μια ακόμα “ατάκα” του Wilde, που νομίζω χαρακτηρίζει και τους δύο φίλους:

“...Το να ζει κανείς είναι το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο. Οι περισσότεροι απλώς υπάρχουν...”

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas

Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------