Κι όμως κάποτε το... έστρωνε στη Γεροκωστοπούλου, τα Ψηλαλώνια και τον Παντοκράτορα!!
Χιόνια μέσα στην πόλη της Πάτρας σπάνια βλέπουμε και κρατούν πολύ λίγο.
Το ...1893 αναφέρεται ότι το είχε 'στρώσει' στην Πάτρα αλλά τα ντοκουμέντα έρχονται αργότερα το 1907 που στις 9 Ιανουαρίου υπήρξε η μεγαλύτερη χιονόπτωση στην πόλη μέχρι και σήμερα, χιόνιζε συνεχώς από τις 11 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα με θερμοκρασία -1 βαθμούς και οι φωτογράφοι της εποχής δεν έχασαν την ευκαιρία αυτή.
Οι κάρτες δημοσιεύτηκαν στο syllektiko-pazari.blogspot.gr και οι πληροφορίες από το εξαιρετικό βιβλίο του αείμνηστου Νίκου Πολίτη 'Πατρινολογήματα'.
Πηγή:thebest
#Patra #PaliaPatra #MemoriesPatra #Πάτρα #ΠαλιάΠατρα

Από το Βραχνί… στα Βραχναίικα!
Για το όνομα «Βραχνί» έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις, όπως ότι είναι σλάβικο. Άλλη εκδοχή λέει ότι επειδή το χωριό είχε πολύ κρύα ...νερά οι κάτοικοι βράχνιαζαν και το ονόμασαν Βραχνί. Η τρίτη εκδοχή λέει ότι το όνομα Βραχνί σημαίνει βραχώδης από τα πολλά βράχια που έχει η περιοχή.
Το χωριό πιστεύεται ότι οικίστηκε το 700 – 750 μ.Χ. από κτηνοτρόφους και γεωργούς που ήρθαν στην περιοχή από τα πεδινά. Τον 8ο μ.Χ. αιώνα στην περιοχή έγινε εγκατάσταση Σλάβων. Αναφέρεται πρώτη φορά σε βυζαντινό χρυσόβουλο γύρω στα 1280. Το 1400 έγινε εγκατάσταση κτηνοτρόφων από το Ζαγόρι της Ηπείρου. Κατά την επανάσταση το 1826 λεηλατήθηκε από τον Οθωμανικό στρατό.
Μετά την απελευθέρωση Βραχναίοι άρχισαν να κατεβαίνουν στα πεδινά και να δουλεύουν στις σταφίδες, εκεί έφτιαχναν καλύβες κι έμεναν σχεδόν όλο το καλοκαίρι. Αρχικά κατέβαιναν στην Αιγιάλεια όπου αναφέρεται τότε περιοχή «Βραχνέικα» στα σημερινά Νικολέικα.
Από το 1838 και έπειτα άρχισαν να κατεβαίνουν στη περιοχή του χωριού Δρεσθενά των Πατρών. Αναφέρεται ότι τους κάλεσε εκεί ο Γεώργιος Σωτηριάδης από την Κερπινή ο οποίος είχε αγοράσει εθνικές γαίες . Σιγά σιγά οι Βραχναίοι αυτοί, άρχισαν να αγοράζουν και οι ίδιοι γη και να φτιάχνουν κατοικίες, ξύλινες καλύβες από τις οποίες η περιοχή σήμερα ονομάζεται Βραχνέικα.
Οι μικροί αυτοί πρόχειροι οικισμοί εξελίχθηκαν στα σημερινά χωριά Βραχνέικα και Μονοδένδρι αλλά και στα κοντινά Βραχνέικα των Λεχαινών όπου οι Βραχναίοι κατέβαιναν με τα ζώα τους τον χειμώνα σε εκτάσεις που ανήκαν σε Μονές.
Με τα χρόνια αυτές οι εκτάσεις πέρασαν στην ιδιοκτησία τους, εγκαταστάθηκαν εκεί για να δημιουργηθεί το σημερινό χωριό. Κάτοικοι του Βραχνιού εγκαταστάθηκαν και στην περιοχή των Σαγαίικων, όπου υπάρχει σήμερα χωριό Βραχνέικα. Επίσης, η οικογένεια Χαρμπίλα έδωσε το όνομα της στον οικισμό Χαρμπιλαίικα (νυν Καλαμάκι) που ήταν και οι πρώτοι του οικιστές. Το ίδιο και ο οικισμός Σπαναίικα από την οικογένεια Σπανού. Εγκατάσταση Βραχναίων αναφέρεται σε πολλά σημερινά χωριά της Αχαΐας, όπως στη Φώσταινα, στην Άρλα, στο Μαζαράκι και σε άλλα.
Πηγές: aneksartiti-kinisi-politon-vraxnaiikon.gr /mariailiaki.gr
#Πάτρα #Καλάβρυτα #Αχαία #Βραχνί #Βραχναίικα #Patra #Kalavrtita #Vrahni

Επιλέχτηκαν οι αφίσες για το Πατρινό Καρναβάλι 2022!
Ολοκληρώθηκαν οι τρεις Πανελλήνιοι Διαγωνισμοί που προκήρυξε η Κ.Ε.ΔΗ.Π. Καρναβάλι Πάτρας για τις κεντρικές ...αφίσες του Πατρινού Καρναβαλιού 2022.
Στην κεντρική αφίσα του Πατρινού Καρναβαλιού 2022 με θέμα «Σημεία και Τέρατα» αναδείχθηκε νικητής ο κ. Σπυρίδων-Παναγιώτης Κιτσινέλης, στην αφίσα του Καρναβαλιού των Μικρών 2022 η κα Ελιάνα Νικολοπούλου και στην αφίσα του 57ου Παιχνιδιού του Κρυμμένου Θησαυρού η κα Μαρία – Νικολίνα Σκαρπέτα.
Αναλυτικά:
Για τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό για την ανάδειξη της κεντρικής αφίσας του Πατρινού Καρναβαλιού 2022 κατατέθηκαν 24 δημιουργικές προτάσεις, εκ των οποίων διακρίθηκαν οι:
1.Κιτσινέλης Σπυρίδων – Παναγιώτης : 1ο Βραβείο
2.Αργυράτος Ευθύμιος: 2ο Βραβείο
3.Γκόλα Ευγενία-Εβίτα: 3ο Βραβείο

Για την αφίσα του Καρναβαλιού των Μικρών 2022 κατατέθηκαν 7 δημιουργικές προτάσεις, εκ των οποίων διακρίθηκαν οι:
1.Νικολοπούλου Ελιάνα: 1ο Βραβείο – Τιμητική Διάκριση
2.Βάρδας Δημήτριος: 2ο Βραβείο – Τιμητική Διάκριση
3.Κιτσινέλης Σπυρίδων-Παναγιώτης: 3ο Βραβείο – Τιμητική Διάκριση

Για την αφίσα του 57ου Παιχνιδιού του Κρυμμένου Θησαυρού κατατέθηκαν 6 δημιουργικές προτάσεις, εκ των οποίων διακρίθηκαν οι:
1.Σκαρπέτα Μαρία – Νικολίνα: 1ο Βραβείο – Τιμητική Διάκριση:
2.Σκανδάλη Ευτυχία του Βασιλείου: 2ο Βραβείο – Τιμητική Διάκριση
3.Κιτσινέλης Σπυρίδων – Παναγιώτης: 3ο Βραβείο – Τιμητική Διάκριση
Η απονομή των βραβείων και τιμητικών διακρίσεων θα γίνει κατά την διάρκεια εκδήλωσης στο πλαίσιο εκδηλώσεων του Πατρινού Καρναβαλιού 2022 που θα φιλοξενηθεί στα Παλαιά Σφαγεία.
Πηγή: carnivalpatras.gr

Εικόνες, αρώματα σε μια Πάτρα τόσο διαφορετική!
ΒΛΑΤΕΡΟ: Είναι η παλιότερη συνοικία της λεγόμενης «Κάτω Πόλης» στα όριά της με την «Άνω Πόλη». Μεγάλο τμήμα της ...είναι ιδιαίτερα γραφικό με στοιχεία (αρχιτεκτονική, δρομάκια κτλ.) που θυμίζουν παλαιότερες εποχές.
Η ονομασία προέρχεται από την λατινική λέξη blattea, που σημαίνει πορφύρα και από την οποία προέρχεται το βαφικό κόκκινο υγρό με το οποίο χρωμάτιζαν τα μεταξωτά υφάσματα που προορίζονταν για βασιλείς και πλούσιους.
Στην περιοχή υπήρχαν πολλές τέτοιες βιοτεχνίες κατά την Βυζαντινή περίοδο οι οποίες ανήκαν στην αρχόντισσα Δανιηλίδα. Στη συνοικία υπάρχει ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου, ο παλιότερος που διασώζεται στην πόλη, και επί Τουρκοκρατίας υπήρχε στην περιοχή το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου καθώς και τα προξενεία των ξένων χωρών. Η συνοικία κάηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους με την κήρυξη της Επανάστασης του 1821.
ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΡΙΤΑΚΗ
Η συνοικία Τριτάκη, αποτελεί μέρος του Βλατερού και πήρε το όνομα της από τον Κρητικό συνταγματάρχη Νικόλαο Τριτάκη. Στην περιοχή είχε αγοράσει το 1866 είκοσι ένα στρέμματα ο Τριτάκης, ο οποίος κατοικούσε στη Πάτρα απο το 1824. Τα συγκεκριμένα στρέμματα είχαν παραχωρηθεί στον Εμμανουήλ Παπανικολάκη απο τον Καποδίστρια για αποικισμό Κρητικών αλλά αυτός μεταβίβασε τα διακαιώματα στον Τριτάκη. Το κράτος δεν αναγνώρισε την μεταφορά με αποτέλεσμα να χρειαστεί δικαστική απόφαση (184/1876) του Αρείου Πάγου για να λυθεί η υπόθεση.
Πηγές:el.wikipedia.org/thebest.gr
#Πάτρα #ΣυνοικίεςΠάτρας #Achaia #Patra #Βλατερό #Τριτάκη #Αχαία

Κούλα Πράτσικα: Η πρωτοπόρος δασκάλα χορού και ρυθμικής από την Πάτρα!
Γεννήθηκε στην Πάτρα, στις 24 Νοεμβρίου 1899 και καταγόταν από παλιά οικογένεια της Πάτρας, ...την ηπειρωτικής καταγωγής Οικογένεια Πράτσικα. Ήταν κόρη του Παναγιώτη Πράτσικα και της Καλλιόπης Ναούμ κι αδέλφια της ήταν οι Χρήστος, Ειρήνη και Ανδρέας.
Το 1927, στις πρώτες Δελφικές Εορτές, η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού εμπιστεύεται στη νεαρή Πράτσικα το ρόλο της Κορυφαίας στην παράσταση του Προμηθέα Δεσμώτη. Η στιγμή αυτή αποτελεί έναν από τους πρώτους και πιο σημαντικούς σταθμούς στη σταδιοδρομία της. Σπούδασε στη Σχολή Χορού και Ρυθμικής στο Hellerau – Laxenburg της Βιέννης (1927-1930) με δασκάλα την Christine Frissel (γνωστή ως Fraû Baer ή Mutter Erde), αποφοιτώντας (1930) με διπλώματα μουσικής και κινησιολογίας. Δίδαξε αρχικά ρυθμική και χορό στο Εθνικό Θέατρο και τον ίδιο χρόνο ίδρυσε τη Σχολή Ρυθμικής και Χορού, η οποία από το 1934 και έπειτα στεγάστηκε στο ιδιόκτητό της κτίριο της οδού Ομήρου 55. Το 1937 ίδρυσε την πρώτη επαγγελματική Σχολή Χορού που κατάρτιζε δασκάλους χορού σύμφωνα με ένα πλήρες πρόγραμμα πρακτικών και θεωρητικών μαθημάτων. Το 1973 παραχώρησε τη Σχολή στο κράτος κι έγινε η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης παραμένοντας ωστόσο στη θέση της διευθύντριας ως το 1980, όταν, σε ηλικία 81 ετών, αποσύρθηκε λόγω κατάγματος στο πόδι. Πέθανε το 1984.
Η Κούλα Πράτσικα στην σύντομη αυτοβιογραφία της που έγραψε στις 6 Δεκεμβρίου 1981 (περιλαμβάνεται στον αφιερωματικό τόμο με τίτλο: Κούλας Πράτσικα Έργα και Ημέρες, Αθήνα 1991, σ. 9-36) αποκαλύπτει τη στενή σχέση που είχε με τη μουσική από παιδί: "Ήθελα τα πάντα. Τραγουδούσα, απήγγελα, χόρευα, έπαιζα βιολί. Στο σπίτι μας, κάθε βράδυ, εκτός από τη μουσική που κάναμε συστηματικά όλοι μαζί, έπαιζα θέατρο, με θέματα δικά μου improvisés. Ήθελα να μάθω άρπα. Να τραγουδήσω στην οπερέτα, να παίξω τραγωδία. Να χορέψω πάνω σ' ένα βράχο. Ν' ανεβώ στο θέατρο. Να γράψω ποιήματα. Να γράψω μουσική δική μου, και πρωτάκουστη....".
Η μαθήτριά της, περίφημη χορογράφος Ζουζού Νικολούδη σε μια συνέντευξή της στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ είπε χαρακτηριστικά: "Νομίζω ότι η Πράτσικα θέλησε να μας εμφυσήσει μια δημιουργική αγάπη για το ελληνικό πνεύμα. Ελεγε πάντα: "Μην αντιγράφετε τα αγγεία, αυτό είναι κάτι μουσειακό και πεθαμένο. Η Ελλάδα είναι φως, ρυθμός και πνεύμα". Η Πράτσικα άλλωστε ήταν μια κοσμική αστή με τακούνια και καπέλα, γαλουχημένη από το σπίτι της στη γερμανική μουσική παράδοση, ώσπου την ανακάλυψε η Σικελιανού. Παλλόταν η ψυχή της και μέσω αυτών της άνοιξε ένας κόσμος που τον αναζητούσε και δεν τον έβρισκε. Μετά τις σπουδές της στο Λουξεμβούργο γύρισε στην Ελλάδα για να φτιάξει την ελληνική όρχηση ξανά, που δεν είναι ούτε το κλασικό μπαλέτο ούτε η αντιγραφή κάποιου ξένου μοντέλου".
Πηγές:panagiotisandriopoulos.blogspot.com/xorosxoros.gr
#Πάτρα #Αχαϊα #Patra #Achaia #PaliaPatra #ΠαλιάΠάτρα #Χορός

Ποιοι κατασκεύασαν την εκκλησία του Αι Γιάννη του Πράτσικα;
Η Οικογένεια Πράτσικα, ηπειρωτικής καταγωγής, ήταν πλούσια οικογένεια της Πάτρας, μέλη της οποίας ...διακρίθηκαν ως έμποροι, κτηματίες και πολιτικοί.Ο Ιωάννης Πράτσικας, ο οποίος ήταν πρόκριτος της Δρόβιανης, δολοφονήθηκε από τον Αλή Πασά με αποτέλεσμα οι γιοί του Κότζας και Σιδέρης να καταφύγουν αρχικώς στην Κέρκυρα και στη συνέχεια, γύρω στο 1800, να εγκατασταθούν στην Πάτρα.
Στην Πάτρα τα δύο αδέρφια, και ειδικότερα ο Σιδέρης, επιδόθηκαν στην αγορά μεγάλων εκτάσεων γης. Τα μέλη της οικογένειας ασχολήθηκαν κυρίως με το εμπόριο ενώ περιστασιακά αναμείχθηκαν και στην πολιτική.
Ο εμπορικός οίκος της οικογένειας Πράτσικα εξελίχθηκε σε έναν από τους πλέον αξιόπιστους της Πάτρας, βοηθώντας τα μέλη της να αποκτήσουν τεράστια περιουσία.
Χαρακτηριστικό της τεράστιας περιουσίας της οικογένειας είναι ότι ο Σιδέρης Πράτσικας ήταν ένας από τους εννέα πατρινούς φιλομοναρχικούς κτηματίες που βραβεύθηκαν από τον Όθωνα το 1847.
Ο ίδιος μάλιστα είχε εκλεχθεί πολλές φορές δημοτικός σύμβουλος και το 1850 βουλευτής Πατρών, ενισχύοντας έτσι την αίγλη της οικογένειας.
Η οικογένεια συμμετείχε στην ίδρυση και στην διεύθυνση της ασφαλιστικής εταιρείας Πρόοδος ενώ είχε στην κατοχή της και ένα εργοστάσιο παραγωγής ποτάσας στο Αντίρριο.
Το 1850 οι Νικόλαος, Δημήτριος και Σπυρίδων Πράτσικας, γιοί του Κότζα, κατασκεύασαν την ιδιωτική εκκλησία του Αι Γιάννη του Πράτσικα.
Η περιοχή από τότε έχει πάρει την ονομασία Πράτσικα.
Η προηγούμενη ονομασία της περιοχής ήταν Πόρτες και λεγόταν έτσι γιατί ήταν η είσοδος της πόλης, η πόρτα.
Στην περιοχή υπάρχει μέχρι και σήμερα το κτήμα Πράτσικα, που ανήκει σε απογόνους της οικογένειας και συγκεκριμένα στα τέκνα του Διονύσιου Τσερώνη και της Καλλιόπης Πράτσικα.
Πηγή:thebest.gr
#Patra #Πάτρα #Αχαία #Achaia

"Όταν αργεί να ξημερώσει ..."
Ο κ. Στράτος Κωνσταντινίδης επικοινώνησε με την σελίδα μας και δήλωσε την επιθυμία του να γράψουμε για την παλιά λαχαναγορά στο ...τέρμα Κορίνθου.
Δεν καταφέραμε να βρούμε πολλά στοιχεία. Ο ίδιος μας γράφει : "Έχω μια φωτογραφία του αείμνηστου πατέρα μου τραβηγμένη από εμένα την δεκαετία του 80 στο πόστο του. Δεν έχω κάτι άλλο. Από μικρός τα μέσα της Δεκαετία του 70 πήγαινα , εκεί μεγάλωσα. Μέχρι το 1991 που έπιασα δουλειά και έφυγα από Πάτρα. Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου Νίκος Κωνσταντινίδης ή γνωστός ως Νίκος ο Μαύρος έμεινε 3 χρόνια και σταμάτησε πριν μετακομίσει η λαχαναγορά εκεί που είναι τώρα." (φωτο 1 και 2)
Το μοναδικό άρθρο που καταφέραμε να βρούμε είναι του 2012 του Λάμπρου Αραπάκου στο οποίο αποσπασματικά γράφει :
"Ο παππούς μου δούλευε για χρόνια στην παλιά λαχαναγορά που βρισκόταν τέρμα Κορίνθου. Ο μπαμπάς μου τον ακολούθησε για λίγο στο επάγγελμα... Θυμάμαι με έπαιρναν μαζί τους στη λαχαναγορά και εγώ όπου έβρισκα χαλασμένα αχλάδια, τα ζούλαγα και έκανα τα ρούχα μου χάλια. Όταν πήγαινα με τα αδέρφια μου κλεινόμασταν στο μαγαζάκι που διατηρούσαν και κάναμε διαγωνισμό για το ποιος θα φάει περισσότερα μανταρίνια -κέρδιζα. Στη λαχαναγορά άκουγα και μάθαινα καινούριες λέξεις που έπειτα τις ξεστόμιζα στη μάνα μου και γινόταν το έλα να δεις... Ένα πράγμα σκέφτομαι μετά τη «βόλτα» που έκανα στη λαχαναγορά: Εάν ζούσε ο παππούς μου δεν θα ήθελε να έβλεπε το σημερινό πρόσωπό της...
Πορτοκάλια, κάστανα, μαρούλια, πιπεριές, μελιτζάνες, καρότα και άλλα ωραία που γεννάει η φύση περιμένουν κάθε μέρα για να αγοραστούν. Περιμένουν μήπως και βρουν ιδιοκτήτη. Πολλές φορές καταλήγουν στα σκουπίδια. Σαπίζουν. Και η λαχαναγορά μαζί τους...
Η ώρα είναι 5 το πρωί. Αξημέρωτα. Καβαλάω το μηχανάκι- σαραβαλάκι και πάω να πάρω από το σπίτι του τον κολλητό- φωτογράφο Βασίλη για να πάμε στην οδό Ακρωτηρίου. Κάνει κρύο, πολύ κρύο και πάνω στο μηχανάκι γίνεται ανυπόφορο. Όταν φτάσαμε, δυο σκυλιά μας καλημέρισαν. Δεν είναι αδέσποτα. Είναι τα σκυλιά της λαχαναγοράς. Μας μυρίζουν και μας επιτρέπουν να προχωρήσουμε...
Στο κέντρο της λαχαναγοράς υπάρχει μια ψησταριά. Δεν έχει πάνω της κοψίδια αλλά παλέτες που σιγοκαίγονται. Γύρω από τη φωτιά, οι άνδρες της λαχαναγοράς καπνίζουν. Καλαμπουρίζουν. Ο ένας πειράζει τον άλλον για τα γκομενικά και τα ποδοσφαιρικά. Ξέρουν πολύ καλά ότι το γέλιο είναι βάλσαμο. «Όσο γελάμε, τίποτα δεν χάθηκε» λέει ο Σαίξπηρ και ελπίζω να βγει αληθινός.
«Καθόμαστε από το πρωί εδώ και δεν κάνουμε τίποτα»...
Με το που βγαίνουμε από το καφενείο, συναντήσαμε τον κ. Λάμπρο που δουλεύει πάνω από 4 δεκαετίες στη λαχαναγορά. Βρίσκω την ευκαιρία να τον ρωτήσω εάν γνωρίζει τον παππού μου και τον πατέρα μου. Χαμογελάει και θυμάται ατέλειωτα ταξίδια που έκανε μαζί τους στην Βόρεια Ελλάδα για να φέρουν τα καλύτερα μήλα...
Και ναι υπάρχουν (λίγες) γυναίκες στη λαχαναγορά!
Η Γωγώ εδώ και ένα χρόνο δουλεύει ως λογίστρια σε ένα από τα καταστήματα της λαχαναγοράς. Πώς είναι να δουλεύεις σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον; «Δύσκολα. Υπάρχουν δύσκολες συμπεριφορές και περίεργοι χαρακτήρες. Το σίγουρο είναι ότι ακούς και μαθαίνεις νέες λέξεις. Βρισιές πολλές. Ασταμάτητα. Έχω τσακωθεί άγρια με αρκετούς ανθρώπους για τη γλώσσα που χρησιμοποιούν. Αναγκάζεσαι, όμως, να ζήσεις με αυτές τις καταστάσεις»...

Πηγή:larapakos.blogspot.com
Φωτογραφίες: Βασίλης Σπύρου
Δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο του 2011 στο περιοδικό Trip της εφημερίδας Πελοπόννησος

Φωτογραφίες από μεριές της Πάτρας. Μία πόλη που έχεις πολλά να ανακαλύψεις αν την ψάξεις! Καλή Ευλογημένη Χρονιά!
#Πάτρα #Patra #CityofPatras #ΠόληΠάτρας

Το παλιό περίπτερο της Πάτρας στο Μαρκάτο!
Πρόκειται πιθανότατα για το παλαιότερο περίπτερο που ...διασώζεται ακόμη έστω κι αν δεν λειτουργεί πια στην Πάτρα.
...Είναι αυτό που βρίσκεται στην πλατεία Μαρκάτου, απέναντι απο την Αστυνομική Διεύθυνση επί της οδού Ερμού.
Τα ρολά κατεβασμένα πλέον αλλά τουλάχιστον συντηρείται σε καλή κατάσταση και αποτελεί πλέον μέρος της αισθητικής παρακείμενου καταστήματος.
Ελπίζουμε να παραμείνει για να θυμίζει σε όλους την εικόνα της πόλης τον περασμένο αιώνα.
Πηγή: thebest.gr
#Patra #PaliaPatra #Πάτρα #ΠαλιάΠάτρα

Ριόλος: Αναμνήσεις από τα κάλαντα – Η συμμετοχή στην “εταιρία” – Τα πρώτα μας λεφτά…
[ Προσωπικές διηγήσεις από : Dimitris Thanasas – Tota Vavarouta – Angeliki Thanasa – Αναρτήθηκαν ...στην σελίδα μας τα προηγούμενα χρόνια ]
« Την εποχή που πηγαίναμε σχολείο εμείς οι λίγο ή πιο πολύ παλιότεροι, δηλαδή δεκαετία του ‘50 και αρχές του ΄60 ( φύγαμε από το χωριό τον Σεπτέμβρη του 64), τα κάλαντα τα έλεγαν ΜΟΝΟ δυό ζυγιές από παιδιά του σχολείου. Το χωριό το χωρίζαμε σε δυό κομμάτια, το ένα ο Αη Γιώργης, ήταν από τον κεντρικό δρόμο και νότια προς τη Μόβρη, η άλλη το Παραδείσι, από τον κεντρικό δρόμο και προς τον κάμπο. Η αμοιβή ήταν και σε είδος, αυγά ή λάδι. Πίσω από κάθε ζυγιά πήγαιναν δυο μεγάλοι που μάζευαν τα είδη αυτά. Όλα τα έσοδα πήγαιναν στο σχολικό ταμείο, για να αγοράσουμε χάρτες, μελάνι ( δεν υπήρχαν τότε στυλό, γράφαμε με πένες) κλπ και μια πλαστική μπάλα, για το ποδόσφαιρο. Πρώτη φορά που βγήκε για τα κάλαντα “ιδιωτική ζυγιά” ήταν όταν ήρθε στο χωριό η οικογένεια Λινάρδου. Τα λιναρδάκια είχαν μάλιστα φτιάξει και ένα καράβι, και έλεγαν τα κάλαντα. Το ίδιο συνέβαινε και το Πάσχα, με τα κάλαντα της Μεγάλης Παρασκευής. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ».
( Από ανάρτηση του Δημήτρη Θ. Θανασά )

« Την παραμονή των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων ξυπνάγαμε «μια ώρα νύχτα», αχάραγα,(μην μας προλάβουν άλλες ζυγιές παιδιών), ντυνόμασταν βαριά και φοράγαμε και τις γαλοτσούλες μας και ξεκινούσαμε να πούμε τα κάλαντα, «Καλήν ημέραν ,άρχοντες… ,Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά…, Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός..». Βρίσκαμε τις νοικοκυράδες με τα νυχτικά ακόμα ή να καίνε τον φούρνο. Τα αστεία εναλλάσσονταν με τις ευχές και τα φιλέματα. Τι έξαψη ήταν αυτή που νιώθαμε! Μαζεύαμε δεκάρες, εικοσάρες, πενηντάλεφτα, άντε και κανένα φράγκο. Το πιο μεγάλο «λεφτό» μας το έδινε ο μπαρμπα- Ντίνος Πετρόπουλος. Τέλος, μοιράζαμε μεταξύ μας τα λεφτά. Γυρίζαμε σπίτι, ανεβαίναμε στο παραγώνι και «τα λέγαμε» κι εκεί! Όλα τα κέρματα έμπαιναν στον πήλινο κουμπαρά μας και αβγάτιζαν με τα κάλαντα του Πάσχα! Μέχρι το Πανηγύρι του Σεπτέμβρη θα είχαμε ένα καλό κομπόδεμα να ξοδέψουμε στους πάγκους των παιχνιδιών!
( Από ανάρτηση της Τότας Βαβαρούτα )

« Ποιος δεν έχει πει τα κάλαντα όταν ήταν παιδί; Τα κάλαντα στην γενιά μου, λοιπόν, ήταν μια πραγματική ιεροτελεστία. Μέρες πριν τα παιδιά μαζεύονταν και οργώνονταν σε ομάδες συνήθως, έτοιμα προς εξόρμηση. Φίλοι ή αδέρφια. Ο ενθουσιασμός διάχυτος. Η προσμονή ακόμα μεγαλύτερη. Όλοι είχαμε τα μεταλλικά μας τρίγωνα για να δίνουν ρυθμό και λίγη μελωδία. Κάποιες πιο τυχερές παρέες είχαν μελόντικες, ακορντεόν ή φυσαρμόνικες. Σε κάθε παρέα πάντως ένας θα ήταν ο ταμίας και ένας ο πιο θαρραλέος, ο μπροστάρης, αυτός που θα χτύπαγε τα κουδούνια και θα τραγουδούσε πιο δυνατά από όλους τα κάλαντα. Τα δε χρήματα που θα συγκεντρώνονταν θα μοιράζονταν ισομερώς σε όλους μας με σκοπό να αγοράσουμε κάποιο παιχνίδι για μας, αλλά και για να κάνουμε κάποιο δωράκι στους γονείς μας, τα αδέρφια μας, στον παππού και στη γιαγιά…κάτι για το σπίτι.
Παίρναμε σβάρνα τις πολυκατοικίες της γειτονιάς και χτυπάγαμε τα κουδούνια άφοβα. Όλο και κάποιον θα γνωρίζαμε, αν όχι όλους στην πολυκατοικία… Εξάλλου αυτή είναι και η έννοια της γειτονιάς… Οι περισσότεροι άνοιγαν διάπλατα τις πόρτες τους. Μας υποδέχονταν στο σπίτι τους σαν επίσημους μουσαφιραίους, περιχαρείς να ακούσουν τη μελωδία από τα κάλαντα και να δεχθούν τις ευχές μας. Τα σπίτια μύριζαν βούτυρο από τις νοικοκυρές, που έφτιαχναν τους κουραμπιέδες ή τις βασιλόπιτές τους και η άχνη ζάχαρη, που πασπάλιζε τα γλυκίσματα φάνταζε σαν το χιόνι, που πάντα έλειπε από την περιοχή μας για να ολοκληρώσει το χριστουγεννιάτικο τοπίο.
«Να τα πούμε;» ρωτάγαμε δειλά δειλά… «Να τα πείτε» μας απαντούσαν. Ενώ, σπάνια, άκουγες «Μας τα είπανε…» …
«Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας, Χριστού την θεία γέννηση να πω στ΄ αρχοντικό σας….» και έπειτα από μερικές μέρες «Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά ψηλή μου δεντρολιβανιά, κι αρχή καλός μας χρόνος εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος…».
Ακόμα ακούω τους ήχους από τα κάλαντα….ακόμα βλέπω τα γεμάτα ικανοποίηση πρόσωπά μας, κατάκοπα, να γελάνε, που μας καλοδέχθηκαν, που μας κέρασαν ένα γλυκό…που μας αποδέχθηκαν…..ακόμα μυρίζω το βούτυρο, το μέλι, το καρύδι, το καβουρδισμένο αμύγδαλο….έχω τη γεύση στο στόμα μου από τα χειροποίητα μελομακάρονα, τις δίπλες, τους κουραμπιέδες….ακόμα θυμάμαι και νιώθω τις αγκαλιές της γιαγιά και του παππού για τα όμορφα κάλαντα που τραγουδήσαμε και για τις γλυκές ευχές που μοιράσαμε…. μυρωδιές, ακούσματα, γέλια, συναισθήματα … όλα καλά βαλμένα και τοποθετημένα στην ψυχή μου…
Γνωρίζω ότι στις μέρες μας οι καιροί είναι δύσκολοι και επικίνδυνοι. Γνωρίζω ότι ως γονείς δεν μπορούμε να αφήνουμε μόνα τους τα παιδιά μας να σεργιανούν στους δρόμους και στις πολυκατοικίες…Όμως ας τα βοηθήσουμε να αποκτήσουν τις δικές τους αναμνήσεις από αυτό το έθιμο. Να μάθουν να τραγουδούν τα παραδοσιακά μας κάλαντα, να μοιράζουν τις ευχές τους και να νιώθουν την αγάπη και το χριστουγεννιάτικο πνεύμα.
Και τι πιο όμορφο να ανοίγουμε τα σπίτια μας και να υποδεχόμαστε χαμογελαστά παιδάκια, που έρχονται όλο γλύκα να μας δώσουν τις ευχές τους…..
( Από ανάρτηση της Αγγελικής Ι. Θανασά )

Πηγή:dytikanea.gr

Φύτευα τριαντάφυλλα στο χιόνι.
νόμιζα πως όταν αγαπάς
όλα γίνονται χώμα
όλα γίνονται λουλούδια.
νόμιζα πως όταν αγαπάς
φυτρώνουν τριαντάφυλλα στο ...χιόνι.
δεν μπόρεσα να κοροιδέψω το χειμώνα.
τίποτε δεν ανθίζει στο χιόνι.
το χιόνι δεν είναι χώμα
το χιόνι είναι χιόνι.
τα τριαντάφυλλα δεν ανθίζουν στο χιόνι.

Γλυκερία Μπασδέκη

Μόνο με την ομορφιά συμβιβάζομαι...
Η ασχήμια με πονάει...

Nicanor Parra

Το αυτί όσων ξέρουν αληθινά να ακούν ονομάζεται Καρδιά...

Κάθε μέρα θα προσπαθώ να μη χάνω από τα μάτια μου τα όμορφα πράγματα του κόσμου μας.

Κάθε μέρα θα θυμίζω στον εαυτό μου να απλώνει το χέρι και να σε αγγίζει ...απαλά. Γιατί δε θέλω να χάσω την ευκαιρία να σε αγγίξω.

Κάθε μέρα θα δίνω στον εαυτό μου την ευκαιρία της αγάπης, ότι και αν συμβεί.

Λέο Μπουσκάλια

Πέφτει το χιόνι τώρα και σκεπάζει
με μια δική του απόρρητη δικαιοσύνη
τις πράξεις και τις παραλείψεις μας
τις χαρές και τις λύπες μας
τα μεγαλόπνοα σχέδια ...και τις μικρότητές μας
τους έρωτες
τις φιλίες
τα λάθη μας και τις εξάρσεις.

Κατευνάζει την αλαζονεία∙
διδάσκει την ισότητα∙
χορηγεί την ειρήνη.

Χιόνι της Ευσπλαχνίας -όχι της Ορφάνιας.
Χιόνι της Συγκατάβασης -όχι της Τιμωρίας.

Χιόνι της μυστικής αγάπης πια.

Ανέστης Ευαγγελου

Τὴν ἄλλην βραδιάν, ἡ χιὼν εἶχε στρωθῆ σινδών, εἰς ὅλον τὸν μακρόν, στενὸν δρομίσκον.
― Ἄσπρο σινδόνι… νὰ μᾶς ἀσπρίσῃ ὅλους στὸ μάτι τοῦ Θεοῦ… ν᾽ ...ἀσπρίσουν τὰ σωθικά μας… νὰ μὴν ἔχουμε κακὴ καρδιὰ μέσα μας.

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Αγάπη είναι ικανότητα να επιτρέπετε σε αυτούς που νοιάζεστε να είναι αυτοί που επιλέγουν χωρίς κάποια απαίτηση να σας ικανοποιήσουν

Γουέιν Ντάιερ

Το χιόνι είναι άσπρο, μαλακό σαν τελειωμένος έρωτας, -είπε.
Έπεσε απρόσμενα, τη νύχτα, μ’ όλη τη σοφή σιωπή του.
Το πρωί, λαμποκοπούσε ολόλευκη η εξαγνισμένη ...πολιτεία.
Μια παλιά στάμνα, πεταμένη στην αυλή, ήταν ένα άγαλμα.

Εκείνος ένοιωσε την κοφτερή ψυχρότητα του πάγου,
την απεραντοσύνη της λευκότητας, σαν άθλο του προσωπικό
μονάχα μια στιγμή ανησύχησε: μήπως και δεν του απόμενε
τίποτα πια θερμό να το παγώσει, μήπως και δεν ήταν
μια νίκη του χιονιού, μα απλώς μια ουδέτερη γαλήνη,
μια ελευθερία χωρίς αντίπαλο και δόξα.

Βγήκε λοιπόν αμήχανος στο δρόμο, κι όπως είδε το χιονάνθρωπο
που φτιάχναν τα παιδιά, πλησίασε και του ‘βαλε
δυο σβηστά κάρβουνα για μάτια, χαμογέλασε αόριστα
κ’ έπαιξε χιονοπόλεμο μαζί τους ως τα’ απόγευμα.

Γιαννης Ρίτσος

Οι πράξεις μου, είναι τα μόνα αληθινά υπάρχοντα.
Δεν μπορώ να ξεφύγω από τις συνέπειες των πράξεων μου.
Οι πράξεις μου, είναι το έδαφος στο οποίο στέκομαι.....

Το κορμί μας είναι ένας πλανήτης.
Με όλα μαζί τα κλίματα.
Πόνεσε, κλάψε, πείνα.
Μόνο μην κάνεις τον άλλον
να πονέσει και να πεινά.
Κι εσύ φημισμένε, εσύ ...δοξασμένε
εσύ, δυνατέ… Ένα μόνο ξέρε:
Πως όσο ψηλά κι αν ανεβείς
ποτέ δε θα φτάσεις το μπόι των χαμηλών
που θυσιάστηκαν για ψηλά πράγματα..

Μενέλαος Λουντέμης

Οδυσσέας Vs Παλαμήδης (Battle)

Ο Οδυσσέας σίγουρα είναι ο πιο διάσημος ήρωας του Ομήρου. Ο Όμηρος έδωσε το όνομα του, στο ένα από τα δύο έπη του. Ο Παλαμήδης πάλι ...είναι ένας σχετικά άγνωστος ήρωας, που δεν αναφέρεται καθόλου από τον Όμηρο. Οι πηγές από τις οποίες μαθαίνουμε για τον Παλαμήδη είναι ο Γοργίας. ο Ξενοφώντας και οι τραγικοί Αισχύλος και Ευριπίδης.

Για τον Οδυσσέα γνωρίζουμε ότι το όνομά του, ως και σήμερα είναι συνώνυμο της ευφυίας και της εφευρετικότητας. Το «πολυμήχανος» είναι ένας προσδιορισμός που συνειρμικά παραπέμπει αυτόματα στον ήρωα του Ομήρου. Είναι όμως έτσι;

Μήπως υπήρξε ήρωας πιο έξυπνος και εφευρετικός από τον Οδυσσέα; Μήπως μας έχουν παραπλανήσει;

Σε αυτή την άτυπη σύγκριση θα εξετάσουμε τρία χαρακτηριστικά:
- Καλοσύνη
- Εξυπνάδα & Εφευρετικότητα
- Διασυνδέσεις

Ας αρχίσει η μάχη:

- Καλοσύνη

Η καλοσύνη σίγουρα δεν ήταν στα προτερήματα του Οδυσσέα.
Όταν γυρίζει στην Ιθάκη σκοτώνει όλους τους μνηστήρες, πολλοί από τους οποίους το μόνο έγκλημα που είχαν διαπράξει ήταν να τρώνε και να πίνουν στο παλάτι, μειώνοντας την περιουσία του Οδυσσέα.
Ακόμη χειρότερη ήταν η συμπεριφορά του Οδυσσέα απέναντι σ’ έναν φίλο και συμπολεμιστή του, τον Παλαμήδη! Ο Οδυσσέας οδηγούμενος από ζήλια αιχμαλώτισε έναν δούλο των Τρώων που μετέφερε χρυσάφι και τον υποχρέωσε να γράψει ένα σημείωμα στο οποίο φαίνεται πως ο Πρίαμος δωροδοκεί τον Παλαμήδη με αυτό. Στη συνέχεια το έθαψε κάτω από τη σκηνή του Παλαμήδη και ειδοποίησε τον Αγαμέμνονα για την υποτιθέμενη προδοσία.
Ο Αγαμέμνονας διέταξε τη θανάτωσή του με λιθοβολισμό. Για τον λιθοβολισμό του Παλαμήδη παρατάχτηκε μόνο ο στρατός του Αγαμέμνονα και του Οδυσσέα, οι άλλοι άνδρες αρνήθηκαν να πάρουν μέρος και παρακολούθησαν πλημμυρισμένοι με οργή και θλίψη.
Λέγεται ότι τα τελευταία λόγια του Παλαμήδη ήταν προς τον Οδυσσέα: "...Σε λυπάμαι αλήθεια, γιατί εσύ χάθηκες πριν από μένα...".

Ο Παλαμήδης πάλι ήταν ακέραιος και αυτάρκης. Δε χρησιμοποιούσε δούλους και έκανε τα πάντα μόνος του. Πολλές φορές δεχόταν τα πειράγματα των συντρόφων του για την "περίεργη" για την εποχή αυτή συνήθεια. Δε γνωρίζουμε κανένα περιστατικό στο οποίο να αδίκησε κάποιον.

Η αντιδικία του Παλαμήδη με τον Οδυσσέα ξεκίνησε πριν τον Τρωικό πόλεμο.
O Οδυσσέας είχε πάρει χρησμό ότι εάν συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο θα αργήσει να επιστρέψει στο σπίτι του. Προσπάθησε λοιπόν να αποφύγει την επιστράτευση. Γι’ αυτόν τον λόγο έδινε σε όλους στην Ιθάκη την εντύπωση ότι είχε τρελαθεί.
Ο Παλαμήδης έφτασε στο σπίτι του Οδυσσέα και τον βρήκε να έχει ζέψει το άροτρο του με ένα βόδι και ένα άλογο παράλληλα και να σπέρνει το χωράφι του με αλάτι! Ο Παλαμήδης που είχε καταλάβει το θέατρό του, άρπαξε τον γιο του Οδυσσέα τον Τηλέμαχο και τον έριξε μπροστά στο άροτρο για να τον αναγκάσει να σταματήσει! Ο Οδυσσέας δε συγχώρεσε ποτέ τον Παλαμήδη που τον είχε αποκαλύψει!

- Εξυπνάδα & Εφευρετικότητα

Όπως είδαμε και παραπάνω ο Οδυσσέας ήταν ανώτερος από τον Παλαμήδη σε δολοπλοκία, αλλά όχι σε καλοσύνη. Η εξυπνάδα και η εφευρετικότητα όμως είναι κυρίως το πεδίο στο οποίο ο ήρωας του Ομήρου γνώρισε τη μεγαλύτερη δόξα.
Ας μην ξεχνάμε τον περίφημο "Δούρειο Ίππο" χάρη στον οποίο οι Έλληνες κατέκτησαν την Τροία.
Η ιστορία του "Δούρειου Ίππου" δεν εξιστορείται σε κανένα από τα δύο Ομηρικά Έπη. Στην Οδύσσεια ο Όμηρος περιορίζεται σε μια μικρή αναφορά. Πιο αναλυτική περιγραφή συναντούμε σε κείμενα του Βιργιλίου.
Ο Βιργίλιος λοιπόν, αναφέρει πως η θεά Αθηνά θα συμβουλέψει τον Οδυσσέα να αναθέσει στον Επειό την κατασκευή ενός τεράστιου ξύλινου αλόγου. Το άλογο αυτό ήταν κούφιο στο εσωτερικό και μέσα μπήκαν οι πιο γενναίοι Έλληνες που στη συνέχεια άλωσαν την Τροία. Αν και η ιστορία έχει δοξάσει τον Οδυσσέα για τη σκέψη που είχε, ποτέ δεν υπήρξε δική του αλλά της θεάς Αθηνάς!

Ο Οδυσσέας πάλι σύμφωνα με τον Όμηρο θα λύσει και τα μάγια της Κίρκης που είχε μεταμορφώσει τους συντρόφους του σε γουρούνια, όμως εδώ το βότανο που χρειαζόταν θα του το δώσει ο Ερμής!

Ναι αλλά ο πολυμήχανος Οδυσσέας ξέφυγε από τις Σειρήνες και στη συνέχεια από τα μυθικά τέρατα τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη! Για να το εξετάσουμε και αυτό!
Οι Σειρήνες ήταν νύμφες με φωνές θεϊκές. Με το τραγούδι τους παγίδευαν τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες, οι οποίοι πλησιάζοντας ξεχνούσαν τον προορισμό τους και στη συνέχεια κατασπαράζονταν! Όμως και σε αυτή την περίπτωση ο Οδυσσέας είχε ενημερωθεί σύμφωνα με τον Όμηρο από την Κίρκη και είχε προετοιμαστεί κατάλληλα και έτσι έβαλε κερί στα αυτιά των συντρόφων του και ο ίδιος δέθηκε γερά σε έναν στύλο του καραβιού!
Επίσης αναλυτικές οδηγίες - πάλι από τη μάγισσα Κίρκη - είχε πάρει για το πως πρέπει να κουμαντάρει το πλοίο του στο στενό που βρίσκονταν η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Στο δε συγκεκριμένο στενό ήξερε από την Κίρκη ότι είναι υποχρεωμένος να θυσιάσει 6 συντρόφους του, για να μπορέσει να περάσει ...το έκανε... και πέρασε με επιτυχία.

Η τελευταία περιπέτεια του Οδυσσέα είναι στο νησί της Καλυψούς όπου καταλήγει μόνος του, αφού όλοι οι σύντροφοί του έχουν πεθάνει. Στην Οδύσσεια αναφέρεται ότι η Καλυψώ τον ερωτεύθηκε και τον κράτησε κοντά της επτά χρόνια.

Η Καλυψώ θέλοντας να κρατήσει για πάντα κοντά της τον Οδυσσέα του υπόσχεται αθανασία! Αλλά αυτός την αρνείται! Θέλει να επιστρέψει στη γυναίκα του και στο Βασίλειό του. Επιλέγει τη θνητότητα και να συνεχίσει να είναι άνθρωπος αντί να γίνει ημίθεος! (Όσο και να το περιεργάζομαι δεν το βρίσκω ιδιαίτερα έξυπνο). Στο τέλος θα τον λυπηθεί η θεά Αθηνά και θα παρακαλέσει τον Δία, να τον βοηθήσει. Εκείνος έστειλε τον Ερμή στην Καλυψώ και τη διέταξε να αφήσει τον Οδυσσέα να φύγει!
Σκόπιμα άφησα για το τέλος ένα πολύ γνωστό άθλο του Οδυσσέα. Η περιπέτεια που είχε με τον Κύκλωπα τον Πολύφημο. Στην περίφημη ιστορία αυτή δε φαίνεται όντως να δέχεται κάποια βοήθεια από μάγισσες ή θεούς.

Ας δούμε τώρα και λίγο τον Παλαμήδη στο πεδίο της εξυπνάδας και εφευρετικότητας.
Ο μύθος λέει ότι είχε φοβερές οργανωτικές ικανότητες! Είναι εκείνος που σχεδίασε ένα οχυρό που προστάτευε τον στρατό από τις επιθέσεις των Τρώων και φρόντιζε για τις ανάγκες του στρατού.

Πριν από κάθε μάχη είναι αυτός που ρύθμιζε τον τρόπο παράταξης των στρατευμάτων και διαμόρφωνε το σχέδιο διεξαγωγής της.

Χάρη στις γνώσεις του πάνω στην Ιατρική βοήθησε στην αντιμετώπιση ενός θανατηφόρου λοιμού και μερίμνησε για την τροφή των στρατευμάτων. Έργο το οποίο είχε ανατεθεί νωρίτερα στον Οδυσσέα, χωρίς εκείνος να καταφέρει κάτι!

Ο Παλαμήδης εφηύρε τα ζάρια και τα πούλια και στη συνέχεια το τάβλι. Η εφεύρεσή του είχε σαν στόχο να περνούν οι άντρες στην Τροία τον ελεύθερο χρόνο τους διασκεδαστικά! Αν κρίνω ότι ακόμα και σήμερα μας αρέσει να περνάμε μέρος από τον ελεύθερο χρόνο μας με το τάβλι, ήταν πολύ πετυχημένη εφεύρεση!

Ακόμη στον Παλαμήδη αποδίδεται η επινόηση του χάρακα και στη συνέχεια η επινόηση του μέτρου και των σταθμών, η αλφαβητική γραφή και η διαίρεση του έτους σε ώρες ημέρες και μήνες!

Ο Παλαμήδης είχε επινοήσει και ένα πρώτο τηλέγραφο... τις φρυκτωρίες! Οι φρυκτωρίες ήταν μικροί πύργοι από ξύλα, τα οποία τοποθετούνταν πάνω σε βουνοκορφές με καλή ορατότητα. Όταν έπρεπε να διαδοθεί ένα μήνυμα, έβαζαν φωτιά στα ξύλα, ούτως ώστε οι φλόγες να γίνονταν ορατές μέχρι την επόμενη φρυκτωρία, που βρισκόταν σε άλλη βουνοκορφή πολλά χιλιόμετρα μακριά.

Έτσι, μέσα από μια αλυσίδα πυρκαγιών, το μήνυμα έφτανε στον προορισμό του. Ασφαλώς, το μήνυμα που συμβόλιζαν οι πυρκαγιές έπρεπε να είναι γνωστό από πριν. Όταν έπεσε η Τροία το μήνυμα της νίκης του πολέμου κατάφερε χάρη στη μέθοδο του Παλαμήδη να διανύσει απόσταση 550 χιλιομέτρων μέσα σε μία νύχτα.

Ο Παλαμήδης υπήρξε εκτός από ιατρός, αστρονόμος, εφευρέτης και άριστος εποποιός. Τα έπη του όμως εξαφανίστηκαν από τους απογόνους του Αγαμέμνονος.

- Διασυνδέσεις

Εδώ τα πράγματα είναι σχετικά απλά και εύκολα. Ενώ ο Παλαμήδης σε καμία πηγή δεν έχει τη βοήθεια των Θεών, ο Οδυσσέας σε πολλές περιπτώσεις έχει τη συμπαράσταση αλλά και καθοδήγηση των Θεών. Πολύ εύκολα μπορούμε να πούμε ότι ο Οδυσσέας υπήρξε πιο αγαπητός στους Θεούς από τον Παλαμήδη. Εκτός από τους Θεούς ακόμα και ο Όμηρος θα γράψει ένα ολόκληρο έπος αφιερωμένο στον Οδυσσέα και δε θα γράψει ούτε μια γραμμή για τον Παλαμήδη. Ο Όμηρος μάλιστα ξεκινά την αφήγηση του Τρωικού πολέμου από τον τελευταίο χρόνο θέλοντας προφανώς να προστατέψει τη φήμη του Οδυσσέα που όπως είδαμε δε θα ήταν ίδια αν ξεκινούσε την αφήγηση νωρίτερα!

Υστερόγραφο
Το κείμενο που διαβάσατε δεν έχει σαν στόχο σε καμία περίπτωση να αποδομήσει τον Οδυσσέα. Αυτό που θέλει να αναδείξει το κείμενο είναι ότι την ίδια εποχή υπήρξε ένας ήρωας τουλάχιστον ισάξιος του Οδυσσέα σε εξυπνάδα και εφευρετικότητα που όμως δεν είχε την ανάλογη υστεροφημία.

Πως ο Benjamin Franklin με έναν χαρταετό σκότωσε τους θεούς

Ίσως να μην ξέρεις ότι η ατάκα “...Ο χρόνος είναι χρήμα....” είναι δικιά του ή ότι δεν κατοχύρωσε καμία από ...τις εφευρέσεις του, γιατί θεωρούσε ότι ανήκουν στο λαό.

Ίσως να μην ξέρεις ούτε ότι υπήρξε πετυχημένος τυπογράφος, πολιτικός και συγγραφέας ή ότι η συμβολή του Franklin στην ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι μεγάλη.
Όμως θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι σαν εφευρέτης έφτιαξε το πρώτο αλεξικέραυνο!

Χαρακτηρίστηκε “ο πρώτος μεγάλος Αμερικανός” και αν κατά τύχη σου βρίσκεται χαρτονόμισμα των 100 αμερικανικών δολαρίων, θα δεις και τη μορφή του να σχηματίζει ένα αδιόρατο χαμόγελο.

Είχε χιούμορ, κυρίως στα γραπτά του:
“...Τρεις μπορούν να κρατήσουν ένα μυστικό, αν οι δυο απ’ αυτούς είναι πεθαμένοι...”
και σαν συγγραφέας έχει γράψει κάτι που το ασπάζομαι απόλυτα:
“...Είτε γράψε κάτι που αξίζει να διαβαστεί είτε κάνε κάτι που αξίζει να γραφτεί...”
Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή.

Ο Κεραυνός
Ως κεραυνός θεωρείται οποιαδήποτε ηλεκτρική εκκένωση συμβαίνει στην ατμόσφαιρα και οφείλεται σε φυσικά αίτια. Σε όλη τη Γη πέφτουν περίπου 100 κεραυνοί το δευτερόλεπτο.
Για πολλά χρόνια το φυσικό αυτό φαινόμενο είχε συνδεθεί πολύ στενά με μεταφυσικές θεωρίες.
Στην Ελληνική Μυθολογία ο Δίας είναι ο κυρίαρχος των κεραυνών της αστραπής. Με την καθιέρωση του Χριστιανισμού πέρασε στις λαϊκές δοξασίες ότι η αστραπή είναι η φωτιά που αφήνει πίσω του το άρμα του Προφήτη Ηλία καθώς διατρέχει τον ουρανό, ενώ η βροντή το κροτάλισμα των ποδιών των αλόγων που σύρουν το άρμα του.
“...Ρίχνει ο Αρχάγγελος Μιχαήλ κατά του Σατανά...”
Αυτές οι θεωρίες, πολύ λογικά μιας και δεν υπήρχε επιστημονική εξήγηση, ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένες και αποδεκτές ως το 1765, που ο Βενιαμίν Φραγκλίνος κατασκεύασε το πρώτο αλεξικέραυνο.

Benjamin Franklin
Ο Benjamin Franklin γεννήθηκε στη Βοστώνη και ήταν το 15ο παιδί που απέκτησε ο φτωχός κηροποιός Ιωσίας Φραγκλίνος. Οι γονείς του είχαν την οικονομική δυνατότητα να τον στείλουν στο σχολείο μόλις για δύο χρόνια και μέχρι να φτάσει 10 ετών. Στα 13 του μπήκε μαθητευόμενος στο τυπογραφείο του αδελφού του.
Τον ελεύθερο χρόνο του όμως τον πέρναγε με το να μελετάει επιστημονικά και άλλα συγγράμματα και να γράφει σατιρικά δοκίμια και ποιήματα. Στα 17 του χρόνια έπιασε δουλειά ως τυπογράφος στο Λονδίνο, όπου βρέθηκε ύστερα από μια σειρά συμπτώσεων και συγκυριών.
Επιστρέφοντας στη Φιλαδέλφεια μερικά χρόνια αργότερα, ο Franklin συνέχισε το επάγγελμα του τυπογράφου με τη δική του πλέον μικρή επιχείρηση και εξέδωσε την «Εφημερίδα της Πενσυλβανίας», στην οποία δημοσιογραφούσε και ο ίδιος.
Επίσης, κάθε χρόνο εξέδιδε το Poor Richard's Almanack, ένα είδος ημερολογίου με εκλαϊκευμένες επιστημονικές γνώσεις και συμβουλές για την προσωπική επιτυχία του καθενός με γνώμονα τα χρηστά ήθη. Το Αλμανάκ του Benjamin Franklin γνώρισε εκπληκτική επιτυχία!
Στη συνέχεια θα ασχοληθεί ενεργά και με μεγάλη επιτυχία με την πολιτική και τη διπλωματία και θα αποκτήσει δόξα και χρήματα.
Το πραγματικό όμως πάθος του Franklin ήταν οι φυσικές επιστήμες. Οι μελέτες του για τον ηλεκτρισμό άνοιξαν τον δρόμο για την πρόοδο που ακολούθησε στον συγκεκριμένο τομέα.
Ασχολήθηκε κυρίως με τον ηλεκτρισμό, αποδεικνύοντας ότι ο κεραυνός είναι ένα ηλεκτρικό φαινόμενο και όχι η τιμωρία του θεού, όπως ήταν η κοινή αντίληψη ως τότε.
Ένα ηλεκτρικό φαινόμενο, από το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να προστατευτεί με το αλεξικέραυνο, το οποίο και εφηύρε έπειτα από πειράματα.

Το διάσημο πείραμα με τον χαρταετό
Το 1752, λοιπόν, ο Benjamin Franklin θα πετάξει τον διασημότερο χαρταετό στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Τον χαρταετό με τον οποίο απέδειξε ότι ο κεραυνός δεν είναι η τιμωρία του θεού, αλλά στατικός ηλεκτρισμός.
Είχε άρχισε τα πειράματα με αστραπές από το 1749 και πολλά από αυτά ήταν ακόμα και επικίνδυνα για την ίδια του τη ζωή!
Τελικά τα κατάφερα ύστερα από προσπάθειες, που κράτησαν παραπάνω από τρία χρόνια.
“...Το να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς, σημαίνει να μη σταματάς ποτέ να προσπαθείς...”

Οργανικοί αλγόριθμοι αναπαραγωγής ή αλλιώς you're the best big brother, I could've ever asked for!

Πριν λίγες μέρες ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ έβγαλε μία ανακοίνωση, στην οποία ήταν ...απολογητικός για τις 6 ώρες που είχαν "πέσει" το Facebook, το Instagram, το WhatsApp και άλλες εφαρμογές που ανήκουν στον όμιλό του. Κάτω από την ανάρτηση του τα σχόλια χιλιάδες. Ένα από αυτά με έκανε πραγματικά να γελάσω. Ένας χρήστης του έγραφε:

- Please don't buy p*rn hub.

Ένα σχόλιο που πέρα από την χιουμοριστική διάθεση δείχνει και πόσο δημοφιλές έχει γίνει στην εποχή μας το πορνό. Και αν δεν σας πείθει ένα χιουμοριστικό σχόλιο, τότε ίσως σας πείσει η επισκεψιμότητα.

Μόνο το p*rn hub επισκέπτονται καθημερινά γύρω στους 115 εκατομμύρια χρήστες και το 2019 είχε συνολική επισκεψιμότητα 42 δισεκατομμύρια χρήστες και 39 δισεκατομμύρια αναζητήσεις. Και είναι απλώς η δημοφιλέστερη από χιλιάδες άλλες σελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο. Για να ρίξουμε όμως και μια ματιά στις δημοφιλέστερες αναζητήσεις των χρηστών στο p*rn hub.

Πρώτο στη λίστα με τις δημοφιλέστερες αναζητήσεις για το 2019 συναντάμε το "Japanese" και έβδομο στη λίστα το Step Mom, με την δεκάδα να συμπληρώνουν κλασικές αναζητήσεις.

Την επόμενη χρονιά κάτι φαίνεται ότι άλλαξε. Στην 4η θέση ανέβηκε η αναζήτηση Step Mom, στην 5η θέση step sister, στην 6η θέση mom, επίσης λέξεις κλειδιά όπως step dad, step daughter κτλ. είναι επίσης σχετικά ψηλά στη λίστα με τις δημοφιλείς αναζητήσεις.

Η βιομηχανία του πορνό, αντιλαμβανόμενη τη νέα αυτή τάση του κοινού, δημιούργησε πολλά κανάλια με αποκλειστικά τέτοιο περιεχόμενο, τα οποία και γνώρισαν αμέσως τεράστια επιτυχία.

Αιμομιξία

Από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης η αιμομιξία περιγράφεται ως πράξη αμαρτωλή και γι' αυτό καταδικάζεται. Υπάρχει η ιστορία της αιμομικτικής ένωσης του Λωτ με τις κόρες του μετά την καταστροφή των Σοδόμων. Οι κόρες του Λωτ πότισαν με κρασί τον πατέρα τους και κοιμήθηκαν μαζί του για να συλλάβουν παιδιά, επειδή φοβήθηκαν ότι θα έμεναν άγαμες στην έρημη γη που κατοικούσαν. Τα παιδιά τους θεωρήθηκαν εχθροί του Ισραήλ και απαγορευόταν κάθε επαφή μαζί τους.

Αν είμαστε, όπως όλο και πιο έντονα μας λέει η επιστήμη σήμερα, οργανικοί αλγόριθμοι αναπαραγωγής, ίσως ο κυριότερος λόγος που η αιμομιξία ήταν ακόμα και από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης απαγορευμένη, να είναι οι μεγάλοι κίνδυνοι που υπάρχουν αν προκύψει τεκνοποίηση.

Βρετανοί επιστήμονες, από τα πανεπιστήμια του Λιντς και του Μπράντφορντ, πρόσφατα μελέτησαν 13.500 περιπτώσεις αιμομιξίας, γεννήσεων παιδιών δηλαδή που προέκυψαν από αδέλφια ή πρώτα ξαδέλφια και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά αυτά παρουσιάζουν περισσότερα οργανικά προβλήματα και ανωμαλίες σε σχέση με τον μέσο όρο του πληθυσμού.

Οι κίνδυνοι, που παρουσιάζονται σε τέτοιου αποτελέσματος παιδιά, αφορούν κυρίως το νευρικό σύστημα, τον εγκέφαλο και την καρδιά, ενώ το ποσοστό το βρέφος να μην επιβιώσει είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο. Αν δε η μητέρα έχει ξεπεράσει το 34ο έτος, τότε τα ποσοστά εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη.

Η διαπίστωση των επιστημόνων ήταν η αυτονόητη. Δεν είμαστε Φαραώ και γαλαζοαίματοι βασιλιάδες, να κάνουμε παιδιά με συγγενείς μας. Απαγορεύεται σε στενούς συγγενείς να επιχειρήσουν κάτι τέτοιο, διότι οι χρωμοσωματικές ανωμαλίες είναι μεγάλες και σοβαρές.

Η σύγχρονη οικογένεια

Σήμερα, με το προσδόκιμο ζωής πια να ξεπερνά τα 80 και με τους περισσότερους γάμους να ξεκινούν κοντά στα 30, έχουμε σε πολλές περιπτώσεις την κατάρρευση του πρώτου γάμου και λίγα χρόνια μετά την δημιουργία μιας δεύτερης οικογένειας.

Τόσο η γυναίκα όσο και ο άντρας κουβαλούν μαζί στον δεύτερο αυτό γάμο τα παιδιά από τον πρώτο. Η μητριά, ο πατριός, η θετή κόρη και ο θετός γιος, η θετή αδερφή και ο θετός αδερφός έχουν αυξηθεί δραματικά σήμερα σε σχέση με άλλες εποχές.

Το ταμπού της απαγορευμένης σχέσης εδώ είναι ελαφρύτερο από αυτό της αιμομιξίας και έτσι όλο και περισσότεροι άνθρωποι φαντασιώνονται μία τέτοια σεξουαλική συνεύρεση.

Και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, το πορνό ήταν απλά μερικά χρόνια πιο "μπροστά" από την κοινωνία μας. Χρειαζόμασταν μόνο μερικά χρόνια να παραδεχτούμε τους ενδόμυχους πόθους μας και να τους αποδεχτούμε.

Δε γνωρίζω αν στο μέλλον οι οικογένειες εξελιχθούν όπως στις ταινίες πορνό σήμερα, όμως αν γίνει θα το έχουμε δει πρώτα σε τσόντες.

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιώντας εξελιγμένους αλγορίθμους στο άμεσο μέλλον θα αντικαταστήσει, σε κάποια επαγγέλματα, την ανθρώπινη εργασία. Ας δούμε μερικά ...από αυτά

- Οδηγοί (Ταξί, Λεωφορεία, Φορτηγά κτλ.). Ήδη υπάρχουν αυτοκίνητα με τεχνολογία αυτόνομης οδήγησης. Ο αλγόριθμος που αναλαμβάνει την οδήγηση του οχήματος είναι ήδη πολύ καλύτερος από τον καλύτερο οδηγό του κόσμου. Σε ένα χρονικό ορίζοντα το πολύ 20 χρόνων, είναι μεγάλη η πιθανότητα όλα τα επαγγελματικά οχήματα να οδηγούνται από αλγορίθμους. Και ίσως όχι μόνο τα επαγγελματικά οχήματα, αλλά στο μέλλον να είναι ακόμα και παράνομο να οδηγούν οι άνθρωποι!

- Εργάτες (Χειρωνακτικές εργασίες)
Σε ένα χρονικό ορίζοντα 20 χρόνων, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι εργάτες να έχουν αντικατασταθεί από ρομπότ, που δεν θα έχουν ανάγκη από διάλειμμα, δεν θα κουράζονται ποτέ και το σπουδαιότερο δεν θα κάνουν λάθη, μιας και θα εκτελούν με ακρίβεια την αποστολή που τους έχει ανατεθεί. Το πιο πιθανό είναι να περάσουμε σε μια φάση υπερπαραγωγής προϊόντων, τα οποία θα έχουν ελάχιστο κόστος σε σχέση με σήμερα. Όλα τα εργοστάσια θα λειτουργούν 24 ώρες αδιάκοπα και με χιλιάδες εργάτες-ρομπότ που δεν θα απεργούν ποτέ.

- Οικονομολόγοι, Χρηματιστές και Τραπεζίτες (και Δημόσιοι Υπάλληλοι)
Ήδη το μεγαλύτερο μέρος των προβλέψεων και αναλύσεων της αγοράς γίνεται από αλγορίθμους. Ακόμα και ο πιο έμπειρος χρηματιστής δεν μπορεί να συναγωνιστεί πια τους αλγορίθμους πρόβλεψης, που έχουν ήδη καταλάβει την αγορά αυτή. Η δαιδαλώδης γραφειοκρατία θα εξαφανισθεί ολοκληρωτικά την ημέρα που έξυπνοι αλγόριθμοι θα καταλάβουν το Δημόσιο τομέα ολοκληρωτικά, έτοιμοι να σε εξυπηρετήσουν 24 ώρες την ημέρα, χωρίς να παραπονιούνται και χωρίς να δυσανασχετούν.

- Δικηγόροι, Δικαστές και Αστυνομικοί
Ήδη εξελιγμένοι αλγόριθμοι αναζήτησης μπορούν μέσα σε μερικά λεπτά να εντοπίσουν περισσότερα νομικά προηγούμενα και νόμους, από ότι ένας δικηγόρος σε όλη του τη ζωή. Επίσης, σύντομα σαρωτές εγκεφάλου θα μπορούν να αποκαλύψουν ψέματα και απάτες μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα.

- Δάσκαλοι και Καθηγητές (Εκπαιδευτικοί)
Οι ψηφιακοί δάσκαλοι θα μπορούν να καταγράφουν κάθε απάντηση που έχει δώσει ο μαθητής και τον χρόνο που χρειάστηκε για να την δώσει. Με τον καιρό θα εντοπίζουν τις ιδιαίτερες αδυναμίες του και τα δυνατά του σημεία. Θα είναι σε θέση να του διδάξουν οποιοδήποτε μάθημα, προσαρμόζοντας το στον τρόπο που ταιριάζει καλύτερα στην προσωπικότητά του. Και οι συγκεκριμένοι ψηφιακοί δάσκαλοι δεν θα χάνουν ποτέ την υπομονή τους, δεν θα φωνάζουν και θα είναι διαθέσιμοι όλες τις ώρες και τις ημέρες.

- Γενικοί Ιατροί, Χειρουργοί και Φαρμακοποιοί
Ο ψηφιακός ιατρός θα γνωρίζει τέλεια ολόκληρο το γονιδίωμα του κάθε ασθενή, αλλά και το ιατρικό του ιστορικό μέρα προς μέρα. Επίσης, το γονιδίωμα και το ιστορικό των γονιών του ασθενή, των αδερφών του, των ξαδέρφων του, μέχρι και των γειτόνων και φίλων του. Ο Ψηφιακός Ιατρός θα έχει άμεση ενημέρωση αν την ίδια μέρα σε κάποιο μέρος του πλανήτη παρατηρήθηκε κάτι ασυνήθιστο ή αν σε κάποια γωνιά του κόσμου έχει ξεσπάσει κάποια επιδημία. Δεν θα είναι ποτέ κουρασμένος, πεινασμένος ή άρρωστος και θα μπορεί να σου διαθέσει όλο τον χρόνο που απαιτείται.

Ακόμα χειρότερο ίσως είναι το μέλλον των Ιατρών που ειδικεύονται στη διάγνωση ασθενειών. Σε πρόσφατο πείραμα, ένας αλγόριθμος διέγνωσε σωστά το 90% των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα, ενώ οι άνθρωποι - ιατροί είχαν αντίστοιχο ποσοστό επιτυχίας περίπου κοντά στο 50%.

Και σαν να μην έφθανε αυτό, για τους Φαρμακοποιούς είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Το 2011 άνοιξε στο Σαν Φρανσίσκο φαρμακείο επανδρωμένο με ένα μόνο ρομπότ. Όταν φτάνει στο φαρμακείο ένας άνθρωπος, το ρομπότ παίρνει τις συνταγές του πελάτη, καθώς και λεπτομερείς πληροφορίες για άλλα φάρμακα που μπορεί να παίρνει και για πιθανές αλλεργίες του. Το ρομπότ εξασφαλίζει ότι τα νέα φάρμακα δεν θα επιδρούν αρνητικά στα άλλα φάρμακα που ήδη χορηγούνται στον ασθενή και στη συνέχεια του δίνει το κατάλληλο φάρμακο. Στο πρώτο χρόνο λειτουργίας του το ρομποτικό φαρμακείο χορήγησε 2 εκατομμύρια συνταγές, χωρίς ούτε ένα λάθος. Κατά μέσο όρο οι άνθρωποι - φαρμακοποιοί κάνουν λάθος στο 1.7%, που αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια συνταγές μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Υπάρχει λύση;
Ακόμα και αν πιστεύεις ότι το κείμενο που διάβασες είναι εξωπραγματικό, ακόμα και αν δίνεις μικρές πιθανότητες σε ένα τέτοιο σενάριο, δεν πρέπει να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα; Αλλιώς πολύ φοβάμαι ότι η λύση που θα προκύψει, όσο δεν αναγνωρίζουμε τον κίνδυνο και όσο εθελοτυφλούμε ότι ελέγχουμε την κατάσταση, θα είναι η χειρότερη δυνατή.

Η χώρα μας, αν καταφέρει να αντιληφθεί γρήγορα τις νέες συνθήκες που θα διαμορφωθούν στην εργασία η ολοένα και αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και των αλγορίθμων, θα έχει ίσως ευκαιρίες που αυτή τη στιγμή ούτε να τις φανταστούμε δεν μπορούμε!

Αν στο άμεσο μέλλον τα περισσότερα σημερινά επαγγέλματα δεν θα τα ασκούν άνθρωποι, αλλά αλγόριθμοι, θα υπάρξουν ανάγκες για νέα επαγγέλματα. Ποιά θα είναι αυτά; Πώς μπορούμε να προετοιμαστούμε καλύτερα για το νέο μέλλον; Για να προβλέψουμε οποιοδήποτε μελλοντικό επάγγελμα, θα πρέπει να βασιστούμε σε έναν και μόνο συλλογισμό: Σε τι θα είμαστε ικανότεροι από τους αλγορίθμους;

Ο Ίλον Μασκ, σε ένα video που είδα πρόσφατα, κάνει λόγο για μια ανθρωπότητα που θα βγει σε σύνταξη και μιλά για την ανάγκη καθιέρωσης μηνιαίου επιδόματος! Πριν φτάσουμε εκεί, μήπως υπάρχουν ακόμα περιθώρια να κάνουμε άλλες επιλογές;

Y.Γ. 1
Το παραπάνω κείμενο δεν έχει σαν στόχο να δημιουργήσει επιπλέον άγχος σε παιδιά και γονείς. Όμως επειδή ακριβώς πρόκειται κυρίως για το μέλλον των παιδιών μας, ας μην παίξουμε με αυτό.

Φοβάμαι ότι πολύ σύντομα η εκπαίδευση που λαμβάνουν τα παιδιά μας από τα σχολεία και από τα πανεπιστήμια θα είναι ήδη εντελώς παρωχημένη. Στα σχολεία πρέπει να αλλάξει το μάθημα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και να στραφούν κυρίως στα επαγγέλματα που θα γεννηθούν στο άμεσο μέλλον.

Προτείνω πολύ άμεσα να λειτουργήσει Υπουργείο Μελλοντικής Εργασίας και Εκπαίδευσης (Ο τίτλος είναι δικός μου, μπορεί να ονομάζεται και διαφορετικά, δεν παίζει κανένα ρόλο!). Ένα υπουργείο που θα έχει αποκλειστικά σαν αντικείμενο το πως η χώρα μας θα εκμεταλλευτεί τις νέες ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν σύντομα στη νέα εποχή.

Ένα τέτοιο υπουργείο μπορεί να διοργανώνει συνέδρια σε τακτικά χρονικά διαστήματα, με τη συμμετοχή των κορυφαίων επιστημόνων για τη χάραξη μιας πολιτικής στην εκπαίδευση και στη συνέχεια στην εργασία, για να μην μείνουμε απλοί θεατές στο νέο κόσμο που έρχεται.

Ακόμα δεν έχει χαθεί τίποτε, υπάρχει χρόνος, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα!

Y.Γ. 2
Ένα πολύ δημοφιλές πιθανό σενάριο, αν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν χωρίς να αντιδράσουμε, ισχυρίζεται ότι ο Homo Sapiens θα ασχολείται όλο και λιγότερο με το μέλλον του, απορροφημένος στο netflix, στα video games και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Παράλληλα κάποιοι λίγοι ισχυροί και πλούσιοι (τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς θα είναι έτσι) θα εξελιχθούν σε κάποιο νέο είδος ανθρώπου, που ήδη έχει όνομα στις επιστημονικές κοινότητες και το ονομάζουν Homo Deus (Άνθρωπος - Θεός).

Ο Homo Deus στην καλύτερη περίπτωση θα φερθεί στον πρόγονο των Homo Sapiens (εμάς δηλαδή), όπως φερόμαστε εμείς στα ζώα, στη χειρότερη περίπτωση μπορεί και να αποφασίσει ότι είναι περιττός στον πλανήτη.

Πολλοί επιστήμονες μιλάνε ήδη ανοιχτά ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο Νούμερο Ένα κίνδυνος για την ανθρωπότητα. Θα τους ακούσουμε πριν να είναι αργά;

Υ.Γ. 3
Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο βαθμός αξιοπιστίας ενός κειμένου είναι ανάλογος της αποδοχής του. Αν με κάποιο τρόπο συμμερίζεσαι τις ανησυχίες που διατύπωσα, άφησε ένα σχόλιο ή κάνε μια κοινοποίηση.

Πηγές: Homo Deus. Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος - Harari Yuval Noah, Συνέντευξη στο CNBC - Elon Musk

Πάτρα 27 Ιουλίου 2051 (Αληθινή ιστορία)

Η συνάντηση είχε ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία και τώρα βρισκόμουν πια με μια μικροποσότητα που την είχα τυλίξει καλά ...μέσα σε μια πλαστική σακούλα και την είχα χώσει στη μεγάλη πλάγια τσέπη της βερμούδας μου.

Έκανε απίστευτη ζέστη αλλά προτίμησα να περπατήσω μέχρι το σπίτι από το να πάρω το ρίσκο να μπω σε κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς όπου θα μπορούσα ίσως να πέσω πάνω σε έλεγχο της αστυνομίας.

Μετά από περπάτημα που κράτησε γύρω στα 20 λεπτά έφθασα στη μεγάλη ανηφόρα της Παγώνας. Η θερμοκρασία μπορεί και να άγγιζε τους 40 βαθμούς, αλλά κατάφερα ύστερα από 3 στάσεις να φτάσω σπίτι.

Άνοιξα την πόρτα, μπήκα μέσα και πήγα κατευθείαν στην κουζίνα. Η πρώτη σκέψη που είχα κάνει, να βγάλω το ρούτερ εκτός λειτουργίας, ήταν σίγουρα λανθασμένη. Με το που θα έβλεπαν όλες τις συσκευές εκτός ίντερνετ για πολύ ώρα, σίγουρα θα έστελναν άμεσα κάποιον να τις ελέγξει!

Άνοιξα το ψυγείο και αφαίρεσα 2-3 συνηθισμένα υλικά. Στη συνέχεια το ενημέρωσα για το φαγητό που θέλω να φτιάξω και μου πρότεινε 2-3 συνταγές. Διάλεξα την πιο συνηθισμένη, άνοιξα τον φούρνο και ξεκίνησα να μαγειρεύω.

Όσο ετοιμαζόταν το φαγητό ανέβηκα στο πατάρι και κατέβασα ένα παλιό γκαζάκι, ήταν μια συσκευή που είχα πάνω από 30 χρόνια και δεν μπορούσες να την συνδέσεις στο ίντερνετ. Έβαλα σε ένα παλιό τηγάνι, που ήταν και αυτό στο πατάρι, λίγο λάδι και έβγαλα την σακούλα που είχα στην τσέπη της βερμούδας μου.

Προσεκτικά ξετύλιξα το περιεχόμενο και το άφησα πάνω στο τηγάνι. Στη συνέχεια κάθισα δίπλα, έκλεισα τα μάτια μου και το μύριζα...

Δυστυχώς η χαρά μου κράτησε πολύ λίγο! Δέκα λεπτά αργότερα με είχαν συλλάβει! Η αστυνομική επιχείρηση της σύλληψής μου ήταν σύντομη αλλά αποτελεσματική! Μόλις είδα 3 αστυνομικούς να μπουκάρουν σπίτι μου δεν αντιστάθηκα καθόλου. Σήκωσα τα χέρια, έπεσα στα γόνατα και περίμενα να μου περάσουν χειροπέδες.

Λίγο αργότερα βρισκόμουν στο αστυνομικό τμήμα, στην αίθουσα ανακρίσεων και ένας προβολέας σημάδευε το κεφάλι μου. Στην αίθουσα μαζί με μένα βρίσκονταν 2 αστυνομικοί. Ο πιο ψηλός φαινόταν ευγενικός, αλλά ο κοντός ήταν πιο σκληρός και συνεχώς εκτόξευε απειλές και βρισιές.

Κάποια στιγμή ο κοντός πήδηξε σχεδόν πάνω μου και με έπιασε από τον γιακά.

- Γιατί δεν μας λες ποιος είναι ο προμηθευτής σου, αφού αργά ή γρήγορα θα το μάθουμε.
- Δεν ξέρω παρά ένα username Pinokio47 τίποτε άλλο.
- Που τον βρήκες;
- Στο Dark Web σε κάποιο forum που έχει κλείσει!
- Και που συναντηθήκατε;
- Σας είπα στην πλατεία Γεωργίου, φορούσε καπέλο, μάλλον ψηλός και αδύνατος!
- Από το κινητό σου, και ας το είχες κλειστό, έχουμε χαρτογραφήσει όλη τη διαδρομή σου. Θα την περάσουμε στις κάμερες και θα σε δούμε!
- Τότε γιατί με ρωτάτε να σας πω κάτι που θα το γνωρίζετε σε λίγο;
- Γιατί αξιολογούμε και την πρόθεσή σου να βοηθήσεις αλλά και την ειλικρίνεια σου!
- Για την ειλικρίνεια μου μην έχετε καμία αμφιβολία.

Εκείνη τη στιγμή ο ψηλός, που μέχρι τότε μόνο άκουγε, πήρε το λόγο απευθυνόμενος σε μένα.

- Γνωρίζεις ότι η ποινή για κατανάλωση κρέατος είναι τα 4 χρόνια; Αν συνεργαστείς με τις αρχές και δείξεις μεταμέλεια μόνο τότε μειώνεται σε 2 χρόνια. Εσύ και λόγω του πρότερου έντιμου βίου σου μπορεί να φας μόνο 1 χρόνο με αναστολή.
- Μέχρι να γίνει το δικαστήριο θα είμαι ελεύθερος;
- Η δίκη σου ορίστηκε στις 24 Ιουλίου. Μπορείς να πηγαίνεις.

Βγήκα έξω και για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια αισθάνθηκα έντονα την ανάγκη να καπνίσω!

Ασυναίσθητα έψαξα για κάποιο πακέτο στην τσέπη μου...Θυμήθηκα όμως πως και αυτό ήταν πια παράνομο και δεν μπήκα καν στον πειρασμό να αναζητήσω ένα τσιγάρο...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Ναπολέοντας, ο Απολλιναίρ, ο Πικάσο και η εμπλοκή τους στο πιο αινιγματικό χαμόγελο του κόσμου.

Η ταυτότητα της Μόνα Λίζα
...Φιλοτεχνήθηκε από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι γύρω στα 1505, πέρασε από την κρεβατοκάμαρα του Ναπολέοντα και από το 1804 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Η πραγματική όμως ταυτότητα της ξεφεύγει από τους ιστορικούς της τέχνης για αιώνες.

Η πιο αποδεκτή θεωρία, σχετικά με την πραγματική ταυτότητα πίσω από τον πίνακα, είναι ότι μοντέλο ήταν η Lisa Gherardini, η σύζυγος ενός Ιταλού εμπόρου μεταξιού.

Άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι η Μόνα Λίζα είναι στην πραγματικότητα μια αυτοπροσωπογραφία ή μια απεικόνιση της μητέρας του καλλιτέχνη.

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι η Μόνα Λίζα φέρει αρκετές εντυπωσιακές ομοιότητες με τον Gian Giocomo Caprotti, γνωστό και ως Salai, ο οποίος ήταν μαθητευόμενος του Λεονάρντο και πιθανώς εραστής του.

Το χαμόγελο της Μόνα Λίζα
Αυτό που έκανε το συγκεκριμένο πίνακα, ανεξάρτητα από το ποιος τελικά απεικονίζεται, τον πιο διάσημο στον κόσμο είναι το περίφημο χαμόγελο της.

Τι έχει όμως το χαμόγελο της Μόνα Λίζα, που το κάνει τόσο ξεχωριστό;

Ο Ντα Βίντσι ανακάτεψε με τέτοιο τρόπο τα χρώματα, ώστε να παραπλανά την περιφερειακή όραση του θεατή.

Αυτό που κατάφερε, ήταν το σχήμα του στόματος ν΄αλλάζει, ανάλογα με την οπτική που παρατηρεί κανείς τον πίνακα.

Καθώς το χαμόγελο εξαφανίζεται μόλις ο θεατής προσπαθήσει να το δει, ονομάστηκε αυτή η οπτική ψευδαίσθηση το “άπιαστο χαμόγελο”.

Κανείς πριν ή μετά τον Λεονάρντο ντα Βίντσι δεν έχει καταφέρει να αναπαραστήσει τόσο πετυχημένα κάτι αντίστοιχο!

Η κλοπή της Μόνα Λίζα
Στις 22 Αυγούστου του 1911 ο ζωγράφος Λουί Μπερού, που συνήθιζε να ζωγραφίζει αντίγραφα της Τζοκόντα και να τα πουλά στους επισκέπτες του Μουσείου, παρατήρησε με έκπληξη ότι ο πίνακας απουσίαζε από τη θέση του.

Αμέσως σήμανε συναγερμός. Οι πόρτες του Μουσείου σφραγίστηκαν και τα σύνορα της Γαλλίας έκλεισαν!

Το μουσείο έμεινε κλειστό μια ολόκληρη εβδομάδα, χωρίς οι έρευνες που γίνονταν να αποφέρουν το παραμικρό αποτέλεσμα.

Το Λούβρο άνοιξε και πάλι στις 29 Αυγούστου.

Τις επόμενες μέρες χιλιάδες Γάλλοι περνούσαν μπροστά από την άδεια θέση της Μόνα Λίζα και έκλαιγαν γοερά, λες και είχαν χάσει ένα προσφιλές τους πρόσωπο.

Όλη η Γαλλία είχε πάθει κατάθλιψη!

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1911, η αστυνομία ανακοινώνει τη σύλληψη του διακεκριμένου γαλλοπολωνού ποιητή Γκιγιόμ Απολλιναίρ και του άσημου τότε ακόμα Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο ως υπόπτων για την κλοπή.

Ένα ιστορικό παράδοξο.
Αυτός που έμελλε να γίνει ο πιο διάσημος ζωγράφος, έχει κατηγορηθεί για την κλοπή του πιο διάσημου πίνακα!

Ο Πικάσο αφέθηκε ελεύθερος την ίδια μέρα, καθώς δεν προέκυψε το παραμικρό στοιχείο εις βάρος του και ο Απολλιναίρ πέντε μέρες αργότερα.

Η μεγάλη Γαλλική εφημερίδα Paris Journal στις 13 Σεπτεμβρίου θα κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο:

“...Ο Απολλιναίρ είναι αρχηγός διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας...”
Η πραγματικότητα βέβαια απείχε πολύ.

Ο Απολλιναίρ συνδεόταν φιλικά με έναν Βέλγο απατεώνα που λυμαινόταν τις αίθουσες του Λούβρου, αρπάζοντας διάφορα
αντικείμενα.

Κάποια αφρικανικά αγαλματίδια μικρής αξίας είχαν πέσει με αυτόν τον τρόπο στα χέρια του Απολλιναίρ, που με την σειρά του είχε πουλήσει μερικά στον νεαρό Πικάσο.

Μετά τον θόρυβο που είχε προκληθεί από την κλοπή του πίνακα, οι δύο καλλιτέχνες θέλησαν να ξεφορτωθούν τα κλοπιμαία ρίχνοντάς τα στον Σηκουάνα.

Αφού γυρόφερναν ένα ολόκληρο βράδυ γύρω από τον ποταμό, τελικά τα παρέδωσαν στην αστυνομία, με αποτέλεσμα να θεωρηθούν ύποπτοι και για την κλοπή του πίνακα!

Θα χρειαστεί να περάσουν δυο ολόκληρα χρόνια για να καταφέρουν να “καθαρίσουν” το όνομα και τη φήμη τους.

Στις 29 Νοεμβρίου του 1913, ένας Ιταλός γκαλερίστας, ο Αλφρέντο Τζέρι θα λάβει ένα γράμμα από κάποιον Βιτσέντζο Περούτζια, που έγραφε ότι έχει στην κατοχή του τη Μόνα Λίζα και ότι σκόπευε να τη χαρίσει στην Ιταλία.

Τελικά το ραντεβού θα κλειστεί στις 10 Δεκεμβρίου στη Φλωρεντία, όπου ο Περούτζια συλλαμβάνεται, αφού, προς μεγάλη έκπληξη όλων, έχει όντως τον αυθεντικό πίνακα στην κατοχή του.

Μετά τη σύλληψή του, ένα κύμα συμπάθειας σηκώθηκε υπέρ του Περούτζια. Η κοινή γνώμη θεώρησε την πράξη του πατριωτική, αφού το βασικό του κίνητρο ήταν να φέρει τη Μόνα Λίζα πίσω στην πατρίδα της.

Την ίδια γνώμη φαίνεται να είχαν και οι δικαστές, που τον καταδίκασαν σε φυλάκιση μόνο λίγων μηνών.

Η Μόνα Λίζα παρέμεινε για ένα μήνα στην Ιταλία, προτού επιστρέψει στη Γαλλία.

Εκτέθηκε στα μεγαλύτερα μουσεία της Ιταλίας και εκατομμύρια Ιταλών θαύμασαν το αινιγματικό της χαμόγελο.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 1913, περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι, σε μια πρωτοφανή μαζική συγκέντρωση για έργο τέχνης, συνόδευσαν την Μόνα Λίζα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνου, ώστε να πάρει τον δρόμο της επιστροφής για το Λούβρο.

Εκείνη την ημέρα, ολόκληρη η Ιταλία αποχαιρετούσε συγκινημένη τον αγαπημένο της πίνακα.

Στις 4 Ιανουαρίου του 1914 εγκαταστάθηκε και πάλι στο Λούβρο, όπου και εκτίθεται έως σήμερα, κάτω από απίστευτα μέτρα ασφαλείας.

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Μια μέρα (Στην εποχή του αλγόριθμου)
Πάτρα, 15 Ιουνίου 2035

Μπήκα στην κουζίνα, το πρωινό τσεκ απ έδειξε ότι όλοι οι δείκτες μου είχαν επανέλθει πια σε ...φυσιολογικά για την ηλικία μου επίπεδα. Στάθηκα μπροστά από τη μηχανή του καφέ, που μου πρότεινε καφέ με οικολογικούς κόκκους Βολιβίας, γάλα σόγιας και γλυκαντικό στέβιας. Πάτησα αποδοχή και λίγα δευτερόλεπτα μετά έπινα τον καπουτσίνο μου μπροστά από τον υπολογιστή μου.

Μπήκα στην εφαρμογή που διαχειρίζεται τα κρυπτονομίσματά μου. Εκεί ο οικονομικός αλγόριθμος πρόβλεψης αφού μου υπενθύμισε ότι πέτυχε στο 93.5% των προβλέψεων που είχε κάνει για την πορεία των νομισμάτων μου σε βάθος πενταετίας, μου πρότεινε να επενδύσω ένα μέρος από το κεφάλαιό μου σ’ ένα πολλά υποσχόμενο νέο κρυπτονόμισμα. Δέχτηκα γρήγορα και βγήκα από την εφαρμογή.

Λίγες ώρες μετά μπήκα στο αυτοκίνητό μου, έδωσα τις φωνητικές εντολές για το σημείο άφιξης και κάθισα αναπαυτικά στη θέση του συνοδηγού. Πριν ξεκινήσουμε με ενημέρωσε για μεγάλο αριθμό οχημάτων που ήταν ήδη μποτιλιαρισμένα στη Γερμανού και ότι θα προτιμούσε αν δεν είχα αντίρρηση να πάμε από τη Γούναρη.

Πάτησα αποδοχή και λίγα λεπτά μετά βρισκόμουν σε ένα πολύ όμορφο εστιατόριο στη Ρήγα Φεραίου. Σκάναρα το μενού με το κινητό μου, ο αλγόριθμος υγείας με ενημέρωσε ότι η καλύτερη επιλογή για μένα θα ήταν ο σολομός. Μου πρότεινε και άλλα δύο πρώτα πιάτα να τα συνδυάσω και με προέτρεψε να δοκιμάσω και ένα συγκεκριμένο κρασί. Πάτησα αποδοχή.

Συνεχίσαμε για ποτό σε ένα μπαράκι μερικά μέτρα πιο πέρα. Στο δεύτερο ποτό αναγκάστηκα να αποχωρήσω αφού σχεδόν όλες οι εφαρμογές που είχα εγκατεστημένες στο κινητό μου ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται.

Ο αλγόριθμος υγείας μου παραπονιόταν ότι είχα πιει ήδη αρκετά! Ο αλγόριθμος εργασίας ότι είχα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα την επόμενη μέρα και δε θα ήμουν αρκετά αποδοτικός...

Σύντομα κατέληξα σπίτι. Άνοιξα τον υπολογιστή μου και μπήκα στο Youtube. Πληκτρολόγησα Βασίλης Παπακωνσταντίνου, «Άσε με να κάνω λάθος».

Πριν ξεκινήσει το τραγούδι, είδα μια διαφήμιση ξενοδοχείου στην Κόρινθο που σκόπευα να πάω σύντομα, αλλά δεν είχα κλείσει κατάλυμα ακόμα. Μόλις τελείωσε η διαφήμιση, και πριν ξεκινήσει να παίζει το τραγούδι, ένα μήνυμα σχετικά με τους στίχους του τραγουδιού κυριάρχησε στην οθόνη μου. Το μήνυμα έλεγε ότι ο στίχος του τραγουδιού που πρόκειται να ακούσω, προέτρεπε σε συμπεριφορές που δε βοηθούν σε μια υγιή αντιμετώπιση της ζωής και ότι μπορεί μόνο να "κατανοηθεί" στο χρονικό πλαίσιο που είχε γραφτεί. Στη συνέχεια με ρώταγε αν ήμουν σίγουρος ότι ήθελα να το ακούσω.

Πάτησα «ναι». Και πάλι όμως αυτό δε στάθηκε ικανό να μπορέσω να το ακούσω. Παρεμβλήθηκε ο αλγόριθμος υγείας να με ρωτήσει αν νιώθω κατάθλιψη ή αν νιώθω δυστυχισμένος. Απάντησα «όχι», χωρίς όμως και πάλι να καταφέρω να ακούσω το τραγούδι αφού ο αλγόριθμος επέμενε να θέλει να μάθει πως νιώθω. Από τη λίστα συναισθημάτων που μου έδωσε ως επιλογές, επέλεξα νοσταλγία.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά έγειρα αναπαυτικά στην καρέκλα μου και άκουσα επιτέλους τον Βασίλη να τραγουδά...
-----------------------------------------------------
Σχετικά κείμενα:
Στην εποχή του αλγόριθμου (Μέρος 1ο)
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/339079594246837
-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Στην εποχή του αλγόριθμου
Πάτρα, 6 Ιουνίου 2035

Άνοιξα τον υπολογιστή μου και του έδωσα τις συνηθισμένες φωνητικές εντολές για να μπω στο συγγραφικό ...περιβάλλον όπως έκανα κάθε μέρα.

Στη συνέχεια κάθισα αναπαυτικά στην καρέκλα που αυτόματα βελτίωσε τη στάση του σώματος μου ώστε να κουράζομαι λιγότερο. Έδωσα τις παρακάτω φωνητικές εντολές:

- Φόνος, Μυστήριο, Λίμνη, Αγωνία, Χίτσκοκ, Διήγημα.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι το διήγημά μου ήταν έτοιμο και αποθηκευμένο στην επιφάνεια εργασίας μου.

Μπήκα πάλι στο συγγραφικό περιβάλλον και έδωσα νέες φωνητικές εντολές:

- Σχετικότητα, Ύπαρξη, Βάρος, Παρμενίδης, Κούντερα, Δοκίμιο.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι και το δοκίμιό μου ήταν έτοιμο και αποθηκευμένο στην επιφάνεια εργασίας μου.

Μπήκα στην πλατφόρμα του εκδοτικού μου οίκου και υπαγόρευσα:

- Έκδοση νέου έργου: Διήγημα

Στη συνέχεια περίμενα μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να πάρει έγκριση από τον αλγόριθμο, αλλά και να του γίνουν - αν χρειάζεται - οι κατάλληλες διορθώσεις.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, μου ήρθε το μήνυμα ότι το διήγημά μου είχε εκδοθεί.

Μπήκα στην πλατφόρμα προώθησης, όπου ο αλγόριθμος μου έδωσε αρχικά κάποια πολύ εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία για τα δύο έργα που είχα δημοσιεύσει την προηγούμενη ώρα και φαίνεται πως και αυτά είχαν γίνει viral.

Όσο τηρώ τις εντολές να μην ξεπερνώ τις δύο δημοσιεύσεις την ώρα θα πηγαίνω όλο και καλύτερα με ενθάρρυνε ο αλγόριθμος προώθησης. Μπήκα και είδα τις προβλέψεις που είχε κάνει ένα ειδικό αλγοριθμικό μοντέλο για το αναγνωστικό κοινό που θα είχα ως το τέλος του έτους.

Σχετικά με την αλληλεπίδρασή μου επισήμανε ότι πρέπει να δουλέψουμε λίγο καλύτερα, ώστε να πετύχουμε περισσότερες κοινοποιήσεις. Συμφώνησα και παρακολούθησα την εφαρμογή να κοινοποιεί το διήγημά μου σε όλα τα μπλογκ και τις ομάδες που με βάση των αλγόριθμο του θα έδειχναν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη δουλειά μου.

Μπήκα και πάλι στην πλατφόρμα του εκδοτικού μου οίκου και υπαγόρευσα:

- Έκδοση νέου έργου: Δοκίμιο.

Επανέλαβα την ίδια διαδικασία. Βγήκα και μπήκα στο Facebook. Στις αναμνήσεις υπήρχε σαν σήμερα πριν 15 χρόνια ένα κείμενο που είχα γράψει για το μέλλον του μυθιστορήματος. Σε εκείνο το κείμενο είχα γράψει ότι υπήρχαν περισσότεροι συγγραφείς από αναγνώστες!

Ένα ειρωνικό χαμόγελο κυριάρχησε στο πρόσωπό μου. Σήμερα θα ήταν αδύνατον να το επιτρέψουν αυτό οι αλγόριθμοι, σκέφτηκα.

Στο ίδιο κείμενο είχα γράψει για τον θάνατο του μυθιστορήματος, που μπορεί να προέλθει από την υπερπαραγωγή μυθιστορημάτων. Σταμάτησα να διαβάζω γιατί οι ανησυχίες μου είχαν ρυθμιστεί ήδη κατάλληλα από τους αλγόριθμους της εποχής μας και σήμερα όλο αυτό φάνταζε ξεπερασμένο.

Πριν μπω να μελετήσω και πάλι τα στατιστικά στοιχεία για το αναγνωστικό μου κοινό και λύσεις για να το αυξήσω περισσότερο που μου πρότεινε ο αλγόριθμος, η σκέψη μου στάθηκε για τελευταία φορά σε μια "ατάκα" που είχα γράψει σε εκείνο το παλιό μου κείμενο 15 χρόνια πριν.

- Συγγραφείς που έχουν διαβάσει μόνο τα βιβλία τους!

Πού να φανταζόμουν τότε, ότι το μέλλον επιφυλάσσει μια ακόμα κατηγορία συγγραφέων:

- Συγγραφείς που δεν έχουν διαβάσει τα βιβλία τους!

Από τις σκέψεις μου με διέκοψε ο αλγόριθμος υγείας που μου υπενθύμισε ευγενικά ότι το καλύτερο για μένα είναι να σηκωθώ από την καρέκλα μου και να περπατήσω για τουλάχιστον 5 λεπτά μέσα στο σπίτι.

Φυσικά και υπάκουσα. Με την υγεία σου δεν είναι να παίζεις...

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas

Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------

Ο έρωτας.

Φαντάζομαι ότι έστω σαν όνομα γνωρίζεις τον ζωγράφο Henri de Toulouse-Lautrec.

Έζησε μόλις 36 χρόνια, πρόλαβε όμως να ολοκληρώσει 737 πίνακες σε καμβά, 275 ...νερομπογιές, 363 γκραβούρες και αφίσες, 5,084 σχέδια, κεραμικά και βιτρό, ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός των έργων του που έχουν χαθεί.

Αν ήμουν βιογράφος στην περίπτωση του Lautrec, θα εστίαζα σε τρία χαρακτηριστικά του, ήταν πολύ κοντός (μόλις 1.52μ) και του άρεσε να συχνάζει σε καμπαρέ και μπουρδέλα.

Ήταν τακτικός θαμώνας του διάσημου καμπαρέ Moulin Rouge, για το οποίο έφτιαχνε τις αφίσες και συχνά εξέθετε και έργα του εκεί.

Επίσης υπήρξε μια εποχή της ζωής του, όπου κυριολεκτικά έμενε μέσα σε έναν οίκο ανοχής του Παρισιού. Εκείνο το διάστημα ολοκλήρωσε 16 διάσημα έργα του.

Ένα από αυτά ήταν και ο πίνακας In Bed: The Kiss.

Στο συγκεκριμένο πίνακα, έχουμε ένα παθιασμένο φιλί ανάμεσα σε δύο πόρνες που αγκαλιάζονται στο κρεβάτι ενός οίκου ανοχής.

Ο πίνακας που ολοκληρώθηκε από τον Lautrec το 1892 ήταν απίστευτα πρωτοποριακός για την εποχή του, μιας και “ακουμπούσε” ταυτόχρονα δυο τεράστια ταμπού της εποχής, την ομοφυλοφιλία και την πορνεία!

Όμως, ο συγκεκριμένος πίνακας ξεχωρίζει για το ερωτικό συναίσθημα που ξεχειλίζει από παντού.

Η ταυτόχρονη στιγμή της τρυφερότητας και του πάθους!

Ο πίνακας αποτυπώνει την απόλυτη καταγραφή του έρωτα!

Τον έρωτα στο μέρος που πιστεύεις ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τον συναντήσεις και από δυο πλάσματα που επίσης δεν μπορούσες να διανοηθείς ότι μπορούν να ερωτευτούν!

-----------------------------------------------------
All in – Γιώργος Περισανίδης (Νέο Μυθιστόρημα)
Σύμβουλος έκδοσης: John Taramas
Online Παραγγελίες:
https://digilove.eu/ &
https://fylatos.com/shop/all-in/
Και σε πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία
-----------------------------------------------------